🟣 ریاضیدانان تلاش برای ساختن «مکعبهای کروی» را تکمیل کردند
نوشته جردنا چپلویچ
قسمت دوم
فوم های مکعبی Cubical Foams
ریاضیدانان نسخههای دیگری از مسئله فوم را در نظر گرفتهاند - از جمله اینکه چه اتفاقی میافتد اگر فقط اجازه داشته باشید فضا را مطابق آنچه شبکه عدد صحیح integer lattice نامیده میشود پارتیشن بندی کنید. در آن نسخه از مسئله، شما یک آرایه مربعی از نقاط با فاصله مساوی (هر یک با 1 واحد فاصله از هم) را در نظر می گیرید و هر یک از آن نقاط را مرکز یک شکل می کنید. مسئله فوم "مکعبی" این سوال را مطرح میکند که وقتی لازم است فضا را به این روش کاشی کنید، مینیمال سطح ناحیه چقدر خواهد بود.
محققان در ابتدا علاقه مند به اعمال این محدودیت به منظور درک ویژگی های فضاهای توپولوژیکی به نام منیفولد بودند. اما این سوال ایجاد شد و در آنالیز داده ها و سایر کاربردها لینک شد.
از لحاظ ژئومتری نیز جالب است، زیرا معنای «بهینه» optimal را تغییر میدهد. به عنوان مثال، در دو بعد، اگر فقط با مقادیر صحیح در جهت افقی و عمودی جابجا شوید- با شش ضلعی های معمولی دیگر نمی توانید صفحه را کاشی کنید.(شما باید آنها را با مقادیر irrational در یکی از دو جهت حرکت دهید.)
اما بل مربع ها می توانید. اما آیا این بهترین کاری است که می توان انجام داد؟ همانطور که ریاضیدان Jaigyoung Choe در سال 1989 کشف کرد، پاسخ منفی است. شکل مطلوب در عوض یک شش ضلعی است که در یک جهت له شده و در جهت دیگر کشیده شده است. (محیط چنین شش ضلعی تقریباً 3.86 است وقتی مساحت آن 1 باشد - با غلبه بر محیط مربع 4.)
این تفاوت ها ممکن است بی اهمیت به نظر برسند، اما در ابعاد بالاتر بسیار بزرگتر می شوند.
در میان تمام اشکال یک حجم معین، شکلی که مساحت را به حداقل می رساند کره است. با افزایش n، تعداد ابعاد، مساحت کره به نسبت جذر n افزایش می یابد.
اما کره ها نمی توانند فضایی را بدون ایجاد شکاف کاشی کنند. از سوی دیگر، یک مکعب n بعدی با حجم 1 میتواند. نکته مهم این است که مساحت سطح آن 2n است که متناسب با ابعاد آن رشد می کند. یک مکعب 10000 بعدی با حجم 1 دارای مساحت 20000 است - بسیار بزرگتر از 400، یعنی مساحت تقریبی یک کره 10000 بعدی.
و در نتیجه محققان شگفت زده شدند که آیا میتوانند یک «مکعب کروی» پیدا کنند - شکلی که فضای n بعدی را مانند یک مکعب کاشی میکند، اما مساحت آن رشد اندکی داشته باشد، مانند یک کره.
بعید به نظر می رسید. رایان اودانل، دانشمند نظری کامپیوتر در دانشگاه کارنگی ملون، میگوید: «اگر میخواهید حباب شما دقیقاً فضا را پر کند و روی این شبکه مکعبی متمرکز شود، فکر کردن به اینکه از چه چیزی بجز یک حباب مکعبی استفاده میکنید، دشوار است. "واقعاً به نظر می رسد که مکعب باید بهترین باشد."
اکنون می دانیم که اینطور نیست.
🆔 @phys_Q
نوشته جردنا چپلویچ
قسمت دوم
فوم های مکعبی Cubical Foams
ریاضیدانان نسخههای دیگری از مسئله فوم را در نظر گرفتهاند - از جمله اینکه چه اتفاقی میافتد اگر فقط اجازه داشته باشید فضا را مطابق آنچه شبکه عدد صحیح integer lattice نامیده میشود پارتیشن بندی کنید. در آن نسخه از مسئله، شما یک آرایه مربعی از نقاط با فاصله مساوی (هر یک با 1 واحد فاصله از هم) را در نظر می گیرید و هر یک از آن نقاط را مرکز یک شکل می کنید. مسئله فوم "مکعبی" این سوال را مطرح میکند که وقتی لازم است فضا را به این روش کاشی کنید، مینیمال سطح ناحیه چقدر خواهد بود.
محققان در ابتدا علاقه مند به اعمال این محدودیت به منظور درک ویژگی های فضاهای توپولوژیکی به نام منیفولد بودند. اما این سوال ایجاد شد و در آنالیز داده ها و سایر کاربردها لینک شد.
از لحاظ ژئومتری نیز جالب است، زیرا معنای «بهینه» optimal را تغییر میدهد. به عنوان مثال، در دو بعد، اگر فقط با مقادیر صحیح در جهت افقی و عمودی جابجا شوید- با شش ضلعی های معمولی دیگر نمی توانید صفحه را کاشی کنید.(شما باید آنها را با مقادیر irrational در یکی از دو جهت حرکت دهید.)
اما بل مربع ها می توانید. اما آیا این بهترین کاری است که می توان انجام داد؟ همانطور که ریاضیدان Jaigyoung Choe در سال 1989 کشف کرد، پاسخ منفی است. شکل مطلوب در عوض یک شش ضلعی است که در یک جهت له شده و در جهت دیگر کشیده شده است. (محیط چنین شش ضلعی تقریباً 3.86 است وقتی مساحت آن 1 باشد - با غلبه بر محیط مربع 4.)
این تفاوت ها ممکن است بی اهمیت به نظر برسند، اما در ابعاد بالاتر بسیار بزرگتر می شوند.
در میان تمام اشکال یک حجم معین، شکلی که مساحت را به حداقل می رساند کره است. با افزایش n، تعداد ابعاد، مساحت کره به نسبت جذر n افزایش می یابد.
اما کره ها نمی توانند فضایی را بدون ایجاد شکاف کاشی کنند. از سوی دیگر، یک مکعب n بعدی با حجم 1 میتواند. نکته مهم این است که مساحت سطح آن 2n است که متناسب با ابعاد آن رشد می کند. یک مکعب 10000 بعدی با حجم 1 دارای مساحت 20000 است - بسیار بزرگتر از 400، یعنی مساحت تقریبی یک کره 10000 بعدی.
و در نتیجه محققان شگفت زده شدند که آیا میتوانند یک «مکعب کروی» پیدا کنند - شکلی که فضای n بعدی را مانند یک مکعب کاشی میکند، اما مساحت آن رشد اندکی داشته باشد، مانند یک کره.
بعید به نظر می رسید. رایان اودانل، دانشمند نظری کامپیوتر در دانشگاه کارنگی ملون، میگوید: «اگر میخواهید حباب شما دقیقاً فضا را پر کند و روی این شبکه مکعبی متمرکز شود، فکر کردن به اینکه از چه چیزی بجز یک حباب مکعبی استفاده میکنید، دشوار است. "واقعاً به نظر می رسد که مکعب باید بهترین باشد."
اکنون می دانیم که اینطور نیست.
🆔 @phys_Q
Telegram
attach 📎
👍2
🟣اصل عدم قطعیت The Uncertainty Principle
قسمت دوم
مراحل مهم در مسیر درک اصل عدم قطعیت، دوگانگی موج-ذره wave-particle و فرضیه دوبروی است. با کاهش اندازه به ابعاد اتمی، در نظر گرفتن پارتیکل مانند یک کره سخت فاقد اعتبار است، زیرا هر چه ابعاد کوچکتر باشد، بیشتر شبیه موج می شود. دیگر معنی ندارد که بگوییم شما پوزیشن و مومنتوم چنین پارتیکلی را دقیقاً تعیین کرده اید. وقتی می گویید که الکترون به عنوان یک موج عمل می کند، این موج تابع معادله موج مکانیکی کوانتومی است و بنابراین با احتمال ِ یافتن الکترون در هر نقطه ای از فضا مرتبط است. یک موج سینوسی کامل برای موج الکترونی این احتمال را در تمام فضا پخش می کند و "پوزیشن" الکترون را کاملا نامشخص uncertain می سازد.
🆔 @phys_Q
قسمت دوم
مراحل مهم در مسیر درک اصل عدم قطعیت، دوگانگی موج-ذره wave-particle و فرضیه دوبروی است. با کاهش اندازه به ابعاد اتمی، در نظر گرفتن پارتیکل مانند یک کره سخت فاقد اعتبار است، زیرا هر چه ابعاد کوچکتر باشد، بیشتر شبیه موج می شود. دیگر معنی ندارد که بگوییم شما پوزیشن و مومنتوم چنین پارتیکلی را دقیقاً تعیین کرده اید. وقتی می گویید که الکترون به عنوان یک موج عمل می کند، این موج تابع معادله موج مکانیکی کوانتومی است و بنابراین با احتمال ِ یافتن الکترون در هر نقطه ای از فضا مرتبط است. یک موج سینوسی کامل برای موج الکترونی این احتمال را در تمام فضا پخش می کند و "پوزیشن" الکترون را کاملا نامشخص uncertain می سازد.
🆔 @phys_Q
👍2
🟣آنچه که بوزون هیگز پیرامون یونیورس به ما می گوید
قسمت دوم
◄دارای اسپین بودن در نظریه میدان کوانتومی
ما ثابت کردهایم که بوزون هیگز یک ذره با اسپین صفر است، اما این به چه معناست؟ و چه ربطی به میدان هیگز دارد؟
بیایید با ابتدائیات شروع کنیم: نظریه میدان کوانتومی فرض میکند که همه ذرات، چه ذرات اسپینینگ یا غیر اسپینینگ ، برانگیختگی لوکال excitation یا نوسانات لوکال Local fluctuations در "میدانهای کوانتومی" هستند. این میدان ها نقش مهمی در اجرای قوانین طبیعت دارند.
