دنیا فقط برای کسی پوچ و عاری از عشق است که نمی‌داند چگونه نیروی روانی‌اَش(لیبیدو) را به‌سوی اشیاء و افراد هدایت کند و به آنها زندگی و زیبایی دوباره ببخشد.

آن گمشدۂ درونی که ما را به جستجو فرا می‌خواند چیزی نیست که در پیرامون گم کرده باشیم، بلکه ناتوانی ما در این است که به آنچه در بیرون وجود دارد عشق بورزیم.

#کارل_گوستاو_یونگ

📚 @Academic_Library

"زنده بودن" يک مفهوم متحرک است نه ساکن. حیات چیزی جز بروز نیروهای ویژه یک ارگانیسم نیست.
همه ارگانیسم‌ها يک گرایش ذاتی به‌ فعلیت بخشیدن به استعدادها و توانایی‌های بالقوه خود دارند.
بنابراین هدف زندگی انسان آشکار کردن نیروهای خود طبق قوانین طبع آدمی است.

📗 #انسان_برای_خویشتن
✍🏻 #اریک_فروم

📚 @Academic_Library

سالهاست منتظر آمدن روزهای بهترم
ولی نمیدانم چرا هنوز هم
دیروزها بهترند ...

#احمد_محمود

📚 @Academic_Library

در این دنیای بزرگ ؛
جایی هم آخر برای تو هست ...
راهی هم آخر برای تو هست ...
درِ زندگانی را که گِل نگرفته‌اند!


#محمود_دولت_آبادی

📚 @Academic_Library

آنهایی که صد یا دویست سال دیگر پس از ما بیایند، ما را به خاطر این که این طور زندگیمان را احمقانه و این اندازه مبتذل گذرانده‌ایم، نخواهند بخشید. شاید آنها وسیله‌ای برای خوشبختی بیابند ولی ما... من و تو فقط به یک امید زنده‌ایم و آن اینکه وقتی برای همیشه در تابوتمان خوابیدیم، اشباحی شاید خوشایند به سراغمان بیایند.

📗 #دایی_وانیا
✍🏻 #آنتون_چخوف

📚 @Academic_Library

📚 صندلی کتاب خوانی (قرن هجدهم)


📚 @Academic_Library

جلوگیری از ورود بیماری طاعون به ایران در عصرِ کریم خانی

در حدود سال ۱۷۷۰_۱۷۷۵ م ، بیماری طاعون نیمه جنوبی عراق امروزی را در برگرفت و هزاران نفر جانشان را از دست دادند. همیشه برای مورخان این سوال مطرح بوده که چگونه شد این بیماری به درون ایران سرایت نکرد؟! در یکی از روزنامه های لندن در سال ۱۷۷۳ که اخبار خاورمیانه را آورده، نوشته است:
چندین قبیله چادرنشین عرب که در امتداد شط العرب چادر می زنند، به طرز وحشتناکی به بیماری طاعون مبتلا شدند. کریم خان وکیل ایران، دسته هایی از سربازان را در امتداد مرزهای آن پادشاهی قرار داده تا از ورود افراد مبتلا به طاعون جلوگیری کنند و آن کشور را از سرایت بیماری حفظ کرد...

📚 @Academic_Library

آدما کل هفته رو برای جمعه صبر میکنند،
کل سال رو برای تابستون، و کل زندگی رو برای خوشحالی
اما نمیدونند که خوشحالی همین لحظاته ...

📚 @Academic_Library

فقط دانش است که توانایی و آزادی می بخشد و

سعادت جاودانی دنبال دانش رفتن و طالب لذات عقلی بودن است...

✍🏻 #اسپینوزا
👤 فيلسوف هلندى

📚 @Academic_Library

عجیب نیست بیش از اینکه برای چیزهایی که به دست می‌آوریم ارزش قائل باشیم، از چیزهایی که از دست می‌دهیم وحشت داریم. از دست دادن صد دلار، بر خوشی تو بیشتر اثر دارد تا بدست آوردن یک صد دلاری.
در واقع اثبات شده که از نظر عاطفی، از دست دادن یک چیز، دو برابر سنگین‌تر از بدست آوردن همان چیز است. دانشمندان به این پدیده، #نفرت_از_زیان می‌گویند.

#رولف_دوبلی

📚 @Academic_Library

23 آوریل، روز جهانی کتاب را به تمام دوست‌داران کتاب و آنان که در وادی آگاهی و دانش، گام بر می‌دارند، تبریک عرض می‌کنیم💐

📚 @BookTop

اینجا قدیمی‌ترین کتابفروشی تهران است!

کتاب فروشی اسلامیه که 150 سال قدمت دارد از دوره قاجار تا به امروز در تهران پابرجاست‌. مالکیت آن با خاندان کتابچی و به عنوان قدیمی ترین کتاب فروشی پابرجای تهران شناخته می‌شود.

📚 @Academic_Library

فقط زندگی می‌تواند زندگی را شکست دهد. روح انسان باید زنده بماند تا با مسائل کنار بیاید: در روان شما نباید بخش‌های انعطاف‌ناپذیر و مرده وجود داشته باشد. روح شما باید مثل بدن‌تان، دم و بازدم داشته باشد. هیچ تعبیری بهتر از تعبیر تمرکز و عدم تمرکز نمی‌تواند این ریتم روانی را توصیف کند.

📗 #چگونه_خودکاوی_کنیم
✍🏻 #استفن_لکنر

📚 @Academic_Library

«اگر می خواهید با آسودگی خاطر به رختخواب برگردید، با هدف از آن برخیزید.»

