دوستای واقعی، توی لحظه‌های سخته که دستتاتو میگیرن ...

📚 @Academic_Library

#تلنگر 📚

هر کسی که قدم به زندگی شما میگذارد، یک معلم است.
حتی اگر شما را عصبی کند باز هم درسی به شما آموخته است زیرا محدودیتهای شما را نشان‌تان داده است.

پس آگاهانه و با آرامش با اطرافيان رفتار كنيد و از تنش و درگيرى و بحث بپرهيزيد.

هرگز فکر نکنید که اگر فلان مرحله زندگی بگذرد، همه‌چیز درست می‌شود...
از همه‌ چالش‌ها لذت ببرید؛
هنر زندگی، دوست داشتن مسیر زندگی است ...

خوشبختی در مسیر است، نه در مقصد!

#اندرو_ميتیوس

📚 @Academic_Library

نسبت به حرفایی که می‌شنوی بی دقت باش،
شاید از دهانی بیرون آمده که قبل از حرف زدن به آن فکر نکرده!

#چارلی_چاپلین

📚 @Academic_Library

بعد از جنگ جهانی اول اتریش ویران شده بود و فقر و گرسنگی در آن بیداد میکرد... دولت آمریکا مقداری پول به اتریش داد تا شهرها و کارخانه هایش را دوباره بسازد و اقتصادش را ترمیم کند...

اما اتریش به جای ساخت کارخانه، سالن اپرا ساخت، سالن های تئاتر ساخت و کتابخانه احداث کرد... آمریکا علت این کار را از اتریش پرسید و اتریش پاسخ داد: تا فرهنگ و تمدن کشوری ساخته نشود و پیشرفت نکند کارخانه ویران میماند...

حالا وین پایتخت اتریش مناسب ترین جا برای زندگی در جهان شناخته شده. تفریح مردم کتابخوانی است و تعهد شرط اول استخدام در این کشور است. همچنین درآمد اصلی این کشور نیز از گردشگری است...

📚 @Academic_Linrary

‏فاجعه‌ها از راه می‌رسند؛
ما می‌توانيم دليل بروز آنها را كشف كنيم؛
يا ديگران را مقصر بدانيم؛
يا تصور كنيم كه اگر رخ نداده بودند،
چقدر زندگی ما متفاوت بود.
اما هيچ‌كدام از آنها مهم نيستند،
آنها اتفاق افتاده‌اند، همين و بس.

اينجاست كه بايد ترسی را كه
در ما بر انگيخته‌اند؛
فراموش كنيم و به بازسازی بپردازيم...

📘 #كوه_پنجم
✍🏻 #پائولو_كوئيلو

📚 @Academic_Library

جوان که بودم از مردم چیزی می‌خواستم که نمی‌توانستند بدهند: دوستی پیوسته، عاطفه مدام.
حال یاد گرفته‌ام از آنان چیزی بخواهم کمتر از آنچه می‌توانند بدهند: همنشینی بی‌کلام.

#آلبر_کامو

📚 @Academic_Library

کارل گوستاو یونگ روانشناس سوئیسی، تعبیر جالبی از انسانِ خوشحال دارد که بسیار از تعریف عادی و معمولِ خوشحالی فاصله دارد: بر اساس این تعریف، خوشحال بودن یعنی توانمندی بالای ما در شکیبایی و استقامت در برابر سختی ها؛
خوشحالی یعنی اطمینانی درونی به این که درد و رنج و سختی و بیماری و مرگ جزء لاینفک زندگیست، اما هیچ کدام از آنها نمی تواند مرا از پا بیاندازد؛
خوشحالی یعنی در سختی ها لبخند زدن؛
خوشحالی یعنی آگاهی از توانمندی بزرگ ما برای به دوش کشیدن مشکلات؛ خوشحالی یعنی بعد از هر زمین خوردن همچنان بتوانیم بخندیم و لبخند بر لب دیگر همنوعان بیاوریم؛
خوشحالی یعنی حضور کامل ما در هستی؛
خوشحالی یعنی همچون رود جاری بودن و در حرکت بودن، عبور کردن و به عظمتی بی پایان چشم دوختن؛
خوشحالی یعنی توانایی ما به گفتنِ یک آریِ بزرگ به زندگی ...

📚 @Academic_Library

به آرامی شروع به مردن میکنی

اگر سفر نکنی
اگر کتاب نخوانی
اگر لباس رنگی نپوشی ...

#پابلو_نرودا

📚 @Academic_Library

می‌خواهم اينطوری باشم!

حوالي سی تا چهل سالگی ؛ فهمیدم هرچه زیستم اشتباه بود!
حالا میفهمم چیزی بالاتر از سلامتی، چیزی بهتر از لحظهء حال، بااهمیت تر از شادی، باارزش تر از تخیل و در صدر ِ همه، نفس هایی که نفهمیده دَم و بازدَم می شدند !

