نقاشی روی لبه های کتاب
قشنگترش اینکه مرتبط با موضوع کتابه👌

📚 @Academic_Library

ظرف درونتان را خالی کنید

جایگزین کردن باورهای صحیح
نیازمند تهی بودن است
زمانیکه وجودتان پر از نفرت،
کینه و رنجش است جایی برای
افکار مثبت باقی نمی ماند
و ذهن مقاومت زیادی در برابر
این افکار نشان میدهد
زمانیکه به خاطرات بد می اندیشید
یعنی دارید افکار منفی تان را
تقویت می کنید و ظرف وجودتان
همچنان جایی برای افکار مثبت
نخواهد داشت.
بنابراین وجودتان را از چیزهای
منفی خالی کنید...

رنجش ها و کینه ها را رها کنید
به معنای واقعی توکل کنید
خاطرات بد را تکرار نکنید.
خودتان را ببخشید.
ناسپاسی نکنید.
هرگز گله و شکایت نکنید.
دست از کنترل دیگران بردارید.

👤 #اسکاول_شین

📚در اینستاگرام هم ما رو دنبال کنید👇

https://www.instagram.com/Academic_Library

📚 @Academic_Library

تجربه نشون داده تو هرطور باشی،
مردم طور دیگه‌ای فکر می‌کنند.

پس خودت باش
دنیا اصالت را ستایش می‌کند.

#آل‌‌_پاچینو

📚 @Academic_Library

ما هیچ‌کس را به‌طورِ تصادفی انتخاب نمی‌‌کنیم
بلکه ما فقط با آنهایی ملاقات می‌‌کنیم که از قبل در ناخودآگاهِ ما حضور داشته‌‌اند...

#زیگموند_فروید

📚 @Academic_Library

اشکال کار بسیاری افراد این است که می‌خواهند همه چیز در بهترین حالت ممکن باشد تا شروع کنند و هرگز همه ‌چیز در بهترین حالت نخواهد بود در واقع کمال‌گرایی افراطی مانع بسیاری از پيشرفت‌ها بوده نه موجب پیروزی‌های بزرگ.

📚 @Academic_Library

خوبی را در هر چیز پیدا کن!
در هر اتفاق
در هر لحظه
که آنکس که خوبی را در هر چیز می‌بیند
خوبی‌های بی شماری را به زندگی‌اش دعوت می‌کند.

📚 @Academic_Library

تا به حال اتفاق افتاده فهرست کارهای روزانه درست کنید اما به هیچ یک پایبند نمانید؟
یا با خود اندیشیده‌ اید که «من چه مرگم شده، می‌‌دونم باید چکار کنم، خب چرا پا نمیشم برم اون لعنتی رو انجامش بدم؟»

پس این تعریف یک خطی قانون پنج ثانیه را داشته باشید:
"اگر برای رسیدن به هدفی خیز برداشته‌‌اید تا پنج ثانیه مهلت دارید به حرکت درآیید، در غیر این‌صورت مغز شما آن ایده را نابود خواهد کرد."

📕 #قانون_5_ثانیه
✍🏻 #مل_رابیتز

📚 @Academic_Library

قانون 85 درصد

اخیرا داستانی رو شنیدم که دید من رو به نحوه کار کردن دگرگون کرد. در قسمتی از پادکست تیم فریس با هیو جکمن، یک مهمان در حال بازگو کردن داستانی در مورد یک مربی دو میدانی بود که شیفته کارل لویس، ستاره افسانه ای دو میدانی است.

این مربی نمیتوانست بفهمد که چرا لویس تا 40 متر اول معمولا نفر آخر یا یکی مونده به آخره. اما در نهایت، اون قهرمان دو 100 متره!

بعضی ها تصور کردند که لویس با سرعت کم شروع میکنه و در آخر سرعتش رو افزایش میده.
اما بعد از اینکه از زوایای مختلف تماشا کردند، مربی فهمید که موضوع این نیست.

جکمن ادامه داد:

مربی متوجه شد که لویس در 50 متر و در 60 متر کار خاصی انجام نداده بود و تنفسش دقیقا همون بود. فرم دویدن او در 25 متر و 50 متر دقیقا یکی بود.

در حالی که بقیه با فشار شروع کردند بتا با فشار به انتها برسند، چهره آنها قرمز، فک آنها فشرده و مشت های اونها شروع به جمع شدن کرده بود.
کارل لوئیس هنوز مثل قبل بود و مانند نسیمی از کنار بقیه عبور کرد.

