بنا به درخواست دوستان 👆👆👆

جیره پیشنهادی برای بره پرواری👇👇👇👇

سنجش آبستنی گاوهای شیری

چكیده
امروزه اظهار نظرهای متفاوتی در خصوص این مسأله وجود دارد كه آیا واقعاً روند كاهش اجرای موفقیت آمیز تولیدمثل در جمعیت گاوهای شیری، وجود دارد یا نه؟ در ایالات متحده ی آمریكا نرخ آبستنی حدود 0/5 درصد در سال تخمین زده شده است.در سیستم بهبود گله های شیری(DHI)  گزارشات مركز پردازش داده ها در پروو(Provo) نشان داده، كه روزهای باز  (days open) از 128 روز در سال 1989 به نزدیك 150 روز در سال 2003 افزایش یافته است.در طی این مدت، كل سرویس های منجر به حاملگی از میانگین 2/04 به 2/24 رسید. مركز پردازش ركوردهای گاوهای شیری در شمال كارولینا ، گزارشات مشابهی را مبنی بر روند رو به كاهش این مسأله ارائه داده است. در بریتانیا نرخ آبستنی طی اولین سرویس از سال 1975 تا  سال 2003 به طور میانگین سالانه یك درصد رشد داشته است. برخی كارشناسان معتقدند پائین آمدن نرخ آبستنی در نتیجه ضعف مدیریت در برآوردن نیازهای گاوهای با تولید بالاست و برخی دیگر بر این باورند كه این مشكل ناشی از ژنتیك حیوان است.

 


لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015

 

سنجش آبستنی
بخشی از مشكل بودن شناسایی اجزای ژنتیكی آبستنی، نبود اندازه های دقیق می باشد. جهت سنجش اجزای تولیدمثلی سه سنجش وجود دارد:
1-  روزهای شیردهی طی اولین جفتگیری
2-   كارآیی تشخیص فحلی
3-   آبستنی یا توانایی گاو به حاملگی در اولین یا دومین تلقیح.

بیشتر سنجه های آبستنی یا دقیق نیستند و یا در برخی موارد، مانند فاصله ی گوساله زایی، به موقع نمی باشند. همچنین برای پیدا كردن تفاوت های ژنتیكی بسیاری از صفات، تعداد دختران بالا با دقت زیاد و قابل اندازه گیری مورد نیاز است. برخی كشورها نیازمند ركوردهای تلقیح نیز می باشند. برای سنجش بهداشت  و صفات باروری در كشورهایی چون دانمارك، فنلاند، نروژ و سوئد، ارزیابی های ژنتیكی و شاخص های آبستنی گاوهای ماده مورد توجه قرار می گیرد. در فرانسه، آلمان، اسرائیل و هلند، ارزیابی های ژنتیكی نرها بر اساس آبستنی دختران انجام می گردد. در كانادا، آمریكا و بریتانیا نیازی به گزارشات تولیدمثل، انتشار بیماری و یا  سایر صفات نامطلوب نمی باشد. در این كشورها تمامی داده ها از كانادا گرفته می شود و  پارامترهای ژنتیكی تخمین یا محاسبه می گردند كه از دقت بالایی هم برخوردار نمی باشند.

ژنتیك آبستنی
وراثت پذیری آبستنی در بیشتر گاوها، در حدود كمتر از یك تا 3 درصد اندازه گیری شده است. صفات تولیدمثلی بیشتر تحت تأثیر مدیریت، محیط و ژنتیك غیرافزایشی هستند تا واریانس ژنتیك افزایشی.

احتمال دیگر این است كه ما این صفات را به طور صحیح تعیین نكنیم. واریانس ژنتیك افزایشی به ما امكان  می دهد تا در انتخاب پیشرفت كنیم. به طور مثال سوئد سالهای زیادی است كه روش تلقیح مصنوعی(AI)  را برای مقابله با تخمدانهای كیستی گاوهای شیری خود به اجرا درآورده است. حتی اگر توارث پذیری كیست تخمدانها پائین باشد، پرورش دهندگان این كشور وقوع این وضعیت را در گاوهای شیری خود كاهش داده اند.




لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015

موانع تبارآمیزی در آبستنی 
آمیزش خویشاوندی (Inbreeding) به عنوان یك عیب در آبستنی گاوها و بروز صفات نامطلوب شناخته می شود. سطح فعلی آمیزش خویشاوندی در گاوهای شیری در محدوده ی 2 تا 3 درصد می باشد. آمیزش خویشاوندی موجب آسیب رسیدن به صفات مهم اقتصادی می شود. هر چند ظاهراً هر یك درصد تغییر در آمیزش خویشاوندی، فاصله ی بین دو زایش را تنها به میزان 0/25 روز تغییر می دهد، اما كاهش بروز آبستنی  از 0/5 به 1 درصد را توجیه نمی كند.

به هر حال مالكان گله ی گاوهای شیری جهت جلوگیری از وقوع مشكلات، دلیل خوبی برای آمیزش بسته افراد دارای قرابت فامیلی، دارند. استفاده ی زیاد از توده ی كمی از گاوهای نر گله می تواند به تبارآمیزی بسیار محدود جمعیت منتهی گردد. در بیشتر موارد پرورش دهندگان باید از آمیزش خویشاوندی بیشتر از 6/25 % جلوگیری نمایند (مترجم).

رابطه ی منفی آبستنی با تولید 
تحقیقات انجام شده در بریتانیا و هلند، مشخص كرده است كه  میان  آبستنی و تولید شیر رابطه ی منفی ژنتیكی وجود دارد. همبستگی میان فاصله ی گوساله زایی و شیر، چربی و پروتئین 0/56 تا 0/61 تخمین زده شده است. تولید بالاتر از میانگین، توان ژنتیكی منفی تری را نسبت به افزایش فاصله ی گوساله زایی در پی دارد.

در بریتانیا وضعیت نمره بدنی (BCS)  در ماه آخر زایش ثبت می شود. وراثت پذیریBCSحدود 28% است. همبستگی ژنتیكی  BCS و صفت لاغری نسبت به فاصله گوساله زایی  0/40- و 0/47 محاسبه گردیده است.  به معنای دیگر لاغری و لاغری مفرط گاوها، فاصله ی گوساله زایی طولانی تری را در پی دارد. حتی پس از تطبیق نمودن میزان تولید شیر، نسبت بین BCS و فاصله ی گوساله زایی 0/22- بود. ( در واقع این اظهار نظرها ژنتیكی بوده و به دلیل تولید بالا نمی باشند).

در هلند، تحقیقات نشان داده است كه میان آبستنی، تولید، مصرف خوراك و تغییر وزن زنده تناسبی وجود دارد. آنها برای سنجش آبستنی از روش جدیدی استفاده كرده اند. در این روش روزهایی از اولین فعالیت لوتیال پس از زایش (CLA) ـ اولین سیكل پس از زایش ـ توسط سطح پروژسترون شیر اندازه گیری می شود. وراثت پذیریCLA به طور معمول حدود 16% می باشد. این روش نسبت به اجرای سایر روشهای سنجش تولید مثلی، بهتر است. CLA نسبت منفی با میزان شیر، چربی و پروتئین دارد. مقادیر بالاتر مربوط به تأخیر افتادن CLA می باشد (مترجم).

بالانس انرژی، وزن زنده در طول شیردهی و افزایش وزن، همه رابطه ی مثبتی با كاهش CLA دارند. رابطه خوراك مصرفی و میزان تولید شیر تعدیل شده با CLA  بالا می باشد.



لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015

جنبه سودآوری تحقیقات هلندی ها و اقدامات انجام شده در بریتانیا موجب گردیده است كه دانشمندان، رابطه  میان تولید و آبستنی را بیشتر مورد توجه قرار دهند. آنها همیشه فاكتورهایی را كه ممكن است بر توان تولید مثلی گاو و همچنین حفظ تولید بالا، مانند بالانس انرژی، خوراك مصرفی و BCS مؤثر می باشند را مد نظر قرار می دهند و امروزه در صنعت دامپروری از این صفات در انتخاب استفاده می گردد.

