«برای گردآوری کتاب‌های گذشته و قرار دادن آن‌ها در ساختمان‌هایی که برای استفاده مردان و زنان در آینده نگهداری شوند، یک ملّت باید به سه چیز اعتقاد داشته باشد. باید به گذشته اعتقاد داشته باشد. باید به آینده اعتقاد داشته باشد. مهم‌تر از همه، باید به ظرفیت مردم خود ایمان داشته باشد تا از گذشته بیاموزند و بتوانند در خلق آینده‌ی خود از آن بهره ببرند.»

بخشی از سخنرانی فرانکلین دلانو روزولت در مراسم افتتاح کتابخانه‌ی هاید پارک نیویورک، ۳۰ ژوئن ۱۹۴۱

@Geopolitika2020

طرح پیشنهادی شرکت تکنوکراسی هاوارد اسکات در سال ۱۹۴۰ برای توسعه‌طلبی و تصرّف گرینلند، کانادا مکزیک، آمریکای مرکزی، پاناما، کلمبیا، گویان، جزایر گالاپاگوس و ونزوئلا در جهت ایجاد خطوط دفاعی برای انزواگرایی ایالات متّحده آمریکا

@Geopolitika2020

در هر طرح انزواگرایی و عقب‌نشینی نسبی آمریکا به حوزه‌ی نفوذ منطقه‌ای، ونزوئلا و حوزه‌ی کارائیب نقش اساسی دارند و تمرکز ترامپ بر این منطقه نه در تناقض با شعار «اوّل آمریکا» و کاهش دخالت در امور جهانی بلکه دقیقاً در راستای آن است.

@Geopolitika2020

Anglosphere: past, present and future.
فضای آنگلوساکسون: گذشته، حال و آینده.

ورود👈 کانال انبساط آنگلوساکسونی
                        🇳🇿🇦🇺🇨🇦🇬🇧🇺🇸

روی دیگر این انزوا گرایی بسط حوزه تمدنی و جغرافیایی آنگلوساکسون است که ایالات متحده امروزه به عنوان پویاترین میراث دار تمدن آنگلوساکسون پیش قراول آن است. اگر مطالعات آنگلوساکسون در سال های اخیر در بسیاری مراکز آکادمیک به عنوان موضوعی نژادپرستانه تقبیح شده است اما همواره یک مسئله مهم قلمداد می شده. نمونه آن هم مقاله ای است که در آن اندرو مایکاک و بن ولینگز در مورد آرزوهای تجدیدشده برای همکاری بیشتر در میان «مردم انگلیسی‌زبان» و احتمال موفقیت آن‌ها بحث می‌کنند. برخلاف تصور بسیاری خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا برگشت به لاک تنهایی و انزوا نیست بلکه امپراتوری آنگلوساکسون با انسجام خود در حال چینش قوا برای یک جهش انبساطی دیگر برای بازگشت به اوج قدرت و سلطه جهانی است. به احتمال زیاد آنگلوساکسون ها در لاک دفاعی فرو خواهند رفت تا شرکایشان در اروپا و خاورمیانه و شرق آسیا سپر دفاعی شان در تقابل با اوراسیا گردند و سپس خود ورود به صحنه نبرد خواهند داشت.
@Anglo_Saxon_Expansion

اتحادیه اروپا در یک نگاه. این وضعیت در شرق آسیا نیز با ژاپن، کره جنوبی، تایوان و فیلیپین صدق میکند. در خاورمیانه نیز نبرد به ائتلافی از اعراب برون سپاری شده است.
آنگلوساکسون ها اخرین هایی خواهند بود که وارد نبرد نهایی خواهند شد...
@Anglo_Saxon_Expansion

انتشارات طرح نومنتشرکرد:

بحران امپراطوری در اواخر قرن هجدهم، منجر به واگرایی عمیق و کنایه‌آمیزی میان فرهنگ‌های سیاسی بریتانیا و آمریکا شد. بریتانیای کبیر با پادشاهان و ملکه‌های خود، نظام سیاسی ویگ را که میهن‌پرستان علیه آن شوریدند، تقویت کرد و در نهایت قدرت سیاسی مطلق و عنان‌گسیخته را در یک مجلس قانون‌گذاری واحد که منتخب مردم بود، قرار داد. جمهوری جدید آمریکا، در مقابل، به تکامل و بهبود یک نظام سیاسی به‌وضوح سلطنت‌طلبانه پرداخت و به مقام اجرایی عالی خود همان اختیاراتی را اعطا می‌کرد که چارلز اول علیه قهرمانان بزرگ ویگ در قرن هفدهم از آن دفاع می‌نمود. در یک‌سوی اقیانوس اطلس، شاهانی بدون پادشاهی (بریتانیای پارلمانی) وجود دارند؛ در سوی دیگر، سلطنتی بدون شاهان (آمریکای ریاستی). اینکه کدام یک از دو طرف معاملهٔ بهتری داشتند، البته همچنان سوالی بی‌پاسخ است - اما دست‌کم پرسشی درست است.
@Bookcitycc

