اگه جای Gabriel بودم، از شوخی و طنز برای سبک کردن فضا استفاده می‌کردم، ولی وقتی جدی می‌شه، با زیرکی مشکل‌ها رو حل می‌کردم.
به جای اینکه فقط مخفی بمونم، گاهی با دیگران همکاری می‌کردم تا تعادل حفظ بشه.
و سعی می‌کردم لطافت و شوخ‌طبعی‌ام رو بدون اینکه کسی آسیب ببینه، نگه دارم.

اگه جای Daryl Dixon بودم، بیشتر روی زنده موندن و محافظت از گروه تمرکز می‌کردم، ولی وقتی فرصتی پیش میومد، ریسک‌های حساب شده برای پیدا کردن منابع می‌کردم.
همیشه سعی می‌کردم با عقل و تجربه مسیر درست رو پیدا کنم و از اشتباهات دیگران درس می‌گرفتم.

اگه جای دیمن سالواتور بودم، روی کنترل غرایزم تمرکز می‌کردم و سعی می‌کردم از قدرت‌هام برای محافظت از نزدیکانم استفاده کنم.
همچنین، تلاش می‌کردم روابطم رو با صبر و احتیاط مدیریت کنم تا کمتر آسیب ببینم.

اگه جای دین وینچستر بودم، بیشتر روی محافظت از خانواده‌ام تمرکز می‌کردم و در عین حال سعی می‌کردم کمی از بار زندگی شکارچیان هیولاها سبک کنم.

اگه جای مگی ری بودم و سر دوراهی قرار می‌گرفتم، بین نجات جان خودم یا کمک به کسانی که دوستشان دارم، لحظه‌ای مکث می‌کردم. قلبم به سمت گروه و عزیزانم کشیده می‌شد، اما عقل می‌گفت گاهی باید فداکاری کنم تا بقیه فرصت زنده ماندن داشته باشند. تصمیمم همیشه ترکیبی از شجاعت و مسئولیت بود.

اگه جای نیگان اسمیت بودم، سعی می‌کردم تعادل بین قدرت و انسانیت رو حفظ کنم، با جسارت و شوخ‌طبعی جلو برم و هر تصمیمی که می‌گیرم، هم ترس ایجاد کنه و هم احترام، طوری که حضورهام در هر موقعیتی اثرگذار و فراموش‌نشدنی باشه.

اگه جای دین وینچستر بودم، سعی می‌کردم بین محافظت از مردم و مقابله با موجودات ماورایی تعادل برقرار کنم، با هوش و جسارت عمل کنم و تصمیم‌هام طوری باشه که هم جان دیگران حفظ بشه و هم مسیر شکار هیولاها ادامه پیدا کنه.

اگه جای کانرد بودم، تلاش می‌کردم زیبایی و جذابیتم رو نه فقط برای خودم، بلکه برای ایجاد تاثیری مثبت روی اطرافیانم به کار بگیرم و همزمان بین اعتماد به نفس و فروتنی تعادل برقرار کنم.

اگه جای کارول گرایمز بودم، به جای فقط زنده موندن، راهی پیدا می‌کردم که از شرایط آخرالزمانی هم هنر و خلاقیتم رو نشون بدم، یه جور بازی ذهنی با خطرات اطرافم درست می‌کردم تا هم زنده بمونم و هم همه چیزو با سبک خودم کنترل کنم.

اگه جای جو گلدبرگ بودم، به جای اینکه فقط حوادث روزمره رو ثبت کنم، سعی می‌کردم داستان زندگی خودم رو مثل یه رمان مصور بسازم، با طنز و زاویه دید خاص خودم، طوری که حتی کوچک‌ترین اتفاق‌ها هم تبدیل به صحنه‌های خلاقانه و غیرمنتظره بشه.