Forwarded from کنفرانسها و همایشهای پزشکی - MedicalRef
مجموعه مقالات دومین کنگره بین المللی #پزشکی_شخصی در پایگاه سیویلیکا نمایه شد.
https://www.civilica.com/Papers-IPMCMED02.html
فراخوانهای پزشکی سیویلیکا
tg://join?invite=AAAAAEDwW4AYSmXWJpsPxg
https://www.civilica.com/Papers-IPMCMED02.html
فراخوانهای پزشکی سیویلیکا
tg://join?invite=AAAAAEDwW4AYSmXWJpsPxg
کشف مکانیسم مولکولی سرطان تخمدان
🔹سرطان تخمدان، از کشندهترین سرطانهای زنان در جهان است. اخیراً دانشمندان دیدگاه تازهای در رابطه با مکانیسمهای دخیل در سرطان تخمدان پیدا کردهاند. آنها بر روی نقش RNAهای بلند غیررمزگردان (lncRNAها) تمرکز کردند که در تنظیم ژنها نقش کلیدی دارد.
🔹برآورد میشود از ۲۲۵۰۰ مورد سرطان تخمدان که در سال ۲۰۱۷ گزارش شده است، ۱۴۱۰۰ نفر جان خود را از دست دادهاند. علت مرگ و میر بالا در این بیماری در درجه اول به علت مقاومت به روشهای درمانی و تشخیص این سرطان بعد از متاستاز دادن (پخش شدن در بدن) است که تقریباً در ۸۰ درصد از بیماران رخ میدهد.
🔹پژوهشگران با بررسی تغییرات مولکولی که در گروه بزرگی از بیماران مبتلا به سرطان تخمدان صورت گرفت، چندین lncRNA را شناسایی کردند که با این سرطان ارتباط دارند. این lncRNA ها به وفور در این بیماری ساخته میشوند و مسئول تغییرات عملکرد سلولی هستند که در ویژگیهای متاستاتیک سلولهای سرطانی نقش دارند.
🔹بررسیهای بیوانفورماتیکی که روی ۷۰۰ بیمار سرطان تخمدان صورت گرفت، منجر به شناسایی چندین lncRNA شد که در نوع خاصی از سرطان تخمدان که معتقدند تهاجمیتر از سایر انواع است، به میزان زیادی بیان میشدند.
🔹آنالیزهای بعدی نشان داد که افزایش بیان این lncRNAها، بیان پروتئینهایی را که در فرآیند موسوم به "گذار اپیتلیال به مزانشیم" یا EMT نقش دارند، تغییر میدهد. این فرآیند، در مهاجرت و تهاجم سلولها که دو مشخصه اصلی سلولهای سرطانی متاستاتیک هستند، نقش مهمی دارد و حاکی از آن است که ارتباط بین lncRNAها و EMT در پیشرفت متاستاتیک سرطان تخمدان، ایفای نقش میکند.
🔹پژوهشگران دریافتند که بیان بیش از اندازه یک lncRNA تحت عنوان DNM30S با احتمال بهبودی بیماران سرطان تخمدان، ارتباط معناداری دارد. بنابراین مشاهدات، پژوهشگران پیشنهاد میکنند که شاید مهار lncRNAها یک راهبرد درمانی پایدار برای سرطان تخمدان باشد.
🔹برای ارزیابی این فرضیه، میزان بیان lncRNAهای DNM30S در آزمایشگاه کاهش داده شد و مشاهده گردید که مهاجرت و تهاجم سلولهای سرطانی تخمدان کاهش مییابد. دانشمندان برآنند تا در مطالعات بعدی روی نقش lncRNAها در سرطان تخمدان کار کنند و پیرو آن، از متاستاز دادن سرطان تخمدان جلوگیری کنند.
لینک مقاله👇
🔗 https://go.nature.com/2IPTKq2
🔹سرطان تخمدان، از کشندهترین سرطانهای زنان در جهان است. اخیراً دانشمندان دیدگاه تازهای در رابطه با مکانیسمهای دخیل در سرطان تخمدان پیدا کردهاند. آنها بر روی نقش RNAهای بلند غیررمزگردان (lncRNAها) تمرکز کردند که در تنظیم ژنها نقش کلیدی دارد.
