مرکز انتشار ژورنال بین المللی سلول سرطانی آمریکا اعلام کرد:

جناب پرفسور ناصر پارسا عضو انجمن سرطان ایران وعضو انجمن سرطان آمریکا و خانم پروفسور مهدیپور استاد بازنشسته ژنتیک بعنوان اعضای هیات داوران مقالات بین المللی در زمینه سرطان شناسی از ایران انتخاب شده‌اند.

Today precision medicine is becoming unavoidable to treat cancer. Each patient is unique, and there is a unique way to take care of him.
جهت مشاهده case report بیماران به لینک زیر مراجعه فرمایید :
https://www.oncodna.com/en/case-reports

An Immunogram for the Cancer-Immunity Cycle:
Towards Personalized Immunotherapy of Lung Cancer

ایمونوگرافی برای چرخه ایمنی سرطان:به سوی ایمونوتراپی شخصی شده¬ سرطان ریه
مقدمه: اثر متقابل سلولهای ایمنی و سلولهای سرطانی برهم باعث ایجاد ریزمحیط تومورهای سرکوب کننده سیستم ایمنی میشود. برای ایمونوتراپی موفق سرطان، دانش کامل ایمنی ضدتومور به عنوان یک فرآیند فضایی و زمانی پویا برای هر مریض، لازم است. برای این منظور، با استفاده از توالی یابی نسل جدید، یک ایمنوگرافی برای چرخه ایمنی سرطان ایجاد کردیم.
روشها: توالی یابی کلی اگزوم و توالی یابی RNA در 20 بیمار مبتلا به NSCLC )12 مورد آدنوکارسینوما، هفت مورد کارسینوم سلول سنگفرشی و یک مورد کارسینوم نورواندوکرین سلولی بزرگ) انجام شد. آنتی ژنهای نوظهور جهش یافته و آنتی ژن رگه زایشی سرطانی بیان شده در تومور، برای اتصال به مولکولهای آنتی ژن لوکوسیتی فرد بیمار بررسی شد. بیان ژن های مربوط به ایمنی سرطان به منظور ایجاد یک نمودار شامل هشت محور که منعکس کننده هفت مرحله در چرخه ایمنی سرطان بود، بررسی و محک زنی شد.
يافته ها: سه الگوي ايمونوگرافی در بيماران مبتلا به سرطان ريه مشاهده شد: غنی از سلولهای T، دارای سلولهای T اندک و دارای سلول T به میزان متوسط. الگوی غنی از سلول های T به وسیله نشانه های ژنی از سلول های T فراوان، سلول های T تنظیمی، سلول های سرکوبگر استخراج شده از مغز استخوان، مولکولهای بازرسی و مولکولهای مهار کننده ایمنی در تومور مشخص شده است، که بیانگر وجود ایمنی ضد توموری است که توسط ریزمحیط سرکوبگر سیستم ایمنی تعدیل شده است.
فنوتیپ دارای سلول های T کم، منعکس کننده فقدان ایمنی ضد تومور، فعال سازی سلول های دندریتیکی ناکافی و بیان ناکافی آنتی ژن در تومور، میباشد. ايمونوگرافي ها براي هر دوی بيماران مبتلا به آدنوکارسينوما و بيماران مبتلا به تومورهای نوروآدنوکارسینوما شامل هر دو فنوتیپ غنی از سلولهای T و دارای سلولهای T کم می شود، که نشان می دهد که نوع بافت شناسی لزوما منعکس کننده وضعیت ایمنی سرطان تومور نیست.
نتیجه گیری: چشم انداز خاص بیمار ریزمحیط تومور را می توان با استفاده از ایمونوگرافیها به عنوان نشانگرهای یکپارچه، ارزیابی کرد، که به این ترتیب به عنوان یک منبع ارزشمند برای ایمنوتراپی شخصی بهینه سازی شده شناخته می شود.
متن کامل این مقاله در شماره هشتم نشریه پزشکی شخصی قابل مطالعه می باشد

