از لپ‌تاپِ من بعد نیم ساعت استفاده ندیدم هات‌تر.

بابام عکسای دانشجوییشو نشونم میده میگه ولی خدایی من خوشتیپ‌تر بودم.

در هر ایستگاهی که پیاده شوی کنار توام
این قطار مثل همیشه در کف دستم راه می‌رود.

احساس می‌کنم پینترست ذهنمو می‌خونه، جز این دلیل موجهی پیدا نمی‌کنم که چرا هر روز که میرم توش عکس همه چیزایی که راجبشون اون‌روز فکر می‌کردم هست.

کاش 🤏 قبل باز کردنِ 👄، 🤔 می‌کردین.

استدلال استنتاجی((((: و استقرایی(((((: فردا ازش(((((: امتحان دارم(((((: و سر کلاسش ((((((: خواب بودم(((((:

پس چرا همایون نمیاد بگه نه تا من اعلام نکردم بابا حالش خوبه؟

این عکس خیلی غم داره.

امروز که سوار ماشین شدم، با خودم فکر کردم که باید خیلی بیشتر از آهنگای استاد شجریان گوش کنم چون دوست ندارم بعد از اینکه فوت کردن تازه برم سراغ آهنگای کمتر معروفشون.
و الان واقعا حس چرتی دارم

نمی‌میره هرگز اونیکه دلش زنده شده به عشق.

خسرو آواز ایران ناله و فریاد شیران تنها تو بخوان
کس ندیده‌ست چنین رسوایی در همه دیر مغان نیست چو من شیدایی
ای که سر عشق ما را ای که آهنگ وفا را ربنا را خوانده‌ای
ساز خاموش دل دلشدگانی چشمه نوش شراب ارغوانی
مرغ خوش خوان جهان گذرانی
بی همگان به سر شود بی تو بسر نمی‌شود.