دلایل نفخ سه تاست
1)کنجاله سویا
2)ملاس
3)برگ یونجه
برای درمان آن میتوانیم کنجاله سویا را حرارت داد و به دام بدهیم
در استفاده از برگ یونجه میتوانیم ک کمی جیره را خشبی کرده و ساقه به آن اضافه کنیم
در کل میتوانیم با دادن 100گرم کاه به گوساله از اسهال و نفخ جلوگیری کرد

لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015 َ

تعیین کیفیت جوجه
در هنگام ورود جوجه ها با نمونه برداری تصادفی تعدادی از آنها وضعیت جوجه ها بررسی می گردد. مواردی که جهت بررسی کیفیت جوجه ها باید مد نظر قرار گیرد شامل:
1- کالبد شکافی و انجام معاینات درمانگاهی به منظور بررسی دهیدراسیون، التهاب چشم و کیسه های هوایی، ناهنجاری های فیزیولوژیکی و وضعیت بدن.
2- انجام آزمایشات باکتریولوزی جهت بررسی وضعیت آلودگی گله به اشرشیاکلی، سالمونلا، استافیلوکوکوس، ارئوس و آزمایش های قارچی.
3- انجام آزمایش های سرمی برای بررسی وضعیت آلودگی مایکوپلاسمایی.
وجود علائم زیر بیانگر نامناسب بودن کیفیت جوجه های تحویلی می باشد:
1- جوجه هایی که از یک گله مادر تولید شده و در مرغداری های مختلف و تحت شرایط متفاوت مدیریتی در هفت روز اول تلفات زیاد و غیر عادی داشته باشند ( تلفات غیرعادی در یک مرغداری نمی تواند ملاک تعیین کیفیت جوجه قرار گیرد ).
2- وجود تعداد زیادی جوجه با علائم بسته نشدن کامل ناف و تورم آن.
3- وجود تعداد زیادی جوجه ضعیف، وازد و جوجه هایی که قادر به خوردن دان و آشامیدن آب نیست.
4- وجود تعداد زیادی جوجه در گله با علائم تنفسی با دهان زدن .
5- وجود تورم در مفاصل تعداد زیادی از جوجه ها.
6- وجود چسبندگی مقعد در تعداد زیادی از جوجه ها.
7- وجود تعداد زیادی جوجه با علامت کاهش آب و از دست دادن آب بدن.
8- وجود تعداد زیادی جوجه رشد نکرده در روزهای اول پرورش گله.
9- بروز تلفات غیرعادی به دنبال واکسیناسیون در یک روزگی، واکنش شدید و تلفات زیاد در جوجه های سالم بروز کند. نوع و دز واکسن، روشی که واکسن مصرف شده و پایین بودن تیتر مادری می توانند در تلفات ناشی از واکسیناسیون روز اول دخالت داشته باشند.


لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015

نژادهای بز ایرانی ⬆️⬆️⬆️⬆️⬆️

لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015

CPM
http://s5.picofile.com/file/8110534018/CPM.rar.html

لینک دانلود نرم افزار جیره نویسی cpm☝️

NRC - Nutrient Requirements of Dairy Cattle - Software Informer. Nutrient Requirements of Dairy Cattle is a virtual calculator for nutrients.
http://nrc-nutrient-requirements-of-dairy-cattl.software.informer.com/

Nrc2001☝️

SPATAN-dos
http://s5.picofile.com/file/8110534300/SPATAN_dos.rar.html

Spartan☝️

UFFDA
http://s5.picofile.com/file/8110534350/UFFDA.rar.html

Uffda☝️طیور

CNCPS👆

تب برفکی یک بیماری مشترک بین انسان و دام


سالهای سال  انتقال ویروس تب برفکی به انسان مورد بحث ومجادله بوده است . بهرحال تاکنون در 40 مورد ابتلای انسانی  اکثرا به  تیپ  O بعد تیپ  C   وندرتا تیپ Aتثبیت شده واز بیماران ویروس جدا شده است.