یه توضیحاتی راجع به کاشفان کریسپر👇👇👇
کریسپر اولین بار حدود یک دهه پیش استفاده شد اما حالا یک نبرد دائمی میان دو گروه بزرگ درگیر این اکتشاف بزرگ و نحوه استفاده از Crispr Cas9 وجود دارد. یک طرف جنیفر دودنا از دانشگاه برکلی و همکارش امانوئل کارپنتیر ازانستیتو مکس پلانک برلین، و در سمت دیگر، فنگ ژنگ و همکارانش از دانشگاه MIT که بیشترین پتنت این فناوری را در اختیار دارد.
هر سه این افراد برای دریافت مشترک جایزه نوبل نامزد شده بودند اما شانس با آن ها یار نبود و شاید سال آینده این سه جایزه نوبل خود را دریافت کنند. جالبه که این سه دانشمند با تاسیس شرکت بیوتکنولوژی مبارزه علیه سرطان و دیگر بیماری ها با ریشه ژنتیکی را آغاز کرده اند. اما اینکه چه کسی باید صاحب این فناوری میلیارد و شاید تریلیارد دلاری باشد را هنوز کسی نمی داند.

دودنا و کارپنتیر اولین بار طرح خود را سال2015 در ژورنال Science منتشر کردند ولی با این حال، پتنت اصلی متعلق است به دانشگاه MIT.
اگرچه دودنا و کارپنتیر اول از همه پتنت را به ثبت رساندند اما MIT مبلغ بیشتری پرداخت تا پروسه ثبت آن ها زودتر انجام شود و صاحب یکی از بزرگ ترین کشفیات تاریخ بشر شود که توسط کمپانی ها و انستیتوهای دیگری پشتیبانی می شد.
این نبرد حقوقی همچنان ادامه دارد و تاکنون ده ها میلیون دلار بابت حق وکلای طرفین پرداخت شده که احتمالا هم قرار نیست به این زودی ها پایانی داشته باشد.

امروزه از سیستم کریسپر برای اهداف مختلفی استفاده میشود از جمله تولید ips , تولید مدلهای حیوانی، ژن درمانی بررسی پیام رسانی سلولی،بررسی مولکولی بیماریها ، ....
همچنین برای رفع نارسیهای ژنتیکی در حیوانات ازمایشگاهی با موفقیت بکار گرفته شده و احتمالا بزودی در بالین و برای درمان بیماریهای چشم و خون استفاده شود. همچنین دو کلینیکال ترایال با کمک کرسیسپر برای targeted cancer therapies در چین و امریکا approve شده است

با سلام و احترام
از دست دادن جمعی از هموطنانمان در حادثه هوایی امروز را تسلیت عرض می نماییم.

Gene therapy comes of age
(Science 2018)
👇👇👇👇👇👇👇👇

Gene therapy comes of age
(Science 2018)

💊محققان هشدار داده اند مصرف بیش از حد آنتی بیوتیک ها می تواند به ایجاد باکتری های مقاوم به دارو منجر شود که مبارزه با بیماری های عفونی را دشوارتر می کند.
https://news.1rj.ru/str/PrecisionMedicine2018

🎯 ویروس کایمر و درمان لنفوم

✅ دانشمندان موسسه IMM وابسته به دانشگاه لیسبون اعلام کردند که موفق به ایجاد یک ویروس کایمر شدند که به آن‌ها اجازه می‌دهد روش‌های درمانی جدید برای سرطان ناشی از ویروس هرپس انسان را مطالعه کنند.

🔹 هرپس، آبله‌مرغان (Chickenpox)، سیتومگالو ویروس (Cytomegalovirus)، ابستین بار (Epstein–Barr) و ویروس هرپس کاپوسی سارکوما (kaposi's sarcoma herpes virus=KSHV)، انسان را مبتلا می‌کنند و ممکن است در برخی افراد ایجاد سرطان کنند. سرطان ناشی از کاپوسی ویروس به حیات ویروس وابسته است و اگر بتوان ویروس را حذف کرد سلول‌های سرطانی دیگر تکثیر نخواهند شد.

🔹 محققان متوجه شدند که پروتئین ویروسی کاپوسی برای حفظ عفونت latency-associated nuclear antigen یا "LANA"، حیاتی است و ویروس بدون آن نمی‌تواند سرطان را ایجاد کند. برای بسیاری از پاتوژن‌ها مثل KSHV مدل آزمایشگاهی مناسب در دسترس نیست. KSHV به‌عنوان یک اپی زوم هسته‌ای با چندین کپی در سلول‌های آلوده باقی می‌ماند. latency-associated nuclear antigen یا "KLANA"،به یک ناحیه تکرارشونده از DNA ویروسی متصل می‌شود تا پایداری اپی‌زوم را تثبیت کند. همتای KLANA از پاتوژن موشی گاما هرپس ویروس 68 به نام MLANA است.

