🛠️ Walka, Praca, Aktywizm!

Dołącz do nacjonalistycznej awangardy! Mobilizuj ludzi o podobnych poglądach. Pracuj nad sobą, kształć się i rozwijaj. Twórz kontrkulturę do liberalnego ścieku. Wpływaj na swoje otoczenie. Bądź aktywny! Bądź radykalny! Walcz!

Niczym Potocki, Branicki i Rzewuski w 1792r., 9 polskojęzycznych europosłów reprezentujących Koalicję Obywatelską, Lewicę oraz PSL właśnie sprzedało Polskę.

Co najsmutniejsze, rezolucja odbierajaca Polsce suwerenność (odbierajaca nam m.in. prawo veta) i pozycjonujaca nasze interesy poniżej interesów Brukseli i Berlina, przegłosowana została głosami polskojęzycznych eurosprzedawczyków - dokładnie te 9 głosów przeważyło szalę.

Róża Thun, Marek Balt, Marek Belka, Robert Biedroń, Włodzimierz Cimoszewicz, Łukasz Kohut, Bogusław Liberadzki, Leszek Miller oraz Sylwia Spurek.

Wegetacja od wypłaty do wypłaty? Życie na kredycie? Emigracja zarobkowa? A może jednak opcja samoorganizacji i walki o uczciwe warunki pracy, godny byt oraz przyzwoite zarobki w ojczyźnie? Nie zaciskaj pasa! Zaciśnij pięść! 🏴

Twórz armię, zbieraj artefakty, ucz się przydatnych umiejętności, obmyślaj strategię na pokonanie wrogów i odkrywaj nowe lokacje oraz niezbadane zakątki mapy. Bądź herosem w swojej okolicy! 🏴

Jak co roku, w czwartą sobotę listopada obchodzona jest symboliczna rocznica upamiętnieniająca Wielki Głód na Ukrainie zwany "Hołodomorem". "Hołodomor" oznacza śmierć poprzez zagłodzenie, jednakże w historiografii oznacza to zjawisko sztucznej klęski głodu wywołanej przez władze komunistyczne na terenie byłego ZSRR, która doprowadziła do śmierci kilku milionów ludzi na terenie Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, w tym kilkuset tysięcy Białorusinów, Rosjan i Polaków. W wyniku zbrodniczej polityki, przymusowej kolektywizacji i rekwizycji zboża zmarło, wg różnych szacunków, nawet 10 milionów ludzi - głównie chłopów. Wprowadzony przez Józefa Stalina Dekret „O ochronie mienia przedsiębiorstw państwowych, kołchozów, spółdzielni oraz wzmocnieniu własności społecznej (socjalistycznej)”, nazywany potocznie prawem pięciu kłosów, głosił, że za zebranie nawet takiej ilości zboża groziła kara śmierci lub więzienia.
Głód był szczególnie okrutnym rodzajem ludobójstwa, wymierzonym w najbiedniejszą warstwę społeczną - ludzi ciężko pracujących na wsi. Warto podkreślić, że był to genocyd zaplanowany ze szczególnym bestialstwem, przez który miliony ludzi dokonały żywota w potwornych i niewyobrażalnych męczarniach. Posłużył on rozwijaniu gospodarki zbrodniczego systemu komunistycznego i kosztem życia milionów ofiar, przedłużył władzę komunistów o kilkadziesiąt lat.
Nigdy nie zapomnimy o tej wciąż nierozliczonej zbrodni ani o tym, kto wtedy jadł kawior, a kogo rozstrzeliwali Czekiści za trzymanie pod podłogą garnka ze zbożem. Nigdy więcej głodu!

Wracamy z kolejną częścią cyklu prepperskiego #BadźPrzygotowany. Zajmiemy się w nim kolejnym podstawowym zagadnienie jakim jest ewakuacja, głównie z obszaru miasta.

Większość z nas mieszka w miastach, bądź terenach mocno zurbanizowanych i dość gęsto zaludnionych. Oznacza to dostęp do wszelakich dobrodziejstw cywilizacji, nowinek technologicznych i udogodnień nowoczesnego świata. Niesie to jednak ze sobą wiele zagrożeń i problemów w sytuacjach kryzysowych, kiedy społeczeństwo przyzwyczajone do wygód nagle traci do nich dostęp. Klęska żywiołowa czy ekologiczna, skażenie chemiczne, epidemia czy działania zbrojne są zagrożeniami same w sobie, ale praktycznie zawsze pociągają za sobą kolejne, związane z zachowaniem ludzi targanych skrajnym emocjami i niskimi instynktami. Dlatego są sytuacje w których optymalnym wyjściem jest decyzja o opuszczeniu miejsca zamieszkania i udanie się w bezpieczne, za w czasu wyznaczone i przygotowane miejsce.