حالا میفهمم: استرس، تشویش، دلهره، ترس ِ آزمون، ترس ِ نتیجه، ترس ِ کنکور، اضطراب ِ سربازی، ترس از آینده، وحشت از عقب ماندن، دلهرهء تنهایی، تردیدهای ِ مستاصل کننده،
نگرانی از غربت، وحشت از غریبی، غصه های ِ عصر ِ جمعه، اول ِ مهر، ۱۴ فروردین، بیکاری هرگز نه ماندگار بودند نه ارزش ِ لحظه های ِ هَدَررفته اَم را داشتند.

حالا میفهمم یک کبد ِ سالم چندبرابر ِ لیسانسم ارزشمند است. کلیه هایم از تمامی ِ کارهایم، دیسک کمرم از متراژ ِ خانه، تراکم ِ استخوانم از غروب های ِ جمعه،روحم از تمام ِ نگرانیهایم، زمانم از همهء ناشناخته‌های ِ آینده های ِ نیامده اَم، شادیم از تمام ِ لحظه های ِ عبوسم، امیدم از همهء یاس هایم باارزش تر بودند.

حالا میفهمم چقدر موهایم قیمتی بودند و چقدر یک ثانیه بیشتر کنار ِ فرزندم زنده بمانم ارزش ِ تمام ِ شغل های ِ دنیا را دارد.

یقین دارم آدم هایی که به معنی ِ تمام ِ کلمه، لحظهء بودنشان را میفهمند با غبار ِ غم و تردید و غصه و ترس و اضطراب و چه شَوَدها نیالودند.
در حال، ماندند و ذهن ِ شان را خالی، حِسِّ شان را چون ابر در حرکت، روحشان را با آموزه های ِ درست و حقیقی تزیین و اندیشه هایشان را آزاد و تخیل شان را سرشار می کنند.

به معنی ِ حقیقی ِ کلمه زنده اند و زندگی می کنند و به معنی ِ واقعی ِ کلمه در آرامش میمیرند: 

سرخوش، همچون فصلی از زندگی،
جزیی از زندگی و در مسیر  زندگی.

📚 @Academic_Library

هر چه داری به پای زندگی بریز
تا مرگ نتواند چیزی با خود ببرد ...

#جیم_هریسون

📚 @Academic_Library

اگر حرف نزنید
اگر احساساتتون رو به کلمه در نیارید
اگر همه چیز‌ رو بریزید توی خودتون
همه اینا روی هم جمع میشه
سنگین میشه
یه جایی از پا درتون میاره
یه جایی، به یه شکل دیگه خودش رو نشون میده
حرف بزنید، با هر‌کسی که کنارش امن اید
تا یه کم از باری که روی شونه‌هاتون حس می‌کنید کم بشه

📚 @Academic_Library

چیزی رو که صدها کلمه قادر به بیانش نیست، فقط در ۳ تصویر تماشا کنید!

📚 @Academic_Library

به گمانم ذهنیتی که آدم‌ها از خود برای هم به یادگار می‌گذارند، از همه‌چیز بیشتر اهمیت دارد؛
وگرنه همه آمده‌اند که یک روز بروند.

#صمد_بهرنگی

📚 @Academic_Library

زندگی تو، زندگی توست!
مگذار در مَحبس تاریکِ تسلیم بماند
تردید نکن که نوری هست
شاید چندان نباشد که گفته‌اند
امّا آنقدر هست که از پس تاریکی‌ات برآید ...

#چارلز_بوکوفسکی

📚 @Academic_Library

شما می‌توانید در این چند روز باقی مانده، در این هفته باقی مانده، به اندازه صدها سال عمر کنید،
از زندگی و از هم تمتع کافی بگیرید،
بخوانید، برقصید،
چند رمان مطالعه کنید،
بخورید، بنوشید،
یکی دو شاهکار موسیقی گوش کنید.

چه فرق می کند؟
اگر قرن‌ها هم زنده باشید همین کارها را خواهید کرد. پس مسئله فقط در کمیت است و نه کیفیت،

و آدم عاقل کارهای یکنواخت و همیشگی را سال‌های سال تکرار نمی‌کند.

📗 #ملکوت
✍🏻 #بهرام_صادقی

📚در اینستاگرام هم ما رو دنبال کنید👇

https://www.instagram.com/Academic_Library

📚 @Academic_Library

اگر آنچه را که من درباره قدرتِ بخشش‌کردن می‌دانم می‌دانستی،

حتی وعده غذایی را بدون آنکه او را به‌ نحوی به‌ اشتراک‌بگذاری رها نمی‌کردی.