نوشین شاه، دانشیار فیزیک در دانشگاه ایالتی وین می گوید: "از پرسپکتیو ( چشمانداز) نظریه میدان کوانتومی، وقتی به همه چیز فکر می کنیم، تصور می کنیم که همه چیز از میدان ها تشکیل شده است. "
"میدان الکترومغناطیسی، میدان گرانشی ، میدان های نیروهای بنیادین اند - اما همه ذرات، نظیر میدان الکترونی، میدان هیگز - همه اینها میدان هایی ماده ساز هستند که در فضا گسترده شده اند."
یک میدان کوانتومی برای هر یک از 12 ذره ماده matter particle شناخته شده، و همچنین میدان هایی برای هر چهار نیروی فاندامنتال (مرتبط با ذرات حامل نیرو مانند فوتون) وجود دارد.
در بیشتر موارد، برای توصیف یک میدان در هر نقطه از مکان و زمان به دو عدد نیاز داریم. یک عدد نشان دهنده بزرگی strength یا مقدار "magnitude" آن است. دیگری «spin » آن را نشان میدهد. اسپین در اینجا یک ویژگی کوانتومی است که آنالوگ آسانی در مقیاس ماکروسکوپیک ندارد. ذرات به همان شکلی که زمین می چرخد نمی چرخند، اما ذرات و سیارات دارای اشتراکاتی هستند - هر دو تکانه زاویه ای angular momentum دارند.
و این تکانه متناهی finite است. مت استراسلر، فیزیکدان دانشگاه هاروارد می گوید: می توانید آن را اندازه گیری کنید.
حتی اگر تصور کنیم ذره ای عملا حول یک محور نچرخد rotating، حرکت خواهد کرد و با سایر ذرات و نیروها به گونه ای برهم کنش می کند که وجودش تایید شود . بوزون هیگز که اسپین ندارد، این چنین نیست. اما در مورد میدان هیگز چطور؟ چگونه یک میدان می تواند اسپین داشته باشد؟
استراسلر میگوید: « برای میدانی که دارای اسپین است، یک سؤال جدی این است که آیا میدان «جهت دار » است یا نه.
به عنوان مثال، یک میدان گرانشی بسوی آبجکت جرم داری که آن را تولید می کند ، پوینت می کند . بنابراین میدان گرانشی که شما را در نقاط زمین نگه میدارد - که از دید شما - به سمت پایین، به سمت مرکز سیاره است.
از سوی دیگر میدان هیگز مانند بوزون هیگز فاقد اسپین spinless است. مانند یک دانشجوی ارشد که در دفتر مشاور شغلی نشسته است، هیچ جهتی ندارد.
این شانسی و تصادفی coincidence نیست که هم بوزون هیگز و هم میدان هیگز دارای اسپین صفر هستند. پیتر اونیسی، دانشیار فیزیک دانشگاه تگزاس در آستین میگوید: "ویژگیهای یک ذره اساساً ویژگیهای میدان هستند. مانند امواج در اقیانوس، بوزون های هیگز ارتعاشاتی vibration در میدان هیگز هستند."
🆔 @phys_Q
قسمت دوم
◄دارای اسپین بودن در نظریه میدان کوانتومی
ما ثابت کردهایم که بوزون هیگز یک ذره با اسپین صفر است، اما این به چه معناست؟ و چه ربطی به میدان هیگز دارد؟
بیایید با ابتدائیات شروع کنیم: نظریه میدان کوانتومی فرض میکند که همه ذرات، چه ذرات اسپینینگ یا غیر اسپینینگ ، برانگیختگی لوکال excitation یا نوسانات لوکال Local fluctuations در "میدانهای کوانتومی" هستند. این میدان ها نقش مهمی در اجرای قوانین طبیعت دارند.
نوشین شاه، دانشیار فیزیک در دانشگاه ایالتی وین می گوید: "از پرسپکتیو ( چشمانداز) نظریه میدان کوانتومی، وقتی به همه چیز فکر می کنیم، تصور می کنیم که همه چیز از میدان ها تشکیل شده است. "
"میدان الکترومغناطیسی، میدان گرانشی ، میدان های نیروهای بنیادین اند - اما همه ذرات، نظیر میدان الکترونی، میدان هیگز - همه اینها میدان هایی ماده ساز هستند که در فضا گسترده شده اند."
یک میدان کوانتومی برای هر یک از 12 ذره ماده matter particle شناخته شده، و همچنین میدان هایی برای هر چهار نیروی فاندامنتال (مرتبط با ذرات حامل نیرو مانند فوتون) وجود دارد.
در بیشتر موارد، برای توصیف یک میدان در هر نقطه از مکان و زمان به دو عدد نیاز داریم. یک عدد نشان دهنده بزرگی strength یا مقدار "magnitude" آن است. دیگری «spin » آن را نشان میدهد. اسپین در اینجا یک ویژگی کوانتومی است که آنالوگ آسانی در مقیاس ماکروسکوپیک ندارد. ذرات به همان شکلی که زمین می چرخد نمی چرخند، اما ذرات و سیارات دارای اشتراکاتی هستند - هر دو تکانه زاویه ای angular momentum دارند.
و این تکانه متناهی finite است. مت استراسلر، فیزیکدان دانشگاه هاروارد می گوید: می توانید آن را اندازه گیری کنید.
حتی اگر تصور کنیم ذره ای عملا حول یک محور نچرخد rotating، حرکت خواهد کرد و با سایر ذرات و نیروها به گونه ای برهم کنش می کند که وجودش تایید شود . بوزون هیگز که اسپین ندارد، این چنین نیست. اما در مورد میدان هیگز چطور؟ چگونه یک میدان می تواند اسپین داشته باشد؟
استراسلر میگوید: « برای میدانی که دارای اسپین است، یک سؤال جدی این است که آیا میدان «جهت دار » است یا نه.
به عنوان مثال، یک میدان گرانشی بسوی آبجکت جرم داری که آن را تولید می کند ، پوینت می کند . بنابراین میدان گرانشی که شما را در نقاط زمین نگه میدارد - که از دید شما - به سمت پایین، به سمت مرکز سیاره است.
از سوی دیگر میدان هیگز مانند بوزون هیگز فاقد اسپین spinless است. مانند یک دانشجوی ارشد که در دفتر مشاور شغلی نشسته است، هیچ جهتی ندارد.
این شانسی و تصادفی coincidence نیست که هم بوزون هیگز و هم میدان هیگز دارای اسپین صفر هستند. پیتر اونیسی، دانشیار فیزیک دانشگاه تگزاس در آستین میگوید: "ویژگیهای یک ذره اساساً ویژگیهای میدان هستند. مانند امواج در اقیانوس، بوزون های هیگز ارتعاشاتی vibration در میدان هیگز هستند."
🆔 @phys_Q
Telegram
attach 📎
👍4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔴فوووری
گزارش شده که پدافند هوایی دشت تهران نزدیک البرز فعال شده است و ۲ انفجار رخ داده است که مواضع سپاه پاسداران بوده است گزارش شده امبولانس ها به محل انفجار رفته اند.
#تکمیلی
در این حمله که توسط اسرائیل انجام شد خودروی یکی از فرماندهان سپاه قدس مورد اصابت موشک پهپاد واقع شد .
🆔 @phys_Q
گزارش شده که پدافند هوایی دشت تهران نزدیک البرز فعال شده است و ۲ انفجار رخ داده است که مواضع سپاه پاسداران بوده است گزارش شده امبولانس ها به محل انفجار رفته اند.
#تکمیلی
در این حمله که توسط اسرائیل انجام شد خودروی یکی از فرماندهان سپاه قدس مورد اصابت موشک پهپاد واقع شد .
🆔 @phys_Q
👍11❤1
🟣دانشمندان شواهد اولیه ای را یافتند که بر اساس آنها سیاهچاله ها منبع انرژی تاریک هستند
توسط هیلی دانینگ
قسمت نخست
مشاهده سیاهچاله های کلانجرم در مراکز کهکشان ها ، به عنوان منبع احتمالی انرژی تاریک اشاره می کند - ۷۰ درصد از یونیورس گم شده است.( انرژی تاریک سهم ۷۰ درصدی از محتویات یونیورس را به خود اختصاص داده است)
اندازهگیریهای کهکشانهای باستانی و خفته نشان میدهند که سیاهچالهها بیش از حد انتظار رشد میکنند و با پدیدهای که در نظریه گرانش اینشتین پیشبینی شده است، هم راستا هستند. نتیجه به طور بالقوه به این معنی است که چیز جدیدی نباید به تصویر ما از کیهان اضافه شود تا انرژی تاریک را توضیح دهد: سیاهچاله ها همراه با گرانش اینشتین منبع آن هستند.
دکتر دیو کلمنتس:
ما شروع به بررسی چگونگی رشد سیاهچاله ها در طول زمان کردیم و شاید پاسخ یکی از بزرگترین مشکلات کیهان شناسی را پیدا کرده باشیم.
تیمی متشکل از 17 محقق در 9 کشور به رهبری دانشگاه هاوایی و از جمله امپریال کالج لندن و فیزیکدانان فضایی STFC RAL به این نتایج رسیدند. این کار در دو مقاله در مجلات The Astrophysical Journal و The Astrophysical Journal Letters منتشر شده است.
