نمی‌دونم مگامایند(کله کدو) رو یادتونه یا نه. بخش ابتدایی فیلم در مورد تلاش‌های شخصیت اصلی برای غلبه بر مترومنئه. بخش جالبش برای من اونجاست که بعد از کلی تلاش موفق می‌شه به هدفش برسه و بعدش... خب بعدش به یه جور یاس فلسفی می‌رسه، بهتره بگیم بی‌کاری مطلق. یعنی هدفی که برای خودش ایجاد کرده بوده و کل زندگیش روی اون رقابته می‌چرخیده و بعد از پایانش یه جورایی کلاً کار خاصی برای انجام نداشته. این اتفاقیه که تقریباً برای تمام ویلن‌هایی که وجودشون به قهرمان داستان وابسته‌ست می‌افته. اون رقابته‌ست که بهشون معنی می‌ده.

+ اسم بچه ایلان ماسک فرمول ریاضیه

هیچوقت بیشتر از دو دقیقه تو هال نیستم

و الان نیم ساعته اینجام

یه خانومی اینجا هست

چقدر مهربونه

میگه اسم من مامانه

چقدر خانوم متینی

شدیداً با کلیشه‌ی حرف آدما اصلا مهم نیست و تاثیری نداره مخالفم.

"حرف آدما" درست یا غلط سبک زندگی ما رو ترجیح داده

ولی طبعا باید سعی کنیم تصمیمامون متمرکز بر خودمون باشه تا بقیه

سم

فصل ۳ یو کی میاد؟
الان یهو یادم افتاد عجب سریال سمی بود

سم خودتی زباله.

بابا طرف هر کی دستش می‌اومد رو ساقط می‌کرد

تو فکر کن توسط جو گلدبرگ ساقط بشی
I'D BE HONORED

لیاقتت همینه
If u know u know

من کل سریال دلم میخواست اینتو حبس شم یه مدت. الان مثلا میخوای منو بترسونی؟

بابام ازم پرسید سریال مریال چی داری ببینیم و هر چی گفتم گفت دیدم

بد زمونه‌ای شده

شرلوک فصل ۴ قسمت ۲ اثر هنری بود