#جورج_لوریمر

📚 @Academic_Library

درسی از مثنوی

از ستون‌های این دنیا ترس است. خداوند ترس را همچون ستونی در این عالم قرار داد تا باعث حرکت در آدمی شود. گویی برای هر یک از ما، ترس انگیزه‌ای قدرتمند برای پرداختن به کاری است. این ترس شاید کاملاً آگاهانه نباشد؛ به همین دلیل نحوهٔ رویارویی با آن نیز تا حدودی ناخواسته و ناآگاهانه است.

اما هرچه هست، گرچه چهرهٔ ظاهریِ ترس منفی و گزنده است، اگر وجود نداشت بقای آدمی به خطر می‌افتاد و حتی ناممکن می‌شد. علومِ مختلف و پیشرفت‌های عظیم در آن از همین ترسِ ناخودآگاه سرچشمه می‌گیرد که به طور کلّی به نفعِ بشریت و بقای اوست.

حق ستونِ این جهان را ترس ساخت
هر یکی از ترس، جان در کار باخت

#مثنوی (دفتر ششم)

📚 @Academic_Library

روح آدمی حاکم بر اوست: هرکس با روش شخصی خود، هستی‌اش را به نابودی سوق میدهد و یا به آسمان لایزال پرتاب می‌دارد، تصمیمی بسیار درونی که بی‌هیچ نگاه به سن و سال، در ظلمت و یا روشنایی مطلق گرفته می‌شود.

📗 #زندگی_از_نو
✍🏻 #کریستین_بوبن

📚 @Academic_Library

در درون من هم بسیاری چیزها که برای همیشه ماندنی‌شان می‌پنداشتم نابود شده‌اند، و چیزهایی تازه سر برکشیده‌اند و از آن‌ها رنج‌ها و شادی‌های تازه‌ای زاده می‌شوند که در آن زمان گمان نمی‌کردم، همچنان که درک رنج‌ها و شادی‌های گذشته اکنون برایم دشوار شده است.

📗 #در_جستجوی_زمان_از_دست_رفته
✍🏻 #مارسل_پروست

📚 @Academic_Library

#یک_جرعه_کتاب 📚

تجربه‌ی من در زندگی اندک است، ولی به من می آموزد که هیچ کس صاحب هیچ چیز نیست...همه چیز تنها نوعی توهم است و این توهم در مسائل مادی و معنوی وجود دارد.
اگر کسی چیزی را که در شرف رسیدن به آن باشد از دست بدهد "امری که بارها برای خودم اتفاق افتاد" در نهایت می آموزد که هیچ چیز به او تعلق ندارد..
و اگر هیچ چیز به من تعلق ندارد پس نباید اوقاتم را صرف محافظت از چیزهایی کنم که مال من نیست،بهتر است به گونه ای زندگی کنم که انگار همین امروز نخستین یا آخرین روز زندگی من است ...


📗 یازده دقیقه
✍🏻 #پائولو_کوئلیو

📚 @Academic_Library

هر فرد که خوشبخت شود برای اطرافیانش خوشبختی می‌آورد.

قسمت کردن آنچه دارید با دیگران آغاز افزایش مالی است.
زخم‌ها و آزارهای گذشته و حال را ببخشایید، فقط به خاطر خودتان و گرنه روحتان می‌فرساید و به تباهی کشیده می‌شود.
اگر به دیگری نفرت بورزید، با حلقه های کیهانی به او متصل می‌شوید و به بند او در می آیید.

📘 #از_دولت_عشق
✍️🏻 #کاترین_پاندر

📚 @Academic_Library

#تلنگر 📚

شرط مهمان نوازی این است که خالی از تکلف باشد ...

حکیم سعد الدین نزاری با سعدی شیرازی معاصر بود. این دو بزرگ با یکدیگر رفت و آمد داشتند به طوری که شیخ اجل سعدی دو بار از شیراز به دیار حکیم، قهستان رفت.
در سفری که حکیم نزاری برای دیدن سعدی به شیراز آمد، سعدی آنقدر در تجلیل و پذیرائی او تکلف ورزید و خود را به مشقت انداخت که حکیم چندان در شیراز توقف نکرد و در هنگام حرکت به سعدی گفت:
ما رفتیم ولی این شرط مهمان نوازی نبود که تو کردی....
شیخ هم از این سخن درشگفت شد و پوزش خواست.
چندی بعد سعدی به دیدار حکیم به قهستان سفر کرد و در هنگام ورود حکیم را در مزرعه یافت که مشغول زراعت بود. او هم شیخ را به منزل فرستاد و خود بکارش ادامه داد تا فراغت حاصل کرد و به منزل رفت.
در پذیرائی از سعدی هم هیچ تکلف و تشریفاتی قائل نشد و در تهیه خوراک و لوازم پذیرائی چندان سادگی پیشه کرد که سعدی سه ماه در بیرجند ماند و چون وقت مراجعت رسید و آماده سفر شد، حکیم به بزرگان بیرجند پیغام فرستاد تا آنچه رسم تشریفات و پذیرائی است در حق سعدی بجا آورند و آنها نیز یکماه تمام از سعدی دعوتها نموده و پذیرائیها کردند.

چون سعدی عزم سفر کرد، حکیم به او گفت:
شرط مهمان نوازی این است که خالی از تکلف باشد تا مهمان را توقف میسر گردد نه اینکه چندان بخود زحمت دهی تا مهمان سرافکنده و پشیمان باز گردد !

📚در اینستاگرام هم ما رو دنبال کنید👇

https://www.instagram.com/Academic_Library

📚 @Academic_Library

یک روز به خودت می آیی
که دیگر زمانی
برای کارهایی که همیشه می خواستی انجام بدهی نداری ؛
همین حالا انجامش بده ...

#پائولو_کوئیلو

📚 @Academic_Library