دکتر دیو کلمنتز، یکی از نویسندگان این مطالعه، از دپارتمان فیزیک امپریال، گفت: " این یک نتیجه واقعا شگفتانگیز است. ما شروع به بررسی چگونگی رشد سیاهچاله ها در طول زمان کردیم و ممکن است پاسخ یکی از بزرگترین مشکلات کیهان شناسی را پیدا کرده باشیم. "
دکتر کریس پیرسون، یکی از نویسندگان این مطالعه، از STFC RAL Space، گفت: «اگر این نظریه درست باشد، آنگاه کل کیهانشناسی را متحول میکند، زیرا در نهایت ما راهحلی برای منشا انرژی تاریک داریم . کیهان شناسان و فیزیکدانان نظری برای بیش از 20 سال در مواجهه گرانش و انرژی تاریک گیج شده بودند .
در دهه 1990، کشف شد که انبساط کیهان در حال شتاب گرفتن است - همه چیز با سرعت و سرعت بیشتری از هر چیز دیگری دور می شود. توضیح این موضوع دشوار است - کشش گرانش بین تمام آبجکت ها در کیهان باید سرعت انبساط را کاهش دهد.
برای توضیح این موضوع، پیشنهاد شد که یک «انرژی تاریک» مسئول بیرون راندن آبجکت هاست که قویتر از گرانش است. این به مفهومی مرتبط بود که انیشتین پیشنهاد کرده بود اما بعداً آن را کنار گذاشت - یک "ثابت کیهانی" که با گرانش مخالف بود و جهان را از فرورمبش collapse باز میداشت.
این مفهوم با کشف انبساط پرشتاب کیهان احیا شد و جزء اصلی آن نوعی انرژی گنجانده شده در خود فضازمان به نام انرژی خلاء است. این انرژی کیهان را بیشتر از هم دور می کند و انبساط را تسریع می کند.
با این حال سیاهچاله ها مشکلی را ایجاد کردند - با گرانش بسیار قوی آنها به سختی می توان مخالفت کرد، به خصوص در مرکز آنها، جایی که به نظر می رسد همه چیز در پدیده ای به نام "تکینگی" نقض می شود.
نتیجه جدید نشان میدهد که سیاهچالهها به گونهای ثابت حاوی انرژی خلاء ست جرم بدست می آورند و منبعی از انرژی تاریک را فراهم میکنند و نیاز به تشکیل تکینگیها در مرکز شان(سیاهچاله ها) را از بین میبرد.
رنج های رشد سیاهچاله
این نتیجه با مطالعه نه میلیارد سال تکامل سیاهچاله به دست آمد. سیاهچاله ها زمانی شکل می گیرند که ستارگان پرجرم به پایان عمر خود می رسند. هنگامی که در مرکز کهکشان ها یافت می شوند، سیاهچاله های سوپر مسیو - ابرجرم نامیده می شوند. اینها حاوی میلیون ها تا میلیاردها برابر جرم خورشید ما در فضای نسبتاً کوچکی هستند که نتیجتا گرانش بسیار قوی ایجاد می کنند.
🆔 @phys_Q
توسط هیلی دانینگ
قسمت نخست
مشاهده سیاهچاله های کلانجرم در مراکز کهکشان ها ، به عنوان منبع احتمالی انرژی تاریک اشاره می کند - ۷۰ درصد از یونیورس گم شده است.( انرژی تاریک سهم ۷۰ درصدی از محتویات یونیورس را به خود اختصاص داده است)
اندازهگیریهای کهکشانهای باستانی و خفته نشان میدهند که سیاهچالهها بیش از حد انتظار رشد میکنند و با پدیدهای که در نظریه گرانش اینشتین پیشبینی شده است، هم راستا هستند. نتیجه به طور بالقوه به این معنی است که چیز جدیدی نباید به تصویر ما از کیهان اضافه شود تا انرژی تاریک را توضیح دهد: سیاهچاله ها همراه با گرانش اینشتین منبع آن هستند.
دکتر دیو کلمنتس:
ما شروع به بررسی چگونگی رشد سیاهچاله ها در طول زمان کردیم و شاید پاسخ یکی از بزرگترین مشکلات کیهان شناسی را پیدا کرده باشیم.
تیمی متشکل از 17 محقق در 9 کشور به رهبری دانشگاه هاوایی و از جمله امپریال کالج لندن و فیزیکدانان فضایی STFC RAL به این نتایج رسیدند. این کار در دو مقاله در مجلات The Astrophysical Journal و The Astrophysical Journal Letters منتشر شده است.
دکتر دیو کلمنتز، یکی از نویسندگان این مطالعه، از دپارتمان فیزیک امپریال، گفت: " این یک نتیجه واقعا شگفتانگیز است. ما شروع به بررسی چگونگی رشد سیاهچاله ها در طول زمان کردیم و ممکن است پاسخ یکی از بزرگترین مشکلات کیهان شناسی را پیدا کرده باشیم. "
دکتر کریس پیرسون، یکی از نویسندگان این مطالعه، از STFC RAL Space، گفت: «اگر این نظریه درست باشد، آنگاه کل کیهانشناسی را متحول میکند، زیرا در نهایت ما راهحلی برای منشا انرژی تاریک داریم . کیهان شناسان و فیزیکدانان نظری برای بیش از 20 سال در مواجهه گرانش و انرژی تاریک گیج شده بودند .
در دهه 1990، کشف شد که انبساط کیهان در حال شتاب گرفتن است - همه چیز با سرعت و سرعت بیشتری از هر چیز دیگری دور می شود. توضیح این موضوع دشوار است - کشش گرانش بین تمام آبجکت ها در کیهان باید سرعت انبساط را کاهش دهد.
برای توضیح این موضوع، پیشنهاد شد که یک «انرژی تاریک» مسئول بیرون راندن آبجکت هاست که قویتر از گرانش است. این به مفهومی مرتبط بود که انیشتین پیشنهاد کرده بود اما بعداً آن را کنار گذاشت - یک "ثابت کیهانی" که با گرانش مخالف بود و جهان را از فرورمبش collapse باز میداشت.
این مفهوم با کشف انبساط پرشتاب کیهان احیا شد و جزء اصلی آن نوعی انرژی گنجانده شده در خود فضازمان به نام انرژی خلاء است. این انرژی کیهان را بیشتر از هم دور می کند و انبساط را تسریع می کند.
با این حال سیاهچاله ها مشکلی را ایجاد کردند - با گرانش بسیار قوی آنها به سختی می توان مخالفت کرد، به خصوص در مرکز آنها، جایی که به نظر می رسد همه چیز در پدیده ای به نام "تکینگی" نقض می شود.
نتیجه جدید نشان میدهد که سیاهچالهها به گونهای ثابت حاوی انرژی خلاء ست جرم بدست می آورند و منبعی از انرژی تاریک را فراهم میکنند و نیاز به تشکیل تکینگیها در مرکز شان(سیاهچاله ها) را از بین میبرد.
رنج های رشد سیاهچاله
این نتیجه با مطالعه نه میلیارد سال تکامل سیاهچاله به دست آمد. سیاهچاله ها زمانی شکل می گیرند که ستارگان پرجرم به پایان عمر خود می رسند. هنگامی که در مرکز کهکشان ها یافت می شوند، سیاهچاله های سوپر مسیو - ابرجرم نامیده می شوند. اینها حاوی میلیون ها تا میلیاردها برابر جرم خورشید ما در فضای نسبتاً کوچکی هستند که نتیجتا گرانش بسیار قوی ایجاد می کنند.
🆔 @phys_Q
Telegram
attach 📎
👍5❤1
🟣دانشمندان شواهد اولیه ای را یافتند که بر اساس آنها سیاهچاله ها منبع انرژی تاریک هستند
توسط هیلی دانینگ
قسمت دوم
سیاهچالهها میتوانند با تجمع ماده، مانند بلعیدن ستارههایی که خیلی نزدیک میشوند، یا با ادغام شدن با سیاهچالههای دیگر، بزرگتر شوند. برای کشف اینکه آیا این اثرات به تنهایی می تواند عامل رشد سیاهچاله های کلان جرم باشد، این تیم به داده های نه میلیارد سال نگاه کرد.
محققان نوع خاصی از کهکشان ها به نام کهکشان های بیضوی غول پیکر را بررسی کردند که در اوایل کیهان تکامل یافتند و سپس غیرفعال و خفته dormant شدند. کهکشانهای خفته تشکیل ستارگان را به پایان رساندهاند و مواد کمی برای تجمع سیاهچاله به مرکزیت خود باقی میگذارند، به این معنی که هر گونه رشد بیشتر را نمیتوان با این فرآیندهای طبیعی اخترفیزیکی توضیح داد.
مقایسه مشاهدات کهکشانهای دوردست (زمانی که جوان بودند) با کهکشانهای بیضی شکل محلی (که پیر و مرده هستند) رشد بسیار بزرگتر از پیشبینیشده توسط برافزایش یا ادغام را نشان داد: سیاهچالههای امروزی 7 تا 20 برابر بزرگتر از 9 میلیارد سال پیش هستند.
◄جفت شدگی کیهانی cosmological coupling
اندازهگیریهای بیشتر با جمعیتهای مرتبط کهکشانها در نقاط مختلف تکامل یونیورس، توافق خوبی بین اندازه یونیورس و جرم سیاهچالهها نشان میدهد. اینها نشان میدهند که مقدار اندازهگیری شده انرژی تاریک در یونیورس را میتوان با انرژی خلاء سیاهچاله محاسبه کرد.
