‏این«باشه» که میگم تایید حرف تو که نیست،برای سلامت اعصاب خودمه

‏نظریه کم طرفدار:
‏هر سالی که میگذره، دانشگاه‌های ایران بیشتر شبیه مدارس ابتدایی میشه.

‏واقعا چرا هیچی تو این دنیا راحت نیست؟ نه آدم‌ها راحتن، نه خوشگل بودن راحته،نه پوست خوب داشتن راحته، نه خوش هیکل بودن راحته، نه کار پیدا کردن راحته، نه درس خوندن راحته. کلا زنده بودن راحت نیست.

‏نه میلِ ماندن، نه شوقِ رفتن...
میانِ خستگی و بی‌حوصلگی، معلقم.

‏هرکاری می‌خواید بکنید فقط آدما رو با یه “چرا”
‏تنها نذارید.

ما ‏دهه هشتادیا فقط دماوند فوران نكرده بريزه روسر وصورتمون.

‏هفته‌ی پیش این موقع‌ها داشتیم یاد میگرفتیم اگر خواستن توی اسنپ بکشنمون چجوری مقاومت کنیم، این هفته‌ هم داریم فرق صدای ضدهوایی و موشک رو یاد میگیریم. نمیخوام هفته‌ی بعد رو ببینم.

ولی زندگی من همینجوریش غم انگیز بود، نباید میدیدمت.

اگه با شناختن شروع نشه ، با شناختن تموم میشه.

شما فکر میکنید دختر خوشگلا دوست پسر دارن
درصورتی که اونا تنها چیزی که دارن معده درده

خدایا به هارت و پورتمون نگاه نکن
ما بدون تو دست و پا چلفتی تر از این حرفاییم🤍.

دقيقا همونجا به فنا رفتی که راجبش با Chat GPT صحبت كردی.

‏به عنوان کسی که آدمای زیادی حذف کرده میگم حذف کنید دوستان، جا باز میشه برا آدم حسابیا.

‏تابستون خوبی بود، تکرار نشه لطفا.

دیدی چی شد؟ هرچقد بزرگتر شدیم غم‌هامون هم بزرگتر شد.

‏هرچقد آدمای بیشتری‌ رو تو زندگیت میشناسی بیشتر به این موضوع پی میبری که هرچقد کم‌تر با آدما در ارتباط باشی حالت بهتره

من از آن ها که تسلایشان میدادم، غمگین تر بودم.

و روزي ميروم
از اين دنيايي ك مرا ب اجبار به آن بسته اند