Kluczowymi czynnikami w przypadku decyzji o ewakuacji są czas oraz informacja. Bywają sytuacje, które jednoznacznie wskazują zasadność ewakuacji jak pożar w bloku czy domu, powódź w najbliższej okolicy, zbliżającą się do naszego miejsca zamieszkania, masowe zamieszki czy zbliżający się front. Są jednak sytuacje w których ciężko jest określić czy natychmiastowa ewakuacja jest zasada, czy może jednak poczekać na rozwój wypadków. W tym momencie wracamy do czynników wymienionych na początku tego akapitu. Cza oraz informacja. Nie chcemy przecież ewakuować się w ostatnich chwili, gdy miasto będzie zakorkowane a wszystkie drogi wyjazdowe z miasta zablokowane. Dlatego tak ważne jest rozpoznawanie zagrożeń z odpowiednim wyprzedzeniem, trafna analiza sytuacji i oczywiście odpowiednie przygotowanie.

Nawet jeśli zgromadziliśmy w miejscu zamieszkania pokaźną ilość zapasów-żywności i wody na kilka tygodni, nic nam po nich jeżeli naszym bloku albo co gorsza mieszkaniu wybuchnie pożar. Dlatego warto mieć alternatywę w postaci miejsca ewakuacji. Najlepiej oddalonego o około 50km w "bezpiecznym" kierunku. Niech to będzie domek letniskowy, działka za miastem, rodzina na wsi (w tym wypadku najlepiej za wczasu to uzgodnić i przygotować się tak aby nie stanowić obciążenia, a jakąś wartość dodaną). Warto również w miejscu ewakuacji gromadzić zapasy. Ciężko będzie nam zabrać je ze sobą, przynajmniej w całości.

Po wyznaczeniu i przygotowaniu miejsca ewakuacji, powinniśmy się zastanowić jak, czym i którędy będziemy się ewakuować. Jeżeli wybierzemy opcję samochodową, powinniśmy zadbać o dobry stan techniczny pojazdu i odpowiednią ilość paliwa. Najlepiej traktować połowę baku jako pusty i tankować gdy mamy jeszcze zapas paliwa w zbiorniku. Ponadto powinniśmy wyznaczyć domyślną trasę i trasy alternatywne, oraz sprawdzić je, najlepiej w różnych warunkach atmosferycznych i o różnych porach roku. Ważne jest również ustalenie trasy tak aby możliwe było zabranie po drodze dzieci ze szkoły lub oartnera/ partnerki z miejsca pracy. Warto zaopatrzyć się również w papierowe mapy i nanieść na nie trasy markerami. Również w naszym pojeździe powinien się znajdować zestaw awaryjny zawierający akcesoria do napraw, kanister paliwa apteczkę, wodę i żywność oraz nieprzemakalną, ciepłą odzież czy koce lub folię NRC. Jeżeli wybieramy inny środek lokomocji, powinniśmy dopasować nasz zestaw ewakuacyjny aby jak najwygodniej i najszybciej pokonać zakładaną trasę i jednoczenie zabrać ze sobą niezbędne rzeczy.

Jeżeli jesteśmy już przy zestawie ewakuacyjny, warto pomyśleć o skompletowaniu plecaka ewakuacyjnego bądź kilku plecaków w wypadku większej ilości domowników. Taki plecak wyposażony w najpotrzebniejsze przedmioty oraz odzież dostosowaną do aktualnej pory roku powinien się znajdować blisko wyjścia z mieszkania aby można go było tylko chwycić wychodząc z domu. To zagadnienie jednak poruszymy w oddzielnej części. Bądźcie przygotowani!

Think tank Ośrodek Studiów nad Wojną (ISW) w najnowszej analizie ocenił ostatnie działania Kremla mające na celu wzmocnienie narzędzi cyfrowego autorytaryzmu. Chodzi o próby przejęcia kontroli nad systemami monitoringu na terenie Federacji Rosyjskiej.

http://autonom.pl/rosja-chce-wprowadzic-cyfrowy-autorytaryzm/

🇫🇷 Paryż

W związku ze spontaniczną, antyimigrancką manifestacją w Romans-sur-Isère, będącą następstwem morderstwa młodego Francuza Thomasa dokonanego przez Algierskiego imigranta, sześciu nacjonalistycznych aktywistów zostało aresztowanych oraz skazanych na wyroki od 6 do 10 miesięcy pozbawienia wolności.