حالا شکی نمانده که بیماری تب برفکی یک عارضه مشترک بین انسان وحیوان بوده و دردسته zoonosis جای گرفته است . با توجه به واگیری بالای تب برفکی  در دامها درگذشته وحتی دربعضی مناطق در حال حاضر نیز کماکان مشکل آفرین میباشد، ولی بروز این بیماری درانسان بندرت اتفاق می افتد . سابق براین که  بیماری تب برفکی در اروپای مرکزی بومی شده بود بیشتر موارد انسانی به تاولهایی در دست افراد یا دهان آنها وگاهی پای اشخاص دیده میشد و تب برفکی نامیده میشد .

اولین موردی که بیماری تب برفکی  درانسان شناسایی شده برمی گردد  به سال 1695 که توسط والنتینی در آلمان تشخیص داده شده است.  تمام مواردی که تا قبل از سال 1897 گزارش شده ؛ سالی که ویروس  تب برفکی بوسیله لوفلر و فروش  (Loeffler and Frosch) کشف گردید ؛ بدون تایید وجداکردن ویروس یا اثبات  ردپای آنتی بادیهای ناشی از ورود ویروس دربدن بوده است .

مگر موردی که درسال 1834 بوسیله Hertwig گزارش شده که بنظر میرسد بیشتر شبیه تب برفکی درانسان بوده است ؛ که این مورد مربوط میشود به  سه دامپزشکی  که 250 سی سی از شیر حیوان آلوده به تب برفکی را 4 روز پشت سرهم خورده بودند . علائم بیماری در این سه نفر ظاهر شد.  بیماریهای ویروسی ازدسته Coxsackie( با عفونت دست ودهان )،  یا herpes simplexها وبعضی اوقات تورم دهان ولثه تاولی اغلب  با بیماری تب برفکی انسانی اشتباه می شوند .بهرحال ازاوایل 1921 تا 1969 حداقل 38 نوشته منتشرشده و بروز بیماری تب برفکی  درانسان و ظهور علائم بالینی دراین افراد را دربیشتر از 40 مورد شناسایی و تشریح نموده اند .

دریک مورد دیگر بیماری تب برفکی بدون علائم مشخص درانسان  گزارش شده است.

معیار اساسی برای تثبیت وتاییدتشخیص بیماری  تب برفکی درانسانها جداسازی ویروس یا شناسایی آنتی بادیهای ویژه این ویروس دربیماران یا افراد مشکوک میباشد.آزمایشات معمول برای  تشخیص آزمایشگاهی بیماری تب برفکی درانسان مشابه تستهایی است که  دردامها انجام میگیرد .

بیشتر موارد بیماری تب برفکی درانسان درچندین کشور اروپایی ،افریقا و امریکای جنوبی  رخداده است. تیپ جدا شده درافراد مبتلا به تب برفکی اغلب تیپ Oبوده وبعد تیپ C بوده وبندرت تیپ Aمشاهده شده  است.

دوره کمون بیماری درانسانها نامعلوم یا متفاوت میباشد ،معمولاکمتراز 2 روز نبوده وگاهی حتی تا شش روز نیز ادامه داشته است .

لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015

نیوکاسل
عامل ويروسي از خانواده پاراميكسوويريده است كه در مدت سی دقیقه در دمای شصت درجه سانتی گراد و در مدت زمان سه ساعت در پنجاه و شش درجه سانتی گراد غیر فعال می شود . 
ويروس در PH اسیدی توانایی مقاومت ندارد و غیر فعال می شود  همچنین در موادی مانند فرمالین و فنل ها غیر فعال می شود .لازم به ذکر است که عامل این بیماری برای مدت زمان نسبتا طولانی  در مدفوع زنده می ماند . 