استراتژی که جکمن از اون صحبت کرد به قانون 85 درصد معروف است.

به عنوان یک چندشغله و مستعد اضطراب، از این روش برای انجام بهتر کارها و افزایش خلاقیت و آرامش استفاده میکنم.

ترفند این قانون اینه که به جای 100 درصد با ظرفیت 85 درصد کار کنید.

یعنی تمام 100 درصد خود را به کار نگیرید.
میدونم که با شرایط الان و زندگی های سخت، اینکار ممکنه سخت باشه
اما اگر بخواید همیشه تخته گاز برید، نتیجه برعکس میشه.

وقتی ذهن شما ریلکس باشه
نتایج بهتر و مفیدتری برای شما به همراه داره.

📚 @Academic_Library

مردم ِ یک جامعه وقتی کتاب می‌خوانند، چهرهٔ آن جامعه را عوض می‌کنند، یعنی به جامعه‌شان چهره می‌دهند.

یک جامعهٔ بی‌چهره را می‌شود در میان ِ مردمی کشف کرد که در اتوبوس، در صف اتوبوس، و در اتاق‌های انتظار، و در انتظارهای بی‌اتاق منتظرند و به هم نگاه می‌کنند و از نگاه کردن به هم نه چیزی می‌گیرند و نه چیزی می‌دهند.

جامعه‌ای که گروه ِ منتظرانش به هم نگاه می‌کنند جامعهٔ بی چهره ایست.

✍🏻 #یدالله_رؤیایی

📚 @Academic_Library

والاترین چیز در دنیا
این است که بدانی
چگونه متعلق به خودت باشی ...

#میشل_دو_مونتین

📚 @Academic_Library

به آدم‌ها یادآوری کنید چقدر زیبان،
بعضی وقت‌ها خودشون رو از زاویه درست تماشا نمی‌کنند...

📚 @Academic_Library

پیش‌بینی دقیق پردرآمدترین شغل‌ها در پنج سال آینده دشوار است، چرا که بازار کار دائماً در حال تغییر و تحول است و با ظهور فناوری‌های جدید و دگرگونی صنایع، شغل‌های جدیدی ایجاد می‌شوند و برخی مشاغل قدیمی از بین می‌روند.

با این حال، با توجه به روندهای فعلی و پیش‌بینی‌های کارشناسان، می‌توان برخی از شغل‌هایی را که احتمالاً در پنج سال آینده تقاضای زیادی برای آنها وجود خواهد داشت و پردرآمد خواهند بود، شناسایی کرد.

📚 @Academic_Library

اگر ماندنتان حالِ حتی یک نفر را خوب خواهد کرد، بمانید؛
اگر خندیدنتان لبهای حتی یک نفر را می خنداند، بخندید؛
اگر رفتنتان باری از دوشِ حتی یک نفر بر خواهد داشت، بروید؛
اگر نوشتنتان برای حتی یک نفر زیباست، بنویسید؛
اگر صدایتان برای حتی یک نفر دلنشین است، حرف بزنید.
من به شما قول می‌دهم که حتی با یک گل، بهار خواهد شد.

📚 @Academic_Library

اگه اشتباهت رو میپذیری
اگه آدما رو قضاوت نمیکنی
اگه نگران حرف مردم نیستی
اگه با هر کسی بحث نمیکنی
اگه دیگران رو راحت میبخشی
اگه مسئولیت کاراتو قبول میکنی
اگه نظر مخالف بقیه زود بهت برنمیخوره
داری راهو درست میری و به بلوغ فکری رسیدی…

📚در اینستاگرام هم ما رو دنبال کنید👇

https://www.instagram.com/Academic_Library

📚 @Academic_Library

‏اگر واقعاً می‌خواهی کسی را بشناسی ببین با زیردستانش چطور رفتار می‌کند، نه با آدم‌های هم‌سطحِ خود ...

#جی_کی_رولینگ

📚 @Academic_Library

زندگی یک بازی است؛

ما نمی‌توانیم از یک حرکت برگردیم
ولی
می‌توانیم حرکت بعدی را بهتر بازی کنیم.

