سویه مایکوپلاسما
نسبت به بیشتر باکتری ها ویژگی های متفاوتی دارد. آنها ارگانیسم های بسیار ساده و فاقد دیواره سلولی هستند. در بدن میزبان آلوده به خوبی سکونت می یابند و نیاز های رشدشان بسیار تخصصی است. بنابراین کشت آنها در محیط آزمایشگاه بسیاز دشوار بوده و رشدشان به کندی پیش می رود. ممکن است ۱۰ روز طول بکشد تا مایکوپلاسما در محیط آزمایشگاهی پدیدار گردد.
۵ گونه اصلی مایکوپلاسما عبارتند از مایکوپلاسما بوویس، مایکوپلاسما کالیفورنیوم، مایکوپلاسما کانادنس، مایکوپلاسما آلکالسنس و مایکوپلاسما بوویجنیتالیوم. مایکوپلاسما تنها موجب بروز ورم پستان نمی شود. عفونت گوش (سندرم تکان سر یا افتادگی گوش)، آرتریت و پنومونی در گاوها و گوساله ها از سایر عوارض مایکوپلاسماها هستند. رشد آهسته مایکوپلاسماها باعث شده است آنها در مقابل درمان آنتی بیوتیکی مصون بمانند. درمان آنتی بیوتیکی برای مقابله با مایکوپلاسما معمولا موفقیت آمیز نخواهد بود.
بسیاری از گله ها درگیرند.
در مطالعه ای که به تازگی انجام شد، تخمین زده شد ۷% از گله های دارای حداقل یک گاو مبتلا به ورم پستان مایکوپلاسمایی هستند. کمتر از ۳% گله های غرب میانه و شمال شرقی و ۹% گله های غرب و جنوب شرقی دارای یک گاو مبتلا به ورم پستان مایکوپلاسمایی هستند. بررسی های مشابه نشان می دهند که گله هایی با بیش از ۵۰۰ راس گاو، ۱۰ تا ۲۰ برابر بیشتر از سایر گله ها با تعداد گاو کمتر، نسبت به ابتلای به ورم پستان مایکوپلاسمایی مستعد هستند.
چرا اندازه گله یک عامل خطر است؟ بهترین پاسخ این است که در گله های بزرگتر احتمال ورود گاو از مزارع دیگر بیشتر است. گاوهای خریداری شده ممکن است شامل تلیسه هایی باشند که در شرایط خاصی پرورش یافته اند و ممکن است جایگزین تلیسه های دیگر شده و یا به منظور گسترش گاوهای مزرعه مورد استفاده قرار گیرند. در هر حال گاو تازه وارد، ممکن است سویه جدیدی از مایکوپلاسما را وارد گله جدید سازد.
چه باید کرد؟
کنترل ورم پستان مایکوپلاسمایی از طریق آزمون شناسایی گاوهای مبتلا و حذف آنها انجام می شود. معمولا گاوداران زمانی به وجود ورم پستان مایکوپلاسمایی ممکن است پی ببرند که موجی از موارد جدید ورم پستان باعث کاهش تولید شیر گاوهایشان شده باشد. معمولا این موج از موارد جدید به درمان آنتی بیوتیکی پاسخ نمی دهند.
همچنین موج ورم پستان مایکوپلاسمایی زمانی ممکن است تشخیص داده شود که در کشت شیر مخزن، سویه ای از مایکوپلاسما یافت شود. این آلودگی حاکی از آن است که حداقل یک گاو در بین گاوهای شیری، مبتلا به بیماری بوده و توانسته حداقل مقدار میکروارگانیسمی که بتواند در ترکیب با شیر گاوهای سالم، شیر مخزن را آلوده سازد منتشر سازد. گاودار و دامپزشک می توانند گاوهایی که عوامل احتمالی انتشار میکروارگانیسم در گله بوده اند را برای شناسایی مایکروپلاسما مورد آزمون قرار دهند. احتمالا گاوهای مبتلا، به یکی از دسته های زیر تعلق دارند: گاوهای مبتلا به ورم پستان بالینی که به درمان پاسخ نمی دهند، گاوهای با شمار سلول های بدنی بالا و یا گاوهایی که به تازگی به ورم پستان مبتلا شده اند.