بسیاری از گونه های پرندگان هم وحشی و هم اهلی ميزبان بيماري هستند . مرغها آسیب پذیرترین و مستعد ترین پرندگان در برابر این بیماری هستند و اردک و بوقلمون کمترین آسیب پذیری را در برابر این بیماری دارند . یک نوع از عوامل انتقال این نوع بیماری در برخی از پرندگان وحشی یافت می شود . بایستی به این مورد توجه کرد که میزان مرگ و میر در دوران این بیماری در میان بسیاری از پرندگان به کشش ویروس بستگی دارد . 

اشاعه بيماري ارتباط مستقیم با ترشحات و بخصوص مدفوع پرندگان درگیر با بیماری دارد .  
ـ غذای آلوده 
ـ آب آلوده 
ـ وسایل آلوده 
ـ محیط و محوطه آلوده 
ـ لباسهای آلوده افراد مرتبط با پرندگان 

منابع ویروس 
▪ ترشحات  دستگاه تنفسی 
▪ مدفوع آلوده 
▪ تمامی قسمتهای لاشه پرنده بیمار 
ویروس این بیماری در خلال دوران بیماری و در دوره ایی محدود و در طول دوران نقاهت میتواند پخش شود .همچنین برخی از پرندگان قادر هستند که ویروس نیوکاسل را برای مدت یکسال با خود حمل کرده و در محیط پخش کنند . 

نحوه بروز بیماری بیماری نیوکاسل در بسیاری از کشورهای جهان ، بومی و خاص همان مناطق می باشد .

ضایعات کلینیکی

▪ نشانه های تنفسی و عصبی : 
ـ سرفه کردن و نفس نفس زدن 
ـ بالهای افتاده و آویزان 
ـ پاهای کشیده 
ـ پیچیدگی سر و گردن 
ـ افسردگی و عدم انجام فعالیتهای عادی 
ـ فلج شدن کامل پرنده 
ـ تخم مرغهای پرندگان آلوده، پوسته های زبر و یا نازک دارند و همچنین آلبومین آنها می تواند حالتآبکی داشته باشد . تولید تخم مرغ کم شده و در برخی مواقع نیز تولید قطع می شود .مدفوع پرندگان مبتلا اسهالی بوده و سبز رنگ است . همچنین تورم در بافتهای اطراف چشم و گردن پرندگان درگیر با این بیماری دیده می شود .

● میزان مرگ و میر: 
میزان مرگ و میر در دوران این بیماری به عوامل زیربستگی دارد : 
▪ میزان کشندگی ویروس مورد نظر 
▪ چگونگی پاسخ دادن به ایمنی واکسن 
▪ وضعیت محیطی 
▪ وضعیت گله 

● ضایعات : 
پرندگان زیادی را بایستی مورد آزمایش قرار داد تا ضایعات خاصی را در یک جمعیت مورد توجه قرار داد.تشخیص این بیماری را بایستی تا پس از جداسازی ویروس و شناسایی کامل آن به تعویق انداخت .ضایعاتی که در این بیماری ممکن است یافت شود عبارتند از : 
▪ دیده شدن پرخونی و در برخی از مواقع خونریزی در مخاط نای 
▪ ادم ، خونریزی و یا نکروز و التهاب در بافتهای لنفاوی و یا موکوس دیواره روده 
▪ ادم ، خونریزی و یا حتی از بین رفتن و فساد تخمدانها 
▪ ادم در اطراف بافتهای پیش از نای در گردن و بخصوص در محل ورودی ناي و خونريزي در پيش معده


این بیماری ممکن است که با برخی از بیماریها اشتباه گرفته شود . 

این بیماریها عبارتند از : 
▪ Fowl Cholera 
▪ Avian Influenza 
▪ Laryngotracheitis 
▪ Fowl Pox Diphteritic Form 

▪ Mycoplasmosis 
▪ Infectious Bronchitis 
همچنین ممکن است به اشتباه برخی از اختلالات مدیریتی مانند فقر آب ، غذا یا هوا تشخیص داده شود . 



