اهمیت #تعادل_کاتیون_آنیون در دوره شیرواری و خشکی

مديريت تخمير در شكمبه در جيره هايي بر اساس جو: تعادلي بين توليد بالا و اسيدوز
دکتر غلامرضا قرباني استاد گروه علوم دامي دانشگاه صنعتي اصفهان

فرآوری غلات (جو و ذرت ) در گاوهای شیری هلشتاین

اهمیت تغذیه آغوز در گوساله های شیر خوار

سیستم شیردوشی چرخشی 180 راسی بزهای شیرده (بخش اول)

سیستم شیردوشی چرخشی 180 راسی بزهای شیرده (بخش دوم و پایانی)

بررسی کتوز و کبد چرب در گاوهای شیری/Ketosis

مجموعه کتب پرورش و تغذیه مرغ تخمگذار سویه های مختلف (لوهمن، شیور، بوونز و ...) 🔽

با تشکر فراوان از دکتر کاوه خورشیدی 🙏

بررسی مولکولی فعالیت‌های پاراکرینی بین اووسیت و سلول‌های سوماتیک


کیفیت اووسیت عامل کلیدی در تولید مثل جنس ماده است. اطلاعات کمی از مکانیسم‌های موثر بر شکل‌گیری کیفیت اووسیت در دسترس است. ریزمحیط فولیکول، تخمدان و سیگنال‌های مادری، واسطه‌ی اولیه‌ی میان سلول‌های گرانولوزا GCs)) و سلول‌های کومولوس (CCs) است که برای رشد طبیعی اووسیت، پیشرفت و کسب تدریجی توسعه‌ی مناسب اووسیت، ضروری هستند. ارتباط اووسیت با سلول‌های گرانولوزا یا سلول‌های کومولوس دو طرفه است، این ارتباط به‌وسیله‌ی فاکتورهای رشد قدرتمند ترشحی اووسیت، که به شکل موضعی به منظور هدایت تمایز و عمکرد سلول های کومولوس عمل می‌کنند، برقرار می‌شود. دو فاکتور مهم ترشحی اووسیت (OSFs)، فاکتور 9 رشد- تمایز (GDF9) و پروتئین 15 مورفوژنتیک استخوان (BMP15) هستند، که مسیرهای انتقال پیام را در سلول‌های کومولوس فعال می‌کنند. این مسیرهای انتقال پیام، ژن‌های کلیدی و فرایندهای سلولی،  برای تمایز سلول های کومولوس و ثبات فنوتیپ کمپلکس کومولوس- اووسیت مورد نیاز است. بنابراین، به‌نظر می‌رسد اووسیت با قدرت سلول‌های سوماتیک اطراف خودش را کنترل کرده، آن‌ها را در جهت انجام وظایف مورد نیاز برای رشد مناسب خودش هدایت میکند. این حلقه‌ی تنظیمی اووسیت- کومولوس و ظرفیت اووسیت برای تنظیم ریزمحیط خود به‌ وسیله‌ی فاکتورهای ترشحی اووسیت، ممکن است اجزای مهم کیفیت اووسیت را تشکیل دهند. اخیراً ثابت شده که مکمل‌سازی محیط بلوغ آزمایشگاهی اووسیت با فاکتور‌های ترشحی اووسیت، توانایی رشد اووسیت را با تحریک رشد رویان پیش و پس از جایگزینی، بهبود می‌بخشد.

لینک کانال

https://telegram.me/Animalscience2015

ریزمحیط فولیکولی توانایی رشد اووسیت را تعیین می­کند

اووسیت پستانداران در یک محیط وابسته به سلول‌های سوماتیک مجاور رشد می‌کند. بخش عمده‌ای از رشد اووسیت در فولیکول پیش از تخمک‌ریزی، زمانی که اووسیت به‌ سلول‌های گرانولوزای نسبتا تمایز نیافته وابسته است، رخ می‌دهد. به‌محض تشکیل انتروم فولیکول، که احتمالا با پایان مرحله‌ی رشد اووسیت ارتباط دارد، سلول‌های گرانولوزا به دو دسته‌ی متمایز از نظر آناتومیکی و عملکردی تقسیم می‌شوند: سلول‌های گرانولوزای دیواره‌ای که دیواره‌ی فولیکول را پوشانده و اصولا نقش استروئیدوژنیک دارند و سلول‌های کومولوس که ارتباط نزدیکی با اووسیت دارند.  در طول مدت رشد فولیکول انترال، اووسیت به شکل تدریجی و مستمر شایستگی میوز و رشد را به‌دست می‌آورد. در طول این مرحله‌ی اووژنسیز است که اووسیت تشکیلات مولکولی و سیتوپلاسمی مورد نیاز به‌منظور حمایت کامل رشد رویان را به‌دست می‌آورد. تا زمانی که این فرآیند به مرحله‌ی "ظرفیت پذیری اووسیت" برسد. این موضوع که سلول‌های کومولوس، اووسیت را در طول مرحله‌ی نهایی رشد، تغذیه می‌کنند، به خوبی شناخته شده است. اگرچه هنوز درک محدودی از ماهیت و تنوع ترکیباتی که بین اووسیت و سلول‌های کومولوس، از طریق اتصالات شکاف‌دار در مدت فاز انترال منتقل می‌شوند، در دسترس است. بنابراین به یک دیدگاه جدید نیاز است؛ مبنی بر این که تمایز و عملکرد حیاتی سلول‌های کومولوس به‌وسیله‌ی خود اووسیت کنترل شده و این ارتباط به‌نوبه‌ی خود تحت تاثیر قرار می‌گیرد. بنابراین ریشه‌یابی ارتباط پیچیده‌ي اووسیت با سلول‌های سوماتیک احتمالا منجر به ایجاد بینشی جدید در وقایع تعیین کننده‌ی کیفیت اووسیت که دارای اساس مولکولی هستند، می‌شود.
لینک کانال

https://telegram.me/Animalscience2015