تعریف رایانش ابری
با پیشرفت فناوری اطلاعات نیاز به انجام کارهای محاسباتی در همه جا و همه زمان به وجود آمده است.
همچنین نیاز به این هست که افراد بتوانند کارهای
محاسباتی سنگین خود را بدون داشتن سخت افزارها و نرم افزارهای گران بتوانند از طریق خدماتی انجام دهند.
رایانش ابری آخرین پاسخ فناوری به این نیازها بوده است.
از آنجا که اکنون این فناوری دوران طفولیت خود را میگذراند، هنوز تعریف استاندارد علمی که مورد قبول عام باشد برای آن ارائه نشده است اما بیشتر صاحب نظران بر روی قسمتهایی از تعریف این پدیده هم رای هستند.
موسسه ملی فناوری و استانداردها (NIST) رایانش ابری را اینگونه تعریف میکند:
👇👇👇👇👇👇👇
«رایانش ابری مدلی است برای فراهم كردن دسترسی آسان بر اساس تقاضای كاربر از طريق شبكه به مجموع های از منابع رایانشی قابل تغيير
و پیکربندی (مثل: شبکه ها، سرورها، فضای ذخیره سازی، برنامه های کاربردی و سرویسها) که اين دسترسي بتواند با کمترین نياز به مديريت منابع و یا نیاز به دخالت مستقيم فراهم کننده سرویس به سرعت فراهم شده یا آزاد (رها) گردد.»
عموما مصرف کننده های رایانش ابری مالک زیر ساخت فیزیکی ابر نیستند، بلکه برای اجتناب از هزینه سرمایه ای آن را از عرضه کنندگان شخص ثالث اجاره میکنند.
آنها منابع را در قالب سرویس مصرف میکنند و تنها بهای منابعی که به کار میبرند را میپردازند. بسیاری از سرویسهای رایانش ابری ارائه شده، با
به کار گیری مدل رایانش همگانی امکان مصرف این سرویسها را به گونهای مشابه با صنایع همگانی(مانند برق) فراهم میسازند.
این در حالی است که سایر «مصرف شدنی و ناملموس» میان چند گونه های عرضه کنندگان بر مبنای اشتراک سرویس های خود را عرضه میکنند. به اشتراک گذاردن قدرت رایانشی مستاجر میتواند باعث بهبود نرخ بهره وری شود؛ زیرا با این شیوه دیگر کارساز(سرور)ها بدون دلیل بیکار نمیمانند (که سبب میشود هزینه ها به میزان قابل توجهی کاهش یابند در عین حال که سرعت تولید و توسعه برنامه های کاربردی افزایش مییابد).
یک اثر جانبی این شیوه این است که رایانه ها به میزان بیشتری مورد استفاده قرار میگیرند زیرا مشتریان رایانش ابری نیازی به محاسبه و تعیین حداکثری برای بار حداکثر (Peak Load) خود ندارند.
با پیشرفت فناوری اطلاعات نیاز به انجام کارهای محاسباتی در همه جا و همه زمان به وجود آمده است.
همچنین نیاز به این هست که افراد بتوانند کارهای
محاسباتی سنگین خود را بدون داشتن سخت افزارها و نرم افزارهای گران بتوانند از طریق خدماتی انجام دهند.
رایانش ابری آخرین پاسخ فناوری به این نیازها بوده است.
از آنجا که اکنون این فناوری دوران طفولیت خود را میگذراند، هنوز تعریف استاندارد علمی که مورد قبول عام باشد برای آن ارائه نشده است اما بیشتر صاحب نظران بر روی قسمتهایی از تعریف این پدیده هم رای هستند.