این اولین شواهد رصدی است که نشان میدهد سیاهچالهها واقعاً حاوی انرژی خلاء هستند و این که آنها با انبساط یونیورس «جفت شده» هستند و با انبساط یونیورس جرمشان افزایش مییابد - پدیدهای به نام کاسمولوژیکال کوپلینگ نام دارد . اگر مشاهدات بیشتر آن را تایید کند، جفت شدگی کیهانی درک ما را از چیستی سیاهچاله بازتعریف خواهد کرد.
نویسنده اول این مطالعه، دانکن فارا، ستاره شناس دانشگاه هاوایی و دانشجوی دکترای امپراتوری سابق، گفت: «ما واقعاً دو چیز را همزمان می گوییم: شواهدی وجود دارد که راه حل های سیاه چاله معمولی برای شما در مقیاس زمانی طولانی کار نمی کنند. و ما اولین منبع اخترفیزیکی پیشنهادی برای انرژی تاریک را داریم.
اما معنی آن این نیست که افراد دیگر منابعی برای انرژی تاریک پیشنهاد نکرده اند، بلکه این اولین مقاله رصدی است که در آن هیچ چیز جدیدی به کیهان به عنوان منبع انرژی تاریک اضافه نمی کنیم: سیاهچاله ها در تئوری گرانش اینشتین انرژی تاریک هستند.
🆔 @phys_Q
توسط هیلی دانینگ
قسمت دوم
سیاهچالهها میتوانند با تجمع ماده، مانند بلعیدن ستارههایی که خیلی نزدیک میشوند، یا با ادغام شدن با سیاهچالههای دیگر، بزرگتر شوند. برای کشف اینکه آیا این اثرات به تنهایی می تواند عامل رشد سیاهچاله های کلان جرم باشد، این تیم به داده های نه میلیارد سال نگاه کرد.
محققان نوع خاصی از کهکشان ها به نام کهکشان های بیضوی غول پیکر را بررسی کردند که در اوایل کیهان تکامل یافتند و سپس غیرفعال و خفته dormant شدند. کهکشانهای خفته تشکیل ستارگان را به پایان رساندهاند و مواد کمی برای تجمع سیاهچاله به مرکزیت خود باقی میگذارند، به این معنی که هر گونه رشد بیشتر را نمیتوان با این فرآیندهای طبیعی اخترفیزیکی توضیح داد.
مقایسه مشاهدات کهکشانهای دوردست (زمانی که جوان بودند) با کهکشانهای بیضی شکل محلی (که پیر و مرده هستند) رشد بسیار بزرگتر از پیشبینیشده توسط برافزایش یا ادغام را نشان داد: سیاهچالههای امروزی 7 تا 20 برابر بزرگتر از 9 میلیارد سال پیش هستند.
◄جفت شدگی کیهانی cosmological coupling
اندازهگیریهای بیشتر با جمعیتهای مرتبط کهکشانها در نقاط مختلف تکامل یونیورس، توافق خوبی بین اندازه یونیورس و جرم سیاهچالهها نشان میدهد. اینها نشان میدهند که مقدار اندازهگیری شده انرژی تاریک در یونیورس را میتوان با انرژی خلاء سیاهچاله محاسبه کرد.
این اولین شواهد رصدی است که نشان میدهد سیاهچالهها واقعاً حاوی انرژی خلاء هستند و این که آنها با انبساط یونیورس «جفت شده» هستند و با انبساط یونیورس جرمشان افزایش مییابد - پدیدهای به نام کاسمولوژیکال کوپلینگ نام دارد . اگر مشاهدات بیشتر آن را تایید کند، جفت شدگی کیهانی درک ما را از چیستی سیاهچاله بازتعریف خواهد کرد.
نویسنده اول این مطالعه، دانکن فارا، ستاره شناس دانشگاه هاوایی و دانشجوی دکترای امپراتوری سابق، گفت: «ما واقعاً دو چیز را همزمان می گوییم: شواهدی وجود دارد که راه حل های سیاه چاله معمولی برای شما در مقیاس زمانی طولانی کار نمی کنند. و ما اولین منبع اخترفیزیکی پیشنهادی برای انرژی تاریک را داریم.
اما معنی آن این نیست که افراد دیگر منابعی برای انرژی تاریک پیشنهاد نکرده اند، بلکه این اولین مقاله رصدی است که در آن هیچ چیز جدیدی به کیهان به عنوان منبع انرژی تاریک اضافه نمی کنیم: سیاهچاله ها در تئوری گرانش اینشتین انرژی تاریک هستند.
🆔 @phys_Q
Telegram
attach 📎
👍5
🟣دانشمندان شواهد اولیه ای را یافتند که بر اساس آنها سیاهچاله ها منبع انرژی تاریک هستند
توسط هیلی دانینگ
بر طبق این مطالعات دیتای رصدی ، سیاهچاله هایی که تولید میدان گرانشی می کنند ، با انبساط کیهانی جفت شده و از انرژی خلاء تغذیه می کنند و رشد می کنند و نیروی رانش دورنی در یونیورس که ما بنام انرژی می شناسیم را تولید می کنند . مقاله مروری ست و چیزی از ساز و کار این فرض بیان نمی کند .
قسمت نخست
https://news.1rj.ru/str/phys_Q/9502
قسمت دوم
https://news.1rj.ru/str/phys_Q/9503
Source:
https://www.nextbigfuture.com/2023/02/first-evidence-that-black-holes-are-the-source-of-dark-energy.html
توسط هیلی دانینگ
بر طبق این مطالعات دیتای رصدی ، سیاهچاله هایی که تولید میدان گرانشی می کنند ، با انبساط کیهانی جفت شده و از انرژی خلاء تغذیه می کنند و رشد می کنند و نیروی رانش دورنی در یونیورس که ما بنام انرژی می شناسیم را تولید می کنند . مقاله مروری ست و چیزی از ساز و کار این فرض بیان نمی کند .
قسمت نخست
https://news.1rj.ru/str/phys_Q/9502
قسمت دوم
https://news.1rj.ru/str/phys_Q/9503
Source:
https://www.nextbigfuture.com/2023/02/first-evidence-that-black-holes-are-the-source-of-dark-energy.html
👍3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🟣 زن مرتضی مطهری و مرتضی مطهری و انتحار میان میدان علم
اگر سوال هست که چی شد که به این ورطهی جهل فروغلتیدیم ، باید گفت که بقول هدایت اشباح الرجالی را بعنوان عالم و روشنفکر به مردم تحمیل کردند.
🆔 @phys_Q
اگر سوال هست که چی شد که به این ورطهی جهل فروغلتیدیم ، باید گفت که بقول هدایت اشباح الرجالی را بعنوان عالم و روشنفکر به مردم تحمیل کردند.
🆔 @phys_Q
👍6
🟣 اصل عدم قطعیت The Uncertainty Principle
قسمت سوم
◄محصور شدن ذرات particle Confinement
اصل عدم قطعیت حاوی مفاهیمی در مورد انرژی است که برای داشتن یک پارتیکل در حجم معین لازم است. انرژی مورد نیاز برای مهار کردن پارتیکل ها از نیروهای بنیادی ناشی میشود، و به ویژه نیروی الکترومغناطیسی ربایش لازم برای مهار سازی الکترونهای درون اتم را فراهم میکند، و نیروی هستهای قوی ربایش لازم برای مهار سازی ذرات درون نوکلئون را فراهم میکند. اما ثابت پلانک، که در اصل عدم قطعیت ظاهر میشود، سایز محصور شدگی را که میتواند توسط این نیروها ایجاد شود، تعیین میکند. راه دیگر بیان آن این است که توان نیروهای هسته ای و الکترومغناطیسی به همراه محدود سازی های موجود در سطح ثابت پلانک، مقیاس اتم و نوکلئون را تعیین می کند.
محاسبات بسیار تقریبی زیر برای ارائه نظمی برای مقادیر انرژی های مورد نیاز برای مهار و محصور سازی پارتیکل ها ست.
🆔 @phys_Q
قسمت سوم
◄محصور شدن ذرات particle Confinement
اصل عدم قطعیت حاوی مفاهیمی در مورد انرژی است که برای داشتن یک پارتیکل در حجم معین لازم است. انرژی مورد نیاز برای مهار کردن پارتیکل ها از نیروهای بنیادی ناشی میشود، و به ویژه نیروی الکترومغناطیسی ربایش لازم برای مهار سازی الکترونهای درون اتم را فراهم میکند، و نیروی هستهای قوی ربایش لازم برای مهار سازی ذرات درون نوکلئون را فراهم میکند. اما ثابت پلانک، که در اصل عدم قطعیت ظاهر میشود، سایز محصور شدگی را که میتواند توسط این نیروها ایجاد شود، تعیین میکند. راه دیگر بیان آن این است که توان نیروهای هسته ای و الکترومغناطیسی به همراه محدود سازی های موجود در سطح ثابت پلانک، مقیاس اتم و نوکلئون را تعیین می کند.
محاسبات بسیار تقریبی زیر برای ارائه نظمی برای مقادیر انرژی های مورد نیاز برای مهار و محصور سازی پارتیکل ها ست.
🆔 @phys_Q
👍2
🟣آنچه که بوزون هیگز پیرامون یونیورس به ما می گوید.
قسمت سوم
✦ Tipping the scalar: the Higgs field & rotational symmetry
◄ جهت داری اسکالر: میدان هیگز و تقارن چرخشی
این فکت که میدان هیگز دارای اسپین صفر است، عنصر مهم مکانیسم هیگز و روشی ست که میدان هیگز به ذرات جرم می دهد. شاه می گوید: "منشاء جرم ذرات بنیادی باید با اسپین صفر باشد. اگر شما تبدیل کنید، یا بچرخانید، یا به یک چارچوب دیگر [مرجع] ارتقا دهید، فیزیک باید یونیفورم باشد. "
برای درک منظور شاه از این موضوع ، باید یکی دیگر از ویژگیهای خاص بوزون هیگز ، مقدار چشم داشتی خلاء غیرصفر آنرا بررسی کنیم . مقدار چشمداشتی خلاء یک میدان، مقدار متوسط تمام اطلاعاتی است که می توانید در مورد آن میدان داشته باشید، که شامل بزرگی و اسپین آن، در یک منطقه ماکروسکوپیک از فضا ست .
