🌌 استعمار فضا گامی ضروری برای تکامل تمدن بشری است و همچنین تضمینی برای بقای گونه ما خواهد بود. پروژه شهر فضایی Erebus به امکان ایجاد یک مستعمره معدنی دائمی در سیاره کوتوله سرس واقع در کمربند سیارکی بین مریخ و مشتری می پردازد.

⛓ موقعیت سیاره سرس برای یک مستعمره معدنی ایده آل است و این امکان را می دهد که از منابع کمربند بهره برداری شده و به عنوان مواد خام به زمین ارسال شود. ایجاد یک مستعمره دائمی در سرس به نوبه خود امکان اکتشاف و بهره برداری آینده از قمرهای مشتری و زحل را فراهم می کند.

💡 استخراج سرس به عنوان اولین گام برای ایجاد یک استقرار مداری دائمی تصور می شود. نام انتخاب شده، شهر فضایی Erebus، به این دلیل است که منظره خورشید از سرس بسیار کم‌تر از زمین است. به همین دلیل است که Erebus به افتخار خدای یونانی تاریکی به عنوان نام مأموریت انتخاب شده است.

🌠 شهر فضایی Erebus در سرس به تاسیسات سطحی و ایستگاه مداری تقسیم می شود.
یک سکونتگاه استخراج رباتیک بر روی سطح سیاره کوتوله ایجاد خواهد شد و مواد را به ایستگاه مداری ارسال می کند. فقدان گرانش اجازه می دهد تا استخراج و ذوب با هزینه انرژی کاهش یابد.

🪐 در سیاره سرس، مواد خام استخراج و تصفیه خواهد شد تا به صورت شمش به ایستگاه ارسال شود. بیشتر تأسیسات زیرزمینی خواهد بود و تونل ها را با ماشین آلات فرآوری مواد معدنی حفاری می کنند. برق پایگاه سرس از پنل های خورشیدی و راکتورهای هسته ای تامین خواهد شد.

💫 ایستگاه مداری خود یک شهر فضایی خواهد بود. این مکان سکونتگاه های انسانی و تاسیسات صنعتی که نیاز به جاذبه دارند را در خود جای خواهد داد. این ایستگاه با اتحاد سه کشتی حلقوی شکل به شعاع 224 متر تشکیل می شود، کشتی های حلقوی مستقل خواهند بود و توسط محور به هم متصل خواهند شد و امکان تخلیه ایستگاه آسیب دیده به دو ایستگاه دیگر در صورت وقوع فاجعه را فراهم می کنند.
برای مأموریت اربوس، شش کشتی حلقوی در یک کارخانه کشتی سازی مداری روی زمین ساخته خواهد شد. نام هر کشتی به سفرهای بزرگ مصور اواخر قرن هجدهم اشاره دارد.

🚀 سه فضاپیما در مدار سرس قرار می گیرند و ایستگاه مداری اربوس را در فاصله 696.62 کیلومتری از سطح تشکیل می دهند. و این اجازه می دهد تا هر 6 ماه یک بار ایستگاه امکان بازگشت پرسنل و محموله های ارزشمند به زمین را فراهم کند.

👨🏼‍🚀 ورود به عصر فضا و مقدمه‌ی جنگ‌های فضایی

🛰 با توجه به اهمیت ماهواره‌ها برای امنیت ملی، بعضی کشورها سلاح‌های ضد ماهواره (ASAT) ساخته‌اند که می‌تواند برای از کار انداختن یا نابود کردن ماهواره‌ها در مدار استفاده شود.

🔹 در حالی که برخی از سلاح‌های ASAT از ابزارهای غیر فیزیکی مانند حملات سایبری یا لیزر برای آسیب رساندن به ماهواره‌ها استفاده می‌کنند، انواع مخرب اغلب به برخورد فیزیکی با سرعت بالا برای شکستن ماهواره‌ها متکی هستند و پیامدهای منفی برای محیط فضا ایجاد می‌کنند.

💥 وقتی سلاح‌های مخرب ASAT با ماهواره‌ها برخورد می‌کنند، می‌توانند هزاران تا میلیون‌ها قطعه زباله ایجاد کنند که می‌توانند برای چندین دهه با سرعت بسیار بالا به دور زمین بچرخند.

🥇 در نوامبر سال 2021، روسیه به کشور شماره یک مسئول زباله های فضایی بدل شد که مسئول حدود 1400 قطعه جدید زباله ردیابی شده، همراه با صدها هزار قطعه کوچکتر بود. عواقب این آزمایش باعث شد تا جهان خواستار ممنوعیت جهانی آزمایشات مخرب ASAT شود.

📎 از نظر تاریخی، تنها چهار کشور روسیه (اتحاد جماهیر شوروی سابق)، چین، ایالات متحده و هند با موفقیت از دو نوع سلاح های مخرب ASAT استفاده کرده اند:

🎇 مدار مشترک: سلاح هایی که در مدار قرار می گیرند و نزدیک به هدف مانور می دهند و با روش های مختلف از جمله برخورد مستقیم، تکه تکه شدن یا استفاده از بازوهای روباتیک به آن حمله می کنند.
صعود مستقیم: موشک هایی که از سطح زمین یا از هوا برای نابودی یک هدف ماهواره ای در مدار پرتاب می شوند.

💣 از سال 1968، این چهار کشور 15 آزمایش مخرب ASAT را با موفقیت انجام داده اند و هزاران قطعه زباله ردیابی شده را ایجاد کرده اند که در فواصل بسیار زیادی پخش می شوند.
بین سال‌های 1961 و 1982، اتحاد جماهیر شوروی یک سری از ماهواره‌ها را برای مأموریت‌های مختلف، از جمله آزمایش تسلیحات ASAT مداری خود تحت برنامه Istrebitel Sputnikov (به معنی «نابودگر ماهواره‌ها») پرتاب کرد. از سال 2022 - 40 تا 50 سال پس از این آزمایش‌ها - برخی از زباله‌های ردیابی شده آن‌ها هنوز به دور زمین می‌چرخند.

🛰 تخریب ماهواره هواشناسی FengYun 1C توسط چین در سال 2007 مخرب ترین آزمایش ASAT از نظر ایجاد زباله بود. این برخورد بیش از 3400 قطعه زباله ردیابی شده را ایجاد کرد و اولین آزمایش موفقیت آمیز صعود مستقیم ASAT از سال 1985 بود.

✨ همچنین مهم است که توجه داشته باشیم که قطعات باقی مانده از این آزمایش‌ها نه تنها به دور زمین می‌چرخند، بلکه از ارتفاعی که این آزمایش‌ها در آن انجام شده است نیز پخش می‌شوند. به عنوان مثال، برخی از قطعات آزمایش سال 2007 چین به بیش از 3000 کیلومتر فراتر از سطح زمین رسید.

▫️ زباله های ناشی از تخریب عمدی ماهواره خطرناک و غیرقابل کنترل است و سایر ماهواره ها و فضاپیماها را تهدید می کند. از آنجایی که ماهواره ها و فضاپیماهای انسانی بیشتری وارد فضا می شوند، جلوگیری از ایجاد زباله بیشتر برای حفاظت از پایداری طولانی مدت فعالیت های فضایی بسیار مهم است.
اما همچنان سرمایه‌گذاری‌های جهانی در فناوری‌های «ضدفضا» از جمله تسلیحات زمینی و مداری که قادر به انهدام یا از کار انداختن ماهواره‌ها در مدار هستند، ادامه دارد.

📕Handbook forNew Actors in Space | GCC-2023
📎 Booklets

- Utopia