بابام از سر میز پاشد بره سیگار بکشه. دست‌شو گذاشت رو شونه‌م گفت "به سان حسنک وزیر تنها می‌مانی. درست همانطور که از شکم مادر بیرون آمدی، تنها بودی." بعد رفت.

بچیا من هنوز پانشدم shit was deep

#تئاتره_پسر امشب کتابخانه نیمه‌شب بود. بازیگر مرد تراز. کانسپت خ جالبی بود منتها من کتابش رو نخوندم و نمی‌دانم به متن وفا کرده بود یا جفا.
"بدون اینکه گوه خاصی بشی با زندگیت حال کن"
7.91

ساری سامثینگ ورانگ

از اون هواهاست که آهان

می‌دونی یه چیزایی درست نیست وقتی ۲ ساعت و نیم یه بازی تنیس سال ۲۰۰۸ رو نگاه می‌کنی.

اومدم کتابخونه درس می‌خونم به بغلی‌م پسته تعارف کردم گفت نه من ۲۸ ساعته اینجام میل‌مو از دست دادم. هیچی دیگه منم میل‌مو از دست دادم.

به قول اون دوست عسلم؛
"مثل من خر نباش، الاغ"

با دایره داخلی‌م خوبم و خ درباره‌شون خوشحالم. یواش یواش ارتباطاتم با دایره‌های دورترم رو هم نرم و گرم می‌کنم.

به مامانم گفته بودم بیدارم کن باید برم تحصیل کنم. اومده بیدارم کرده میگه نمی‌تونی بری درس بخونی جنگ شده. خب چرا بیدارم کردی😭

حالا من اختلال اینترنت رو متوجه میشم ولی چرا شیلنگ توالت من جون نداره؟

به این کاری که الان دارم انجام میدم میگن وردل عصبی

همون نصفه‌شب از اینکارا بکنید بابا طی روز لطفن

روزی قبل از غروب می‌دوم و به خورشید می‌رسم. نگاه داشتن نور را یاد می‌گیرم.