وقتی یکی که ۲ روزه باهاش حرف می‌زنم میگه بیا فردا بریم بیرون:

فقط یه روز خیلی جدی داشتم تحصیل می‌کردم و برق تصمیم گرفت که ترکم کنه

از بابام امتحان‌طور اسم پاساژهای مختلف رو می‌پرسیم یکم فکر می‌کنه میگه به قول حضرت مولانا لفظ‌ها و نام‌ها چون دام‌هاست

دوست دارم برم نمایشگاه کتاب اما آشنا زیاده ریسک بالاست

واسه‌ی موقعیت تحصیلی و زندگی‌ام زیاد از حد چیزای بامزه دور و برم در جریانه

برای ده دقیقه گوشی‌ام از حالت Do not disturb در اومد و شما چطور اینطوری که هستید زندگی می‌کنید؟

از وقتی اینجارو درست کردم واقعا دچار بی‌محتوایی شدم

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
https://news.1rj.ru/str/itsmemahyarr/20571
ما انچه تظاهر میکنیم هستیم:)

اجازه بده که کامل نپذیرم(همیشه دوست داشتم ازش استفاده کنم)
بنظرم همه کلی تیپ شخصیتی از خودشون ارائه میدن منتها یه چارچوب اصلی‌ای در نگاه من تو هر آدمی هست

اگه مقاله معتبری راجع به این قضیه هم می‌شناسید لطفا برام بفرستید چون عجیب این موضوع "خود واقعی" و فلان واسم جالبه

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
ما خودمونیم
بقیه مارو اونجور که خودشون دوس دارن و رفتارایی از ما دوس دارنو میبینن
بعدش مجبور میشیم برا هرکی اونجوری شناخته شدیم رفتار کنیم

خب بیاید به چالش بکشمتون

منظور چیه وقتی می‌گیم "ما خودمونیم"؟
خود کیه؟
خود خودمون کجاست؟
اونیه که تو آیینه باهاش صحبت می‌کنیم قبل اینکه وارد یه جمع بشیم؟
اونی که تو کافه تنها نشسته و نگاه خیره آدما رو حس می‌کنه؟
اونی که از در مدرسه میاد بیرون و میگه اخیش دیگه تظاهر بس؟

ما آدم‌ها تقریبا هر جا و توی هر جمع یا ارتباطی یه شخصیتی از خودمون نشون میدیم که یک‌سری ویژگی‌های اون شخصیت ها مشترک و یک‌سریشون متفاوتند ولی در نهایت ترکیب و مجموعه کامل اون شخصیت ها چیزیه که ما واقعا هستیم
اگر با همه و در همه جا یک جور باشیم یعنی غیرقابل انعطافیم و شخصیتمون دچار یه اختلال و ایراده
ولی اگرم هر شخصیتمون کاملا متفاوت از اون دیگری ها باشه و هیچ اشتراکی توی رفتار هامون در جاهای مختلف نداشته باشیم بازم یعنی دچار ایرادیم
ما هزار جور شخصیت داریم ولی تمام اون شخصیت ها حداقل توی یک ویژگی به هم مربوطن
@ویانا

هر بار که پیامای چنل‌نویس‌هایی که دانشجو هستن رو می‌خونم بیشتر پی می‌برم گویا واقعا تو دانشگاهم برام نریدن

سلام بچه‌ها

قبل اینکه بخوابم می‌خواستم یه موضوع خیلی مهمی رو در میون بذارم

لطفا اگه یه تایمی با هم دوست شدیم و قرار شد دیگه دوست نباشیم

حتما قبل اینکه با هم قطع رابطه کنیم دلیل اینکه چیشد دیگه دوست نیستیم رو خیلی بولد کنید تو ذهنم چون من خیلی جدی این مشکل رو دارم که یادم میره چرا با آدما دعوام شده و بعدا طرفو می‌بینم و باهاش گرم می‌گیرم و اون بنده خدا در اکواردترین حالت ممکنه

بعد این موضوع درباره دعواهای روزانه عادی هم صدق می‌کنه طوری که پیش میاد به دوست صمیمی‌ام خیلی شدید میرینم و یه ربع بعد اینطوری‌ام که راستی فردا بریم پیتزا بخوریم؟