گاهی از خودم می‌پرسم آیا هیچگاه امکان دارد بتوانیم وسعت تنهایی و دلتنگی‌ای را که در دوران کودکی تحمل کرده‌ایم، درک کنیم؟


آلیس ميلر
دلهره‌های کودکی، ترجمه‌‌ی سهرابی‌نیک
@nabayad_mikhandim

نیازمند پیشرفت علم تا اون سطح که بتونیم خاطرهٔ حضور بعضی انسان‌ها رو به‌طور کامل از حافظه‌مون بندازیم بیرون.

همچنین نیازمند پیشرفت علم تا سطح کشف معجون خواب بی‌رؤیا.

به‌علاوه نیازمند پیشرفت علم تا سطح کشف پودر پرواز تا دوستان انسان بتونن از طریق لوله‌بخاری‌ای چیزی جلوش ظاهر شن.

تا یه مدت پیش از اثر کورتیزول عزیز صورتم حسابی چاق شده بود. بعد الان یه چندتایی عکس از خودم گرفتم و از دیدن لاغر شدن و برگشتن حالت عادیش سوپرایز شدم مجدد. ذوق.🥲

بعد اصلاً زندگی هم چنین فرصتی به انسان نمی‌ده. به‌طور مثال شروع می‌کنی برای یه هدفی قدم برداشتن، شونصد تا تیر بلا از تک‌تک زوایای ممکن پرت می‌کنه سمتت. بعد تو درحالی‌که داری شبیه این فیلما زیگزاگی می‌ری تا از تیرها جون سالم درببری و زنده بمونی، باید هم‌زمان حواست باشه که برا اون هدفه‌م یه‌خرده‌تو بذاری. خب در چنین حالتی اصلاً صد؟ بام؟ شیب؟ همون یکت‌و بذاری هم شاهکار کردی بابا.

موها رو که از برس می‌کشم بیرون، متوجه چند تا تار سفید بینشون می‌شم. نمی‌دونم چرا غمگینم می‌کنه افتادن موهای سفید.

روز بدتم تموم می‌شه.
از اون گوری که توش هستی بلند می‌شی و دوباره ادامه می‌دی.

کی به ما یاد داد فقط وقتی لیاقت خواستن چیزای خوب‌و داریم که قبلش خودمون‌و کشته باشیم از شخم زدن مسیر؟

یک میلیان مقاله هست که تا پیش از شروع ترم باید بنویسمشون.
آیا موفق می‌شوم؟
با ما همراه باشید!

این‌یکی درمورد هوش مصنوعی تو دندون‌پزشکیه. برا نوشتنش یه منبع ناااززز پیدا کردم که درود بر نویسندگانش.✊🏻

آدم از اینکه می‌بینه مردم چه اعتقادات و باورای چرندی دارن [بلانسبت شما]، برگاش می‌ریزه!

یک‌هو چشمم افتاد به بیو اکانتم که قرن‌ها پیش گذاشته بودمش: "Auta i lómë"
Yup:))

حالا همین‌جوری دور هم زندگی‌مون‌و بکنیم تا ببینیم خدا چی می‌خواد:)))

درخت انجیر داره کم‌کم خلوت می‌کنه و رو به کچلی پائیز می‌ره. ناززز.

"نایافتنِ کام دلت، کامِ دل توست
پس شکر کن از عشق که کامت نرسانید!" خاقانی