● آزمایشهای سرولوژیک : 
▪ Elisa و HI

● نمونه گیری : 
نمونه های لازم برای تشخیص این بیماری از کلوآک ، نای یا مدفوع پرندگان زنده گرفته می شود . همچنین میتوان نمونه گیری از مدفوع و یا ارگانهای مشترک پرندگان مرده را صورت داد . 



● اقدامات بهداشتی : 
▪ جداسازی مطلق و شدید در هنگام بروز این بیماری 
▪ نابودی تمامی پرندگان مبتلا و همچنین پرندگانی که در معرض ارتباط مستقیم با این بیماری قرار داشته اند . 
▪ ضدعفونی کامل و دقیق محوطه های درگیر و غیر درگیر 
▪ انهدام درست و صحیح لاشه ها 
▪ کنترل میزان آفتها در گله 
▪ پرهیز و اجتناب از تماس با پرندگانی که وضعیت سلامتی مشخصی ندارند 
▪ کنترل میزان رفت و آمد افراد 
▪ بهتر است که تمامی طیور موجود در فارم همسن باشند

● پیشگیری و کنترل : 

واکسیناسیون با واکسنهای امولوسیون روغنی و همچنین واکسنهای زنده میتواند بصورت چشمگیری سبب کاهش تلفات در گله های طیور بشود .واکسنB۱ زنده و لاسوتا واوينيو و يا كلون بایستی در آب آشامیدنی حل شود  .جوجه های سالم بایستی هرچهزودتر بین روزهای یکم تا هفتم زندگی واکسینه شوند ، ولی تاخیر در واکسیناسیون اثرات واکسن را در هفته های دوم یا سوم کاهش می دهد .برخی از عفونتها مانند مایکوپلاسما ممکن است واکنش واکسن را شدیدتر کند . در این موارد می توان ازواکسنهای با ویروس کشته شده استفاده کرد .

 