🔹 محققان مشاهده کردند وقتی LANA درون یک ویروس مشابه کاپوسی، که در موش ایجاد بیماری می‌کند کلون شد، همچنان عملکرد خود را حفظ کرد. این در حالی بود که آن‌ها تصور می‌کردند به دلیل انشعاب تکاملی 60 میلیون ساله بین ویروس هرپس کاپوسی و همتای آن در جوندگان (MLANA)، مکانیسم‌های عملکردی LANA طی این فرایند حفظ نمی‌شود. آن‌ها بیان می‌کنند که ویروس کایمر تولیدشده می‌تواند برای بررسی مولکول‌های بازدارنده پروتئین LANA در مدل‌های حیوانی استفاده شود و ما را به سمت درمان هرپس و سرطان لنفومای حاصل از آن پیش ببرد. این روش ایجاد ویروس کایمر برای موارد دیگری مثل ویروس پاپیلوما (ایجاد سرطان گردن رحم) و ابستین بار که بیش از 90% جمعیت جهان را آلوده کرده استفاده شود.
☑️ لینک خبر: https://goo.gl/MWd4p1
☑️ لینک مقاله: https://goo.gl/5WoX4y
☑️ عضویت در کانال پزشکی شخصی : https://news.1rj.ru/str/PrecisionMedicine2018

روشهای ویرایش ژنوم از ابتدا تا هم اکنون
عضویت در کانال پزشکی شخصی : https://news.1rj.ru/str/PrecisionMedicine2018

اطلس پاتولوژی جدیدی از ترانسکریپتوم های سرطانی انسان
https://www.eurekalert.org/pub_releases/2017-08/krio-npa081617.php

مفاهیم نوین درمان فرد محور در سرطان های غدد بزاقی:

پزشکی شخصی و پروژه پیش آگهی بیماریها:
استفاده از علوم Omics در پزشکی شخصی و فرایند پیشگیری از بیماریها