اگر به اعماق فضای خالی بین کهکشانی سفر کنید و سعی کنید مقدار چشمداشتی خلاء میدان گرانشی یا الکترومغناطیسی هزاران سال نوری از نزدیکترین کهکشان یا ستاره را اندازه گیری کنید، احتمالاً آن را ناچیز خواهید یافت. به این دلیل که بیشتر میدانهای کوانتومی مقدار چشمداشتی خلاء صفر دارند، مگر اینکه ذرهای وجود داشته باشد.
تنها استثنای این قانون، میدان هیگز است. میدان هیگز دارای یک مقدار چشمداشتی خلاء غیرصفر در تمام فضازمان است، به این معنی که همیشه مقداری مرتبط با آن وجود دارد، حتی زمانی که هیچ ذره هیگزی وجود نداشته باشد. علاوه بر این، این مقدار ثابت است، به این معنی که می توانید آن را در هر مکان یا زمانی اندازه گیری کنید و همیشه همان پاسخ را دریافت خواهید کرد.
اگر میدان هیگز دارای اسپینی باشد، همه چیز به طرز شگفتی زیبا میشود، زیرا نه تنها یک مقدار چشمداشتی خلاء غیر صفر در همه جا دارد، بلکه به یک جهت یونیفرم پوینت میکند که میتوان از هر نقطه در یونیورس آنرا اندازهگیری کرد. این بدان معناست که ما میتوانیم یک جهت ترجیحی، یک «شمال واقعی» برای تمام فضازمان تعریف کنیم.
چنین ایده ای در تضاد با برخی از اساسی ترین قوانین ما در مورد خود یونیورس است، از جمله ایده «همسانگردی» isotropy یا «تقارن چرخشی» rotational symmetry ، که به ما می گوید که قوانین فیزیک صرف نظر از جهتی که با آن روبرو می شویم، یونیفرم uniform باقی میمانند. این فقط یک نظریه نیست؛ بلکه یک فکت مشاهداتی ست که دانشمندان دهها سال را صرف جستجوی نقض تقارن چرخشی rotational symmetry برای آن کردهاند.
شاه میگوید: " اگر در یک فریم (چارچوب) باشید و یک چرخش rotation انجام دهید، هر فیزیکی که در این فریم میبینید وقتی از [زاویهای دیگر] نگاه میکنید یکسان و مشابه نیست. جز این هیچ مفهومی ندارد."
🆔 @phys_Q
قسمت سوم
✦ Tipping the scalar: the Higgs field & rotational symmetry
◄ جهت داری اسکالر: میدان هیگز و تقارن چرخشی
این فکت که میدان هیگز دارای اسپین صفر است، عنصر مهم مکانیسم هیگز و روشی ست که میدان هیگز به ذرات جرم می دهد. شاه می گوید: "منشاء جرم ذرات بنیادی باید با اسپین صفر باشد. اگر شما تبدیل کنید، یا بچرخانید، یا به یک چارچوب دیگر [مرجع] ارتقا دهید، فیزیک باید یونیفورم باشد. "
برای درک منظور شاه از این موضوع ، باید یکی دیگر از ویژگیهای خاص بوزون هیگز ، مقدار چشم داشتی خلاء غیرصفر آنرا بررسی کنیم . مقدار چشمداشتی خلاء یک میدان، مقدار متوسط تمام اطلاعاتی است که می توانید در مورد آن میدان داشته باشید، که شامل بزرگی و اسپین آن، در یک منطقه ماکروسکوپیک از فضا ست .
اگر به اعماق فضای خالی بین کهکشانی سفر کنید و سعی کنید مقدار چشمداشتی خلاء میدان گرانشی یا الکترومغناطیسی هزاران سال نوری از نزدیکترین کهکشان یا ستاره را اندازه گیری کنید، احتمالاً آن را ناچیز خواهید یافت. به این دلیل که بیشتر میدانهای کوانتومی مقدار چشمداشتی خلاء صفر دارند، مگر اینکه ذرهای وجود داشته باشد.
تنها استثنای این قانون، میدان هیگز است. میدان هیگز دارای یک مقدار چشمداشتی خلاء غیرصفر در تمام فضازمان است، به این معنی که همیشه مقداری مرتبط با آن وجود دارد، حتی زمانی که هیچ ذره هیگزی وجود نداشته باشد. علاوه بر این، این مقدار ثابت است، به این معنی که می توانید آن را در هر مکان یا زمانی اندازه گیری کنید و همیشه همان پاسخ را دریافت خواهید کرد.
اگر میدان هیگز دارای اسپینی باشد، همه چیز به طرز شگفتی زیبا میشود، زیرا نه تنها یک مقدار چشمداشتی خلاء غیر صفر در همه جا دارد، بلکه به یک جهت یونیفرم پوینت میکند که میتوان از هر نقطه در یونیورس آنرا اندازهگیری کرد. این بدان معناست که ما میتوانیم یک جهت ترجیحی، یک «شمال واقعی» برای تمام فضازمان تعریف کنیم.
چنین ایده ای در تضاد با برخی از اساسی ترین قوانین ما در مورد خود یونیورس است، از جمله ایده «همسانگردی» isotropy یا «تقارن چرخشی» rotational symmetry ، که به ما می گوید که قوانین فیزیک صرف نظر از جهتی که با آن روبرو می شویم، یونیفرم uniform باقی میمانند. این فقط یک نظریه نیست؛ بلکه یک فکت مشاهداتی ست که دانشمندان دهها سال را صرف جستجوی نقض تقارن چرخشی rotational symmetry برای آن کردهاند.
شاه میگوید: " اگر در یک فریم (چارچوب) باشید و یک چرخش rotation انجام دهید، هر فیزیکی که در این فریم میبینید وقتی از [زاویهای دیگر] نگاه میکنید یکسان و مشابه نیست. جز این هیچ مفهومی ندارد."
🆔 @phys_Q
Telegram
attach 📎
👍2
🟣 پتانسیل هیگز و نابودی خلاء
حتما تاکنون این گزاره که " پارتیکل هیگز ، پتانسیل نابودی یونیورس را داراست " شنیده اید . در سال 2012 پارتیکلی در CERN مشاهده مستقیم شد که بوزون هیگز نام گرفت . پس از این اکتشاف می توانستیم جرم پارتیکل های بنیادین را توضیح دهیم اما علاوه بر این این پارتیکل مسئول جرم خودش نیز بود . میدان field هیگز مانند اقیانوسی بی انتها کل یونیورس ما را در خود غرق کرده است و جرم پارتیکل های بنیادین بواسطه این میدان توضیح داده شد. این پارتیکل دارای مقدار غیر صفر و در نتیجه بوزون های فاقد اسپین و اسکالار دارد که این ویژگی پتانسیل جرم بخشیدن به دیگر پارتیکل های بنیادین را به آن می دهد .
اما پیآمد های دیگری در راه بود.
این پارتیکل ساب اتمیک ، دارای جرمی بود که ترکیب کلیدی در محاسبات آینده فضا و زمان را ایجاد می کرد .
جرم پارتیکل های بنیادین ، برابر با انرژی محصور و محبوس در میدان هیگز است و جرم خود بوزون هیگز بواسطه تعامل این میدان با خودش است .
جرم بوزون هیگز 126 Gev یا 126 برابر جرم یک پروتون است . از طرفی اگر در بینش فیزیک پارتیکل های جرم مند Massive را ناپایدار بدانید بیراه نرفتید و ضمن اینکه نمودار پتانسیل انرژی بوزون هیگز که با تعامل با خودش ترسیم شده مشهور به کلاه مکزیکی است . و یونیورس ما بر نوک قلهی این نمودار با بوزون هیگزی غول پیکری به جرم 126 گیگا الکترون ولت ایجاد شده است . سیب نیوتن از پتانسیل گرانشی بالا به پتانسیل گرانشی پایین تر انتقال یافت تا اصل کمینگی انرژی ارضا شود اما اگر جرم پارتیکل هیگز خیال ارضای اصل کمینگی را داشته باشد چه؟ چرا نباید بار دیگر شاهد تغییر فاز میدان خلاء باشیم ؟ پیآمد های این رویداد چه خواهد بود؟
اینکه یونیورس ما بر بوزونی با جرم بوزون هیگز پایداری یافته تنها دو احتمال را بیان می سازد ، یا اینکه برای آن دیر نشده است یا فیزیک جدیدی یا دست کم فاکتور تثبیت کننده ی جدیدی وجود دارد که باید کشف کنیم. میدان اینفلاتون در ابتدایی یونیورس که لینک به میدان هیگز است در طول تاریخچه یونیورس چندین بار طی انبساط کیهانی با شکست خودبخودی تقارن تغییر پتانسیل و فاز داده داست . میتوانید تغییر فاز را با سه فاز مایع و جامد و گاز آب تصور کنید. پیامد های تغییر چگالی انرژی خلاء و شکست یک تقارن دیگر که منجر به ظهور یک نیروی جدید می شود تا حدودی قابل تصور است اما جز حدس صرف هیچ تصور دیگری نمی توان از آن داشت.