شاخص های انتخاب 
در شاخص انتخاب ارزش عملكرد صفات مختلف یا یكدیگر تركیب می شوند و ارزش واحدی را برای فرد  تشكیل می دهند. این روش باعث می گردد كه ضعف عملكرد حیوان در یك سری صفات با ارزش گروهی دیگر صفات جبران شود. در شاخصانتخاب اطلاعاتی چون توارث پذیری هر صفت، انحراف معیار فنوتیپی هر صفت، همبستگی فنوتیپی بین صفات، همبستگی ژنتیكی بین صفات و ارزش اقتصادی نسبی بین صفات مورد نیاز است. به دلیل رابطه ی ژنتیكی منفی میان تولید (شیر، چربی و میزان پروتئین) و آبستنی، اگر انتخاب را برای تولید انجام دهیم، نرخ آبستنی كاهش خواهد یافت. وراثت پذیری پائین صفات تولید مثلی، موجب شده است  كه نتوانیم انتخاب را صرف صفات تولید مثلی و آبستنی نمائیم. به هر حال منظور كردن پارامتر سنجش  آبستنی در شاخص انتخاب، می تواند از تلفات آبستنی (بدون كاهش یافتن جدی پیشرفت ژنتیكی میزان تولید) جلوگیری  نماید. در بریتانیا شاخص استفاده از BCS و فاصله ی گوساله زایی گسترش یافته است. سایر كشورها از شاخص وزن به فاصله ی گوساله زایی یا عدم بازگشت برای سرویس مجدداستفاده می نمایند. این سنجش منوط به دقت تشخیص آبستنی است (مترجم).

پیشنهادات
موارد ذیل، جهت افزایش سطح مدیریت تولید مثل گاوداری ها پیشنهاد می شود:
1-  راه حل كوتاه مدت برای بهبود تولید مثل گله ی گاوهای شیری، مدیریت وضع شیردهی گاوها با مراجعه  به وضعیت بدنی و بالانس انرژی در اوایل شیردهی است.
2- میان صفات تولیدی و اتلاف وزن در اوایل شیردهی، خوراك مصرفی، BCS  و تولید مثل پائین، اثر متقابل وجود دارد.
3- سطوح بالاتر پرورش خویشاوندی نسبت به آمیزش های انفرادی را، می توان با استفاده از برنامه ی آمیزش Outbreeding یا پرورش غیر خویشاوندی كاهش داد.
4-  اطلاعات BCS را باید در اوایل شیردهی جمع آوری نمود.
5- استفاده از شاخص انتخاب برای صفت شیر ممكن است، از كاهش بیشتر نرخ آبستنی جلوگیری نماید.
6- با استفاده از سنجش عملی آبستنی در سیستم كانادایی، می توان ارزش ژنتیكی این صفت را در انتخاب وارد نمائیم.



لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015

بهبود باروری گاو با استفاده از اسیدهای چرب ضروری

در طول سالهای اخیر بحث و تحقیق در رابطه با افزودن اسیدهای چرب غیر اشباع به جیره گاوهای شیری به منظور افزایش باروری  وجود داشته است. با دقت نگاه کردن به اطلاعات جدید بر این موضوع ؛ مشخص میشود که هنوز بعضی از کارهای انجام شده قبلی که باعث کارایی تولید مثل میشوند مورد تائید میباشند. اما اطلاعات بیشتر نشان داده اند که افزودن اسیدهای چرب به جیره  رابطه ای مشخص با کارایی تولید مثل گاوها دارد.                      

