مهیار بس کن

چهاربرگ با مردهای مست مازنی در قهوه‌خانه خالی.

خیابونی‌ترم از این تاکسی زردا.

آش رشته مییییییییخ

مانی پروبلم؟ ولله پروبلم.

بنده

لامپی که در محله‌هایی همیشه خاموش می‌ماند. چراغ خاطرات.

از همون موقعایی که چهار صبح بیدار می‌شدم واليبال‌مون با آمریکا رو نگاه کنم تا الان هنوز دفاع بلد نیستیم.

از وقتی نوشتم دارن دفاع می‌کنن

تلاش روزمره برای کارپه دیم

متاسفانه باخبر شدیم حضرت آقا...

سبب خیر شد کلی آدم که مدت‌ها بود صحبت نکرده بودیم پیام دادن فحاشی کنند. حالا فکر کنید واقعی

ببخشید ولی من بهترین آش‌رشته خونگی‌ای که خوردم حداکثر ۶ از ده بوده. آش‌رشته باید توو این کاسه سفید پلاستیکی‌ها که به چس پاره میشن سرو بشه و توو هوایی که از دهن بخار خارج میشه خورده شه.

یکی از استراتژیک‌ترین کارای زندگی‌م اینه که بالا سرم کنار تخت یه ورق نوافن ذخیره می‌کنم. انقدر توو زمانای پارگی و خستگی‌م نجات‌بخش عمل می‌کنه که قابل توصیف نیست.