🆔 @phys_Q
حتما تاکنون این گزاره که " پارتیکل هیگز ، پتانسیل نابودی یونیورس را داراست " شنیده اید . در سال 2012 پارتیکلی در CERN مشاهده مستقیم شد که بوزون هیگز نام گرفت . پس از این اکتشاف می توانستیم جرم پارتیکل های بنیادین را توضیح دهیم اما علاوه بر این این پارتیکل مسئول جرم خودش نیز بود . میدان field هیگز مانند اقیانوسی بی انتها کل یونیورس ما را در خود غرق کرده است و جرم پارتیکل های بنیادین بواسطه این میدان توضیح داده شد. این پارتیکل دارای مقدار غیر صفر و در نتیجه بوزون های فاقد اسپین و اسکالار دارد که این ویژگی پتانسیل جرم بخشیدن به دیگر پارتیکل های بنیادین را به آن می دهد .
اما پیآمد های دیگری در راه بود.
این پارتیکل ساب اتمیک ، دارای جرمی بود که ترکیب کلیدی در محاسبات آینده فضا و زمان را ایجاد می کرد .
جرم پارتیکل های بنیادین ، برابر با انرژی محصور و محبوس در میدان هیگز است و جرم خود بوزون هیگز بواسطه تعامل این میدان با خودش است .
جرم بوزون هیگز 126 Gev یا 126 برابر جرم یک پروتون است . از طرفی اگر در بینش فیزیک پارتیکل های جرم مند Massive را ناپایدار بدانید بیراه نرفتید و ضمن اینکه نمودار پتانسیل انرژی بوزون هیگز که با تعامل با خودش ترسیم شده مشهور به کلاه مکزیکی است . و یونیورس ما بر نوک قلهی این نمودار با بوزون هیگزی غول پیکری به جرم 126 گیگا الکترون ولت ایجاد شده است . سیب نیوتن از پتانسیل گرانشی بالا به پتانسیل گرانشی پایین تر انتقال یافت تا اصل کمینگی انرژی ارضا شود اما اگر جرم پارتیکل هیگز خیال ارضای اصل کمینگی را داشته باشد چه؟ چرا نباید بار دیگر شاهد تغییر فاز میدان خلاء باشیم ؟ پیآمد های این رویداد چه خواهد بود؟
اینکه یونیورس ما بر بوزونی با جرم بوزون هیگز پایداری یافته تنها دو احتمال را بیان می سازد ، یا اینکه برای آن دیر نشده است یا فیزیک جدیدی یا دست کم فاکتور تثبیت کننده ی جدیدی وجود دارد که باید کشف کنیم. میدان اینفلاتون در ابتدایی یونیورس که لینک به میدان هیگز است در طول تاریخچه یونیورس چندین بار طی انبساط کیهانی با شکست خودبخودی تقارن تغییر پتانسیل و فاز داده داست . میتوانید تغییر فاز را با سه فاز مایع و جامد و گاز آب تصور کنید. پیامد های تغییر چگالی انرژی خلاء و شکست یک تقارن دیگر که منجر به ظهور یک نیروی جدید می شود تا حدودی قابل تصور است اما جز حدس صرف هیچ تصور دیگری نمی توان از آن داشت.
🆔 @phys_Q
Telegram
attach 📎
👍3❤1
🟣 کشف جدید معمای سیاهچاله های کلانجرم اولیه را روشن می کند
توسط انجمن سلطنتی نجوم
اخترشناسان دانشگاه تگزاس و دانشگاه آریزونا یک سیاهچاله در حال رشد سریع را در یکی از خشن ترین کهکشان های شناخته شده در یونیورس بسیار اولیه very early universe کشف کرده اند. کشف کهکشان و سیاهچاله در مرکز آن سرنخهای جدیدی از شکلگیری اولین سیاهچالههای کلانجرم ارائه میدهد. کار جدید در «اعلامیههای ماهانه انجمن سلطنتی نجوم» منتشر شده است.
این تیم با استفاده از مشاهدات گرفته شده با آرایه میلیمتری بزرگ آتاکاما (ALMA)، یک رصدخانه رادیویی واقع در شیلی، به این نتیجه رسیدند که کهکشانی که COS-87259 نام دارد، حاوی این سیاهچاله جدید بسیار خشن است و ستارهها را با سرعتی 1000 بار سریعتر تشکیل میدهد. کهکشان راه شیری خودمان و حاوی بیش از یک میلیارد جرم خورشیدی غبار بین ستاره ای است. این کهکشان هم از این انفجار شدید شکل گیری ستاره و سیاهچاله های پرجرم در حال رشد در مرکز آن می درخشد.
سیاهچاله موجود در آن هم نوع جدیدی از سیاهچاله های ابتدایی در نظر گرفته می شود - سیاهچاله ای که شدیدا توسط "غبار کیهانی" پوشانده شده است و باعث می شود تقریباً تمام نور آن در محدوده مادون قرمز میانی طیف الکترومغناطیسی گسیل شود. محققان همچنین دریافتهاند که این سیاهچاله بزرگ در حال رشد (که اغلب به عنوان هسته فعال کهکشانی نامیده میشود) در حال تولید یک جت قوی از مواد است که با سرعت نزدیک به نور در کهکشان میزبان حرکت میکند.
امروزه سیاهچاله هایی با جرم میلیون ها تا میلیاردها برابر خورشید خودمان در مرکز تقریباً هر کهکشانی قرار دارند. چگونگی شکلگیری این سیاهچالههای پرجرم برای دانشمندان همچنان یک راز باقی مانده است، بهویژه به این دلیل که چندین مورد از این اجرام در زمانی که کیهان بسیار جوان بود پیدا شدهاند. از آنجا که نور این منابع طول می کشد تا به ما برسد، ما آنها را همانطور که در گذشته وجود داشته اند می بینیم. در این مورد، تنها 750 میلیون سال پس از مهبانگ big bang ، که تقریباً 5 درصد از سن کنونی یونیورس است.
چیزی که در مورد این آبجکت جدید شگفتانگیز است این است که در قسمت نسبتاً کوچکی از آسمان که معمولاً برای شناسایی اجرام مشابه استفاده میشود - کمتر از 10 برابر اندازه ماه کامل - شناسایی شد که نشان میدهد که هزاران منبع مشابه در یونیورس اولیه وجود داشته است. این کاملاً غیرمنتظره از داده های قبلی بود.
تنها کلاس دیگری از سیاهچاله های کلان جرم که در اوائل عمر یونیورس در مورد آن می دانستیم اختروش ها هستند که سیاهچاله های فعالی هستند که به نسبت توسط غبار کیهانی پوشیده نیستند. وجود این اختروش ها در فواصل مشابه با COS-87259 بسیار نادر است و تنها چند ده تا از آن در سراسر آسمان قرار دارند. کشف شگفتانگیز COS-87259 و سیاهچالهاش سوالات متعددی را در مورد فراوانی سیاهچالههای کلانجرم اولیه و همچنین انواع کهکشانهای معمولی که به تدریج در آنها تشکیل میشوند، ایجاد میکند.
رایان اندزلی، نویسنده اصلی مقاله و اکنون عضو فوقدکتری در دانشگاه تگزاس در آستین، میگوید: «این نتایج نشان میدهد که سیاهچالههای کلانجرم اولیه اغلب بهشدت توسط غبار پوشیده شده بودند، که احتمالا نتیجهای از شکلگیری پر خشونت ستاره و فعالیت در کهکشانهای میزبان است . این چیزی است که دیگران چند سالی است پیشبینی میکنند، و دیدن اولین شواهد رصدی مستقیم که از این سناریو پشتیبانی میکند واقعاً خوب است.»
در این منظومه، دو کهکشان در حال برخورد با هم هستند و باعث ایجاد ستارهباران شدید و همچنین تاریک شدن شدید سیاهچالههای کلانجرم در حال رشد در یکی از این دو کهکشان است .
اندزلی میافزاید: «در حالی که هیچکس انتظار نداشت این نوع آبجکت را در اوایل یونیورس پیدا کند، کشف آن گامی در جهت ایجاد درک بهتری از چگونگی شکلگیری میلیاردها جرم سیاهچالههای خورشیدی در اوایل عمر یونیورس برداشته است. و همچنین چگونگی تکامل پرجرمترین کهکشان ها را برای اولین بار یافتند."
Source:
https://phys.org/news/2023-02-discovery-early-supermassive-black-holes.html
More information: Ryan Endsley et al, ALMA Confirmation of an Obscured Hyperluminous Radio-Loud AGN at z=6.853 Associated with a Dusty Starburst in the 1.5 deg2 COSMOS Field, Monthly Notices of the Royal Astronomical Society (2023). DOI: 10.1093/mnras/stad266
Journal information: Monthly Notices of the Royal Astronomical Society
🆔 @phys_Q
توسط انجمن سلطنتی نجوم
اخترشناسان دانشگاه تگزاس و دانشگاه آریزونا یک سیاهچاله در حال رشد سریع را در یکی از خشن ترین کهکشان های شناخته شده در یونیورس بسیار اولیه very early universe کشف کرده اند. کشف کهکشان و سیاهچاله در مرکز آن سرنخهای جدیدی از شکلگیری اولین سیاهچالههای کلانجرم ارائه میدهد. کار جدید در «اعلامیههای ماهانه انجمن سلطنتی نجوم» منتشر شده است.
این تیم با استفاده از مشاهدات گرفته شده با آرایه میلیمتری بزرگ آتاکاما (ALMA)، یک رصدخانه رادیویی واقع در شیلی، به این نتیجه رسیدند که کهکشانی که COS-87259 نام دارد، حاوی این سیاهچاله جدید بسیار خشن است و ستارهها را با سرعتی 1000 بار سریعتر تشکیل میدهد. کهکشان راه شیری خودمان و حاوی بیش از یک میلیارد جرم خورشیدی غبار بین ستاره ای است. این کهکشان هم از این انفجار شدید شکل گیری ستاره و سیاهچاله های پرجرم در حال رشد در مرکز آن می درخشد.
