i don’t believe in signs, but some days feel written differently. like the ink isn’t the same as yesterday’s.

I think some people who are criticizing the life of a showgirl need to know that while you've been getting down and out about the liars and dirty, dirty cheats of the world you could've been getting down to this sick beat.

Being autistic feels like getting 0 likes and 200 views irl every time you open your mouth.

من هیچ کاریو نمیتونم casually انجام بدم
یا انجام نمیدممم یا اصلا قرار نیست casual باشه
نمیتونم کژوالی حموم برم، بایددد اهنگ پخش بشه و خودمو در اب داغ غرق کنم و بعد حتما در اب سرد خفه بشم
نمیتونم casually کتاب بخونم نمیشه همینجوری از کیفم دربیارم یا از کتابخونه کتابو بردارم و همیجوری عادی بخونم، باید حتما خودکارای رنگیم و مداد و استیک نوت های رنگیم همرام باشه که وقتی چیزی رو خواستم یادم بمونه یا خوشم اومد علامت بزنم
نمیتونم casually یه کیک بخورم، باید یه ویدیو باحال کومان یا میا رو پیدا کرده باشم یا یه قسمت کارتون یا سریال خوب داشته باشم و باهاش کیکمو بخورم
نمیتونم casually برم پیاده روی و راه برم، باید اوتفیت مخصوص پیاده روی خوشگلی بپوشم و پلی لیست و هنزدفریم اماده باشه و تایم و هوای مناسبی از روز باشه و مکان درست

واسه هالووین، کاستوم‌های کاپلی رو می‌بینم و غصه می‌خورم.

من واقعا به قدرت تلپورت نیاز دارم.

Ain't nobody safe when I'm academically stressed.