موسسه ملی فناوری و استانداردها (NIST) رایانش ابری را اینگونه تعریف میکند:
👇👇👇👇👇👇👇
«رایانش ابری مدلی است برای فراهم كردن دسترسی آسان بر اساس تقاضای كاربر از طريق شبكه به مجموع های از منابع رایانشی قابل تغيير
و پیکربندی (مثل: شبکه ها، سرورها، فضای ذخیره سازی، برنامه های کاربردی و سرویسها) که اين دسترسي بتواند با کمترین نياز به مديريت منابع و یا نیاز به دخالت مستقيم فراهم کننده سرویس به سرعت فراهم شده یا آزاد (رها) گردد.»
عموما مصرف کننده های رایانش ابری مالک زیر ساخت فیزیکی ابر نیستند، بلکه برای اجتناب از هزینه سرمایه ای آن را از عرضه کنندگان شخص ثالث اجاره میکنند.
آنها منابع را در قالب سرویس مصرف میکنند و تنها بهای منابعی که به کار میبرند را میپردازند. بسیاری از سرویسهای رایانش ابری ارائه شده، با
به کار گیری مدل رایانش همگانی امکان مصرف این سرویسها را به گونهای مشابه با صنایع همگانی(مانند برق) فراهم میسازند.
این در حالی است که سایر «مصرف شدنی و ناملموس» میان چند گونه های عرضه کنندگان بر مبنای اشتراک سرویس های خود را عرضه میکنند. به اشتراک گذاردن قدرت رایانشی مستاجر میتواند باعث بهبود نرخ بهره وری شود؛ زیرا با این شیوه دیگر کارساز(سرور)ها بدون دلیل بیکار نمیمانند (که سبب میشود هزینه ها به میزان قابل توجهی کاهش یابند در عین حال که سرعت تولید و توسعه برنامه های کاربردی افزایش مییابد).
یک اثر جانبی این شیوه این است که رایانه ها به میزان بیشتری مورد استفاده قرار میگیرند زیرا مشتریان رایانش ابری نیازی به محاسبه و تعیین حداکثری برای بار حداکثر (Peak Load) خود ندارند.
معماری رایانش ابری :
معماری سامانه های نرم افزاری دست اندر کار در ارائهٔ رایانش ابری عموماَ شامل اجزایی است که با و یکدیگر از طریق رابط برنامه نویسی نرم افزار این معمولاَ وب سرویس ارتباط برقرار میکنند.
طراحی شباهتی با فلسفه یونیکس دارد که در آن چند برنامهٔ مختلف که هر یک کاری را به خوبی انجام میدهند، با یکدیگر از طریق واسط های جهانی کار میکنند. پیچیدگی کنترل میشود و سامانه های حاصل مدیریت پذیرتر از همتاهای یکپارچه خود هستند.
معماری سامانه های نرم افزاری دست اندر کار در ارائهٔ رایانش ابری عموماَ شامل اجزایی است که با و یکدیگر از طریق رابط برنامه نویسی نرم افزار این معمولاَ وب سرویس ارتباط برقرار میکنند.
طراحی شباهتی با فلسفه یونیکس دارد که در آن چند برنامهٔ مختلف که هر یک کاری را به خوبی انجام میدهند، با یکدیگر از طریق واسط های جهانی کار میکنند. پیچیدگی کنترل میشود و سامانه های حاصل مدیریت پذیرتر از همتاهای یکپارچه خود هستند.
لایه ها پشته رایانش ابری
1- کاربر :
Client
مشتریان ابر
کاربر رایانش ابری متشکل از سخت افزار و نرم افزاری است که برای تحویل برنامه های کاربردی از ابر استفاده میکند و یا آنکه به طور ویژه تنها برای تحویل سرویس های ابر طراحی شده است که در هر دوی موارد بدون وجود ابر بی استفاده باشد.
مثال: رایانه ها، تلفن ها و سایر دستگاه ها،سیستم عامل ها و مرورگرهای وب.
1- کاربر :
Client
مشتریان ابر
کاربر رایانش ابری متشکل از سخت افزار و نرم افزاری است که برای تحویل برنامه های کاربردی از ابر استفاده میکند و یا آنکه به طور ویژه تنها برای تحویل سرویس های ابر طراحی شده است که در هر دوی موارد بدون وجود ابر بی استفاده باشد.