 يك مقاله ديگر در خصوص نيوكاسل

 تاریخچه بیماری:
بیماری نیوكاسل برای اولین

بار در سال 1926 در جاوه اندونزی و شهر نیوكاسل انگلستان گزارش گردید. در انگلستان با برقراری قرنطینه و كشتار دسته جمعی طیور مبتلا و با نابودی طیور در معرض سرایت و نیز با ضدعفونی لانه های آلوده بیماری را كنترل كردند. ولی در جاوه اندونزی مبارزه به صورتی انجام شد كه كانون اصلی بیماری نابود نگردید و می توان ادعا نمود كه منشاء و سرچشمه انتشار و آلودگی بیماری در دنیا از این ناحیه می باشد. در حال حاضر بیماری نیوكاسل در تمام دنیا تحت كنترل درآمده است. در كشور ما هم زمان با ورود جوجه یك روزه در سال 1329 شمسی از خارج و توسعه صنایع مرغداری در كشور این بیماری نیز مشاهده شد. از آن زمان تاكنون بیماری هر چند سال به صورت همه گیری ظاهر می شود. در سال های اخیر به دلیل رشد روز افزون صنعت مرغداری اهمیت این بیماری بیشتر مورد توجه قرار گرفته است و همواره به عنوان مهمترین عامل تهدید كننده طیور صنعتی و سنتی مطرح بوده است.
گزارش های موجود از تلفات وارده در سال های گذشته، حكایت از تلفات تا 100% در مرغداری های صنعتی و سنتی دارد. براساس برآورد مسئولان ذیربط خسارت وارده به بخش طیور در هنگام شیوع این بیماری بیش از میلیاردها تومان می باشد.
عامل بیماری نیوكاسل:
عامل این بیماری، ویروس پارامیكزو ویروس است كه به خوبی در جنین تخم مرغ رشد و تكثیر می یابد. شش هفته بعد از بین رفتن علائم كلینیكی بیماری، .... ویروس را در فضولات و اعضاء درونی ميتوان یافت. خطر انتقال ویروس توسط لاشه كشتاری وجود دارد، ترشحات و مخاط چشم طیور آلوده منشاء ویروس می باشد. ویروس نیوكاسل نسبت به گرما فوق العاده حساس می باشد. پرندگان وحشی منبع آلودگی و انتشار ویروس بوده و شاید ویروس قسمتی از سیر تكاملی خود را در بدن این نوع پرندگان وحشی بگذراند.
نشانه های بیماری در جوجه ها و مرغ های جوان:
وقتی بیماری نیوكاسل در یك مرغداری یا یك گله مرغ شایعه شد، نشانه های زیر در جوجه ها و مرغ های جوان دیده می شود:
سرفه و خرخره كردن و گاهی صدای شبیه به سوت كشیدن، ناله كردن تنفس نامنظم و مشكل یا دهان باز،  كم شدن تحرك، از دست دادن اشتها، افزایش تشنگی در مراحل اولیه و فلج نسبی یا كامل، لرزش عضلات، تغییر جهت و چرخش و برگشت سر به پشت یا به زیر شكم، دور خود چرخیدن، معلق زدن و مرگ و میر در این جوجه ها فوق العاده بالا بوده و گاهی به صددرصد می رسد.
نشانه های بیماری:
بیماری نیوكاسل فوق العاده واگیردار بوده و دستگاه تنفسی و عصبی را مبتلا می كند. نیوكاسل بیشتر مرغ و خروس را مبتلا كرده و سایر گونه های طیور نظیر  اردك و بوقلمون را نیز مبتلا می كند.
علائم درمانگاهی بیماری نیوكاسل عبارتند از:
اسهال آبكی سبز رنگ و بدبو، از دست دادن اشتها، ناراحتی گیجی و خواب آلودگی، خروج ترشحات از بینی، صدای ناله و خس خس، تورم سر و گردن، پیچ خوردگی سر و گردن به یك سمت بدن. همچنین بال های طیور مبتلا به بیماری آویزان شده و پاهای آنها بر روی زمین كشیده می شوند. از دیگر علائم این بیماری حركت به دور خود چینه دان پر و كشیده، تشنج، فلجی و در نهایت مرگ می باشد. مرگ و میر جوجه ها فوق العاده بوده و گاهی به صددرصد می رسد.
در مرغ های تخم گذار نیز بیماری نیوكاسل باعث تولید تخم مرغ و قطع تدریجی تخم گذار می شود. بیماری نیوكاسل همچنین موجب نرم شدن پوسته تعدادی از تخم مرغ ها می گردد. تخم مرغ های كه مرغ ها در این مرحله از بیماری تولید می كنند، ناقل ویروس بیماری نیوكاسل بوده و ارزش جوجه كشي ندارند.
بیماری نیوكاسل در بوقلمون ها و جوجه ها در اشكال خفیف، شدید و حاد بروز می كند و با علائمی از قبیل فلجی، عطسه و سرفه های خشك همراه می باشد. 
تشخیص بیماری:
فرم حاد بیماری را تا حدی می توان از روی نشانه های كلینیكی و كالبد گشایی تشخیص داد. ولی فرم مزمن بیماری به علت شباهت زیاد علائم آن با سایر بیماری های تنفسی اشتباه می شود. وقتی كه نشانه های تنفسی مربوط به بخش پائینی دستگاه تنفس باشد (نفس نفس زدن شدید) باید به بیماری نیوكاسل مظنون شد. سرعت انتشار بیماری نیوكاسل بهترین راهنما برای تشخیص آن است.
راه های شیوع و انتقال بیماری:
تلفات بسیار بالای بیماری نیوكاسل سبب شده است تا به راه های شیوع آن توجه زیاد شود. انتقال بیماری به طور طبیعی از راه ترشحات، فضولات، امعاء و احشاء پرندگان آلوده و نیز تماس آنها با طیور سالم صورت می گیرد. دستگاه گوارش و تنفس پرندگان به طور طبیعی مركز اصلی انتقال و حامل بیماری است. حمل و نقل مرغ های زنده – به خصوص آنهایی كه بیماری را پشت سر گذاشته اند -–می تواند یكی از عوامل انتقال بیماری از محلی به محل دیگر باشد و علاوه بر اینها، انتقال بیماری به وسیله كارگران، وسایل و ماشین آلاتی كه با مرغداری در ارتباط هستند، نیز صورت می گیرد. همچنین ویروس بیماری از طریق هوا و آب آشامیدنی آلوده انتقال می یابد. تخم مرغ های حاصل از مرغ های مادر آلوده به بیماری ممكن ا

