من گاهی جوگیر میشم میگم اوکی بدون نقشه برمی‌گردم. پارسال محرم داشتم حدود یازده شب کمی هم مست از خونه دوستم برمی‌گشتم. پیچیدم توو یه کوچه‌ای اولای کوچه یه صدای خفیفی از تهش می‌شنیدم اما رفتم جلوتر. یکم جلوتر یه پیرمردی مخالف حرکت من داشت راه می‌رفت گفت نرو نرو دور بزن. اینطوری بودم که وا سیشتیر میرم دیگه. رسیدم اخراش دیدم کوچه پهن شد و یه جمعیت مثلن ۴۰۰ نفری لخت دارن سینه می‌زنن. آنچنان صحنه سورئالی بود کلاچ و اینا یادم رفت خاموش کردم. بعد دیدم کسکشا لخت‌لخت دارن نزدیک میشن. واقعن قاب‌ ترسناکی بود.

این اشعات uv چقدر زیرش باشیم کشنده میشن؟ من یه دو ساعتیه وایسادم دیگه خسته شدم.

بایرنی یعنی بکش خودتو

حتی وحیدم آفلاین شد

پنیر کوزه میخ

سام علیکم و از این صحبتا

همون سال ما انقلاب اسلامی کردیم 😚

بنظرم می‌شنوم باید یه اصطلاح باشه. چون وقتی میگی متوجهم یا می‌فهمم یه جورایی این معنی رو می‌رسونه که تجربه کردم یا کاملا آگاهم به چیزی که می‌گی. "می‌شنوم" برام اینطوریه که تصویری که توصیف کردی رو می‌تونم ببینم.

پرچم سفید قطار رو نگه نمی‌داره. گاهی باید آتیشش بزنی‌.

بوروکراسی تحویل گرفتن غذا توو دونر نشاط از کارای دولتی ایران به مراتب پیچیده‌تره.

ما که گوشی‌مون از این تخمیاس چرا آنتنش می‌پره حالا؟

والا دروغ چرا یه ذره خوش می‌گذره جی‌پی‌اس نیست. مشق کشف.

یه قسمت مدرن فمیلی. شام شامل سس سویای زیاد. ۶ ساعت خواب. قله.

یک روز در ده سال بعدم رو گذروندم. چشم انتظار سی خواهم بود.

برسان باده که هیت کرد ای ساقی

نمی‌بافم موی رویامو دیگه