مثال: رایانه ها، تلفن ها و سایر دستگاه ها،سیستم عامل ها و مرورگرهای وب.
2-برنامه های کاربردی Application
سرویس های برنامه کاربردی ابری یا «نرم افزار به عنوان سرویس»(SaaS)،
نرم افزار را به صورت سرویس روی اینترنت تحویل میدهند و بدین وسیله نیاز به نصب نرم افزار روی رایانه های مشتریان را ازبین میبرند و نگهداری و پشتیبانی را ساده تر میسازد.
ویژگی های اصلی این سرویسها عبارتند از:
• دسترسی و مدیریت نرم افزار تجاری از طریق شبکه
• فعالیت هایی که از سوی مراکزی اداره میشوند و نه در مکان هریک از مشتریان و در نتیجه مشتریان میتوانند از راه دور و از طریق وب به برنامه ها دسترسی داشته باشند.
• مدل تحویل نرم افزار به مدل یک-به-چند (یک نسخه در حال اجرا از برنامه - مدل چند مستاجری) نزدیک تر است تا مدل یک-به-یک.
• یا ارتقا دهنده ها را برطرف میسازد.
سرویس های برنامه کاربردی ابری یا «نرم افزار به عنوان سرویس»(SaaS)،
نرم افزار را به صورت سرویس روی اینترنت تحویل میدهند و بدین وسیله نیاز به نصب نرم افزار روی رایانه های مشتریان را ازبین میبرند و نگهداری و پشتیبانی را ساده تر میسازد.
ویژگی های اصلی این سرویسها عبارتند از:
• دسترسی و مدیریت نرم افزار تجاری از طریق شبکه
• فعالیت هایی که از سوی مراکزی اداره میشوند و نه در مکان هریک از مشتریان و در نتیجه مشتریان میتوانند از راه دور و از طریق وب به برنامه ها دسترسی داشته باشند.
• مدل تحویل نرم افزار به مدل یک-به-چند (یک نسخه در حال اجرا از برنامه - مدل چند مستاجری) نزدیک تر است تا مدل یک-به-یک.
• یا ارتقا دهنده ها را برطرف میسازد.
3-بستر platform
سرویسهای بستر ابری یا «بستر به عنوان سرویس»(PaaS)
بستر رایانشی و یا پشتهٔ راهکار -که اغلب روی زیرساخت ابری اجرا شده و برنامه کاربردی ابری را تغذیه میکند- را به صورت سرویس ارایه میدهد.
سرویس بستر ابری، استقرار برنامه های کاربردی را بدون هزینه و پیچیدگی خرید و مدیریت لایه های نرم افزاری و سخت افزاری زیرین آسان می سازد.
سرویسهای بستر ابری یا «بستر به عنوان سرویس»(PaaS)
بستر رایانشی و یا پشتهٔ راهکار -که اغلب روی زیرساخت ابری اجرا شده و برنامه کاربردی ابری را تغذیه میکند- را به صورت سرویس ارایه میدهد.
سرویس بستر ابری، استقرار برنامه های کاربردی را بدون هزینه و پیچیدگی خرید و مدیریت لایه های نرم افزاری و سخت افزاری زیرین آسان می سازد.
4- زیرساخت Infrastucture
سرویس های زیرساخت ابری یا «زیرساخت به عنوان سرویس»(IaaS)
زیرساخت رایانه ای را که عموما یک بستر مجازی است را به صورت سرویس ارائه میدهند. کاربران به جای خرید سخت افزار و نرم افزار و فضای مرکز داده (دیتا سنتر) و یا تجهیزات شبکه، همهٔ این زیر ساختها را به صورت یک سرویس کاملا برون سپاری (Outsource) شده میخرند. صورتحساب سرویس معمولاً بر اساس مدل رایانش همگانی (Utility Computing) و میزان منابع مصرف شده صادر میشود و بنابر این هزینه منعکس کننده میزان فعالیت است.
