خوب شد این ادیت سیاه سفید ملایم رو بلاگرای ایرانی یاد گرفتن وگرنه می‌دیدی هنوز درگیر این فیلتر ریو دو ژانیروی اینستا بودیم.

یه آدم پایه می‌خوام چالش دویدن monoppy رو شرکت کنم:(

واسه یکی از سوالا فیزیک نوشتم داداش فشار چیه؟ من این مبحثو حذف کرده بودم

آخ الان یادم اومد یه هودی داشتم روش نوشته بود یاغی الان دوباره مده باید بپوشمش:))))

آشپزی واقعا دنگ و فنگ داره اینو از کسی می‌شنوید که کل گاز رو خیس کرده با قابلمه تن ماهی

به عنوان کسی که داره با آبی که از قابلمه به بیرون پرتاب میشه کشته میشه میگم آشپزی واقعا خطرناکه

احساس می‌کنم با وضعیتی که تا دقایقی پیش کنار گاز داشتم باید برای گرمای هوا خودم رو مقصر بدونم.

یه زمانی بود شما یادتون نمیاد اگه کسی که جوک می‌گفت خودش می‌خندید کلا به حساب نمی‌اومد اما الان بعدش حتما خودت یا باید جدی بخندی یا خنده مسخرگی بکنی

یادش بخیر یه تایمی برنامه داشتم این تابستون برم کار کنم.

عه همین سه هفته پیش بود؟

من می‌گم رتبه‌ی کنکور یک چیز شخصیه یعنی تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل.

مانع اصلی هر روز صبح بیدار شدنه

خدایا میگم چند روزیه یه کاری که باید رو انجام ندادم الان نوتیف اومد اتک وار رو نزدم

یچیزی میگم صداشو در نیارید. منم به جمع هفت و چه بسا زودتر بیدارباشیا پیوستم.

مهسار دوماه پیش می‌گفتی دغدغه می‌خوای و زندگی هفت صبح

ببین چی افتاد تو دامنت

مهسار دو ماه پیش گوه زیاد می‌خورد

بیاید به لحظه نگاه کنیم. مهسار سر به تویی‌ که دست بزنی جیغ می‌زنه‌. بخدا گناه دارم کنکور نمی‌خوام:(

همین که مسئولیت یه پیج به اسم "بیا کونمو ببوس" رو قبول کردم که عکس از آسمان تهران به بهانه روزشمار بذارم یعنی کنکور از همین الان برای خراب کردن وضعیت روحیم دست به کار شده

مشکل جدیدی که اخیرا بهش برخوردم اینه که به پادکستایی گوش میدم که موتیویتدترین و بابرنامه‌ترین آدمای ایران میان درباره هدف‌گذاری دقیق برای آینده صحبت می‌کنن و من بجای اینکه انگیزه بگیرم بیشتر پرت میشم عقب.