اسیدهای چرب تاثیر شگفت انگیزی  بر روی بهبود عملکرد تولید مثلی  دارند و این تاثیرات بخصوص در اسیدهای چرب غیر اشباع نوع امگا-3 وامگا-6 ثابت شده است.این اسیدهای چرب توسط سلولهای بدنی  ساخته نمیشوند و حتما بایستی از طریق خوراک تامین گردند. مهمترین اسیدهای چرب امگا- 3 شامل: لینولئیک اسید ؛ ایکوسا پنتا نوئیک اسید  و دو کوکسا هگزانوئیک اسید  میباشند. اسیدهای چرب امگا-6 شامل : لینولئیک اسید و آراشیدونیک اسید  هستند .                                                              

اسیدهای چرب غیر اشباع مهمترین چربی هایی هستند که باعث تامین انرژی ؛ اسیدهای چرب ؛ ویتامینهای محلول در چربی  برای حیوانات میگردند.

لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015

سیدهای چرب غیر اشباع مهمترین چربی هایی هستند که باعث تامین انرژی ؛ اسیدهای چرب ؛ ویتامینهای محلول در چربی  برای حیوانات میگردند.         

راههایی که بواسطه آنها اسیدهای چرب باعث افزایش عملکرد سیستم تولید مثلی در گاوهای شیری می شوند  عبارتند از:         

 

1- اسیدهای چرب باعث بهبود بالانس منفی انرژی میشوند که در نتیجه باعث افزایش فعالیت تخمدانها و در نتیجه بروز فحلی میشود.               

2- اسیدهای چرب باعث بهبود تولید هورمونهای استروئیدی در بدن میشوند ؛ خصوصا تولید پروژسترون که باعث ابقاء آبستنی و افزایش طول عمر جسم زرد  بر روی تخمدان می گردند.                                                         

3- اسیدهای چرب باعث تحریک فولیکول سازی چه از نظر تعداد و یا اندازه و یا افزایش رشد فولیکول گراف  میشوند.                                           

4- تغییر دادن روند تولید و آزاد سازی هورمون پی جی اف 2 آلفا که مسبب تحلیل جسم زرد  میباشد و باعث شروع سیکل جدید فحلی می گردد.   

 

 

شما می توانید تاثیر شگرف افزودن اسیدهای چرب را بر روی تولید مثل ببینید. اسیدهای چرب در عمل تاثیر معنی داری بر روی کاهش جذب جنین دارند بطوریکه باعث کاهش ترشح پروستاگلاندین در طول حیاتی ترین دوره آبستنی گاو ماده خواهند شد.                                                      

متاسفانه بین 25 تا 55 درصد جنینهای پستانداران در همان دوران ابتدایی آبستنی از بین می روند. تخمین زده میشود که بیش از 40% جذبهای جنینی در حد فاصل بین روزهای 8 تا 17 آبستنی اتفاق می افتند.             

حیاتی ترین مسئله در میزان ماندگاری جنین ها در طول این دوره مهار کردن ترشح پروستاگلاندین میباشد و یا  افزایش ترشح پروژسترون و افزایش سطح پلاسمایی آن میباشد.                                                           



لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015

رابطه منفی بین  غلظت پی جی اف 2 آلفا و میزان پروژسترون وجود دارد. این بدین معنی است که هر یک واحد افزایش در غلظت پی جی اف 2 آلفا  برابر یک واحد کاهش در میزان پروژسترون میباشد. این کلیدی ترین  زمان است که ما می توانیم  اسیدهای چرب را به جیره گاوهای شیری اضافه نماییم که آنها بتوانند از یکطرف ممانعت از ترشح پی جی اف 2 آلفا نمایند و از طرف دیگر باعث افزایش پروژسترون و در نتیجه ابقاء جسم زرد روی تخمدان گردند.                                                                                

بهترین منابع تامین کننده اسیدهای چرب ضروری ؛ پودر ماهی، روغن یا دانه بزرک  میباشند. علوفه هایی که رنگ سبز تیره دارند و سیلوهای لگومینه نیز منابع عالی این اسیدهای چرب هستند.                                               

پودر ماهی یا دانه بزرک باید 3% ماده خشک جیره گاوهای شیری که در ابتدای دوره شیردهی میباشند را تشکیل دهند. تحقیقات اعلام می دارند که بایستی اسیدهای چرب از چهار هفته قبل از تلقیح در اختیار گاوهای شیری قرار گیرند. اگر دوره استراحت اختیاری گاوها 60 روز میباشد  بهتر است تغذیه اسیدهای چرب ضروری را در 30تا 35 روز پس از زایمان  شروع نمایید.                                                                                        