Ten skandaliczny wyrok pokazuje jak francuski estabilishment traktuje  rdzennych Francuzów i patriotów, jednocześnie pobłażając pospolitym przestępcom i zbrodniarzom imigranckiego pochodzenia. Lecz system, który zbudowali i którego tak zaciekle bronią chwieje się już w posadach.

Samoobrona i walka o sprawiedliwość to nie zbrodnia! Wolność dla nacjonalistów!

Wyrokiem Izby ds. bezpieczeństwa państwowego Sądu Krajowego w Monachium, grupa skupiająca aktywistów klimatycznych o nazwie Ostatnie Pokolenie, została uznana za zorganizowaną grupę przestępczą. Sąd swój wyrok uargumentował powołując się na liczne przykłady blokad dróg czy pasów startowych lotnisk.

http://autonom.pl/niemcy-ekoaktywisci-uznani-za-grupe-przestepcza/

29 listopada 1830 roku, w chmurny listopadowy wieczór zajęcia z taktyki w warszawskiej szkole podchorążych przerywa okrzyk młodego oficera Piotra Wysockiego „Polacy! Wybiła godzina zemsty. Dziś umrzeć lub zwyciężyć potrzeba! Idźmy, a piersi wasze niech będą Termopilami dla wrogów!”. Zaraz po tym staje w ogniu browar na Solcu będący sygnałem do rozpoczęcia działań zbrojnych polskich spiskowców niepodległościowych. Padają strzały pod Belwederem, znienawidzony arcyksiążę Konstanty szuka rozpaczliwie schronienia w komnatach wielkiego pałacu, a tłum powstańców przypuszcza szturm na Arsenał zdobywając potężną ilość broni. W obliczu paraliżu i braku reakcji Rosjan Warszawa zostaje opanowana w jeden dzień.
Zaczęło się Powstanie Listopadowe, znane dalej jako wojna polsko-rosyjska 1830-1831 roku. Całkiem zresztą trafnie tak nazywana, gdyż po detronizacji cara przez polski Sejm na krótko odzyskaliśmy niepodległość. Niestety nie udało się jej obronić i nie zdecydowało o tym jak sądzą krytycy powstania często o zabarwieniu konserwatywnym bądź lewicowo-liberalnym brak przygotowania.

Polska posiadała wykształconą, doborową, profesjonalna armię z kadrami weteranów wojen napoleońskich. Do tego kraj był jednym z najlepiej rozwiniętych regionów Imperium Rosyjskiego. Musimy zdać sobie sprawę, że XIX wieczna Rosja, zresztą aż do jej upadku, to kraj słabo rozwinięty, ogromny terytorialnie, ale opustoszały na ogromnych połaciach. Armia rosyjska zdobyła cenne doświadczenie w wojnach z Turcją, jednak poniosła horrendalne straty kurcząc się do 10 % stanu sprzed wojny z umierającym Imperium Osmańskim. Polska miała elity, miała przemysł, pieniądze, mniej liczną ale lepszą jakościowo armię, która w końcówce powstania liczbowo sięgała armii rosyjskiej. Nawet mity o „rzezi” generałów-weteranów „przeciwnych powstaniu” w noc listopadową inicjującą powstanie (gdzie często zginęli przypadkiem) nie mogą wytrzymać starcia z faktami, że nadal kadry posiadaliśmy. Niestety z ich jakością i zdecydowaniem było gorzej.
Błyskotliwe zwycięstwa, dobrze zorganizowana partyzantka na terytorium Litwy, manewry i bitwy o Olszynkę Grochowską, a potem cały plan wybitnego gen. Prądzyńskiego, który odniósł śmiałe zwycięstwa pod Wawrem, Iganiami, i Dębem Wielkim zostały zniweczone przez kręgi konserwatywne i lojalistyczne. O ile radykałowie w postaci Lelewela oraz innych członków Towarzystwa Patriotycznego domagali się głębokich zmian społecznych by włączyć chłopów w powstanie o tyle zgody na reformy i zniesienie pańszczyzny nie było po stronie konserwatywnej. Co więcej t właśnie „realiści”, „lojaliści” oraz różnej maści bogaci arystokraci, którzy co prawda jak Ludwik Michał Pac nie żałowali pieniędzy na armię to jednocześnie nie chcieli pełnej niepodległości. Zostali więc grabarzami polskich starań. Wspomnieć tu należy o dyktatorach powstania jak Skrzynecki czy Krukowiecki, którzy z walki o niepodległość uczynili negocjacje o zwiększenie autonomii. Poza tym Czartoryskiemu, Skrzyneckiemu czy Krukowieckiemu nie odpowiadały radykalne poglądy zwolenników pełnej niepodległości w tym najwybitniejszego dowódcy wspomnianemu wcześniej Prądzyńskiemu, który ułożył cały plan wojny z Rosją.

