من موافق برهنه‌شدن نیلوفر فولادی نبودم نه به این دلیل که نمی‌تونم بپذیرم یکی برای بدن‌ش چه تصمیمی می‌گیره بلکه دلایل دیگه‌ای دارم. ما توی ایران داریم زندگی می‌کنیم، توی یک کشور مذهبی‌سنتی که باید تاکید کنم اون بُعد سنتی خیلی بولدتر هست. توی این کشور خیلی‌ها معترض هستند ولی این معترضین از قشرهای مختلفی هستن، یه‌سری مذهبی، یه‌سری سنتی، یه سری با دیدگاه‌های روشن‌فکرانه پس ما الان نیاز به اتحاد داریم که همه‌ی این اقشار اعتراض‌شون رو نشون بدن. ما وقتی این‌همه سال حجاب اجباری داشتیم اون خانواده‌ی سنتی با این‌که خودش مخالف شرایط موجوده و خواستار تغییره ولی وقتی صحنه‌ی لخت‌شدن رو می‌بینه ترجیح می‌ده با این شرایط کنار بیاد چون این صحنه براش خیلی سخت‌تر و سنگین‌تر از مشکلات بزرگی هست که روزانه داره تجربه می‌کنه. اون راننده کامیون معترضه ولی افکار سنتی داره پس از ترس این‌که درآینده بخواد این صحنه‌ها رو ببینه پس تصمیم می‌گیره کاری نکنه و بسازه با شرایط. حالا شما می‌گی نخیر ما باید فرهنگ‌سازی کنیم که بدن زن مال خودشه، بله باید فرهنگ‌سازی کنیم ولی کِی؟ الان وقتشه؟ فرهنگ‌سازی یک‌شبه می‌شه؟ اصلا امکان داره؟ تو امشب دستور بدی این‌همه آدم مذهبی‌سنتی عوض بشن؟ خیر، نیاز به گذر زمان داره، ما نمی‌تونیم بعد از این‌همه‌سال حجاب اجباری یهو یک‌شبه از برداشتن روسری برسیم به برهنه‌شدن، جامعه ظرفیت‌ش رو نداره. الان وقت اتحاد همه‌ی اقشار هست و بعد از این‌که به نتیجه برسیم تازه وقت شروع برای فرهنگ‌سازیه.
(این نظر شخصی منه، لطفا فحش‌هاتون رو برای خودتون نگه دارید)

"بچه‌ها نخندینا"
چقدر غم دارم.

بخوابم پاشم ببینم طفلی به نام شادی دیری‌ست پیدا شده.

~انقدر مخالف دیکتاتوری‌ام که مویرگام به فکر سرنگونی شاهرگن.

چندین کامیون با ریتم "مرگ بر" نزدیک خونه‌مون بوق می‌زنن و مردم همراهی می‌کنن:)))))

زیرا که مردگان این سال، عاشق‌ترین زندگان بودند.

Twitter: I looked up Khamenei’s twitter so you don’t have to.

عاشق خارجیای سایکوام

چندتا اسم و داستان دیگه هست که ازش بی‌خبریم؟

نگران دوستانم هستم. نگران کسانی هستم که تا حالا ازشون نشنیدم و نخوندم‌. بعضی روزا که پیاده‌روی می‌کنم فقط به آدم‌ها نگاه می‌کنم. ۷-۸ ثانیه قبل از اینکه از کنارم بگذرن فرصت دارم تا درباره‌شون تصور کنم. چند دقیقه که این کارو می‌کنم خسته میشم. سرم درد می‌گیره از این همه قصه‌ای که هر آدمی داره. یه جایی به بعد از تصورم خارج میشه که مگه چقدر آدم تو یه شهر هست. توی مجتمع زندگی می‌کنم؛ شبا دوست دارم پرده‌مو کامل کنار زده باشم با اینکه همیشه مامانم میگه بکش از بیرون می‌بینن. جواب میدم ببینن مگه چیکار می‌کنم حالا؟ بعضی شبا ساختمون بغلیمونو نگاه می‌کنم. با خودم حساب کردم حدود ۹۰ واحد داره. فکر کردم اگه میانگین هر واحد ۲ نفر ساکن باشن هر چراغ روشنی روایتگر یکیشونه. قصه‌هاشونو مثل موج تصور می‌کنم که دارن میان سمتم. نکنه یه روز پرده رو بکشم، موجی نباشه؟
این چند شب دست به پرده‌‌ام نزدم. آخه نگرانم. نگران خودم و دوستامم. نگران کسانی هستم که تا حالا ازشون نشنیدم و نخوندم‌.

RUN forrest AKHOOND, RUN

بابام مدت‌ها پیش این آهنگ رو توی ماشین می‌ذاشت. یادش افتادم و توی بات موزیک سرچش کردم و پلی کردم. به صداهای اول ترک دقت کنید:)))

هیچی دوستان می‌خواستم بگم خارج‌ ام‌جی داره ما هم ام‌جی داریم. یکی مخفف مری‌جین و دیگری،

کمبودی که احساس می‌کنم پاسخ دادن این جنگ روانیه. مردم باید جو جامعه رو مدیریت کنن. فحش و اینا خیلی حال میده اما بنظرم باید تا حد امکان این تصور رو در ذهن همه گنجوند که "پسر قضیه جدیه باید منم بپیوندم". این ترسی که توسط خبرهای عجیب روزانه سمتمون روونه میشه با یه فضاسازی درست می‌تونه متقابلا اتفاق بیفته. آدم‌ها اگه احساس خطر کنن و از جایگاه به ظاهر امنی که دارن بکشن عقب خیلی مسیر هموارتری برای رسیدن به یه هدف خاص بنظر می‌رسه تا اینکه دونه‌دونه پرتشون کنیم پایین.

مثال از حرفم سر قضیه اعتصابات؛ مردم خیلی جدی هشتگ زدند و درباره‌ش نوشتند و به چند کافه و بلاگری که همسو نشدند به شدت تاختند. نتیجه؟ خیلی از بقیه شاغلین در این صنف‌ها از ترس خراب نشدن وجهه هم که شده همکاری کردند.

An early morning
the sun was bright
lo bella ciao, bella ciao, bella ciao ciao ciao
on a clear sky
a black cloud appears
enemy surrounding the horizon

Peshmerge arose
brave, with gun in their hands
lo bella ciao, bella ciao, bella ciao ciao ciao
behind a sangar (breastwork - fortification)
together, men and women
protecting their homeland

My beloved one
If I fall as a martyr
lo bella ciao, bella ciao, bella ciao ciao ciao
don't you ever cry
over my dead body
just bury me in a quite place

Promise me that
until your last breath
lo bella ciao, bella ciao, bella ciao ciao ciao
the path to freedom, you will not lose
Kurdish independence, you never forget

I am well assured
there will be one day
lo bella ciao, bella ciao, bella ciao ciao ciao
our struggle, will be victorious
independent we live with pride

And you my love
promise me that
on the day of victory
you visit my grave
and bring me the news of freedom