دختر بریتانیایی: «آمریکایی ها... می توانید با من صادق باشید؟ سوالی را از آمریکایی ها دارم و لطفاً آن را صادقانه جواب دهید. نگران نباشید که به من اهانت شود. سوال من این است که آیا هیچ آمریکایی مخصوصا در دوران کودکی و نوجوانی آرزو داشته که در بریتانیا زندگی کند؟ صادق باشید و واقعیت را بگویید. زیرا در بریتانیا پدیده ای وجود دارد که همه ما در برهه ای آرزو داشته ایم در امریکا زندگی کنیم. زیرا همه فیلم ها آمریکایی هستند. دبیرستان در آنجا خیلی باحال به نظر می رسد. شما نِرد* دارید. شما جولی رانچر* دارید. شما باکایز* دارید. شما 7-11* دارید. شما والمارت* دارید. شما تارگت* دارید. این رویای من است. به‌طور واقعی، تاریخ رویایی من رفتن به تارگت است. باید بدانم آیا این فقط یک چیز بریتانیایی است؟ ما به آمریکایی‌ها نگاه می‌کنیم و می‌خواهیم مثل آنها باشیم. وقتی بچه بودیم، همیشه برنامه‌های تلویزیونی شما را می‌دیدیم. همیشه تبلیغات شما را می‌دیدیم. همیشه لهجه آمریکایی بود. ما فقط این حس را داشتیم که باید یک آمریکایی باشیم. واقعاً تظاهر می‌کردم که یک آمریکایی هستم فقط برای حس و حالش. فقط جالب بود که بگویم بله، من از لس آنجلس هستم.»

آزمایشگاه علوم انسانی (آمریکا و بریتانیا)

ورود👈 کانال انبساط آنگلوساکسونی
    🇳🇿🇦🇺🇨🇦🇬🇧🇺🇸

احتمالا نه اولین کاوش گران بریتانیایی قرن های شانزدهم، هفدهم و هجدهم آمریکا و نه حتی در سال 1776 هنگام استقلال ایالات متحده از بریتانیا تصور نمی شد این شاخه روییده از درخت تمدن آنگلوساکسون در آمریکای شمالی به اینچنین مکنت، قدرت و شکوهی دست یابد و به نقطه ای برسد که بریتانیایی ها را نیز اینگونه مجذوب نماید. ایالات متحده یک پدیده عجیب و اولین نمونه از نوع خود در تاریخ است. جایی که فرزند ریشه می دواند و سرانجام مادر تمدنی خود را نیز تحت الشعاع قرار می دهد و کنار می زند.
بریتانیایی که قرن ها پیش جایی نمور و عقب مانده بود به مرور توانست با قدرت استعمار جایگاهی جهانی بیابد و با به کار بستن الگوهای ساخت تمدنی جایگاه خود را در سطح جهانی ترفیع بخشد اما این آمریکا بود که پس از جدا شدن از آغوش مادر توانست در رقابت از او پیش افتد و امروز به جایی برسد که حتی بسیاری از نوجوانان و جوانان بریتانیایی آرزوی تجربه زندگی در آن را داشته باشند.
به تمام بخش هایی که در متن پیشین زیر آنها خط کشیده شده دقت کنید. فیلم، دبیرستان، نِرد، جولی رانچر، باکایز، 7-11، والمارت، تارگت، برنامه های تلویزیونی، تبلیغات، لهجه آمریکایی...
به این لیست صدها مورد دیگر نیز می توان اضافه کرد. ترکیب عناصری که هر یک جذبه ایجاد می کنند و با هم افزایی به جذابیت یکدیگر نیز می افزایند. اینجا دقیقا کانون علوم انسانی انسانی است. بسیاری از نظریات علوم انسانی از دل به هم رسیدن همین نقاط به ظاهر ساده به یکدیگر و تشکیل شبکه فرهنگی نوین خلق می شوند. جایی که ذهن و روح جوان بریتانیایی که خود در یکی از کانون های مجهز به علوم انسانی در اروپا زیست می کند را نیز ربوده. اکنون چه امیدی می توانید از جوان ایرانی داشته باشید.
چند روز پیش یکی از شاگردان نوجوانم گفت می خواهد برای اولین بار کریسمس را جشن بگیرد و کودکی دیگر نیز گفت آرزویش این است روزی نماینده کالیفرنیا بشود و نه ایران.
برپایی آن نوروز شگفت انگیز کجاست؟ برند سازی از عناصر فرهنگی ملی کجاست؟ جشنواره های موضوعی و فیلم ها و سریال های ملی کجاست؟ تبلیغات برای همه آنها کجاست؟ و گردشگری پویا کجاست و ده ها سوال دیگر؟ پیوند هر یک از آنها با اقتصاد کجاست؟ تا چه اندازه جامعه ایرانی برای زیست پذیری طراحی شده است؟
https://news.1rj.ru/str/Anglo_Saxon_Expansion