📚 @Academic_Library

📚 قانون پناهگاه

کوهنوردان کوه های آلپ با رسیدن به نیمه ی راه ، در استراحتگاهی در آنجا استراحت می کنند.
صاحب آن استراحتگاه طی سالیان متوجه شده که اتفاق جالبی رخ می دهد

وقتی کوه نوردان وارد استراحتگاه می شوند و گرمای آتش را حس می کنند و بوی غذا به مشامشان می رسد ، برخی از آنان وسوسه می شوند و به همراهان خود می گویند
" می دانی فکر کنم بهتر است همین جا منتظر بمانم و شما به قله بروید و برگردید. وقتی برگشتید با هم پایین می رویم."
وقتی کنار آتش می نشینند و آواز می
خوانند ، جرقه ای از خشنودی آنان را فرا می گیرد.
در همین هنگام بقیه ی گروه لباس هایشان را می پوشند و مسیر خود را به سوی قله ادامه می دهند.

در ساعت بعد فضای شادی بخشی کنار آتش وجود دارد و اوقات خوبی را در مامن آرام خانه کوچک سپری می کنند.
اما حدودا سه ساعت بعد ، آرام می شوند و به سمت پنجره می روند و به بالای کوه می نگرند و در سکوت به دوستانشان که در حال بالا رفتن از قله هستند ، نگاه می کنند.

جوّ موجود در استراحتگاه از شادی و لذت به سکوت مرگبار و غم انگیز مراسم تشییع جنازه خودشان تبدیل می شود.متوجه می شوند که دوستانشان بهای رسیدن به قله را پرداخته اند.

چه اتفاقی افتاد؟
راحتی موقت پناهگاه باعث از دست دادن باور آنها به هدفشان شد.
این ، برای هر یک از ما نیز ممکن است اتفاق بیفتد.
آیا در  زندگی ما پناهگاه هایی وجود دارد که مانع رسیدن به قله و از دست دادن هدفمان شود؟
زندگی از دو قسمت تشکیل شده است
قله ها و پناهگاه ها...
در پناهگاه امنیت و  آسایش وجود دارد ،
خطری جان شما را تهدید نمی کند ، اما برای تجربه ناب زندگی و صعود کردن و قرار گرفتن در اوج ، باید با چالش قله رو به رو شد و بر آن غلبه کرد.

📚 @Academic_Library

برای خودم فهرستی تهیه کردم تا هر وقت خطر افتادن در سیاه چاله را احساس کردم، روی آن تمرکز کنم:

بازی کردن با بچه‌هایم

خواندن داستان‌هایی که درسی به آن‌ها و به خودم بدهد، چون داستان سن و سال نمی‌شناسد.

نگاه کردن به آسمان

نوشیدن آب به مقدار زیاد

آشپزی... آشپزی کردن زیباترین و کاملترین هنرهاست؛
آشپزی همه حواس ما را درگیر می‌کند.

فهرست برداشتن از گلایه ها‌ این کشفی واقعی بود؛
هر وقت در مورد چیزی احساس عصبانیت بکنم آن را یادداشت می کنم.

در پایان روز، وقتی فهرست را می‌خوانم می‌فهمم که بیخود عصبانی شده ام.

لبخند زدن، حتی اگر دلم بخواهد گریه کنم. این سخت ترین کار است اما بهش عادت می کنیم.

بودایی ها می‌گویند یک لبخند ثابت، حتی دروغین، روح را روشن نگه می‌دارد.

#پائولو_کوئلیو

📚 @Academic_Library

معلمم در سيزده سالگى، سؤالى پرسيد و گفته انتظار ندارم بتواني به سؤال من پاسخ دهی ،
اما اگر در پنجاه سالگى هم نتوانی پاسخى براى آن بيابی، در اين صورت، حتم بدان که زندگي را ضايع کرده‌ای.

"به خاطر چه چیزی بايد از شما ياد كنند؟"

👤 #پیتر_دراکر

📚 @Academic_Library

#تا_انتها_بخوانید 📚

ما تربیت نشدیم!

تربیت ما بیش از این نبوده است که به بزرگ‌ترها احترام بگذاریم، کلمات زشت نگوییم، پیش دیگران پای خود را دراز نکنیم، حرف‌شنو باشیم، صبح‌ها به همه سلام کنیم، دست و روی خود را با صابون بشوییم، لباس تمیز بپوشیم، دست در بینی نبریم و …

اما ساده‌ترین و ضروری‌ترین مسائل زندگی را به ما یاد ندادند.

