به سراغ من اگر می‌آیی، دمت گرمه آقا می‌سازی‌مون. اگه اگر نداشت عالی بود.

صاف و یه رنگه.
موسیقی عموما خاطره‌ساز است‌؛ اما حالتی وجود دارد که خاطرات به موسیقی عمق می‌دهند. از این مدل‌ هم باید یدونه باشه خدایی.

من و پدرم توی یه پاساژ خیلی بزرگ جفتمون مامانامون رو گم کردیم.

من در مستی پیش خانواده پرحرف‌تر و همراه دوستان کم‌حرف‌تر می‌شوم. این تقریبا تمام روابط زندگی‌م رو می‌تونه تحلیل کنه. =)))))

تمرین می‌کنم یاد نرفتن رو یاد بگیرم.

It's not weed its tajweed ☪🕋

"ریز ریز خروپف می‌کردی. انگار آروم داری با یکی صحبت می‌کنی."
آره مادربزرگ. توصیف خوبی بود.

یه قلپ از آبجوم مونده بود دیگه شکمم پر شده بود به بابام تعارف کردم گفتم می‌خوری؟ با یه نگاه تحقیرآمیزی گفت یه آبجوام نمی‌تونی تموم کنی؟

قول‌های انگشتی هم درشون میره

سوغاتی که چشم‌ها را براق می‌کردند.

بهترین خرید دنیا.

به عشق فکر می‌کنم. به عشق و حواس پنج‌گانه. اگر گوش‌ها صدایت را نشنوند عاشق نخواهم بود؟ اگر چشم‌ها برق چشم‌ها را نبینند عاشق نخواهم بود؟ اگر دست‌ها پوست را لمس نکنند عاشق نخواهم بود؟ عشق و حواس.

یعنی چی آقا عید سعید فطر پشت دوربین سرعت چیکار می‌کنی جناب سرتنگ؟

پلیس دوباره نگهم داشت😭😭😭

بس کن اضطرابعلی

آبجو با آش جو.

پدرم در جمع رو می‌بینم و متوجه میشم از کجا علاقه‌م به تعریف کردن خاطرات به وجود آمده.

دو قطره اشک در ارتفاع ۳۰ هزار پایی. کلابی برای این موضوع؟