Forwarded from برنامه ناشناس
Doos dari kado chi giret biad??
Doos dari kado chi giret biad??
Forwarded from برنامه ناشناس
اون آهنگی که هر روز بهش گوش میدی چیه؟؟
اون آهنگی که هر روز بهش گوش میدی چیه؟؟
Forwarded from برنامه ناشناس
اگه بخوای خودتو تعریفکنی چی میگی؟
اگه بخوای خودتو تعریفکنی چی میگی؟
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تا اطلاع ثانوی بدون اسم pinned «ساکنان دریا ؛ پس از مدتی دیگر صدای امواج را نمیشنوند چه تلخ است روایت غم بار عادت!»
Forwarded from تا اطلاع ثانوی بدون اسم (مَهیار)
یروز همه چیو ول میکنم
وسط خیابون شعر میخونم
اگه کسی بهم گفت داره اشکالی
میگم منم یه خطای انسانی ((:
وسط خیابون شعر میخونم
اگه کسی بهم گفت داره اشکالی
میگم منم یه خطای انسانی ((:
همیشه باخودم میگفتم
خوشبحال اونایی ک وقتی ناراحتن
سکوت نمیکنن،بیان میکنن
دلشون که میشکنه،
بغض نمیکنن گریه میکنن
یا اونایی که وقتی عصبانی میشن
نمیریزن تو خودشون
فریاد میزنن
وقتی بیمار میشن دردشون رو
پنهون نمیکنن بجاش آه و ناله میکنن
و شریک میکنن بقیه رو
وقتی غم وغصه تو
دلشون سنگینی میکنه،تنهایی رو انتخاب
نمیکنن،درد و دل میکنن
به اینجا که رسیدیم،
دیدم آدم باید یکیو داشته باشه
که ناراحتیشو بفهمه،واسه گریه اش شونه باشه،فریادشو گوش کنه،شریک درداش بشه،
ولی امان از وقتی که نداریش دیگه عادت میکنی به تنهایی رنج کشیدن...
خوشبحال اونایی ک وقتی ناراحتن
سکوت نمیکنن،بیان میکنن
دلشون که میشکنه،
بغض نمیکنن گریه میکنن
یا اونایی که وقتی عصبانی میشن
نمیریزن تو خودشون
فریاد میزنن
وقتی بیمار میشن دردشون رو
پنهون نمیکنن بجاش آه و ناله میکنن
و شریک میکنن بقیه رو
وقتی غم وغصه تو
دلشون سنگینی میکنه،تنهایی رو انتخاب
نمیکنن،درد و دل میکنن
به اینجا که رسیدیم،
دیدم آدم باید یکیو داشته باشه
که ناراحتیشو بفهمه،واسه گریه اش شونه باشه،فریادشو گوش کنه،شریک درداش بشه،
ولی امان از وقتی که نداریش دیگه عادت میکنی به تنهایی رنج کشیدن...
واقعيت اين است ؛
گاه هيچی را ميخواهی و اين بخشِ مهمی از زندگيست!
اين نه افسردگيست، نه خيانت، نه دوست نداشتن، نه تحمل ، نه صبر، نه قضاوت، نه حماقت... نه هيچ چيزِ مرسوم و مدامی،هيچ اسمی ندارد!
باور كن هيچی خودش ، بخشی از زندگيست! شايد نوعی از آرامش است!
يادت می آيد ، بارها پرسيدم تو به چه فكر می كنی؟!
گفتی : هيچی!
وقت هايی كه خيره می شدی و گوشه لبت لبخندی از سرِ سكوت بود.
من از روي تو زندگی را تعريف می كنم، اگر تو به هيچی فكر می كردی،پس حتما بخشی مهم از زندگيست.
گاه هيچی را ميخواهی و اين بخشِ مهمی از زندگيست!
اين نه افسردگيست، نه خيانت، نه دوست نداشتن، نه تحمل ، نه صبر، نه قضاوت، نه حماقت... نه هيچ چيزِ مرسوم و مدامی،هيچ اسمی ندارد!
باور كن هيچی خودش ، بخشی از زندگيست! شايد نوعی از آرامش است!
يادت می آيد ، بارها پرسيدم تو به چه فكر می كنی؟!
گفتی : هيچی!
وقت هايی كه خيره می شدی و گوشه لبت لبخندی از سرِ سكوت بود.
من از روي تو زندگی را تعريف می كنم، اگر تو به هيچی فكر می كردی،پس حتما بخشی مهم از زندگيست.