ست باعث انتقال بیماری به داخل ماشین جوجه كشی و محیط اطراف شود.
عوامل انتقال بیماری:
آن دسته از مرغ های مبتلا به بیماری كه دوره اولیه (فاصله مبتلا شدن به بیماری و ظاهر شدن علائم) بیماری را می گذرانند، عامل مهم انتقال بیماری به شمار می روند. مرغ هایی كه حالت ضعف و ناتوانی پس از درمان بیماری را می گذرانند و یا بیماری را پشت سر گذاشته اند؛ در بعضی از موارد می توانند برای مدت طولانی ویروس بیماری را با خود حمل و پخش كنند.
همچنین تخم مرغ هایی كه در طول دو تا چهار ماه پس از مبتلا شدن، از مرغ هایی كه سلامتی خود را پیدا كرده اند، جمع آوری شده اند، ویروس بیماری نیوكاسل را با خود همراه دارند.
راه های پیشگیری و كنترل بیماری نیوكاسل:
مهمترین راه پیشگیری و مبارزه با این بیماری خطرناك، دور نگه داشتن طیور از ویروس عامل بیماری است. در چنین شرایطی اجرای قرنطینه (جدا نگه داشتن طیور حساس) همراه با رعایت كامل اصول بهداشتی، می تواند در كنترل بیماری بسیار مفید باشد. طیور حساس طیوری هستند كه پیش از این به بیماری نیوكاسل مبتلا نشده اند و یا از تخم مادر مبتلا به این بیماری به وجود نیامده باشند. از سوی دیگر برای جلوگیری از ابتلا و گسترش بیماری نیوكاسل فقط رعایت اصول بهداشتی كافی نیست. علاوه بر آن باید با انجام واكسیناسیون های لازم و به موقع، طیور را از مبتلا شدن به این بیماری نجات داد. باید توجه كرد كه درمان بیماری، در درجه آخر اهمیت قرار دارد.
این كار نه تنها از نظر اقتصادی به صرفه نیست، بلكه موفقیت آن نیز بسیار كم است با كاهش امكان تماس ویروس بیماری و یا ورود آن به محیط پرورش می توان از شیوع این بیماری جلوگیری كرد. به طوركلی اگر پشگیری و كنترل بیماری نیوكاسل هدف باشد، باید با مدیریت بهداشت و واكسیناسیون در كنار یكدیگر به مورد اجرا گذاشته شود.
پیشگیری از طریق مدیریت و بهداشت:
الف – جوجه كشی:
رعایت موارد زیر در جوجه كشی به طور كامل ضروری است.
1-تأسیسات جوجه كشی باید از آشیانه ها، سالن های پرورش و تأسیسات كشتارگاه دور و مجزا باشد.
2-آشیانه های پرورش جوجه باید از سایر آشیانه ها كامل جدا باشد.
3-جدا كردن كارگران قسمت جوجه كشی از سایر بخش ها.
4-پرورش مرغ های جوان باید در محلی كاملاً جدا، دور از آشیانه مرغ های مسن و در محیطی كاملاً بهداشتی انجام گیرد.
5-از ورود هر نوع وسیله نقلیه به مزرعه پیش از ضدعفونی كاملاً آن جلوگیری شود.

