گوشیمو که روشن میکنم یه عکس از کوچههای شمال ایتالیاست وارد صفحه هوم که میشم عکس از کوچههای تهرانه. هنوز نمیدونم با چه هدفی گذاشتم اما کمکم جوکها تو ذهنم داره پرورونده میشه
الان تو شرایط روحیایام که دلم میخواد منم تیکه بندازم بیان ناشناسم فحش بکشن
چرا جای دور انتخاب میکنیم؟ بیاید امروز رو به نفرتپراکنی درباره اینایی که لمیز دوست دارن اختصاص بدیم
پیشنهاد قلبی من اینه که اگر بخاطر فضا (نمیتونم منکر بامزگی شعبه اصلی ولیعصر شم) یا اصرار دوستان رفتید لمیز یه قهوهای که پر یخ و کارامل و امثالهم هست بخورید و دو تا عکسم با شعار you're going to feel better soon استوری کنید و دیگه نرید
قشنگترین حرفی که تو زندگیام شنیدم این بودش که وقت گذروندن با بچه خوبه مادامی که بچه مردم باشه
راننده اسنپم امروز غمگین بود و تو این شرایط رانندهها اکشلی چرت و پرت نمیگن
مردم این روزا به همدیگه رحم نمیکنن چه برسه به خودشون. چه انتظاری هست یکی دیگه بیاد این بین مهربونی کنه
دلم میخواد یه مدت از فضای مجازی فاصله بگیرم اما واقعا زندگی هیجانانگیزی ندارم که بهش بپردازم
نمیدونم چرا هنوز تو اینستا تحلیل روانشناسی شدهای در رابطه با اینکه این جامعه انقدر سیاه و غمگین شده که عامل خوشحالی لحظهایش بردن جانی دپه نخوندم
بنظرم هنوزم دارن حواسمونو از بوس نوید محمدزاده پرت میکنن وگرنه چه دلیل دیگهای داره یهو الان نتیجه دادگاه جانی دپ رو اعلام کنن؟
به عنوان کسی که کامنتش برای هتل سوپر لاکچری در عمان پین شده به شما میگم که "هیچوقت اجازه نده کسی بهت بگه نمیتونی کاری رو انجام بدی"