پزشکی شخصی: بهترین رویکرد مقابله سرطان

امروزه پزشکی شخصی (پزشکی دقیق یا پزشکی فرد محور) از بهترین رویکردهای مقابله با سرطان به شمار می‌آید. با وجود رشد استارتاپ‌هایی که خدمات پزشکی شخصی متناسب با ژنتیک هر فرد را ارائه می‌دهند، دولت‌ها و سازمان‌های نظارتی باید متناسب به این خواسته‌ها پیش بروند تا بتوانند مدیریت و کنترل درستی بر این حوزه داشته باشند.
در این مقاله با مفهوم پزشکی دقیق (Precision Medicine) و نفرگرا آشنا خواهیم شد و پتانسیل‌ها و معضلات آن را بررسی می‌کنیم.
ظهور پزشکی شخصی حاصل مراقبت‌های بهداشتی نوین
اصطلاح «در ابتدا ضرر نرسان (first do no harm) » از اولویت‌های جامعه‌ی پزشکی به شمار می‌آید. مفهوم عدم ضرررسانی به معنای وارد نکردن آسیب و صدمه پیش از هر کاری است. بسیاری افراد اینطور فکر می‌کنند که این مسئله باید دقت نظر اصلی و اولیه در فرایند درمان باشد و مهمترین مسئله این است که به بیمارتان صدمه نزنید و بهترین فعالیت را برای آنها انجام دهید. این امر تا حدودی به این برمیگردد که پزشکان تمایل دارند تا از درمانهایی استفاده کنند که معتقدند به خوبی عمل می‌کنند، بدون آنکه در ابتدای امر آنرا به درستی و کفایت ارزیابی کرده باشند و مطمئن شوند که صدمه‌ای به بیمار وارد نمی‌کند.
فراتر از مقوله‌ی درمان، عدم ضرررسانی پایه‌ی مهمی در پزشکی و هسته‌‌ی اصلی پزشکی شخصی است. در قرن‌های گذشته، پزشکی اساسا بر روش‌های درمانی تمرکز داشت که بیشترین افراد بیمار را مداوا می‌کرد. برای مثال اگر شربت سرفه برای اکثریت افرادی که سرفه می‌کردند مناسب بود حتی اگر تعدادی از بیماران به خاطر حساسیت به این دارو دچار مشکل می‌شدند، باز هم این دارو برای بیماری سرفه قابل قبول در نظر گرفته می‌شد. در واقع تجربه و شواهد تجربی بر مبنای عمومی از زمان بقراط تا ابتدای قرن بیستم، روش کار جامعه‌ی پزشکی قدیمی بود.
با تغییر ابزارهای تشخیصی، شناخت باکتری‌ها و ویروس‌ها و توسعه‌ی داروها و روش‌های پزشکی جدید منجر به تغییرات فراگیر علم پزشکی در قرن بیستم شد. روش‌های مبتنی بر تجربه و آزمون و خطا (experience-based) جای خود را به روش‌های پزشکی بر پایه شواهد (evidence-based medicine) داد. در نتیجه پزشکان افزون بر تجویز داروهایی که پزشکان قدیم نیز بر اساس تجربه پیشنهاد داده بودند، اثر بخشی روش‌های درمانی و تشخیصی را با ابزارهای علمی مانند مطالعات بالینی مورد بررسی قرار دادند. آن‌ها نشان دادند که چرا شربت سرفه برای بیمارانی که سرفه می‌کنند اثر بخش است و عوارض جانبی آن را تحلیل کردند. بنابراین افرادی که به این دارو حساسیت داشتند از مصرف ان منع شدند و داروی دیگری برای آن‌ها تجویز شد. هم‌اکنون جامعه‌ی پزشکی همین روند را پیش گرفته‌اند. آن‌ها از روش درمانی یا دارویی استفاده می‌کنند که اطلاعات مبتنی بر شواهد برای آن قوی باشد. اما پزشکی شخصی تا کجا پیش رفته است؟
پزشکی شخصی چیست؟
پزشکی شخصی جامعه‎ی پزشکی را قادر می‌سازد که به خواسته‌ی دیرینه‌ی خود در درمان بیماری‌ها و عدم ضرررسانی به بیمار به صورت همزمان دست یابند. موسسه‌ی ملی سلامت آمریکا (NIH) بر این باور است که رویکرد نوظهور بر درمان بیماری و پیشگیری به تفاوت ژنتیک و محیط زندگی و شیوه‌ زندگی وابسته است. این رویکرد باعث می‌شود که پزشکان و پژوهشگران بر این فکر باشند که کدام روش‌های درمانی و پیشگیری برای کدام گروه از افراد موثر است. نخستین مورد می‌توان گروه خونی متفاوت افراد را مثال بزنیم که در دهه 1990 کشف شد و از مهم‌ترین اطلاعات پزشکی است.
پایان دوره‌ی «یک درمان برای همه»
با ورود فناوری‌های تحول‌آفرین به بخش مراقبت‌های پزشکی مانند تعیین ارزان توالی ژنوم، تجزیه و تحلیل کلان داده و یادگیری عمیق، ریشه‌های بیماری‌ها و درمان‌ها عمیق‌تر بررسی می‌شود. استراتژی «یک درمان برای همه» در حال از بین رفتن است. این نتیجه از هزاران سال مطالعه و جمع‌آوری اطلاعات حاصل شده است. هم‌اکنون پزشکان می‌دانند که هر شخص، ژن مختص خود را دارد. درمان یک بیماری برای افراد ممکن است نتایج متفاوت و حتی معکوس داشته باشد. پزشکی دقیق تنها به روش‌های درمانی بیماران خلاصه نمی‌شود، بلکه شامل دوره‌ی گذار دیدگاه پزشکان نیز است. دانشجویان پزشکی در دانشگاه‌ها به ندرت فرصت مطالعه‌ی‌ «پزشکی شخصی» را دارند. افزون بر این روش‌های تدریس سلسله‌ مراتبی و بر پایه‌ی تجربه، این مفهوم را کمتر به پزشکان جدید منتقل می‌کنند. پزشکی دقیق بر رابطه‌ِ میان بیمار و پزشک نیز اشاره دارد و بر مشارکت مساوی بیمار و پزشک تمرکز دارد. در صورتی که روش‌های درمانی بیشماری وجود دارد اما بیماران پیش‌زمینه‌ی ژنتیکی و متابولیسم دارویی و شیوه ی زندگی متفاوتی دارد.