راست میگن آزادی دلها رو به هم نزدیک میکنه. کی فکرشو میکرد یه روزی ویدئوی حامد لک رو ۱۰۰ بار ببینم و بخندم؟
فردا امتحان دارم. این چند روز درس زیاد خونده بودم الان میخواستم یکم از فضای درسی فاصله بگیرم و اینا رفتم یه ماگ برداشتم توش آب بریزم نگاه کردم دیدم،
جا دید خشونت و قلدری به تنهایی راه به جایی نمیبره شروع کرده بچهبازی. هر کاری بکنی تکرار میکنه. هشتگشمار بذاری صلواتشمار میذاره. "برای" بخونی با "بجای" دیس میده. طراحی درباره آزادی حجاب بکشی همونو برمیداره یه روسری سرشون میکشه. ات دیس پوینت دیگه سرکوب نیست تقلاهای منتهی به شکستشونه.
تصور کن ۳۰ تا شخص تاثیرگذار رو به سلیقه خودت گلچین کنی بزنیشون رو بیلبورد، زنده و مرده رو سرت خراب شن که عکس منو بردار. همینقدر بیریشه و نفس آخری.
چقدر این دو رفیق مظلوم واقع شدن. نوید و امین. اسم دو تا پهلوون که هرگز یادم نمیره.
بلاگرای دوزاری هرزه توجه؟ نه مرسی هکرای بیخاصیت انانیموس رو دنبال میکنم که دو روز یه بار گندهگوزی میکنن و میرن.
به زمانی که رامبد جوان قراره بیاد، یه ویدیو بذاره و چهار تا جمله بگه که آه عجب روزهای سختی بود که فکر میکنم میخوام کلهشو بگیرم فرو کنم تو سینی داغ لبوی جنابخان.
متاسفانه فریاد هرزهی توجه درونتون بسیار بلنده و به خوبی قابل تشخیصه و نتونستید اونطور که برنامه ریختید زیرپوستیش کنید. خفهش کنید.
۲۰ شب هر شب رفتم دم پنجره و حنجرهمو جر دادم. دروغه اگه بگم ۵ نفر باهام همراهی کردن. امشب که سرما خوردم و صدا از گلوم در نمیاد صدای مردم قطع نمیشه.
راستی شهر چقدر باحال شده. امروز با ماشین تا جایی میرفتم تو هر کوچهای یه لکه اسپری بزرگ خاکستری بود. لکه ننگتونه.
نمیخوام دو دستگی ایجاد کنم اما اوین سیستم امنیتیش وحشتناک قویه. معماریشو اگه برید چک کنید بخش زیادیش زیر زمینه بخاطر اینکه روی کوه ساخته شده. هر جور سلاح سبک و سنگینی دارند. بنظرم نمیاد که نیازی به یگان ویژه و فلان داشته باشن که ترافیک کمککننده باشه. داخل زندان که خیابون نیست طرف گیر باتوم و امثالهم باشه. میترسم از جنایتی که ممکنه رخ بده.