سیاهچاله موجود در آن هم نوع جدیدی از سیاهچاله های ابتدایی در نظر گرفته می شود - سیاهچاله ای که شدیدا توسط "غبار کیهانی" پوشانده شده است و باعث می شود تقریباً تمام نور آن در محدوده مادون قرمز میانی طیف الکترومغناطیسی گسیل شود. محققان همچنین دریافتهاند که این سیاهچاله بزرگ در حال رشد (که اغلب به عنوان هسته فعال کهکشانی نامیده میشود) در حال تولید یک جت قوی از مواد است که با سرعت نزدیک به نور در کهکشان میزبان حرکت میکند.
امروزه سیاهچاله هایی با جرم میلیون ها تا میلیاردها برابر خورشید خودمان در مرکز تقریباً هر کهکشانی قرار دارند. چگونگی شکلگیری این سیاهچالههای پرجرم برای دانشمندان همچنان یک راز باقی مانده است، بهویژه به این دلیل که چندین مورد از این اجرام در زمانی که کیهان بسیار جوان بود پیدا شدهاند. از آنجا که نور این منابع طول می کشد تا به ما برسد، ما آنها را همانطور که در گذشته وجود داشته اند می بینیم. در این مورد، تنها 750 میلیون سال پس از مهبانگ big bang ، که تقریباً 5 درصد از سن کنونی یونیورس است.
چیزی که در مورد این آبجکت جدید شگفتانگیز است این است که در قسمت نسبتاً کوچکی از آسمان که معمولاً برای شناسایی اجرام مشابه استفاده میشود - کمتر از 10 برابر اندازه ماه کامل - شناسایی شد که نشان میدهد که هزاران منبع مشابه در یونیورس اولیه وجود داشته است. این کاملاً غیرمنتظره از داده های قبلی بود.
تنها کلاس دیگری از سیاهچاله های کلان جرم که در اوائل عمر یونیورس در مورد آن می دانستیم اختروش ها هستند که سیاهچاله های فعالی هستند که به نسبت توسط غبار کیهانی پوشیده نیستند. وجود این اختروش ها در فواصل مشابه با COS-87259 بسیار نادر است و تنها چند ده تا از آن در سراسر آسمان قرار دارند. کشف شگفتانگیز COS-87259 و سیاهچالهاش سوالات متعددی را در مورد فراوانی سیاهچالههای کلانجرم اولیه و همچنین انواع کهکشانهای معمولی که به تدریج در آنها تشکیل میشوند، ایجاد میکند.
رایان اندزلی، نویسنده اصلی مقاله و اکنون عضو فوقدکتری در دانشگاه تگزاس در آستین، میگوید: «این نتایج نشان میدهد که سیاهچالههای کلانجرم اولیه اغلب بهشدت توسط غبار پوشیده شده بودند، که احتمالا نتیجهای از شکلگیری پر خشونت ستاره و فعالیت در کهکشانهای میزبان است . این چیزی است که دیگران چند سالی است پیشبینی میکنند، و دیدن اولین شواهد رصدی مستقیم که از این سناریو پشتیبانی میکند واقعاً خوب است.»
در این منظومه، دو کهکشان در حال برخورد با هم هستند و باعث ایجاد ستارهباران شدید و همچنین تاریک شدن شدید سیاهچالههای کلانجرم در حال رشد در یکی از این دو کهکشان است .
اندزلی میافزاید: «در حالی که هیچکس انتظار نداشت این نوع آبجکت را در اوایل یونیورس پیدا کند، کشف آن گامی در جهت ایجاد درک بهتری از چگونگی شکلگیری میلیاردها جرم سیاهچالههای خورشیدی در اوایل عمر یونیورس برداشته است. و همچنین چگونگی تکامل پرجرمترین کهکشان ها را برای اولین بار یافتند."
Source:
https://phys.org/news/2023-02-discovery-early-supermassive-black-holes.html
More information: Ryan Endsley et al, ALMA Confirmation of an Obscured Hyperluminous Radio-Loud AGN at z=6.853 Associated with a Dusty Starburst in the 1.5 deg2 COSMOS Field, Monthly Notices of the Royal Astronomical Society (2023). DOI: 10.1093/mnras/stad266
Journal information: Monthly Notices of the Royal Astronomical Society
🆔 @phys_Q
phys.org
New discovery sheds light on very early supermassive black holes
Astronomers from the University of Texas and the University of Arizona have discovered a rapidly growing black hole in one of the most extreme galaxies known in the very early universe. The discovery ...
👍4
کوانتوم مکانیک🕊
🟣 کشف جدید معمای سیاهچاله های کلانجرم اولیه را روشن می کند توسط انجمن سلطنتی نجوم اخترشناسان دانشگاه تگزاس و دانشگاه آریزونا یک سیاهچاله در حال رشد سریع را در یکی از خشن ترین کهکشان های شناخته شده در یونیورس بسیار اولیه very early universe کشف کرده اند.…
🟣 کشف جدید معمای سیاهچاله های کلانجرم اولیه را روشن می کند
اخترشناسان دانشگاه تگزاس و دانشگاه آریزونا یک سیاهچاله در حال رشد سریع را در یکی از خشن ترین کهکشان های شناخته شده در یونیورس بسیار اولیه very early universe کشف کرده اند. کشف کهکشان و سیاهچاله در مرکز آن سرنخهای جدیدی از شکلگیری اولین سیاهچالههای کلانجرم ارائه میدهد. کار جدید در «اعلامیههای ماهانه انجمن سلطنتی نجوم» منتشر شده است.
این منظومه متشکل از یک جفت کهکشان به نامهای IC 694 و NGC 3690 است که حدود 700 میلیون سال پیش از نزدیکی یکدیگر عبور کردهاند. در نتیجه این برهمکنش ، منظومه تحت یک انفجار شدید از شکل گیری ستاره قرار گرفت. در حدود پانزده سال گذشته، شش ابرنواختر در قسمتهای بیرونی کهکشان ظاهر شدهاند و این منظومه را به یک کارخانه ابرنواختر موفق تبدیل کردهاند.
Credit : ناسا، ESA، تیم هابل (STScI/AURA)-ESA/Hubble Collaboration و A. Evans (دانشگاه ویرجینیا، شارلوتزویل/NRAO
Source
https://phys.org/news/2023-02-discovery-early-supermassive-black-holes.html
بخوانید:
🆔 https://news.1rj.ru/str/phys_Q/9509
اخترشناسان دانشگاه تگزاس و دانشگاه آریزونا یک سیاهچاله در حال رشد سریع را در یکی از خشن ترین کهکشان های شناخته شده در یونیورس بسیار اولیه very early universe کشف کرده اند. کشف کهکشان و سیاهچاله در مرکز آن سرنخهای جدیدی از شکلگیری اولین سیاهچالههای کلانجرم ارائه میدهد. کار جدید در «اعلامیههای ماهانه انجمن سلطنتی نجوم» منتشر شده است.
این منظومه متشکل از یک جفت کهکشان به نامهای IC 694 و NGC 3690 است که حدود 700 میلیون سال پیش از نزدیکی یکدیگر عبور کردهاند. در نتیجه این برهمکنش ، منظومه تحت یک انفجار شدید از شکل گیری ستاره قرار گرفت. در حدود پانزده سال گذشته، شش ابرنواختر در قسمتهای بیرونی کهکشان ظاهر شدهاند و این منظومه را به یک کارخانه ابرنواختر موفق تبدیل کردهاند.
Credit : ناسا، ESA، تیم هابل (STScI/AURA)-ESA/Hubble Collaboration و A. Evans (دانشگاه ویرجینیا، شارلوتزویل/NRAO
Source
https://phys.org/news/2023-02-discovery-early-supermassive-black-holes.html
بخوانید:
🆔 https://news.1rj.ru/str/phys_Q/9509
👍4
🟣 اتم غیرمعمول به جستجوی بلوک های سازنده یونیورس کمک می کند
توسط دانشگاه کوئینزلند
شکل غیرمعمولی از اتم سزیم به یک تیم تحقیقاتی به رهبری دانشگاه کوئینزلند کمک می کند تا نقاب از چهره ذرات ناشناخته ای را که یونیورس را تشکیل می دهند، بردارند.
دکتر جاسیندا جینگز، از دانشکده ریاضیات و فیزیک UQ، گفت که اتم غیرمعمول - که از یک اتم سزیم معمولی و یک ذره بنیادی به نام میون تشکیل شده - احتمالا برای درک بهتر اجزای سازنده بنیادین یونیورس ضروری باشد.
دکتر جینگز گفت:" یونیورس هنوز برای ما یک رمز و راز است.
مشاهدات اخترفیزیکی و کیهانشناسی نشان دادهاند که مادهای که ما درباره آن میدانیم – که معمولاً در فیزیک به آن ذرات «مدل استاندارد» گفته میشود – تنها پنج درصد از ماده و محتوای انرژی جهان را تشکیل میدهد."
بیشتر ماده «تاریک» است و ما در حال حاضر هیچ ذره یا برهمکنشی در مدل استاندارد نمیشناسیم که آن را توضیح دهد.»
"جستجو برای ذرات ماده تاریک در خط مقدم تحقیقات فیزیک ذرات قرار دارد و کار ما با سزیم ممکن است در حل این معما راهگشا باشد."
کار ممکن است روزی فناوری را نیز بهبود بخشد.
دکتر جینگز گفت: فیزیک اتمی نقش مهمی در فناوریهایی دارد که ما هر روز از آن استفاده میکنیم، مانند ناوبری با سیستم موقعیتیابی جهانی (GPS)، و نظریه اتمی همچنان در پیشرفت فناوریهای کوانتومی جدید مبتنی بر اتمها مهم خواهد بود. .