6-مرغ هایی كه تلف شده اند، باید به دقت كامل و بدون آلودگی محیط اطراف سوزانده و نابود شوند.
7-سالن های پرورش مرغ باید پیش از ریختن جوجه، شستشو و ضدعفونی شود.
8-باید از مواد ضدعفونی كننده و آهك در جلوی آشیانه ها و حتی الامكان در گذرگاه های مزرعه استفاده شود.
ب- آشیانه های پرورش طیور:
رعایت موارد زیر در آشیانه های پرورش طیور به طور كامل لازم است:
1- از ورود هر نوع پرنده ای به آشیانه جلوگیری شود.
2-هنگام ورود كارگران به آشیانه، باید لباس آنها عوض و ضدعفونی شده باشد.
3-جوجه های یكروزه باید از مراكز مطمئن و تأیید شده از سوی كارشناسان خریداری شوند.
4-پرورش مرغ های جوان باید در محلی كاملاً جدا، دور از آشیانه مرغ های مسن و در محیطی كاملاً بهداشتی انجام گیرد.
5-از ورود هر نوع وسیله نقلیه به مزرعه پیش از ضدعفونی كامل آن جلوگیری شود.
6-مرغ هایی كه تلف شده اند، باید به دقت كامل و بدون آلودگی محیط اطراف سوزانده و نابود شوند.
7-سالن های پرورش مرغ باید پیش از ریختن جوجه، شستشو و ضدعفونی شوند.
8-باید از مواد ضدعفونی كننده و آهك در جلوی آشیانه ها و حتی الامكان در گذرگاه های مزرعه استفاده شود.
ج – كشتارگاه ، كارخانه تولید فرآورده های طیور و بسته بندی:
موارد زیر باید رعایت شوند:
ضدعفونی، شستشو و تمیز كردن وسایل، لوازم و محیط كشتارگاه طیور و كارخانه در زمان های مختلف به خصوص در زمان شیوع بیماری لازم است.
مبارزه و پیشگیری به وسیله واكسیناسیون:
یكی از مؤثرترین راه های پیشگیری و مبارزه با شیوع بیماری نیوكاسل، استفاده از واكسن مخصوص است. برای ایمن نمودن طیور در مقابل این بیماری از راه واكسیناسیون، دستور یا برنامه یكسانی وجود ندارد، بلكه در مناطق مختلف با روش های خاصی صورت می گیرد.
برنامه واكسیناسیون جوجه ها باید با توجه به نوع آب و هوای منطقه، نوع واكسن و دستور دامپزشك باشد.

1-سعی شود طیور همسن پرورش داده و همزمان واكسینه نمود.
2-فاصله بین دو واكسیناسیون حداقل یك هفته باشد.
3-واكسن تازه باشد و در نگهداری و حمل و نقل آن رعایت دستورات كارخانه سازنده به عمل آید. (در دمای یخچال های معمولی نگهداری شود و هنگام حمل و نقل در ظروف سر بسته محتوی یخ باشد.)
4-ظروف محتوی واكسن نباید در معرض مستقیم نور آفتاب قرار گیرند.
5-ظروفی كه در آنها واكسن می ریزند نباید 3 تا 4 روز قبل از آن به مواد ضدعفونی كننده آغشته شده باشند.
6-برای رقیق نمودن واكسن و یا مصرف آن به فرم خوراكی

نباید از آبهای كلردار یا محتوی سایر مواد ضدعفونی كننده استفاده گردد.
7-گله ای كه مورد واكسیناسیون قرار می گیرد كاملاً سالم باشد و از واكسینه نمودن طیور غیر سالم و بیماری خودداری گردد.
8-بلافاصله بعد از واكسناسیون به مدت 48-24 ساعت همواره با اب می باید آنتی بیوتیك داد و دمای سالن را بین 2 تا 3 درجه سانتیگراد بالا برد.
9-واكسن آماده شده را حداكثر در ظروف به مدت 2-1 ساعت می باید مصرف نمود.

ارتباط با ما
@amin19951
@Allk47
@Sobhan0095
@moha9mma9d

لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015