Plan, który nie został zrealizowany do końca z powodów zwyczajnie ludzkich. Małostkowość i zachowawczość ówczesnego dyktatora Jana Skrzyneckiego, który nie chciał kontynuować ofensywy za rozgromionymi wojskami Iwana Dybicza by zniszczyć armię carską, która rozpaczliwe czekała na posiłki opóźniane sprawnymi działaniami partyzanckimi na Litwie zdecydowała o późniejszej porażce. Skrzynecki widział w Prądzyńskim konkurenta i potrafił wycofać armię gdy widział realizację planu człowieka, który stawał się autorytetem wśród młodszej kadry. Bał się o stanowisko, a poza tym liczył wraz z kołem „realistów” i kręgów arystokratycznych na opamiętanie się cara oraz realizację obietnic co do „ziem zabranych”, koniec z policyjnymi represjami oraz uszanowanie konstytucji. Służącej głównie dawnej szlachcie. Car Mikołaj pertraktować ochoty nie miał, dopóki posiadał sprawną armie, której rozbicia Skrzynecki zaniechał. Tak się skończył polski realizm. Bitwą pod Ostrołęka i klęską pod przeważającymi siłami wroga. A potem represjami, które były znacznie gorsze niż patologiczna władza arcyksięcia Konstantego i stworzony aparat policyjny, a także gnębienie polskich oficerów. Autonomia Królestwa polskiego przestała istnieć. Wyrugowano polskość ze szkół i zaczęła się siermiężna rusyfikacja, a także ogołacanie elit polskich z majątków poprzez ogromne kontrybucje, skończyło się także emigracją tych konserwatystów, którzy bronili układu z carem i chcieli wykazać się zachowawczością.
Temu też naszymi bohaterami są Wysocki, Lelewel, Prądzyński, a nie zachowawczy realiści nawołujący do grzechu zaniechania jak Skrzynecki, Krukowiecki czy Czartoryski. Historia uczy nas, że Polska wybić się może jedynie wtedy gdy wiatry zdarzeń dmą w żagle niezależności nie możemy ich zwijać. Zwłaszcza w konfrontacji ze wschodnią tyranią. I nie możemy sobie pozwolić na tolerowanie miernot u sterów, co niestety jest naszą ostatnią bolączką.

Tymczasem chwała bohaterom! Tchórzom wieczna hańba!

W nocy z 29 na 30 listopada 1938r podczas transportu z więzienia w Jilavie, wraz z 13 towarzyszami zamordowany został Corneliu Zelea Codreanu- charyzmatyczny przywódca rumuńskiego Legionu Michała Archanioła oraz jego zbrojnego ramienia- Żelaznej Gwardii.

Stworzony przez Kapitana masowy ruch, wzorowany na średniowiecznych zakonach rycerskich, przepełniony mistycyzmem, głęboką wiarą, gotowy do poświęceń i całkowicie oddany służbie narodowi stał się wzorem do naśladowania dla wielu pokoleń europejskich nacjonalistów.

Corneliu Zelea Codreanu-- Obecny!

84 lata temu rozpoczęła się Talvisota, czyli trwająca 104 dni Wojna Zimowa. Dumny naród fiński stanął do nierównej walki z sowieckim kolosem i sprawił, że ten połamał sobie kły podczas próby zniewolenia go.

Mimo początkowych planów sowieckich, które zakładały zaledwie kilkutygodniową ofensywę, Finowie stawili zaciekły i heroiczny opór kąsając Armię Czerwoną szybkimi i skutecznym atakami manewrowymi i rajdami na sowieckie zaplecze. Znający teren, przystosowani do lokalnych warunków i dobrze zmotywowani żołnierze fińscy w mistrzowski sposób wykorzystali swoje mocne strony zadając dorkliwe straty przeważającym siłom wroga.

Pomimo niekorzystnym warunków rozejmu kończącego Wojnę Zimową i utraty części terutorium, Finlandia skutecznie obroniła swoją niepodległość.