#بودا

📚 @Academic_Library

آیا می‌دانستید که قدرت تأثیر یک عکس (تصویر) بر ضمیر ناخودآگاه به اندازۀ 1000 جمله ارزش دارد؟

آیا می‌دانستید که تمرکز ذهن، به هنگام نوشتن کلمات و جملات، 75 % افزایش می‌یابد؟

آیا می‌دانستید که انسانی که دارای باور است، برابر 99 انسان علاقه‌مند است؟

آیا می‌دانستید که به هر آن چیزی که در زندگی فکر می‌کنید، همان چیز، چندین برابر در کائنات به شما فکر می‌کند؟

آیا می‌دانستید که عجله کردن برای رسیدن به هدف، خود، یکی از بزرگترین موانع رسیدن به آرزو است؟

آیا می‌دانستید که تکرار منظم روزانۀ تمارین روند خلق اهداف، حدود 40 برابر موثرتر از تکرار همان تمرینات یک روز در میان است؟

آیا می‌دانستید که ضمیر ناخودآگاه، قوۀ استدلال و تعقل ندارد و در مقابله با ضمیر خودآگاه، همیشه برنده است؟

آیا می‌دانستید که تنها پل ارتباط ما با کائنات، احساس است؟

آیا می‌دانستید که آرزو، بهترین فردی را که می‌تواند آن را تحقق بخشد پیدا می‌کند؟

📚 @Academic_Library

نجار، قبل از اینکه شروع به ساختن چیزی کند، باید نقشۀ دقیق همه‌چیز را بکشد. او پیش از اینکه یک صندلی بسازد، دقیقاً می‌داند نتیجۀ کارش چه خواهد شد و اگر به اندازۀ کافی مهارت و تجربه داشته باشد، هیچ خطایی رخ نخواهد داد.

اما باغبان چطور؟ او هم همۀ تلاشش را می‌کند، به جزئی‌ترین نشانه‌ها توجه دارد و بهترین شرایط را برای رشد گل‌ها و گیاهانش فراهم می‌کند. اما با وجود این، نمی‌تواند تعیین کند که درختی که کاشته، یا گلی که پرورش داده، چه شکلی خواهند شد. باغبان، برخلاف نجار، همیشه منتظر چیزهای پیش‌بینی‌نشده است. یک روز صبح از خواب بیدار می‌شود و می‌بیند درخت‌ها زودتر از چیزی که انتظار داشت شکوفه کرده‌اند. یا می‌بیند گلدانِ سرسبزی ناگهان پژمرده شده است.

بعضی از پدر و مادرها می‌خواهند برای بچه‌شان نجار باشند. از همان کودکی نقشۀ راه موفقیت او را پیش خودشان کشیده‌اند. پسرم باید دانشمند شود، دخترم باید پزشک شود و بعد لحظه لحظۀ زندگی کودکشان را مثل نجارها با خط‌کش و پرگار و گونیا اندازه می‌گیرند. ۴۰دقیقه بازی، دو ساعت درس، ۲۰دقیقه تلویزیون و همین‌طور تا آخر. آن‌ها تحت هیچ شرایطی اجازه نمی‌دهند این برنامه به هم بریزد، اما نکتۀ بزرگی را فراموش کرده‌اند: نجارها با چوب بی‌جان کار می‌کنند، ولی بچه‌ها نهال‌های زنده‌اند.

آلیسون گوپنیک، نویسندۀ کتاب علیه تربیت فرزند، می‌گوید باید برای بچه‌ها باغبان بود. باید به آن‌ها توجه کنیم، شرایط رشد و بالندگی‌شان را فراهم کنیم، اما بدانیم که آن‌ها باید راه خودشان را بروند. با بازی، زندگی‌کردن را بیاموزند و با شلختگی و به‌هم‌ریختگی، اهمیت نظم و برنامه‌ریزی را درک کنند. و یادمان نرود که مرغوب‌ترین میز و صندلی‌ها هم هیچ‌وقت شکوفه نخواهند داد.

#دکتر_هلاکویی

📚 @Academic_Library

بلوغ زمانی رخ میده که دیگه نمیپرسی چرا بهم زندگی نمیزنی یا چرا بهم تکست نمیدی!
فقط وقتی آدمای اطرافت تغییر کردن، بدون هیچگونه جنگی و یا داستانی این موضوع رو قبول میکنی!
و با یه لبخند به مسیرت ادامه میدی.

📚 @Academic_Library

خود را وادار کنید تا در یک محدوده زمانی مشخص ابدا حرفی نزنید.

مثلاً در جر و بحث های دیگران دخالت نکنید.
یا تا زمانی که نظری از شما نپرسيدند، پاسخی ندهید.

در هنگام قضاوت و داوری در مورد ديگران، لحظه ای درنگ کنید و با خود بگویید آیا من جای طرف مقابل هستم که در مورد او اظهار نظر می‌کنم؟

در مقابل افراد عصبانی و خشمگین، چند دقیقه ای درنگ کنیم تا آنان آرام شوند.
آیا می‌توانید از حالا به بعد به این موارد آگاه بود و آنان را در زندگی اجرا کنید؟
قطعاً می‌توانید. چون انسان قادر به انجام همه امور است.

#وین_دایر

📚 @Academic_Library

آدمایی رو توی زندگیت نگه‌دار که اگه موقعیتت ده برابر بهتر یا بدتر شد، تغيير نکنند ...

📚 @Academic_Library