کجا به ما آموختند که چگونه نفس بکشیم، چگونه اضطراب را از خود دور کنیم، موفقیت چیست، ازدواج برای حل چه مشکلی است، در مواجهه با مخالف چگونه رفتار کنیم …

در کودکی به ما آموختند که چموش نباشیم، اما پرسشگری و آزاداندیشی و شیوه‌های نقد را به ما نیاموختند.
داگلاس سیسیل نورث، اقتصاددان آمریکایی و برندۀ جایزۀ نوبل اقتصاد در سال ۱۹۹۳می‌گوید: «اگر می‌خواهید بدانید کشوری توسعه می‌یابد یا نه، سراغ صنایع و کارخانه‌های آن کشور نروید. اینها را به‌راحتی می‌توان خرید یا دزدید یا کپی کرد. می‌توان نفت فروخت و همۀ اینها را وارد کرد. برای اینکه بتوانید آیندۀ کشوری را پیش‌بینی کنید، بروید در دبستان‌ها؛ ببینید آنجا چگونه بچه‌ها را آموزش می‌دهند. مهم نیست چه چیزی آموزش می‌دهند؛ ببینید چگونه آموزش می‌دهند. اگر کودکانشان را پرسشگر، خلاق، صبور، نظم‌پذیر، خطر‌پذیر، اهل گفتگو و تعامل و برخوردار از روحیۀ مشارکت جمعی و همکاری گروهی تربیت می‌کنند، مطمئن باشید که آن کشور در چند قدمی توسعۀ پایدار و گسترده است.»

از «نفس کشیدن» تا «سفر کردن» تا «مهرورزی» به آموزش نیاز دارد. بخشی از سلامت روحی و جسمی ما در گرو «تنفس صحیح» است.

آیا باید در جوانی یا میان‌سالی یا حتی پیری، گذرمان به یوگا بیفتد تا بفهمیم تنفس انواعی دارد و شکل صحیح آن چگونه است و چقدر مهم است؟!

به ما حتی نگاه کردن را نیاموختند. هیچ چیز به اندازۀ «نگاه» نیاز به آموزش و تربیت ندارد. کسی که بلد است چطور ببیند، در دنیایی دیگر زندگی می‌کند؛ دنیایی که بویی از آن به مشام بینندگان ناشی نرسیده است.

هزار کیلومتر، از شهری به شهری دیگر می‌رویم و وقتی به خانه برمی‌گردیم، چند خط نمی‌توانیم دربارۀ آنچه دیده‌ایم بنویسیم. چرا؟ چون در واقع «ندیده‌ایم». همه چیز از جلو چشم ما گذشته است؛ مانند نسیمی که بر آهن وزیده است.

جان راسکین، آموزگار بزرگ نگاه، در قرن نوزدهم می‌گفت: «اگر دست من بود، درس طراحی را در همۀ مدارس جهان اجباری می‌کردم تا بچه‌ها قبل از اینکه به نگاه‌های سرسری عادت کنند، درست نگاه کردن به اشیا را بیاموزند.»

می‌گفت: «کسی که به کلاس‌های طراحی می‌رود تا مجبور شود به طبیعت و پیرامون خود، بهتر و دقیق‌تر نگاه کند، هنرمندتر است از کسی که به طبیعت می‌رود تا در طراحی پیشرفت کند.»

اگر در خانه یا مدرسه، یاد گرفته بودیم که چطور نگاه کنیم، چطور بشنویم و چطور بیندیشیم، انسانی دیگر بودیم.
انسانی که نمی‌‌تواند از چشم و گوش و زبان خود درست استفاده کند، پا از غار بدویت بیرون نگذاشته است؛ اگرچه نقاشی‌های غارنشینان نشان می‌دهد که آنان با «نگاه» بیگانه نبودند.

بسیارند پدرانی که نمی‌دانند اگر همۀ دنیا را برای دخترشان فراهم کنند، به اندازۀ یک‌بار در آغوش گرفتن او و بوسیدن روی او، به او آرامش و اعتماد به نفس نمی‌دهد.

عجایب را در آسمان‌ها می‌جوییم، ولی یک‌بار به شاخۀ درختی که جلو خانۀ ما مظلومانه قد کشیده است، خیره نشده‌ایم.

نگاه کردن، شنیدن، گفتن، نفس کشیدن، راه رفتن، خوابیدن، سفر کردن، بازی، تفریح، مهرورزی، عاشقی، زناشویی و اعتراض، بیشتر از املا و انشا نیاز به معلم و آموزش دارند.

👤 #رضا_بابایی

📚 @Academic_Library

پرسید آدم چه زمانی پخته می‌شود؟
جواب دادم:
همان جایی که دیگر از کسی توقع ندارد ...

📚 @Academic_Library