‏انگار یک چیزی رو گم کردم. یا نمیدونم مثلا من گم شدم. مامانم من رو توی فروشگاه گم کرده اصلا.

‏طوری شده که اگه به قلبم شلیک بشه و آخرین نفسهام باشه و کسی برسه و بپرسه چی شده هم جوابم هنوز همینه: نمیدونم.
‏فقط میتونم به چرخش دایره‌ی لباسشویی نگاه کنم.

‏کاش اون پرنده‌ای بودم که میشینه رو کرگدن که تا یه جایی برسونتش.

‏این که سکوت می‌کنم، این که می‌بینی کلمه‌ای ندارم تا با آن خودم را به تو وصل کنم، دلیلی به بی‌احساس بودن من نیست، من آدم بدی نیستم، من فقط کمی نسبت به کلمات بی اعتماد شده‌ام.

‏فکر میکردم هیچکس جایی منتظرم نیست که یادم افتاد قیمه‌بادمجون تو یخچاله. متوجهین از چی حرف میزنم؟ از امید که بذر هویت من و قیمه‌س.

‏به چایی دارچین اضافه نکنید. مثلا اگر خواستین تریاک اضافه کنید ولی دارچین نه.

‏روی من حساب کردن، به من امیدوار بودن، به من دلخوش کردن، به من عادت کردن، منو پیش‌بینی کردن، یا حتی فکر قاطعی راجع به من کردن احمقانه‌ترین کاریه که آدمیزاد می‌تونه انجام بده. چون خودمم این کارا رو در رابطه با خودم انجام نمی‌دم.

‏با من همه چی سخته واقعا.

تنهایی من صدای یخچال می‌ده، تنهایی شما چی؟

جدا دارم میرم ببینمش؟ غرق اشتیاقم.

دیدار یار غایب هستش پری‌سآ خانم، خانم زیبا.

آره دایی بنا به اوضاع فصلی و تغییرات فیزیولوژیک ممکنه بگم: سگ در تنهایی و بی‌زیدی ولی حقیقت امر اینه این روزا خودم پا میذارم رو دُم خودم و با خودم داستان میشه. احوال وصل شدن به هیچ تخته‌‌پاره‌ای رو در خودم نمی‌بینم. فعلا باید خودم رو سفت بچسبم.

زیبا بود و درست، مکالمه از جایی شروع شد که انگار مدت‌هاست همدیگه رو میشناسیم. شبم ساخته شد و حالم. خدایان رو شکر بابت زن‌ها، زن‌هایی از این دست. گوشه‌ای از قلبم برای این خانم.

اگر خدایی هست، بابت انسان‌های حسابی که داخل زندگانیم قرار داده شکرگزارم.
من رو یاد وحشْ‌زن‌های ترکمن انداخت.
پریسا خانم زیبای من.

کفایت روابط انسانی رو برای این وقت خودم حس میکنم.
انسان‌ها پیچیده‌ان، انسان‌ها ادا و اصول زیاد دارن؛ من برای این قضایا زیاده فرتوت شدم.
در نزنید من به خوابم. خواب عمیق.

‏کاش طوری می‌شد منم مثل خانم مرضیه میگفتم:
«دیدی که رسوا شد دلمممم
غرق تمنا شد دلمممم.»
البت می‌دونین که باتوجه به احوالاتم دارم یاوه میگم.

اگه سیبیل داشتم، بجای چشمونم از سیبیلام خون می‌چکید.

امیر جون با این پیوست فرستاده:
مناسب برای چای و سیگار پیش از خواب.

‏آدم آزاده این فصل توی سینه‌اش یه جنگل ستاره داره و درون شکمش یه دریا آلبالو.