این شیوه در واقع تکامل یافته مدل عرضه سرورهای خصوصی مجازی است.
سرویس های زیرساخت ابری یا «زیرساخت به عنوان سرویس»(IaaS)
زیرساخت رایانه ای را که عموما یک بستر مجازی است را به صورت سرویس ارائه میدهند. کاربران به جای خرید سخت افزار و نرم افزار و فضای مرکز داده (دیتا سنتر) و یا تجهیزات شبکه، همهٔ این زیر ساختها را به صورت یک سرویس کاملا برون سپاری (Outsource) شده میخرند. صورتحساب سرویس معمولاً بر اساس مدل رایانش همگانی (Utility Computing) و میزان منابع مصرف شده صادر میشود و بنابر این هزینه منعکس کننده میزان فعالیت است.
این شیوه در واقع تکامل یافته مدل عرضه سرورهای خصوصی مجازی است.
5- سرور Server
لایه سرورها ،متشکل از سخت افزار و نرم افزاری است که مخصوصا برای تحویل سرویس های ابر طراحی شده اند.
به عنوان مثال میتوان از پردازندههای چند هسته ای و سیستم عمل های ویژه ابر نام برد.
لایه سرورها ،متشکل از سخت افزار و نرم افزاری است که مخصوصا برای تحویل سرویس های ابر طراحی شده اند.
به عنوان مثال میتوان از پردازندههای چند هسته ای و سیستم عمل های ویژه ابر نام برد.
همراهان عزیز امیدوارم تا اینجا ، مطالب مفید و کاربردی قرار گرفته باشند.
لطفا برای درک بهتر مطالب پیرامون رایانش ابری این ویدئو 6 دقیقه ای را که رایانش ابری را به مختصر به زبان فارسی شرح می دهد دانلود و مشاهده بفرمایید.
در ضمن در روزهای آینده همین هفته با ادامه مطالب رایانش ابری در خدمت شما سروران هستم.
با تشکر
گلناز اردشیری
@BigDataTechnology
لطفا برای درک بهتر مطالب پیرامون رایانش ابری این ویدئو 6 دقیقه ای را که رایانش ابری را به مختصر به زبان فارسی شرح می دهد دانلود و مشاهده بفرمایید.
در ضمن در روزهای آینده همین هفته با ادامه مطالب رایانش ابری در خدمت شما سروران هستم.
با تشکر
گلناز اردشیری
@BigDataTechnology
برای انسانهای موفق در هفته ، هفت امروز وجود دارد
و برای انسانهای ناموفق، هفت فردا
تفاوتهای کوچک نتیجه های بزرگی به بار می آورد💪✌️👌
زندگی همین امروز است
امروز قدم هاتو محکم تر بردار و به هدفت بیشتر از هر روز نزدیک شو✌️🏅🌸
امید است شروع دومین روز هفته با امید و انگیزه داشته باشیم.
امروز با آشنایی انواع ابرها و کاربرد آن ها در رایانش ابری در خدمت شما عزیزان هستم.
با تشکر از همراهی شما سروران
گلناز اردشیری
@BigDataTechnology
و برای انسانهای ناموفق، هفت فردا
تفاوتهای کوچک نتیجه های بزرگی به بار می آورد💪✌️👌
زندگی همین امروز است
امروز قدم هاتو محکم تر بردار و به هدفت بیشتر از هر روز نزدیک شو✌️🏅🌸
امید است شروع دومین روز هفته با امید و انگیزه داشته باشیم.
امروز با آشنایی انواع ابرها و کاربرد آن ها در رایانش ابری در خدمت شما عزیزان هستم.