دکتر جینگز و تیمش از طریق تحقیقات نظری، درک ساختار مغناطیسی هسته سزیم، و اثرات آن در سزیم اتمی و میون فوق العاده و شگفتانگیز را بهبود بخشیدهاند.
دکتر جینگز گفت: «یک میون اساساً یک الکترون سنگین است - 200 برابر پرجرمتر - و 200 بار نزدیکتر از الکترونها به دور هسته میچرخد.
به همین دلیل، می تواند جزئیات ساختار هسته را آشکار کند.
پیچیده به نظر می رسد، اما به طور خلاصه، این کار به بهبود محاسبات تئوری اتمی که در جستجوی ذرات جدید استفاده می شود، کمک خواهد کرد.
محققان گفتند این رویکرد جدید میتواند حساسیت بیشتر و روشی جایگزین برای یافتن ذرات جدید با استفاده از اندازهگیریهای دقیق اتمی ارائه دهد.
دکتر جینگز گفت: "شاید شما درباره برخورد دهنده بزرگ هادرون در سرن، بزرگترین و قدرتمندترین شتاب دهنده ذرات جهان، شنیده باشید که مواد زیر اتمی را با انرژی های بالا به هم می کوبد تا ذرات پیشتر ناشناخته را بیابد."
اما تحقیقات ما میتواند حساسیت بیشتری را با روشی جایگزین برای یافتن ذرات جدید از طریق اندازهگیریهای دقیق اتمی ارائه دهد.
این روش به یک برخورد دهنده غول پیکر نیاز ندارد و در عوض از ابزارهای دقیق برای جستجوی تغییرات اتمی در انرژی کم استفاده می کند.
به جای برخوردهای انفجاری و پرانرژی، این معادل ایجاد یک «میکروسکوپ» فوق حساس برای مشاهده ماهیت واقعی اتم ها است.
"این روش می تواند یک تکنیک حساس تر باشد، و ذراتی را آشکار می کند که برخورد دهندگان ذرات به سادگی نمی توانند ببینند."
.
این تحقیق به رهبری دکتر جینگز به همراه دانشجوی فارغ التحصیل جورج سانامیان و دکتر بنجامین رابرتز انجام شد و در Physical Review Letters منتشر شده است.
https://phys.org/news/2023-02-unusual-atom-universe-blocks.html
🆔 @phys_Q
توسط دانشگاه کوئینزلند
شکل غیرمعمولی از اتم سزیم به یک تیم تحقیقاتی به رهبری دانشگاه کوئینزلند کمک می کند تا نقاب از چهره ذرات ناشناخته ای را که یونیورس را تشکیل می دهند، بردارند.
دکتر جاسیندا جینگز، از دانشکده ریاضیات و فیزیک UQ، گفت که اتم غیرمعمول - که از یک اتم سزیم معمولی و یک ذره بنیادی به نام میون تشکیل شده - احتمالا برای درک بهتر اجزای سازنده بنیادین یونیورس ضروری باشد.
دکتر جینگز گفت:" یونیورس هنوز برای ما یک رمز و راز است.
مشاهدات اخترفیزیکی و کیهانشناسی نشان دادهاند که مادهای که ما درباره آن میدانیم – که معمولاً در فیزیک به آن ذرات «مدل استاندارد» گفته میشود – تنها پنج درصد از ماده و محتوای انرژی جهان را تشکیل میدهد."
بیشتر ماده «تاریک» است و ما در حال حاضر هیچ ذره یا برهمکنشی در مدل استاندارد نمیشناسیم که آن را توضیح دهد.»
"جستجو برای ذرات ماده تاریک در خط مقدم تحقیقات فیزیک ذرات قرار دارد و کار ما با سزیم ممکن است در حل این معما راهگشا باشد."
کار ممکن است روزی فناوری را نیز بهبود بخشد.
دکتر جینگز گفت: فیزیک اتمی نقش مهمی در فناوریهایی دارد که ما هر روز از آن استفاده میکنیم، مانند ناوبری با سیستم موقعیتیابی جهانی (GPS)، و نظریه اتمی همچنان در پیشرفت فناوریهای کوانتومی جدید مبتنی بر اتمها مهم خواهد بود. .
دکتر جینگز و تیمش از طریق تحقیقات نظری، درک ساختار مغناطیسی هسته سزیم، و اثرات آن در سزیم اتمی و میون فوق العاده و شگفتانگیز را بهبود بخشیدهاند.
دکتر جینگز گفت: «یک میون اساساً یک الکترون سنگین است - 200 برابر پرجرمتر - و 200 بار نزدیکتر از الکترونها به دور هسته میچرخد.
به همین دلیل، می تواند جزئیات ساختار هسته را آشکار کند.
پیچیده به نظر می رسد، اما به طور خلاصه، این کار به بهبود محاسبات تئوری اتمی که در جستجوی ذرات جدید استفاده می شود، کمک خواهد کرد.
محققان گفتند این رویکرد جدید میتواند حساسیت بیشتر و روشی جایگزین برای یافتن ذرات جدید با استفاده از اندازهگیریهای دقیق اتمی ارائه دهد.
دکتر جینگز گفت: "شاید شما درباره برخورد دهنده بزرگ هادرون در سرن، بزرگترین و قدرتمندترین شتاب دهنده ذرات جهان، شنیده باشید که مواد زیر اتمی را با انرژی های بالا به هم می کوبد تا ذرات پیشتر ناشناخته را بیابد."
اما تحقیقات ما میتواند حساسیت بیشتری را با روشی جایگزین برای یافتن ذرات جدید از طریق اندازهگیریهای دقیق اتمی ارائه دهد.
این روش به یک برخورد دهنده غول پیکر نیاز ندارد و در عوض از ابزارهای دقیق برای جستجوی تغییرات اتمی در انرژی کم استفاده می کند.
به جای برخوردهای انفجاری و پرانرژی، این معادل ایجاد یک «میکروسکوپ» فوق حساس برای مشاهده ماهیت واقعی اتم ها است.
"این روش می تواند یک تکنیک حساس تر باشد، و ذراتی را آشکار می کند که برخورد دهندگان ذرات به سادگی نمی توانند ببینند."
.
این تحقیق به رهبری دکتر جینگز به همراه دانشجوی فارغ التحصیل جورج سانامیان و دکتر بنجامین رابرتز انجام شد و در Physical Review Letters منتشر شده است.
https://phys.org/news/2023-02-unusual-atom-universe-blocks.html
🆔 @phys_Q
phys.org
Unusual atom helps in search for universe's building blocks
An unusual form of cesium atom is helping a University of Queensland-led research team unmask unknown particles that make up the universe.
👍3
کوانتوم مکانیک🕊
🟣 اتم غیرمعمول به جستجوی بلوک های سازنده یونیورس کمک می کند توسط دانشگاه کوئینزلند شکل غیرمعمولی از اتم سزیم به یک تیم تحقیقاتی به رهبری دانشگاه کوئینزلند کمک می کند تا نقاب از چهره ذرات ناشناخته ای را که یونیورس را تشکیل می دهند، بردارند. دکتر جاسیندا جینگز،…
برخورد دهنده های بزرگ و پر خرج عصر ما ، در آینده یک سوءتفاهم خنده دار و غیر دقیق خواهند بود .
همانطور که رادیو های نفتی !
همانطور که رادیو های نفتی !
👍4
🟣 اتم غیرمعمول به جستجوی بلوک های سازنده یونیورس کمک می کند
توسط دانشگاه کوئینزلند
با استفاده از اتم سدیم و میون که لیپتونی 200 برابر سنگین تر از الکترون است ، میکروسکوپی حساس برای جستجوی کم انرژی ذرات مطرح شده است .
🆔 https://news.1rj.ru/str/phys_Q/9512
Source:
https://phys.org/news/2023-02-unusual-atom-universe-blocks.html
توسط دانشگاه کوئینزلند
با استفاده از اتم سدیم و میون که لیپتونی 200 برابر سنگین تر از الکترون است ، میکروسکوپی حساس برای جستجوی کم انرژی ذرات مطرح شده است .
🆔 https://news.1rj.ru/str/phys_Q/9512
Source:
https://phys.org/news/2023-02-unusual-atom-universe-blocks.html
👍2
🟣سازمان محیط زیست: پیروز به بیمارستان منتقل شده و وضعیت جسمیش پایدار نیست
سازمان محیط زیست اعلام کرد به دنبال یبوست مزمن و مشکلات گوارشی پیروز، توله یوز پارک پردیسان، این تولهیوز شامگاه جمعه به بیمارستان دامپزشکی مرکزی منتقل شد و در حال حاضر وضعیت او هنوز به شرایط پایداری مورد نظر نرسیده است.
Hammihanonline
🆔 @phys_Q
سازمان محیط زیست اعلام کرد به دنبال یبوست مزمن و مشکلات گوارشی پیروز، توله یوز پارک پردیسان، این تولهیوز شامگاه جمعه به بیمارستان دامپزشکی مرکزی منتقل شد و در حال حاضر وضعیت او هنوز به شرایط پایداری مورد نظر نرسیده است.
Hammihanonline
🆔 @phys_Q
❤5
ماهمنیر (زینب) مولاییراد، مادر جاویدنام کیان پیرفلک، با انتشار یک استوری در صفحه اینستاگرام خود نوشت : «برای رفیقم ۱۰۰ روز سکوت کردم، دیگر جایز نیست. از الان قاتلین فرزندم آشکارا روبروی من بایستند. چیزی به پایان شب نمانده.»
#کیان_پیرفلک
gilakx3
#کیان_پیرفلک
gilakx3
❤12👍2🔥2