یک آبستنی می تواند مجددا تائید گردد  در صورتیکه در جیره غذایی گاو 1.5 تا 2 پوند  پودر ماهی یا دانه بزرک وجود داشته باشد. تحقیقات می گویند می توانید از دانه بزرک که قبلا شیار زده شده یا غلطک خورده ؛عصاره حاصل از استخراج آن که با استفاده از حلالهای آلی بدست  آمده است و یا دانه بزرک خامی که با فرمالدئید مخلوط شده است استفاده نمایید. دادن مقادیر بیش از حد توصیه شده سودمندی ندارد.                                                   


لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015

سه مرحله ای که اضافه کردن اسیدهای چرب ضروری به جیره باعث سودمندی در تولید مثل میشوند  عبارتند از:                                         

 

1- گاوهایی که تحت استرس گرمایی هستند.

2- گاوهایی که محدودیت در استفاده از چراگاه دارند (زیرا علوفه های چراگاه  منابع خوب اسید لینو لئیک هستند).                                              

3- گاوهایی که مقادیر بالای کنسانتره ای که حاوی مقادیر کم اسیدهای چرب ضروری هستند را مصرف می نمایند.

 

با توجه به گزارش سودمندی استفاده از اسیدهای چرب ضروری در جیره غذایی ؛ ولی آنها هیچگاه کاملا تضمین کننده باروری نیستند.                  

گزارشات گیرایی آبستنی  نشان داده اند که افزودن یا کاستن اسیدهای چرب ضروری  در جیره می تواند در نهایت 20% در میزان باروری  تاثیر داشته باشند.                                                                                      تکمیل کردن جیره های غذایی با استفاده از اسیدهای چرب ضروری به منظور بهبود تولید مثل؛  قابل توصیه میباشد ؛ خصوصا اگر گله شما باروری کمتر از حد مورد انتظار  شما را دارد.                                                  

سودمندی های دیگر استفاده از اسیدهای چرب ضروری در جیره غذایی گاوها شامل بهبود گیرایی آبستنی در خلال ماههای گرم سال ؛ همچنین کمک به حفظ اسکور بدنی گاوهای ابتدای دوره شیردهی  میباشد. هدف ما برای شما داشتن گاوهای آبستن بیشتر و پر بودن جایگاههای انفرادی گوساله ها میباشد..

 


لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015

🔵 مصرف و متوازن کردن قندها در جیره و فواید آن برای شکمبه

اضافه کردن قند به جیره ها دارای تاریخ پیچیده ای است.اضافه کردن قند موجب خوش خوراک ترشدن بیشتر خوراکها شده و از جداسازی اجزای آنها جلوگیری میکند.توجهاتی در خصوص اضافه کردن قندها به جیره صورت گرفته است که این ماده مغذی علاوه بر این که در سوخت و ساز گاو مفید بوده در فعالیت شکمبه نیز سودمند می باشد.

امروزه به شناخت خصوصیات تک تک قندها نیاز داریم.روش اتانول ،بسیاری از قندهای متفاوت شامل دوقندی ،سه قندی و چندقندی ها را استخراج میکند.
🔺قندهای 5 کربنه ،آرابینوز ، رایبوز و زایلوز که از ترکیبات همی سلولز یا دیواره سلولی (NDF) هستند.این قندها بعنوان قسمتی از دیواره سلولی و قندهای آزاد دارای قابلیت هضم کمی در محل شکمبه و روده ها هستند.

