𝓔𝓽 𝓾𝓷 𝓳𝓸𝓾𝓻, 𝓼𝓪𝓷𝓼 𝓶𝓮̂𝓶𝓮 𝓽’𝓮𝓷 𝓻𝓮𝓷𝓭𝓻𝓮 𝓬𝓸𝓶𝓹𝓽𝓮, 𝓽𝓾 𝓽𝓮 𝓽𝓲𝓮𝓷𝓼 𝓮𝔁𝓪𝓬𝓽𝓮𝓶𝓮𝓷𝓽 𝓵𝓪̀ 𝓸𝓾̀ 𝓽𝓾 𝓪𝓼 𝓽𝓸𝓾𝓳𝓸𝓾𝓻𝓼 𝓻𝓮̂𝓿𝓮́ 𝓭’𝓮̂𝓽𝓻𝓮.

01:53
𝓣𝒽𝓮𝓎 𝓈𝓮𝓮 𝓇𝒾𝓰𝒽𝓉 𝓉𝒽𝓇𝓸𝓊𝓰𝒽 𝓂𝓮, 𝓣𝒽𝓮𝓎 𝓈𝓮𝓮 𝓇𝒾𝓰𝒽𝓉 𝓉𝒽𝓇𝓸𝓊𝓰𝒽 𝓂𝓮
𝓘 𝓈𝓮𝓮 𝓇𝒾𝓰𝒽𝓉 𝓉𝒽𝓇𝓸𝓊𝓰𝒽 𝓂𝓮, 𝓘 𝓈𝓮𝓮 𝓇𝒾𝓰𝒽𝓉 𝓉𝒽𝓇𝓸𝓊𝓰𝒽 𝓂𝓮

𝓪𝓵𝔀𝓪𝔂𝓼 𝓪𝓷 𝓐𝓷𝓰𝓮𝓵 𝓷𝓮𝓿𝓮𝓻 𝓪 𝓖𝓸𝓭 ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌

این وسط بهترین خبری که میتونستم بشنوم این بود که نیبرهود برگشته

به طرز عجیبی ایران روی رسیدن اتوبوس تاثیری نداشت( گرچه اسنپ داشت)

ولی خودمم غافلگیر شدم تو چهل دقیقه هم حموم کردم هم موهامو خشک کردم، حاضر شدم
تو بیست دقیقه هم رفتم رسیدم دانشگاه( سر ساعت 8 اونجا بودم)

از زندگی دانشجویی براتون بگم یهو به خودتون میاین میبینین ساعت چهار صبح صبحانه خوردین
ناهار و شام ترکیبی ساعت دوازده ظهر
ساعت پنج شیش عصرم شاید یه فنجون قهوه

for : @Liliyume ,

15. The Art of Dying Slowly.

Death isn’t sudden. It’s patient.
It comes in fragments, the moments you stay silent instead of screaming.
The smiles you fake. The apologies you choke on.
Each one a petal falling from your spine.
We call it living because we fear naming it otherwise.
But every heartbeat is a rehearsal.
Every sunrise, a gentle forgetting.
I’ve learned to die beautifully, piece by trembling piece.
And when I’m gone, perhaps the silence will finally have a shape.