به محض اینکه ابتلای گاو به ورم پستان مایکوپلاسمایی از طریق کشت مورد تائید قرار گرفت، بلافاصله باید از سایر گاوها جدا و حذف شود. علت این روش سختگیرانه برای کنترل مایکوپلاسما آن است که این میکروارگانیسم به سختی مورد شناسایی قرار می گیرد و نیز به دلیل ماهیت واگیردار بودنش ممکن است در حین شیردوشی از گاوی به گاو دیگر منتقل شود. ظهور ورم پستان مایکوپلاسمایی به ما هشدار می دهد که برای کنترل ورم پستان های واگیردار، در روند بهداشتی شیردوشی بازنگری کنیم. پیشتر تصور بر این بود که ورم پستان مایکوپلاسمایی بیماری راهروی شیردوشی است و با زعایت بهداشت راهروی شیردوشی می توان از انتشار آن جلوگیری کرد.
نسبت به بیشتر باکتری ها ویژگی های متفاوتی دارد. آنها ارگانیسم های بسیار ساده و فاقد دیواره سلولی هستند. در بدن میزبان آلوده به خوبی سکونت می یابند و نیاز های رشدشان بسیار تخصصی است. بنابراین کشت آنها در محیط آزمایشگاه بسیاز دشوار بوده و رشدشان به کندی پیش می رود. ممکن است ۱۰ روز طول بکشد تا مایکوپلاسما در محیط آزمایشگاهی پدیدار گردد.
۵ گونه اصلی مایکوپلاسما عبارتند از مایکوپلاسما بوویس، مایکوپلاسما کالیفورنیوم، مایکوپلاسما کانادنس، مایکوپلاسما آلکالسنس و مایکوپلاسما بوویجنیتالیوم. مایکوپلاسما تنها موجب بروز ورم پستان نمی شود. عفونت گوش (سندرم تکان سر یا افتادگی گوش)، آرتریت و پنومونی در گاوها و گوساله ها از سایر عوارض مایکوپلاسماها هستند. رشد آهسته مایکوپلاسماها باعث شده است آنها در مقابل درمان آنتی بیوتیکی مصون بمانند. درمان آنتی بیوتیکی برای مقابله با مایکوپلاسما معمولا موفقیت آمیز نخواهد بود.
بسیاری از گله ها درگیرند.
در مطالعه ای که به تازگی انجام شد، تخمین زده شد ۷% از گله های دارای حداقل یک گاو مبتلا به ورم پستان مایکوپلاسمایی هستند. کمتر از ۳% گله های غرب میانه و شمال شرقی و ۹% گله های غرب و جنوب شرقی دارای یک گاو مبتلا به ورم پستان مایکوپلاسمایی هستند. بررسی های مشابه نشان می دهند که گله هایی با بیش از ۵۰۰ راس گاو، ۱۰ تا ۲۰ برابر بیشتر از سایر گله ها با تعداد گاو کمتر، نسبت به ابتلای به ورم پستان مایکوپلاسمایی مستعد هستند.
چرا اندازه گله یک عامل خطر است؟ بهترین پاسخ این است که در گله های بزرگتر احتمال ورود گاو از مزارع دیگر بیشتر است. گاوهای خریداری شده ممکن است شامل تلیسه هایی باشند که در شرایط خاصی پرورش یافته اند و ممکن است جایگزین تلیسه های دیگر شده و یا به منظور گسترش گاوهای مزرعه مورد استفاده قرار گیرند. در هر حال گاو تازه وارد، ممکن است سویه جدیدی از مایکوپلاسما را وارد گله جدید سازد.
چه باید کرد؟
کنترل ورم پستان مایکوپلاسمایی از طریق آزمون شناسایی گاوهای مبتلا و حذف آنها انجام می شود. معمولا گاوداران زمانی به وجود ورم پستان مایکوپلاسمایی ممکن است پی ببرند که موجی از موارد جدید ورم پستان باعث کاهش تولید شیر گاوهایشان شده باشد. معمولا این موج از موارد جدید به درمان آنتی بیوتیکی پاسخ نمی دهند.
همچنین موج ورم پستان مایکوپلاسمایی زمانی ممکن است تشخیص داده شود که در کشت شیر مخزن، سویه ای از مایکوپلاسما یافت شود. این آلودگی حاکی از آن است که حداقل یک گاو در بین گاوهای شیری، مبتلا به بیماری بوده و توانسته حداقل مقدار میکروارگانیسمی که بتواند در ترکیب با شیر گاوهای سالم، شیر مخزن را آلوده سازد منتشر سازد. گاودار و دامپزشک می توانند گاوهایی که عوامل احتمالی انتشار میکروارگانیسم در گله بوده اند را برای شناسایی مایکروپلاسما مورد آزمون قرار دهند. احتمالا گاوهای مبتلا، به یکی از دسته های زیر تعلق دارند: گاوهای مبتلا به ورم پستان بالینی که به درمان پاسخ نمی دهند، گاوهای با شمار سلول های بدنی بالا و یا گاوهایی که به تازگی به ورم پستان مبتلا شده اند.
به محض اینکه ابتلای گاو به ورم پستان مایکوپلاسمایی از طریق کشت مورد تائید قرار گرفت، بلافاصله باید از سایر گاوها جدا و حذف شود. علت این روش سختگیرانه برای کنترل مایکوپلاسما آن است که این میکروارگانیسم به سختی مورد شناسایی قرار می گیرد و نیز به دلیل ماهیت واگیردار بودنش ممکن است در حین شیردوشی از گاوی به گاو دیگر منتقل شود. ظهور ورم پستان مایکوپلاسمایی به ما هشدار می دهد که برای کنترل ورم پستان های واگیردار، در روند بهداشتی شیردوشی بازنگری کنیم. پیشتر تصور بر این بود که ورم پستان مایکوپلاسمایی بیماری راهروی شیردوشی است و با زعایت بهداشت راهروی شیردوشی می توان از انتشار آن جلوگیری کرد.
Forwarded from Deleted Account
مایکوپلاسما در گاوهای پرواریdvm.nasehi.docx
104.5 KB
هر اندازه میزان آلودگی پشم به کثافات و مواد خارجی کمتر باشد راندمان یا بازده محصول بیشتر است. منظور از راندمان یا بازده محصول تعیین وزن مقدار پشم خشک است که پس از شستشوی پشم اولیه بدست می آید و معمولاً آنرا بر حسب نسبت درصد بیان می کنند. تجربه داده است که گوسفندانی که در هوای آزاد زندگی کرده و کمتر در آغل و جایگاههای سرپوشیده پرورش می یابند راندمان پشمشان بیشتر است در عین حال باید توجه داشت قبل از پشم چینی امکان این خطر زیاد است که حیوان در مرتع و یا در جنگل و بوته زار با گیاهی برخورد نماید و در نتیجه قسمتی از توده پشمی بدن کثیف شود، این گیاهان را حتی با کوشش زیاد هم نمی توان از بین توده پشمی خارج نمود و بقایای آن ها بعداً هنگام کار کردن با پشم مشکلات و خساراتی را به بار می آورد. دامپروران در درجه اول این هدف را دنبال می کنند که گله های گوسفند قبل از پشم چینی از مخلوط شدن ذرات گیاهی با توده پشمی بدن حفظ گردد. اگر چوپانان با دقت و با کمک وسایلی که در اختیار دارند، خارها، بوته ها، سایر گیاهان نامطلوب موجود در سطح مراتع را از بین ببرند گله هایشان از خسارات ناشی از این امر در امان خواهد ماند. در آغل نیز شرایطی وجود دارد که ساختمان پشم را به طور قابل ملاحظه ای تحت تأثیر قرار می دهد. بهترین بستر برای آغل؛ کلش خشک و عاری از خاک است و خاک اره به هیچ وجه برای پوشش سطح آغل مناسب نیست زیرا این گونه بسترها پشم حیوان را کثیف و جداکردن خاک اره را از پوشش پشمی دچار اشکال می سازد. تغذیه حیوان در آغل نیز باید تحت شرایطی صورت پذیرد که از کثیف شدن پشم به وسیله قطعات علوفه جلوگیری کند. بطور کلی در هر آغل باید امکان ای امر وجود داشته باشد که گوسفندان هنگام داخل کردن علوفه به آخور در معرض آن قرار بگیرند چه در غیر این صورت پشم حیوان کثیف شده و علوفه داخل آن می گردد. در روش های جدید گوسفندان هنگام تغذیه بوسیله نرده هایی از یکدیگر جدا می شوند تا از ریخت و پاش علوفه به اطراف یا روی گوسفندان دیگر حتی المقدور جلوگیری شود بعلاوه باید توجه داشت که هنگام حمل و نقل گوسفندان به وسیله کامیون یا قطار نیز باید دقت نمود که ابتدا خاک اره را در کف قسمت بار بریزند و روی آنرا کاملاً با کلش بپوشانند تا ذرات خاک اره، پشم گوسفندان را آلوده و کثیف نسازد.
الیاف پشم مانند الیاف سایر حیوانات دارای قابلیت جذب رطوبت است. پشم های ظریف بیشتر و پشم های ضخیم کمتر رطوبت جذب می کنند. جذب رطوبت پشم های کثیف متغیر و معمول بین 12 تا 16 درصد وزن پشم است. و در پشم های شسته و خشک زیادتر و متجاوز از 30 درصد وزن پشم است.
انواع تارهای پشم:
1- موهای مادری: در بره نوزاد، سطح بدن از تارهای دراز نرم و مستقیم و براق پوشیده شده است که معمولاً چند هفته بعد از تولد می ریزد و جای آن را پشم می گیرد. این نوع پوشش را در بره اصطالاحاً به نام موهای مادری می خوانند.
2- کمپ: قسمتی از موهای مادری که نریزد کمپ خوانده می شود. کمپ دارای کانال مدولر است که در آ« تعداد سلول و مجاری هوا وجود دارد و از تار پشم مطلق کوتاهتر است.
3- ژار: نوعی دیگر از تار پشم که به نام ژار خوانده می شود و نام دیگر شش موی سگی است. در میان انبوهی از تارهای پشم جای گرفته است و چون بدون جعد است اغلب از پشم های ظریف بلندتر دیده می شود ژار دارای کانال مدولر نسبتاً بزرگی است. قطر ژار بین 90 تا 120 میکرون است.
منسوجاتی که از ژار بافته می شوند زیادتر مرغوب نیستند زیرا به زحمت «حالت» به خود می گیرند و نرمی یا استحکام فوق العاده نیز ندارند و رنگ را هم به بخوبی به خود نمی گیرند.
4- هتروتیپ: در طول این تار می توان متناوباً ساختمان تار مطلق و تا کمپ را مشاهده کرد. آزمایشات مکرر و تحقیقات فراوانی که در این مورد به انجام رسیده ثابت کرده است که متجاوز از 65 تا 70 درصد پشم گوسفندان ایران و به ویژه گوسفندان لری – کرمانی – بلوچی – مغانی – ماکوئی – کلکوهی – سنجابی – نائینی و بختیاری از نوع هتروتیپ است.
الیاف پشم مانند الیاف سایر حیوانات دارای قابلیت جذب رطوبت است. پشم های ظریف بیشتر و پشم های ضخیم کمتر رطوبت جذب می کنند. جذب رطوبت پشم های کثیف متغیر و معمول بین 12 تا 16 درصد وزن پشم است. و در پشم های شسته و خشک زیادتر و متجاوز از 30 درصد وزن پشم است.
انواع تارهای پشم:
1- موهای مادری: در بره نوزاد، سطح بدن از تارهای دراز نرم و مستقیم و براق پوشیده شده است که معمولاً چند هفته بعد از تولد می ریزد و جای آن را پشم می گیرد. این نوع پوشش را در بره اصطالاحاً به نام موهای مادری می خوانند.
2- کمپ: قسمتی از موهای مادری که نریزد کمپ خوانده می شود. کمپ دارای کانال مدولر است که در آ« تعداد سلول و مجاری هوا وجود دارد و از تار پشم مطلق کوتاهتر است.
3- ژار: نوعی دیگر از تار پشم که به نام ژار خوانده می شود و نام دیگر شش موی سگی است. در میان انبوهی از تارهای پشم جای گرفته است و چون بدون جعد است اغلب از پشم های ظریف بلندتر دیده می شود ژار دارای کانال مدولر نسبتاً بزرگی است. قطر ژار بین 90 تا 120 میکرون است.
منسوجاتی که از ژار بافته می شوند زیادتر مرغوب نیستند زیرا به زحمت «حالت» به خود می گیرند و نرمی یا استحکام فوق العاده نیز ندارند و رنگ را هم به بخوبی به خود نمی گیرند.
4- هتروتیپ: در طول این تار می توان متناوباً ساختمان تار مطلق و تا کمپ را مشاهده کرد. آزمایشات مکرر و تحقیقات فراوانی که در این مورد به انجام رسیده ثابت کرده است که متجاوز از 65 تا 70 درصد پشم گوسفندان ایران و به ویژه گوسفندان لری – کرمانی – بلوچی – مغانی – ماکوئی – کلکوهی – سنجابی – نائینی و بختیاری از نوع هتروتیپ است.