🔺قندهای 6 کربنه شامل گلوکز ،اسید گلوکورونیک ،فروکتوز ،گالاکتوز ، اسید گالاکتورونیک و مانوز هستند.عمده ترین قند گیاهی ساکاروز (سوکروز) است که شامل گلوکز و فروکتوز می باشد.
همه قندها در تحریک رشد میکروبی شکمبه دارای اثر یکسانی نیستند.لاکتوز (شامل گلوکز +گالاکتوز ) به راحتی توسط باکتری ها بهره برداری نمیشود.
🔺پژوهشهای انجام شده با قندهای ملاس و مواد گیاهی نشان میدهد که ساکارز ،فروکتوز و گلوکز به شدت قندهای قابل تخمیری هستند که در شرایط شکمبه و بدن گاو پاسخ میدهند.چندین پژوهش در طی سالها انجام گرفته که ارزش اضافه کردن قندها را به جیره نشان داده اند.در بیشتر این پژوهش ها ملاس و یا ساکاروز به طور مستقیم اضافه شده است .در چندین مطالعه قندها را جایگزین نشاسته کرده اند و در عین حال میزان کربوهیدرات غیر الیافی(NFC) را ثابت نگه داشته اند.نتایج بدست آمده همیشه از نظر میزان تولید شیر و ترکیبات آن مثبت بوده است.
انجام پژوهش با مخمرها نیز نشان دهنده مفیدبودن قندها در هضم الیاف جیره می باشند.در این راستا توصیه شده است که قارچ های شکمبه که نقش باز کردن الیاف را به عهده دارند ،عملکردشان توسط قندهای 6 کربنه تحریک و بهتر می شود.

🔺قندها همزمان با تجزیه سریع پروتئین ها ( که بیشتر محلول است ) سبب تحریک اولیه هضم الیاف می شوند.بعلاوه اگر ما بتوانیم میزان نشاسته را در جیره کاهش دهیم ،بهتر میتوانیم pH شکمبه را کنترل کرده و به دنبال آن قابلیت هضم الیاف را افزایش دهیم.در مدلهای اولیه تغذیه ای فرض براین بود که که کلیه قندهای جیره در شکمبه شکسته می شوند.این فرضیه درست نیست.فقط 50 تا 70 درصد قندها در شکمبه تجزیه شده و بقیه از آن عبور میکنند.
قندهای قابل هضم می توانند اثر مثبتی را بر سوخت و ساز قند در غدد پستانی داشته باشند.قندهای اضافه شده به جیره به شکل ساکاروز یا معادل ساکارز (گلوکز +فروکتوز ) در شکمبه در حدود 84 درصد تجزیه می شوند.آنچه که میزان قابلیت هضم قندها را به سطح 50 تا 70 درصد کاهش میدهد اثر تخمیر (در شکمبه ) و اثر قهوه ای شدن (حرارت دیدن قندها ) بر قندهای 6 کربنه است.وقتی که علوفه ها سیلو میشوند ،وجود قندهای 6 کربنه بر ای انجام فرآیند تخمیر ضروری است.قندهای باقی مانده عبارتنداز قندهای 5 کربنه ای که دارای قابلیت هضم پایین تر در شکمبه هستند.پژوهش های انجام گرفته توصیه میکند که ایجاد توازن درست قندها در جیره نه تنها سبب بهبود عملکرد شکمبه میگردد ،بلکه مقدار مناسب قابل هضم تولید پروتئین حقیقی را زیاد میکند.بنابراین شما در جیره ها نیاز دارید که قندها را اضافه کنید.

توصیه میشود که حدود 3تا 5 درصد قند مکمل به شکل 6 کربنه به جیره اضافه شود.با انجام این کار ، درکل ماده خشک جیره میزان 5 تا 8 درصد قند خواهیم داشت.اگر فرض کنید که 35 درصد از این قندها عبوری هستند ، بنابراین اضافه کردن این میزان قند به سطح پایه قند جیره به اضافه آنچه که از نشاسته عبوری حاصل میگردد،ما را به سطح پیشنهادی قبلی مصرف قندها می رساند.پژوهش های انجام گرفته با ملاس مایع میزان 84 درصد بهره وری را در شکمبه نشان داده است.

🔺ما در حال حاضر نیاز به جیره های فرموله شده با سطح مشخصی از قند داریم که جایگزین نشاسته شود و در عین حال میزان NFC جیره را با افزایش مقدار علوفه حفظ کرده باشیم.

لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015