نمی‌دونم این ویدئوی فالش نواختن سرود جمهوری اسلامی توسط ارکستر ملی رو دیدید یا نه اما به عمرم همچین آوای دلنشینی نشنیده بودم.

حاوی اسپویل سریال ونزدی
فردا ۱۶ آذر تراکنش ممنوع فراموش نشه AAAAAAAAA

هر بار چایی می‌ریزم میام بخورم یهو یادم میاد یه سری تو سوئد همینم ندارن بخورن. هیچی دیگه با اشتیاق یه نفس میرم بالا.

مراکش، شکیرا، مخالفین ماتادورها و مسابقات گاوبازی، توکیو و پرفسور ۳ اسپانیا ۰.

دیشب داشتم رویا می‌دیدم که کنکورم تموم شده رفته بودم دانشگاه تو سالن بودم یهو سخنگوی دولت اومد شروع کرد اظهار فضل کردن. کابوسی بود.

~ما از دنیا می‌کشیم و چیزی که می‌کشه سرکه.

توی اصفهان رفتن روی بعضی از مغازه‌هایی که اعتصاب کرده بودن با اسپری نوشتن مرگ بر تجزیه‌طلب. اون مغازه‌دار اصفهانی وسط وسط ایران بزرگترین تجزیه‌ای که می‌تونه انجام بده جدا کردن چهارباغ عباسی و پایینه.

بشین تا برگرده.

OON KE RAFTE DIGE HICHVAGHT NEMIAD
TA GHIAMAT DELE MAN GERYE MIKHAD

شاهد عینی: خایه کردن.

از خبر روزنامه‌ی تایم تا حضور مردمی و آماده‌سازی فرار بی‌مغزها به ونزوئلا. همینطوری پیش بره شب یلدا خیابون‌های شهر پارتی می‌گیریم.

هر کی میگه ۱۶ نیست،

چرا متوجه نمیشید؟ ما دیگه یاد گرفتیم. هم می‌ترسیم و هم غمگین می‌شیم، و هر دوشون خشممون رو تقویت می‌کنن.

"ما خشمگینیم و خشم ما داره از قدرت شما بزرگتر میشه."

این به این معنا نیست از فریاد زدن نام سامان و امثال سامان دست بکشیم. همچنان محکوم شده‌اند و در زندانند.‌ بنویسید.

شما در اعدام شدن یه شخص مقصر نیستید اما با آگاهی‌بخشی و به اشتراک‌گذاشتن نام‌ها می‌تونید در جلوگیری از تکرار جنایت مشارکت کنید.

خونِ به جوش آمده در قلب‌ها
در سرمان، خشمِ برانگیخته
رخت عزا بر تنمان دوخته
کاسه‌ی صبریم، ولی ریخته.
~فاطمه اختصاری

"کاش وقتی از بازجویی برگشتی یه قلپ نوشابه برایمان نیاورده بودی، کاش با حرارت از انواع قهوه نمی‌گفتی. کاش امروز صبح که قهوه درست کردم تو زنده بودی."

با کلیک روی این مجموعه از کلماتی که نوشتم تا قشنگ متوجه بشین کجا رو میگم برای محسن شکاری ایمیل بزنین. این ایمیل به نزدیک به صد نفر از نماینده‌های کانادا فرستاده می‌شه و از کانادایی که قول تحریم و پیگیری وابسته‌های رژیم رو داده می‌خوایم که با یک حرکت معنادار، جلوی ج.ا رو برای تکرار این اعدام‌ها بگیره. قدرت رسانه رو دست‌کم نگیرین، اگر می‌تونستیم صداش باشیم، محسن هنوز اینجا بود.

قبلا اینجوری بود که می‌گفتیم گیریم تنه رو می‌برید، با رویش ناگزیر جوانه‌ها چی می‌کنید؟
الان این درخت اونقدر بزرگ شده که حتی نمی‌تونید سرش رو هم بخورید، چیز هرس کنید.