با تشکر از همراهی شما سروران
گلناز اردشیری
@BigDataTechnology
Public Cloud
(ابر عمومی):
این نوع ابر تحت عنوان Hosted Cloud(ابر میزبانی) نیز شناخته می شود. ابر عمومی توسط یک سازمان یا یک شرکت ایجاد شده و خدمات ابری را برای مشتریان مختلف با استفاده از منابع موجود در یک ابر یکسان، فراهم می آورد. به عبارتی دیگر، در این نوع ابر زیر ساخت ابری برای عموم و یا برای دسته بزرگی از مشتریان در دسترس است. و مالک آن سازمانی است که این خدمات ابری را می فروشد. (سرویس EC2 آمازون و Simple DB از این نوع هستند.)
(ابر عمومی):
این نوع ابر تحت عنوان Hosted Cloud(ابر میزبانی) نیز شناخته می شود. ابر عمومی توسط یک سازمان یا یک شرکت ایجاد شده و خدمات ابری را برای مشتریان مختلف با استفاده از منابع موجود در یک ابر یکسان، فراهم می آورد. به عبارتی دیگر، در این نوع ابر زیر ساخت ابری برای عموم و یا برای دسته بزرگی از مشتریان در دسترس است. و مالک آن سازمانی است که این خدمات ابری را می فروشد. (سرویس EC2 آمازون و Simple DB از این نوع هستند.)
Private Cloud
(ابر خصوصی):
به ابری گفته می شود که برای استفاده اختصاصی و داخلی یک سازمان ایجاد شده است. و ممکن است توسط خود سازمان یا یک شرکت ثالث ایجاد شده باشد. این ابر می تواند داخل یا بیرون سازمان جای بگیرد. (خدمات شرکت گوگل نظیر GFS ، Map Reduce و Big Table از این نوع هستند.)
(ابر خصوصی):
به ابری گفته می شود که برای استفاده اختصاصی و داخلی یک سازمان ایجاد شده است. و ممکن است توسط خود سازمان یا یک شرکت ثالث ایجاد شده باشد. این ابر می تواند داخل یا بیرون سازمان جای بگیرد. (خدمات شرکت گوگل نظیر GFS ، Map Reduce و Big Table از این نوع هستند.)
Hybrid Cloud
(ابر آمیخته):
این نوع ابر، همان طور که از نامش مشخص است، آمیزه ای از دو یا بیشتر ابر(عمومی، خصوصی و گروهی) می باشد. که هر کدام ویژگی های یکتای خود را نگه می دارند. ولی به وسیله فن آوری های استاندارد شده یا انحصاری به هم متصل شده اند. مثلاً استاندارد Cloud Bursting(ترکیدن ابر) برای متعادل و همسنگ کردن بار بین ابرها
(ابر آمیخته):
این نوع ابر، همان طور که از نامش مشخص است، آمیزه ای از دو یا بیشتر ابر(عمومی، خصوصی و گروهی) می باشد. که هر کدام ویژگی های یکتای خود را نگه می دارند. ولی به وسیله فن آوری های استاندارد شده یا انحصاری به هم متصل شده اند. مثلاً استاندارد Cloud Bursting(ترکیدن ابر) برای متعادل و همسنگ کردن بار بین ابرها
Community Cloud
(ابر گروهی):
در این نوع ابر، زیر ساخت ابری بین چند سازمان به اشتراک گذاشته شده و یک گروه مشخص که وظیفه ای مشترک مثل مأموریت ها و نیازهای امنیتی دارند، را پشتیبانی می کند. این ابر می تواند توسط این سازمان ها یا یک شرکت ثالث ایجاد و مدیریت گردد. همچنین این ابر می تواند داخل یا بیرون سازمان جای بگیرد.
(ابر گروهی):
در این نوع ابر، زیر ساخت ابری بین چند سازمان به اشتراک گذاشته شده و یک گروه مشخص که وظیفه ای مشترک مثل مأموریت ها و نیازهای امنیتی دارند، را پشتیبانی می کند. این ابر می تواند توسط این سازمان ها یا یک شرکت ثالث ایجاد و مدیریت گردد. همچنین این ابر می تواند داخل یا بیرون سازمان جای بگیرد.