علوم تجربی ، داعش ، VS علوم انسانی و انسان خردمند

ورود👈 کانال انبساط آنگلوساکسونی
    🇳🇿🇦🇺🇨🇦🇬🇧🇺🇸

آن‌چه بشریت را نجات می‌دهد علوم انسانی است یا علوم دقیقه (مهندسی، پزشکی و …)؟
شباهت علوم دقیقه و ایدئولوژی‌های دُگم را در صفر و یک دیدن جهان بیابید!!!

@Anglo_Saxon_Expansion

علوم انسانی در برابر علوم دقیقه

ورود👈 کانال انبساط آنگلوساکسونی
                         🇳🇿🇦🇺🇨🇦🇬🇧🇺🇸

پژوهش‌های آماری انجام‌شده بر روی پیشینه تحصیلی اعضای گروه‌های تندرو نظیر داعش، نتایج تامل‌برانگیزی را نشان می‌دهد. داده‌ها نشان می‌دهند که برخلاف تصور عمومی، بخش قابل‌توجهی از این افراد، تحصیل‌کرده‌های دانشگاهی هستند. اما نکته جالب در رشته‌های تحصیلی آن‌هاست: اکثریت قاطع این افراد از فارغ‌التحصیلان رشته‌های مهندسی، پزشکی و علوم پایه بوده‌اند و حضور فارغ‌التحصیلان علوم انسانی در میان آن‌ها بسیار اندک است.
دکتر حسین شیخ رضایی برای تبیین این پدیده، به تفاوت در نظام حل مسئله‌ی هرکدام از این علوم اشاره می‌کند. در علومی مانند مهندسی و پزشکی، ذهن دانشجو برای یافتن پاسخ‌های بسته و قطعی تربیت می‌شود. این یعنی پاسخ‌ها ماهیتی دوگانه دارند: یک محاسبه یا درست است یا غلط، یک سازه یا پایدار است یا ناپایدار، یک تشخیص پزشکی یا صحیح است یا خطا. این قطعیت، ذهن را به سمت باورهای سیاه و سفید سوق می‌دهد.
در مقابل، ساختار علوم انسانی بر پایه تکثر بنا شده است. در علوم انسانی ما با «پاسخ» سر و کار نداریم، بلکه با «پاسخ‌ها» مواجهیم. در نتیجه حقیقت یک امر واحد و نزد یک نفر نیست، بلکه آن چیزی است که هر متفکر تنها زاویه‌دیدی از آن را در اختیار دارد.
نکته اینجاست که این تفاوت در علوم، می‌تواند رفتار اجتماعی افراد را شکل دهد. ذهنی که به قطعیت عادت کرده، ممکن است راحت‌تر جذب ایدئولوژی‌هایی شود که مدعی‌اند تمام حقیقت نزد ماست و دیگران در بطلان مطلق هستند. اما ماهیت علوم انسانی، با پذیرش نسبیت، فرد را به این باور می‌رساند که احتمالا بخشی از حقیقت نزد من و بخشی نزد دیگری است. این دقیقا آن نگرشی است که راه را برای گفتگو باز می‌گذارد و سدی در برابر تفکرات رادیکال ایجاد می‌کند.

#تفکر_انتقادی #تفکر_علمی #علوم_انسانی #رادیکالیسم #تعصب #مهندسی #پزشکی

https://news.1rj.ru/str/Anglo_Saxon_Expansion