ساعت دوازده و ده دقیقه‌ی شب است و من اینجا در پتو به خودم پیچیده‌ام و دارم برای تنهایی آدم‌هایی که نمی‌شناسم یا خیلی اندک می‌شناسمشان اشک می‌ریزم؛ برای فکر اینکه نکند آدم‌هایی که دوستشان دارم روزی برسد که تنها باشند، برای اینکه آدم‌ها گرفتار بی‌رحمی آدم‌های دیگر می‌شوند، برای اینکه نکند روزی در حق آدمی بی‌رحم باشم، برای اینکه نکنه بی‌رحمی کرده باشم و کسی را رنجانده باشم. کاش می‌شد غم و بی‌رحمی را توی مشکی ترین کیسه‌ی زباله بریزم، درش را محکم گره بزنم، کور ترین گره‌ دنیا، بعد هم محکم پرتش کنم و جایی در دور‌ترین نقطه از زمین بندازمش و همان‌جا دفن شود و تجزیه شود و تا زمانی که موجودی زنده است آن غم و بی‌رحمی جنازه‌ای مدفون باشد.

If you go away
If you go away
If you go away
Please, don't go away

اوج آینده‌نگری من اینه که قبل خواب کتاب‌های برنامه درسی فردامو بذارم تو کیفم بعد ازم می‌پرسی پنج سال دیگه خودتو کجا می‌بینی؟

انقدر حواسم پرته تکلیفی که اومدم ایمیل کنم رو نزدیک بود استوری کنم

خدا بم بگو چیه مشکلت ؟؟؟؟؟
برم قربون چش خوشگلت !!!!!

بشم فدای اون مادرت؟؟؟
که خیلی کم گذاشته تو تریبیتت!!!!

حتی دیگه be real هم بهم پیام نمیده

درود ای همزبان من هم از ایرانم

زیر چشمم یه رد بخیه هست استایلش یجوریه که خیلی پتانسیل بک‌استوری ترسناک و جذاب داره اما در حقیقت یکی فقط یه گونیا پرت کرده تو چشمم

Get yourself a boy who:

عزیزم تو با خیال راحت گزینه ۳ رو انتخاب می‌کنی که بیست ساله تدریس می‌کنی من جواب دقیق هم که پیدا می‌کنم دست و پام می‌لرزه گزینه رو بزنم

وای قربونت بشم تو انقد رسا و شمرده صحبت می‌کردی و من رو ×۲ گذاشته بودمت؟

واریانس مثل من توی آشپزیه. الکی دست و پا می‌زنی یچیزی رو به توان دو جمع با اون‌یکی تقسیم بر این‌یکی دو قاشق زردچوبه یه چسه پنیر موتزارلا

دیروز همونطور که داشتم ویدئوی آلا می‌دیدم یه عکس گرفتم و استوری کردم. الان که دوباره استوریمو نگاه کردم دقیقا همون سوالی که طرف اون لحظه داشت حل می‌کرد رو سر امتحان اشتباه حل کردم 😄

یکی از تصمیم‌های سخت زندگی اونجاست که هم گشنه‌ته هم خوابت میاد و نمی‌دونی کدومو انتخاب کنی

بیاید منطقی باشیم منم اگه اسمم سارن بود هر چقدرم صدام مزخرف بود بازم خواننده می‌شدم

توییتر اونوریا رو نمی‌دونم اما توییتر فارسی ۴۰ هزار تومنم نمی‌ارزید

پیارسال این تایم من تباه

یادش بخیر یه زمانی تفریحم این بود برم تو فیدیلیو راجع به رستوران‌های مختلف گزارش بخونم

شماها یادتون نمیاد! قدیما اردیبهشت که می‌شد، می‌رفتیم نمایشگاه کتاب.