۶:۶

دارین یه کاری می‌کنین از ایرانی بودنمون خجالت‌زده شیم.

طفلی به نام شادی
دیری است گم شده است
با چشم های روشن براق
با گیسویی بلند به بالای آرزو
هرکس از او نشانی دارد
ما را کند خبر
این هم نشان ما،
یک سو خلیج فارس
سوی دگر خزر.

اسنپ سوار شدم حسن خوش هیکل، بعد صدام می‌کنه سلطان مهیار.

دیگه مهیاری نیست
فقط
سلطان مهیار.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
هرچی اطرافمو نگاه میکنم میبینم هیشکیو ندارم که بتونم راحت باهاش حرف بزنم و درد و دل کنم و این عمیقاً داره منو آزار میده
انگار که اون حرفایی که تو خودم ریختم دارن ذره ذره منو از درون میخورن:))))خواستم بگم که
خوش بحالت اینقد دوست داری و میتونی باهاشون حرف بزنی:)

عاقبت گر عمری باشد ماندگار
می‌گذارم این سخن را یادگار
می‌نویسم روی کوه بیستون
زنده باد یاران خوب روزگار

شیخی به زن فاحشه گفتا مستی
هر لحظه به دام دگری پا بستی
گفت ای شیخ هر آن چه گویی هستم
آیا تو چنین که می نمایی هستی...؟!

مهیار از کیوت ترین کسایی که میتونه با ویساش خوشحالت کنه.

<اینو نوشتم تا هی نگی به من میرینی>

جناب دولت آبادی قشنگ میگه که،

مشکل اینجاست
همیشه آدم های تنوع طلب،
دست می گذارند روی
آدم های وفادار
افسوس.

خب دوستان دوباره از ساعت خواب من گذشته و رگ کارشناسی‌ام زده بالا و می‌خوام برداشت سیاسی‌مو خدمتتون عرض کنم😂

بنظر من این قضیه اعدام و اعتراض‌ها یه چوب دو سر گوه برای جمهوری اسلامیه.
چرا؟
چون از زمان تشکیل ج‌ا تا به امروز سیاستتشون برگرفته از سرکوب و ترسوندن بوده و هر کاری جز این رو نشونه ضعف خودشون می‌دونن.
برای همین هم لغو اعدام این سه نفر توی ذهن من متاسفانه دور از انتظار بنظر می‌رسه و ج‌ا این لغو رو نشونه ضعف خودش می‌دونه.
حالا از اون طرف در صورت اعدام قطعا شاهد موج دوباره اعتراضات خواهیم بود و چه بسا خیلی عظیم‌تر و مطمئنم به خیابون‌ها کشیده میشه و به عبارتی آبان ۹۸ تکرار میشه.
به هر روی الان ج‌ا توی دو راهی مزخرفی گیر کرده ولی حدس خود من اینه که سیاست کورکورانه و احمقانه‌ی همیشگی‌شونو پیش می‌گیرن.

تا کارشناسی‌‌های دیگر و درودی دیگر بدرود بای.

<: