تأثیر مدیریت جوجه کشی و فارم مرغ مادر بر روی عملکرد مرغ گوشتی (بخش ششم)
تأثیر واکسیناسیون و مراحل قبل از قرارگیری تخم مرغ در دستگاه برروی عملکرد جوجه های گوشتی:
محققان دانشگاه ایالتی می سی سی پی و Zoetis Inc تاثیر تزریق داخل تخم مرغ (ovo – in ) ویا تزریق زیر جلدی یا عضلانی واکسن HVT و همچنین 4 تا 18 ساعت اولیه شرایط نگهداری قبل از قرارگیری را بر روی عملکرد جوجه خروسهای گوشتی تا سن 48 روزگی بررسی کردند.
ه David Peebles توضیح داد که تخم مرغ نطفه دار مرغ گوشتی Aviagen 708 ، در 18 روزگی انکوباسیون با تزریق داخل تخم مرغ واکسینه شدند و یا جوجه ها در هچری به صورت زیر جلدی واکسینه شدند و جوجه های هر دو گروه واکسیناسیون، شامل یکی از زمان های نگهداری مورد آزمایش بودند.
هیچ تداخلی بین واکسیناسیون و زمان نگهداری گزارش نشد، اما اثر اصلی واکسیناسیون در روز 14 تا 28 روزگی مصرف خوراک مشاهده شد. اثرات زمان نگهداری در خوراک مصرفی از روز اول تا 14 روزگی و از 14 تا 28 روزگی ،همچنین وزن گیری از روز اول تا هفتم و از 14 تا 21 روزگی بررسی شد.
مصرف خوراک از 14 تا 28 روزگی طیوری که به صورت زیر جلدی واکسینه شده بودند کمتر از طیوری بود که واکسن به داخل تخم مرغ تزریق شده بود. افزایش زمان نگهداری از 4 تا 18 ساعت کاهش مصرف خوراک و وزن گیری را برای هر چهار دوره به همراه داشت .Peebles و همکارانش به این نتیجه رسیدند که افزاش زمان نگهداری، وزن گیری را کاهش داده زیرا مصرف خوراک تا 28 روگی کاهش پیدا می کند.
علاوه بر این تزریق داخل تخم مرغ اثر منفی بر روی عملکرد جوجه های گوشتی تا 48 روزگی به همراه نداشت، هر چند که جوجه ها به مدت 4 تا 18 ساعت قبل از مرحله جای گیری در دستگاه نگه داشته شده بودند.
این پژوهشگران افزودند که با توجه به عملکرد جوجه های گوشتی میزان ایمنی واکسن HVT از طریق تزریق داخل تخم مرغ و یا تزریق زیر جلدی یکسان بود.
تأثیر واکسیناسیون و مراحل قبل از قرارگیری تخم مرغ در دستگاه برروی عملکرد جوجه های گوشتی:
محققان دانشگاه ایالتی می سی سی پی و Zoetis Inc تاثیر تزریق داخل تخم مرغ (ovo – in ) ویا تزریق زیر جلدی یا عضلانی واکسن HVT و همچنین 4 تا 18 ساعت اولیه شرایط نگهداری قبل از قرارگیری را بر روی عملکرد جوجه خروسهای گوشتی تا سن 48 روزگی بررسی کردند.
ه David Peebles توضیح داد که تخم مرغ نطفه دار مرغ گوشتی Aviagen 708 ، در 18 روزگی انکوباسیون با تزریق داخل تخم مرغ واکسینه شدند و یا جوجه ها در هچری به صورت زیر جلدی واکسینه شدند و جوجه های هر دو گروه واکسیناسیون، شامل یکی از زمان های نگهداری مورد آزمایش بودند.
هیچ تداخلی بین واکسیناسیون و زمان نگهداری گزارش نشد، اما اثر اصلی واکسیناسیون در روز 14 تا 28 روزگی مصرف خوراک مشاهده شد. اثرات زمان نگهداری در خوراک مصرفی از روز اول تا 14 روزگی و از 14 تا 28 روزگی ،همچنین وزن گیری از روز اول تا هفتم و از 14 تا 21 روزگی بررسی شد.
مصرف خوراک از 14 تا 28 روزگی طیوری که به صورت زیر جلدی واکسینه شده بودند کمتر از طیوری بود که واکسن به داخل تخم مرغ تزریق شده بود. افزایش زمان نگهداری از 4 تا 18 ساعت کاهش مصرف خوراک و وزن گیری را برای هر چهار دوره به همراه داشت .Peebles و همکارانش به این نتیجه رسیدند که افزاش زمان نگهداری، وزن گیری را کاهش داده زیرا مصرف خوراک تا 28 روگی کاهش پیدا می کند.
علاوه بر این تزریق داخل تخم مرغ اثر منفی بر روی عملکرد جوجه های گوشتی تا 48 روزگی به همراه نداشت، هر چند که جوجه ها به مدت 4 تا 18 ساعت قبل از مرحله جای گیری در دستگاه نگه داشته شده بودند.
این پژوهشگران افزودند که با توجه به عملکرد جوجه های گوشتی میزان ایمنی واکسن HVT از طریق تزریق داخل تخم مرغ و یا تزریق زیر جلدی یکسان بود.
تأثیر مدیریت جوجه کشی و فارم مرغ مادر بر روی عملکرد مرغ گوشتی (بخش هفتم)
مزایای استعمال پروبیوتیک در هچری:
درمان پروبیوتیکی با میکروب های سودمند در مرحله هچری فرصت منحصر به فردی برای جوجه های گوشتی است که اثرات مفید متعدد شامل افزایش وزن جوجه های هفت روزه ، کاهش مرگ و میر ، بهبود یکنواختی ، و حفاظت اولیه در مقابل پاتوژن ها را فراهم کرده است .
آنها توضیح دادند که رشد زود هنگام روده در جوجه های گوشتی به دنبال به وجود آمدن میکروفلورهای مفید روده ایست . در طبیعت , مرغ ها میکروفلور مورد نیاز جوجه های خود را تأمین می کنند اما در مرغداری ها به دلیل اینکه مرغ ها و جوجه ها جدا از هم نگهداری می شوند تأمین میکروفلور برای جوجه ها مقداری سخت شده است. این تأخیر در رشد روده جوجه را مستعد ابتلا به باکتری های بیماری زا می کند که این امر به نوبه خود کاهش وزن و افزایش مرگ و میر را به همراه دارد.
ه Pseudomonas, Salmonella و E. coli شایع ترین باکتری های زیست محیطی در هچری و مرغداری ها هستند که ممکن است بیماری زا باشند.
در این مطالعه از پروبیوتیک FloraStart® استفاده شد تا اثر آن برروی افزایش وزن هفت روزه و یکنواختی و مرگ و میر جوجه های گوشتی بررسی شود.
جوجه ها با پروبیوتیک قبل از قرارگرفتن در سالن های پرورشی تخت درمان قرار گرفتند. درمان با پروبیوتیک، کاهش مرگ و میر دسته طیور از 97 / 4 به 50 / 4 درصد را به همراه داشت ،همچنین افزایش قابل توجهی در وزن هفت روزه و یکنواختی بهتر دسته طیور نیز مشاهده شد.
گروه دیگری از Pacific Vet Group تحقیقات خود را در رابطه با استعمال پروبیوتیک و اثر آن بر روی واکسیناسیون علیه اسهال خونی منتشر کردند .
ه Matthew Faulkner گفت : استعمال پروبیوتیک ضمن ایجاد مصونیت در مقابل Eimeria ،کاهش تعداد جوجه های نارس را به همراه دارد ضمن آنکه جوجه ها مستعد ابتلا به عفونت ثانویه باکتریایی در روده می گردند.
او و همکارانش دریافتند که پروبیوتیک ها منجر به افزایش وزن گیری در جوجه های واکسینه شده در مقابل اسهال خونی می شوند.
محققان دوباره از FloraStartC در هچری استفاده کردند . آنها آزمایشات متعددی بر روی واکسن اسهال خونی انجام دادند. در هر آزمایش جوجه ها از روز اول ، هفتم ، دهم و 14 وزن گیری شدند و وزن آنها با جوجه هایی که پروبیوتیک دریافت نکرده بودند مقایسه شد.
در تمام آزمایش ها , گروه های دریافت کننده پروبیوتیک به نسبت گروه های بدون پروبیوتیک افزایش وزن بیشتری داشتند.
ارتباط با ما
@Sobhan0095
@Hesam19956
@amiraliooo
لینک کانال
https://telegram.me/joinchat/CTzE6jwF2OFvt02sHplNAw
مزایای استعمال پروبیوتیک در هچری:
درمان پروبیوتیکی با میکروب های سودمند در مرحله هچری فرصت منحصر به فردی برای جوجه های گوشتی است که اثرات مفید متعدد شامل افزایش وزن جوجه های هفت روزه ، کاهش مرگ و میر ، بهبود یکنواختی ، و حفاظت اولیه در مقابل پاتوژن ها را فراهم کرده است .
آنها توضیح دادند که رشد زود هنگام روده در جوجه های گوشتی به دنبال به وجود آمدن میکروفلورهای مفید روده ایست . در طبیعت , مرغ ها میکروفلور مورد نیاز جوجه های خود را تأمین می کنند اما در مرغداری ها به دلیل اینکه مرغ ها و جوجه ها جدا از هم نگهداری می شوند تأمین میکروفلور برای جوجه ها مقداری سخت شده است. این تأخیر در رشد روده جوجه را مستعد ابتلا به باکتری های بیماری زا می کند که این امر به نوبه خود کاهش وزن و افزایش مرگ و میر را به همراه دارد.
ه Pseudomonas, Salmonella و E. coli شایع ترین باکتری های زیست محیطی در هچری و مرغداری ها هستند که ممکن است بیماری زا باشند.
در این مطالعه از پروبیوتیک FloraStart® استفاده شد تا اثر آن برروی افزایش وزن هفت روزه و یکنواختی و مرگ و میر جوجه های گوشتی بررسی شود.
جوجه ها با پروبیوتیک قبل از قرارگرفتن در سالن های پرورشی تخت درمان قرار گرفتند. درمان با پروبیوتیک، کاهش مرگ و میر دسته طیور از 97 / 4 به 50 / 4 درصد را به همراه داشت ،همچنین افزایش قابل توجهی در وزن هفت روزه و یکنواختی بهتر دسته طیور نیز مشاهده شد.
گروه دیگری از Pacific Vet Group تحقیقات خود را در رابطه با استعمال پروبیوتیک و اثر آن بر روی واکسیناسیون علیه اسهال خونی منتشر کردند .
ه Matthew Faulkner گفت : استعمال پروبیوتیک ضمن ایجاد مصونیت در مقابل Eimeria ،کاهش تعداد جوجه های نارس را به همراه دارد ضمن آنکه جوجه ها مستعد ابتلا به عفونت ثانویه باکتریایی در روده می گردند.
او و همکارانش دریافتند که پروبیوتیک ها منجر به افزایش وزن گیری در جوجه های واکسینه شده در مقابل اسهال خونی می شوند.
محققان دوباره از FloraStartC در هچری استفاده کردند . آنها آزمایشات متعددی بر روی واکسن اسهال خونی انجام دادند. در هر آزمایش جوجه ها از روز اول ، هفتم ، دهم و 14 وزن گیری شدند و وزن آنها با جوجه هایی که پروبیوتیک دریافت نکرده بودند مقایسه شد.
در تمام آزمایش ها , گروه های دریافت کننده پروبیوتیک به نسبت گروه های بدون پروبیوتیک افزایش وزن بیشتری داشتند.
ارتباط با ما
@Sobhan0095
@Hesam19956
@amiraliooo
لینک کانال
https://telegram.me/joinchat/CTzE6jwF2OFvt02sHplNAw
علل ایجاد بستر خیس در پرورش طیور چیست؟
بستر خیس زا که علت آن بروز اسهال در گله میباشد نباید با آنتریت و یا تورم روده اشتباه نمود . عوامل مدیریتی ، تغذیه ای و بیناریها میتوانند سبب بروز این مشکل شوند . در صورتیکه آنتریت عبارت از تورم بافت مخاطی روده در عوامل مثل کوکسیدیوز و غیره میباشد .در حالت طبیعی مدفوع با منشا روده ای در طیور دارای رنگ حنایی و یا قهوه ای با رسوب اورات در سطح آن میباشد که 12 تا 16 بار در شبانه روز تخلیه میگردد. مدفوعی که منشا آن از سکوم باشد دارای رنگ قهوه ای تیره ، به صورت نیمه مایع و معمولا یک یا دو بار در شبانه روز دفع میشود که این نوع مدفوع نیز نباید با مدفوع اسهالی اشتباه گردد . بستر در سطح و عمق آن از نظر قوام و چسبندگی یکسان باشد . در شرایط مدریتی مناسب و سلامت گله ، با توجه به سن ، رطوبت بستر میتواند بین 10 تا 30 درصد متغیر باشد ، اگر چه در مناطق گرم و بسیار خشک رطوبت به 5 درصد نیز ممکن است کاهش یابد . بستری که دارای چنین شرایطی باشد بعد از چسبندگی در اثر فشردن در بین انگشتان ، بلافاصله ذرات آن از هم دیگر جدا خواهد شد که وجود این حالت عدم چسبندگی ناشی از فعالیت باکتریهای موجود در آن میباشد .بستری که رطوبت آن بیشتر از 30 درصد باشد بعد از فشردگی در دست حالت خود را حفظ کرده و ذرات آن از همدیگر جدا نخواهد شد . بستر خیس گاهی به بستری گفته میشود که فقط سطح آن مرطوب و چسبنده باشد ولی قسنمت های عمقی آن ممکن است خشک باشد .در چنین شرایطی سطحی بستر بعد از خشک شدن تشکیل لایهای چسبنده و سفت را میدهند و به عبارت دیگر از نظر قوام و چسبندگی در سطح و عمق از یکدیگر متفاوت میباشند . وجود بستر سفت در نقاطی از سالن سبب میشود که طیور تمالی به نشستن در این محل ها راداشته باشد و لذا بعلت نرسیدن گرمای بدن طیور به این نقاط و عدم ففالیت باکتری های موجود در آن رطوبت و چسبندگی باز هم بیشتر خواهد شد . در صورت وجود چنین حالتی در بستر با بهبود شرایط مدیریتی و زیرو رو کردن بستر باید اقدام به رفع این مشکل کرده و در صورت نیاز مقداری بستر تازه اضافه نمود تا مرغ ها تشویق به نشستن در آن نقاط شوند . با جلوگیری از ریزش آب در سالن ، تنظیم مقدار و ارتفاع آبخوری ها و بهبود تهویه میتوان از تشکیل بستر بهم چسبیده و سفت شده جلوگیری نمود . در میان عوامل مدیریتی ، تهویه میتواند بیشترین نقش را داشته باشد . 1000 قطعه مرغ در شبانه روز حدود 500 لیتر آب از طریق مدفوع دفع میکنند . ته.یه ناقص که قادر به تخلیه این مقدار آب از سالن نباشد به آسانی و بویژه در زمستان میتواند سبب بروز بستر خیس و ایجاد چسبندگی در سطح آن گردد . تغذیه و رابطه آن با بستر خیس در طیور فعالیت کلیه در طیور بصورت مداوم و ادرار که بهصورت مایع غلیظ موکوسی و حاوی مقدار زیادی اورات است با پوشاندن سطح مدفوع ، دفعمیگردد . مکانیسمی که بنام جریان برگشتی نامیده میشود سبب میگردد مقداری از آب و الکترولیت ها مجددا در راست روده جذب شده و تعادل الکترولیتی برقرار گردد . افزایش مصرف آب صرف نظر از علت آن میتواند سبب بروز اسهال ، مدفوع آبکی و بستر خیس گردد که به تعدادی از آنها اشاره میشود .
- جیره بندی دان و یا ناکافی بودن دان این مورد بویژه در گله های مادر گوشتی که دان جیره بندی میگردد بوضوح دیده میشود .
2- کیفیت آب و دان مصرفی از نظر سدیم ،پتاسیم و منیزیم . سدیم و پتاسیم حجم آب بدن را تنظیم میکنند. وجود مقدار زیادی سدیم در آب مصرفی و یا در دان که میتواند بصورت نمک باشد سبب افزایش مصرف آب خواهد شد . وجود پتاسیم اضافی نیز که میتواند ناشی از وجود آن در موادی مثل کنجاله سویا ، ملاس و غیره باشدنظیر سدیم سبب افزایش مصرف آب و اسهال خواهد شد . منیزیوم از عناصری است که بعلت وفور در مواد اولیه مورد استفاده دان ، به مکمل طیور افزوده نمیشود ، معهذا وجود مقدار زیادی از این عنصر در آب سبب بروز عارضه اسهال و خیس شدن بستر خواهد شد .
3- متعادل نبودن جیره از نظر مقدار پروتئن و اضافه بودن و بویژه وجود پروتئین با کیفیت وقابلیت هضم کم در آن ، وجود چنین پروتئینی که بخوبی هضم و جذب نشده باشد در انتهای روده در اثر تخمیر میکروبی ، سبب بروز اسهال میگردد . بروز عارضه سوختگی مفصل خرگوشی در نیمچه های گوشتی ناشی از مقادیر زیادی پروتئین با قابلیت هضم کم ، نظیر پودر گوشت و ضایعات کشتار گاهی در جیره میباشد
4- وجود مقادیر زیادی قند جذب نشده در موادی مثل جو و تغییر فشار اسمزی ناشی از آن در روده ، اسهال بروز خواهد کرد .
5- تغییر ناگهانی مواد اولیه و فرمول دان نیز میتواند سبب ایجاد اسهال در طیور شود .
6- افزودن چربی با کیفیت پایین و غیر قابل هضم از دیگر عوامل بروز اسهال و مدفوع آبکی در طیور میباشد .
7- ویروس ها ، باکتری ها
بستر خیس زا که علت آن بروز اسهال در گله میباشد نباید با آنتریت و یا تورم روده اشتباه نمود . عوامل مدیریتی ، تغذیه ای و بیناریها میتوانند سبب بروز این مشکل شوند . در صورتیکه آنتریت عبارت از تورم بافت مخاطی روده در عوامل مثل کوکسیدیوز و غیره میباشد .در حالت طبیعی مدفوع با منشا روده ای در طیور دارای رنگ حنایی و یا قهوه ای با رسوب اورات در سطح آن میباشد که 12 تا 16 بار در شبانه روز تخلیه میگردد. مدفوعی که منشا آن از سکوم باشد دارای رنگ قهوه ای تیره ، به صورت نیمه مایع و معمولا یک یا دو بار در شبانه روز دفع میشود که این نوع مدفوع نیز نباید با مدفوع اسهالی اشتباه گردد . بستر در سطح و عمق آن از نظر قوام و چسبندگی یکسان باشد . در شرایط مدریتی مناسب و سلامت گله ، با توجه به سن ، رطوبت بستر میتواند بین 10 تا 30 درصد متغیر باشد ، اگر چه در مناطق گرم و بسیار خشک رطوبت به 5 درصد نیز ممکن است کاهش یابد . بستری که دارای چنین شرایطی باشد بعد از چسبندگی در اثر فشردن در بین انگشتان ، بلافاصله ذرات آن از هم دیگر جدا خواهد شد که وجود این حالت عدم چسبندگی ناشی از فعالیت باکتریهای موجود در آن میباشد .بستری که رطوبت آن بیشتر از 30 درصد باشد بعد از فشردگی در دست حالت خود را حفظ کرده و ذرات آن از همدیگر جدا نخواهد شد . بستر خیس گاهی به بستری گفته میشود که فقط سطح آن مرطوب و چسبنده باشد ولی قسنمت های عمقی آن ممکن است خشک باشد .در چنین شرایطی سطحی بستر بعد از خشک شدن تشکیل لایهای چسبنده و سفت را میدهند و به عبارت دیگر از نظر قوام و چسبندگی در سطح و عمق از یکدیگر متفاوت میباشند . وجود بستر سفت در نقاطی از سالن سبب میشود که طیور تمالی به نشستن در این محل ها راداشته باشد و لذا بعلت نرسیدن گرمای بدن طیور به این نقاط و عدم ففالیت باکتری های موجود در آن رطوبت و چسبندگی باز هم بیشتر خواهد شد . در صورت وجود چنین حالتی در بستر با بهبود شرایط مدیریتی و زیرو رو کردن بستر باید اقدام به رفع این مشکل کرده و در صورت نیاز مقداری بستر تازه اضافه نمود تا مرغ ها تشویق به نشستن در آن نقاط شوند . با جلوگیری از ریزش آب در سالن ، تنظیم مقدار و ارتفاع آبخوری ها و بهبود تهویه میتوان از تشکیل بستر بهم چسبیده و سفت شده جلوگیری نمود . در میان عوامل مدیریتی ، تهویه میتواند بیشترین نقش را داشته باشد . 1000 قطعه مرغ در شبانه روز حدود 500 لیتر آب از طریق مدفوع دفع میکنند . ته.یه ناقص که قادر به تخلیه این مقدار آب از سالن نباشد به آسانی و بویژه در زمستان میتواند سبب بروز بستر خیس و ایجاد چسبندگی در سطح آن گردد . تغذیه و رابطه آن با بستر خیس در طیور فعالیت کلیه در طیور بصورت مداوم و ادرار که بهصورت مایع غلیظ موکوسی و حاوی مقدار زیادی اورات است با پوشاندن سطح مدفوع ، دفعمیگردد . مکانیسمی که بنام جریان برگشتی نامیده میشود سبب میگردد مقداری از آب و الکترولیت ها مجددا در راست روده جذب شده و تعادل الکترولیتی برقرار گردد . افزایش مصرف آب صرف نظر از علت آن میتواند سبب بروز اسهال ، مدفوع آبکی و بستر خیس گردد که به تعدادی از آنها اشاره میشود .
- جیره بندی دان و یا ناکافی بودن دان این مورد بویژه در گله های مادر گوشتی که دان جیره بندی میگردد بوضوح دیده میشود .
2- کیفیت آب و دان مصرفی از نظر سدیم ،پتاسیم و منیزیم . سدیم و پتاسیم حجم آب بدن را تنظیم میکنند. وجود مقدار زیادی سدیم در آب مصرفی و یا در دان که میتواند بصورت نمک باشد سبب افزایش مصرف آب خواهد شد . وجود پتاسیم اضافی نیز که میتواند ناشی از وجود آن در موادی مثل کنجاله سویا ، ملاس و غیره باشدنظیر سدیم سبب افزایش مصرف آب و اسهال خواهد شد . منیزیوم از عناصری است که بعلت وفور در مواد اولیه مورد استفاده دان ، به مکمل طیور افزوده نمیشود ، معهذا وجود مقدار زیادی از این عنصر در آب سبب بروز عارضه اسهال و خیس شدن بستر خواهد شد .
3- متعادل نبودن جیره از نظر مقدار پروتئن و اضافه بودن و بویژه وجود پروتئین با کیفیت وقابلیت هضم کم در آن ، وجود چنین پروتئینی که بخوبی هضم و جذب نشده باشد در انتهای روده در اثر تخمیر میکروبی ، سبب بروز اسهال میگردد . بروز عارضه سوختگی مفصل خرگوشی در نیمچه های گوشتی ناشی از مقادیر زیادی پروتئین با قابلیت هضم کم ، نظیر پودر گوشت و ضایعات کشتار گاهی در جیره میباشد
4- وجود مقادیر زیادی قند جذب نشده در موادی مثل جو و تغییر فشار اسمزی ناشی از آن در روده ، اسهال بروز خواهد کرد .
5- تغییر ناگهانی مواد اولیه و فرمول دان نیز میتواند سبب ایجاد اسهال در طیور شود .
6- افزودن چربی با کیفیت پایین و غیر قابل هضم از دیگر عوامل بروز اسهال و مدفوع آبکی در طیور میباشد .
7- ویروس ها ، باکتری ها
عوامل تاثیرگذار در سیستم ایمنی مرغ (بخش اول):
هدف از پرورش طیور تجارتی، رسیدن به بالاترین وزن نهایی و حداکثر تولید تخم مرغ به ازای هر واحد مصرف خوراک می باشد. بهر حال بین صفات تولیدی و پاسخهای سیستم ایمنی و صفات مربوط به مقاومت به بیماریها همبستگی منفی وجود دارد. به عنوان مثال این همبستگی منفی بین تولید و ایمنی باعث می شود که در در سویه های پرتولید عملکرد و تکامل سیستم ایمنی ضعیف تر باشد.
شاید یکی از عوامل ایجاد کننده همبستگی منفی بین صفات تولیدی و پاسخهای ایمنی در طیور، تامین همه احتیاجات فیزیولوژیکی از طریق مصرف اقلام خوراکی محدودی مانند مواد مغذی و میزان دسترسی آنها، باشد. ژنوتیپهایی با وزن نهایی حداکثر نسبت به سویه هایی با وزن نهایی پایین تر، پاسخهای ایمنی ضعیف تری را در برابر آلودگی های ناشی از ای کولای و تیتراسیون آنتی بادی سلولهای ایمنی از خود نشان می دهند. بنابراین امروزه درآمیخته های حاصل از سویه های تجارتی احتمال بروز هر نوع اختلال در پاسخهای ایمنی بیش از هر زمانی احساس می شود. علاوه بر انتخاب ژنتیکی، بعضی از عوامل غیر ژنتیکی مانند غلظت مواد مغذی جیره، قادر است که تظاهر ژنهای مسئول پاسخهای ایمنی را از طریق ایجاد تعییر در میزان بلوغ سیستم ایمنی و همچنین میزان آنتی بادی تولید شده در برابر عفونتها تغییر دهد.
هدف از پرورش طیور تجارتی، رسیدن به بالاترین وزن نهایی و حداکثر تولید تخم مرغ به ازای هر واحد مصرف خوراک می باشد. بهر حال بین صفات تولیدی و پاسخهای سیستم ایمنی و صفات مربوط به مقاومت به بیماریها همبستگی منفی وجود دارد. به عنوان مثال این همبستگی منفی بین تولید و ایمنی باعث می شود که در در سویه های پرتولید عملکرد و تکامل سیستم ایمنی ضعیف تر باشد.
شاید یکی از عوامل ایجاد کننده همبستگی منفی بین صفات تولیدی و پاسخهای ایمنی در طیور، تامین همه احتیاجات فیزیولوژیکی از طریق مصرف اقلام خوراکی محدودی مانند مواد مغذی و میزان دسترسی آنها، باشد. ژنوتیپهایی با وزن نهایی حداکثر نسبت به سویه هایی با وزن نهایی پایین تر، پاسخهای ایمنی ضعیف تری را در برابر آلودگی های ناشی از ای کولای و تیتراسیون آنتی بادی سلولهای ایمنی از خود نشان می دهند. بنابراین امروزه درآمیخته های حاصل از سویه های تجارتی احتمال بروز هر نوع اختلال در پاسخهای ایمنی بیش از هر زمانی احساس می شود. علاوه بر انتخاب ژنتیکی، بعضی از عوامل غیر ژنتیکی مانند غلظت مواد مغذی جیره، قادر است که تظاهر ژنهای مسئول پاسخهای ایمنی را از طریق ایجاد تعییر در میزان بلوغ سیستم ایمنی و همچنین میزان آنتی بادی تولید شده در برابر عفونتها تغییر دهد.
عوامل تاثیرگذار در سیستم ایمنی مرغ (بخش دوم):
مکانیسم های دفاعی در جوجه های گوشتی:
محیط سالن در شرایط پرورش متراکم جوجه ها، همواره شامل طیف وسیعی از میکروارگانیسم هایی می باشد که بطور مستمر با سیستم ایمنی در حال رقابت هستند. بطور کلی عوامل بیماریزای مهاجم از طریق آنتی بادی های مترشحه از نوتروفیلها و یا حاصل از میکروبهای غیرفعال و ضعیف شده(واکسنها) سرکوب شده و نهایتا این لاشه سلولی این مهاجمین از طریق عمل بیگانه خواری حذف می شوند. این مکانیزم دفاعی برای کنترل پاتوژن های خارج سلولی مانند باکتریها و همچنین در برابر عوامل بیماریزای داخل سلولی مانند ویروسها بازدهی کاملا موثری را از خود نشان داده است. برای مقابله بر علیه عوامل بیماریزای داخل سلولی همانند ویروسها، مکانیسم ایمنی بواسطه سلول(cmi) نقش کلیدی را بر عهده دارد. در این مکانیسم با توجه به اینکه امکان از بین بردن عوامل پاتوژن از طریق ترشح آنتی بادی وجود ندارد فلذا به کمک تزریق سیتوتوکسین لنفوسیتهای نوع تی به داخل سلول آلوده، نتیجتا تخریب سلول و از بین رفتن ویروسها امکان پذیر می گردد. سیستم ایمنی در برابر ورود عوامل بیماریزا، ترکیبات متنوعی را مانند پروتینهای فاز حاد، آنزیمهای پروتئولیتیک و هیدرولیتیک، رادیکالهای اکسیژن و مشتقات نیتروژن را برای از بین بردن پاتوژنهای مهاجم یا سلولهای آلوده تولید می کند.
مکانیسم های دفاعی در جوجه های گوشتی:
محیط سالن در شرایط پرورش متراکم جوجه ها، همواره شامل طیف وسیعی از میکروارگانیسم هایی می باشد که بطور مستمر با سیستم ایمنی در حال رقابت هستند. بطور کلی عوامل بیماریزای مهاجم از طریق آنتی بادی های مترشحه از نوتروفیلها و یا حاصل از میکروبهای غیرفعال و ضعیف شده(واکسنها) سرکوب شده و نهایتا این لاشه سلولی این مهاجمین از طریق عمل بیگانه خواری حذف می شوند. این مکانیزم دفاعی برای کنترل پاتوژن های خارج سلولی مانند باکتریها و همچنین در برابر عوامل بیماریزای داخل سلولی مانند ویروسها بازدهی کاملا موثری را از خود نشان داده است. برای مقابله بر علیه عوامل بیماریزای داخل سلولی همانند ویروسها، مکانیسم ایمنی بواسطه سلول(cmi) نقش کلیدی را بر عهده دارد. در این مکانیسم با توجه به اینکه امکان از بین بردن عوامل پاتوژن از طریق ترشح آنتی بادی وجود ندارد فلذا به کمک تزریق سیتوتوکسین لنفوسیتهای نوع تی به داخل سلول آلوده، نتیجتا تخریب سلول و از بین رفتن ویروسها امکان پذیر می گردد. سیستم ایمنی در برابر ورود عوامل بیماریزا، ترکیبات متنوعی را مانند پروتینهای فاز حاد، آنزیمهای پروتئولیتیک و هیدرولیتیک، رادیکالهای اکسیژن و مشتقات نیتروژن را برای از بین بردن پاتوژنهای مهاجم یا سلولهای آلوده تولید می کند.
عوامل تاثیرگذار در سیستم ایمنی مرغ (بخش سوم):
نقش تغذیه در تغییر پاسخها سیستم ایمنی:
جیره نویسی در طیور عمدتا بر اساس شاخصهای تولیدی مانند رشد، تولید تخم و بازده مصرف خوراک انجام می شود فلذا غالبا از توجه به معیارهای لازم برای پاسخهای سیستم ایمنی چشم پوشی می شود چرا که مواد مغذی همچنین بر روی تکامل سیستم ایمنی و حجم آنتی بادی تولیدی تاثیر گذار می باشد. در طول فاز حاد سیستم ایمنی، بیشترین احتیاجات تغذیه ای متوجه سنتز و آزاد شدن پروتئین فاز حاد (aps) از کبد می گردد. برای تامین عملکرد مناسب لکوسیتها احتیاجات انرژی و اسید آمینه در این مرحله بیش از احتیاجات غذایی معمول می باشد. اثر متقابل بین مواد مغذی متنوع و عدم توازن نسبتها و سمیت این مواد مغذی منجر به اختلال در فیزیولوژی طبیعی جوجه و متعاقبا اختلال در عملکرد سیستم ایمنی می گردد.
نقش تغذیه در تغییر پاسخها سیستم ایمنی:
جیره نویسی در طیور عمدتا بر اساس شاخصهای تولیدی مانند رشد، تولید تخم و بازده مصرف خوراک انجام می شود فلذا غالبا از توجه به معیارهای لازم برای پاسخهای سیستم ایمنی چشم پوشی می شود چرا که مواد مغذی همچنین بر روی تکامل سیستم ایمنی و حجم آنتی بادی تولیدی تاثیر گذار می باشد. در طول فاز حاد سیستم ایمنی، بیشترین احتیاجات تغذیه ای متوجه سنتز و آزاد شدن پروتئین فاز حاد (aps) از کبد می گردد. برای تامین عملکرد مناسب لکوسیتها احتیاجات انرژی و اسید آمینه در این مرحله بیش از احتیاجات غذایی معمول می باشد. اثر متقابل بین مواد مغذی متنوع و عدم توازن نسبتها و سمیت این مواد مغذی منجر به اختلال در فیزیولوژی طبیعی جوجه و متعاقبا اختلال در عملکرد سیستم ایمنی می گردد.
عوامل تاثیرگذار در سیستم ایمنی مرغ (بخش چهارم):
انرژی:
تفاوتها موجود در غلظت انرژی جیره غذایی طیور، میزان پاسخهای سیستم ایمنی را تغییر می دهد که این تعییراحتمالا از طریق تغییر در مصرف مواد مغذی موجب تاثیر بر سیستم ایمنی می گردد. انرژی مصرفی موجب تنظیم فعالیت سلولهای ایمنی ، فعالیت هورمونهای خاص مانند تیروکسین، کوتیکواستروئیدها، هورمون رشد، گلوگاگون، کاتکولامیدها می گردد و نتیجتا تعییر در فعالیت این عوامل بر سیستم ایمنی تاثیر گذار می باشد. همچنین تفاوت در سطوح و ساختار و نوع اسیدهای چرب جیره از طریق تغییر در ساختار غشاء سلولی و تغییر در سنتز پروستاگلندین بر روی عملکرد سیستم ایمنی موثر است. با افزایش سطح چربی جیره از ۳درصد به ۹ درصد میزان تلفات ناشی از آلودگی ای کولای و مایکروباکتریوم توبرکلوزیس کاهش می یابد. هنگام افزودن ۶ درصد پیه به جیره طیور، تیتر آنتی بادی بر علیه آنتی ون گلبولهای قرمز گوسفندی بطور قابل توجهی افزایش می یابد. گنجاندن سطوح بالایی از اسیدهای چرب غیر اشباع در جیره از طریق تحریک فعالیت ماکروفاژها باعث بهبود عملکرد سیستم ایمنی می گردد.
انرژی:
تفاوتها موجود در غلظت انرژی جیره غذایی طیور، میزان پاسخهای سیستم ایمنی را تغییر می دهد که این تعییراحتمالا از طریق تغییر در مصرف مواد مغذی موجب تاثیر بر سیستم ایمنی می گردد. انرژی مصرفی موجب تنظیم فعالیت سلولهای ایمنی ، فعالیت هورمونهای خاص مانند تیروکسین، کوتیکواستروئیدها، هورمون رشد، گلوگاگون، کاتکولامیدها می گردد و نتیجتا تعییر در فعالیت این عوامل بر سیستم ایمنی تاثیر گذار می باشد. همچنین تفاوت در سطوح و ساختار و نوع اسیدهای چرب جیره از طریق تغییر در ساختار غشاء سلولی و تغییر در سنتز پروستاگلندین بر روی عملکرد سیستم ایمنی موثر است. با افزایش سطح چربی جیره از ۳درصد به ۹ درصد میزان تلفات ناشی از آلودگی ای کولای و مایکروباکتریوم توبرکلوزیس کاهش می یابد. هنگام افزودن ۶ درصد پیه به جیره طیور، تیتر آنتی بادی بر علیه آنتی ون گلبولهای قرمز گوسفندی بطور قابل توجهی افزایش می یابد. گنجاندن سطوح بالایی از اسیدهای چرب غیر اشباع در جیره از طریق تحریک فعالیت ماکروفاژها باعث بهبود عملکرد سیستم ایمنی می گردد.
عوامل تاثیرگذار در سیستم ایمنی مرغ (بخش پنجم):
پروتئین:
رشد غدد بورس و تیموس نسبت به سایر اندامهای بدن طیور سریعتر انجام می شود و بنابراین این نکته خیلی مهم است که در اوایل رشد سطوح مناسبی از پروتئین مورد نیاز در اختیار طیور قرار گیرد. کمبود پروتئین در این مرحله موجب رشد و توسعه نامناسب اندامهای لنفوئیدی می شود. چندین مقاله تحقیقاتی پیشنهاد کردند که برای حصول به عملکرد مناسب سیستم ایمنی ،در این مرحله باید میزان اسید آمینه های جیره بیش از حد معمول توصیه شده برای رشد باشد. بهر حال تاثیر سطوح پروتئین بر تخفیف علائم بیماری بستگی به عامل و میکروارگانیزم بیماریزا دارد. هنگام افزایش سطح پروئتین جیره از ۱۸ یا ۲۰ درصد به ۲۳ درصد میزان ابتلا به آلودگی ای کلای به طور معنی دار کاهش می یابد. همچنین با کاهش سطح پروتئین جیره جوجه های مبتلا به کوکسیدیوز، میزان تلفات از ۳۲ درصد به ۸ درصد در مقایسه با تیمار شاهد کاهش می یابد. سطوح بالای پروتئین جیره فعالیت تریپسین دستگاه گوارش طیور را افزایش می دهد. افزایش سطح ترشح تریپسین دستگاه گوارش متعاقبا موجب آزاد شدن سریع کوکسیدیاها از اووسیت شده و باعث تشدید علائم بیماری می گردد.
سطح مناسب میتونین جیره باعث افزایش رشد شده و برای ایجاد حداکثر پاسخ ایمنی ضروری است. متیونین همچنین برای افزایش عملکرد سلولهای تی تولید شده از تیموس مورد نیاز می باشد. کمبود میتونین باعث کاهش فعالیت لنفوسیتها و تحلیل غده بورس و همچنین افزایش حساسیت به بیماریهای نیوکاسل و کوکسیدیوز می شود. افزودن سیستئین باعث تحریک ایمنی هورمونی و سلولی می گردد. کمبود اسید های آمینه شاخداری (۵۰-۱۶%) مانند ایزولوسین، لوسین و والین در جیره جوجه های گوشتی باعث کاهش تیتر آنتی بادی بر علیه آنتی ژن گلبولهای قرمز گوسفندی می شود. با توجه که در ساختمان ایمنوگلوبولینها مقادیر بالایی از والین و ترئونین بکار رفته است فلذا کمبود هر کدام از این اسید های آمینه پاسخهای ایمنی در جوجه های گوشتی را کاهش می دهد. در جیره های حاوی نسبت بالای لوسین/ والین+ ایزولوسین، به علت ایجاد اثرات آنتاگونیست بین ساختارهای این سه اسید آمینه عملکرد سیستم ایمنی کاهش می یابد. سطوح بیش از حد لوسین در جیره غذایی از جذب والین و ایزولوسین ممانعت می کند. افزایش غلظت اسید آمینه لیزین جیره باعث بهبود هماگلوتیناسیون و تیترآگلوتینین و همچنین افزایش ایمینوگلوبینهای جی و ام می شود. اسید آمینه آرژنین، سوبسترای مسیر سنتز اسید نیتریک می باشد . این ترکیب یک محصول سمی است که در فعالیت فاگوسیتیک ماکروفاژها نقش کمکی داشته و باعث از بین رفتن باکتریها و عوامل بیماریزای داخل سلولی می شود.
پروتئین:
رشد غدد بورس و تیموس نسبت به سایر اندامهای بدن طیور سریعتر انجام می شود و بنابراین این نکته خیلی مهم است که در اوایل رشد سطوح مناسبی از پروتئین مورد نیاز در اختیار طیور قرار گیرد. کمبود پروتئین در این مرحله موجب رشد و توسعه نامناسب اندامهای لنفوئیدی می شود. چندین مقاله تحقیقاتی پیشنهاد کردند که برای حصول به عملکرد مناسب سیستم ایمنی ،در این مرحله باید میزان اسید آمینه های جیره بیش از حد معمول توصیه شده برای رشد باشد. بهر حال تاثیر سطوح پروتئین بر تخفیف علائم بیماری بستگی به عامل و میکروارگانیزم بیماریزا دارد. هنگام افزایش سطح پروئتین جیره از ۱۸ یا ۲۰ درصد به ۲۳ درصد میزان ابتلا به آلودگی ای کلای به طور معنی دار کاهش می یابد. همچنین با کاهش سطح پروتئین جیره جوجه های مبتلا به کوکسیدیوز، میزان تلفات از ۳۲ درصد به ۸ درصد در مقایسه با تیمار شاهد کاهش می یابد. سطوح بالای پروتئین جیره فعالیت تریپسین دستگاه گوارش طیور را افزایش می دهد. افزایش سطح ترشح تریپسین دستگاه گوارش متعاقبا موجب آزاد شدن سریع کوکسیدیاها از اووسیت شده و باعث تشدید علائم بیماری می گردد.
سطح مناسب میتونین جیره باعث افزایش رشد شده و برای ایجاد حداکثر پاسخ ایمنی ضروری است. متیونین همچنین برای افزایش عملکرد سلولهای تی تولید شده از تیموس مورد نیاز می باشد. کمبود میتونین باعث کاهش فعالیت لنفوسیتها و تحلیل غده بورس و همچنین افزایش حساسیت به بیماریهای نیوکاسل و کوکسیدیوز می شود. افزودن سیستئین باعث تحریک ایمنی هورمونی و سلولی می گردد. کمبود اسید های آمینه شاخداری (۵۰-۱۶%) مانند ایزولوسین، لوسین و والین در جیره جوجه های گوشتی باعث کاهش تیتر آنتی بادی بر علیه آنتی ژن گلبولهای قرمز گوسفندی می شود. با توجه که در ساختمان ایمنوگلوبولینها مقادیر بالایی از والین و ترئونین بکار رفته است فلذا کمبود هر کدام از این اسید های آمینه پاسخهای ایمنی در جوجه های گوشتی را کاهش می دهد. در جیره های حاوی نسبت بالای لوسین/ والین+ ایزولوسین، به علت ایجاد اثرات آنتاگونیست بین ساختارهای این سه اسید آمینه عملکرد سیستم ایمنی کاهش می یابد. سطوح بیش از حد لوسین در جیره غذایی از جذب والین و ایزولوسین ممانعت می کند. افزایش غلظت اسید آمینه لیزین جیره باعث بهبود هماگلوتیناسیون و تیترآگلوتینین و همچنین افزایش ایمینوگلوبینهای جی و ام می شود. اسید آمینه آرژنین، سوبسترای مسیر سنتز اسید نیتریک می باشد . این ترکیب یک محصول سمی است که در فعالیت فاگوسیتیک ماکروفاژها نقش کمکی داشته و باعث از بین رفتن باکتریها و عوامل بیماریزای داخل سلولی می شود.