قصدم برای ادامه زندگی اینه که تا آخر شهریور رو بخوابم و از شروع پاییز بیدار شم.

باور کنید اگه یکی نرفته از ایران لزوما بخاطر این نیست که پول نداره شاید فقط دلش میخواد بمونه

البته من پول ندارم واسه کسی میگم

فکر می‌کنم مشکلم اینه که توی زندگی روزمره‌م بجای اینکه روی آدم‌های واقعی و زنده کراش بزنم جذب شخصیت‌های خیالی و کارتونی میشم

اون میمی که نوشته بود "من ۴ صبح در حال ديدن یه ویدئو که چطور خوابمان را تنظیم کنیم" قبلا فقط یه جوک بود اما برای من تبدیل شده به یه واقعیت ترسناک

همین الان یه استوری دیدم که نوشته بود سه تا بلیط برای کنسرت هالزی داره و اگر کسی می‌خواد دایرکت بده. پسر جوکی ندارم در ادامه‌ش بگم

در ادامه‌ش فقط میشه گفت زندگی ما جوکه

یه موزیک ویدئوی جدید اومده اولش خواننده روی تانک نشسته داد می‌زنه گنگ گنگ گنگ بعد مهراد هیدن با سیگار کوبایی تو پیکان میاد:)))))

دارم How I Met Your Father می‌بینم و همه‌ش با خودم فکر می‌کردم خدایا چی کم داره که یادم اومد در واقع شخصیت اصلی هایمیم بارنی بودش و نه تد

کیبوردم یه سری چیزا رو نداره و هر از گاهی هم اسپیس می‌زنه
- مهیر

چندین ماه بود هر فیلم و سریالی دیده بودم مال ۲۰ سال پیش بود بعد الان اصلا به تکنولوژی‌ها و کیفیت‌ فیلم‌های جدید عادت ندارم

باورتون میشه تو انگلیسی به دهلی‌نو میگن New Delhi؟

زیاد چیز عجیبی نبود مگه نه؟ ببخشید تو ذهنم عجیب بنظر می‌اومد

ببخشید اما بنظر من اگه یه ساز دارید که گوشه اتاقتونه و هرگز ازش استفاده نمی‌کنید شما یه نوازنده نیستید. احساس می‌کنم برای اینکه همچین لقبی داشته باشید باید با سازتون بصورت روزمره درگیر باشید، به موسیقی فکر کنید و اینا.

شبا وقتی یه گشاد گشنه‌ش می‌شه، بهترین راه واسه سیر شدنش خوابیدنه

گاهی زندگی روی سخت خودش رو نشونمون میده

تا ابد یک چیزی برای مدونا خواهم داشت

بیا به کشمیر ما :(

به مامانم گفتم میوه مورد علاقه بتهوون چیه گفت وینر شنیتسل