🔹برآورد میشود از ۲۲۵۰۰ مورد سرطان تخمدان که در سال ۲۰۱۷ گزارش شده است، ۱۴۱۰۰ نفر جان خود را از دست دادهاند. علت مرگ و میر بالا در این بیماری در درجه اول به علت مقاومت به روشهای درمانی و تشخیص این سرطان بعد از متاستاز دادن (پخش شدن در بدن) است که تقریباً در ۸۰ درصد از بیماران رخ میدهد.
🔹پژوهشگران با بررسی تغییرات مولکولی که در گروه بزرگی از بیماران مبتلا به سرطان تخمدان صورت گرفت، چندین lncRNA را شناسایی کردند که با این سرطان ارتباط دارند. این lncRNA ها به وفور در این بیماری ساخته میشوند و مسئول تغییرات عملکرد سلولی هستند که در ویژگیهای متاستاتیک سلولهای سرطانی نقش دارند.
🔹بررسیهای بیوانفورماتیکی که روی ۷۰۰ بیمار سرطان تخمدان صورت گرفت، منجر به شناسایی چندین lncRNA شد که در نوع خاصی از سرطان تخمدان که معتقدند تهاجمیتر از سایر انواع است، به میزان زیادی بیان میشدند.
🔹آنالیزهای بعدی نشان داد که افزایش بیان این lncRNAها، بیان پروتئینهایی را که در فرآیند موسوم به "گذار اپیتلیال به مزانشیم" یا EMT نقش دارند، تغییر میدهد. این فرآیند، در مهاجرت و تهاجم سلولها که دو مشخصه اصلی سلولهای سرطانی متاستاتیک هستند، نقش مهمی دارد و حاکی از آن است که ارتباط بین lncRNAها و EMT در پیشرفت متاستاتیک سرطان تخمدان، ایفای نقش میکند.
🔹پژوهشگران دریافتند که بیان بیش از اندازه یک lncRNA تحت عنوان DNM30S با احتمال بهبودی بیماران سرطان تخمدان، ارتباط معناداری دارد. بنابراین مشاهدات، پژوهشگران پیشنهاد میکنند که شاید مهار lncRNAها یک راهبرد درمانی پایدار برای سرطان تخمدان باشد.
🔹برای ارزیابی این فرضیه، میزان بیان lncRNAهای DNM30S در آزمایشگاه کاهش داده شد و مشاهده گردید که مهاجرت و تهاجم سلولهای سرطانی تخمدان کاهش مییابد. دانشمندان برآنند تا در مطالعات بعدی روی نقش lncRNAها در سرطان تخمدان کار کنند و پیرو آن، از متاستاز دادن سرطان تخمدان جلوگیری کنند.
لینک مقاله👇
🔗 https://go.nature.com/2IPTKq2
Nature
Decoding critical long non-coding RNA in ovarian cancer epithelial-to-mesenchymal transition
Nature Communications - The role of lncRNA is unclear with respect to epithelial-to-mesenchymal transition (EMT), which is linked to ovarian cancer metastasis. Here, the authors show lncRNA DNM3OS...
پزشکی فرد محور، راهی برای بهبود زخم های پوستی در آینده
گذشت زمان همه زخم ها را التیام می بخشد، این تنها یک ادعا است و شواهد نشان می دهد که توانایی ما برای بهبود اندام یا بافت های آسیب دیده مانند پوست محدود است و بهبودی به طور کامل صورت نمی گیرد و می تواند منجر به ایجاد اسکار شود. اسکارها در مقایسه با بافت طبیعی شکننده تر هستند ، قابلیت کشسانی کمتری دارند و در آن ها فولیکول های مو، غدد چربی و عرقی شکل نمی گیرد.
سمندرها از محدود گونه های جانوری هستند که قادر به بازسازی اندام های حرکتی شان هستند؛ کرم های پهن و پولیپ های آب شیرین نیز تا حد زیادی قابلیت بازسازی دارند. اما در مورد پستانداران این توانایی ها به حداقل رسیده است. به نحوی که در موش تنها بازسازی می تواند در حد جایگزینی سر انگشتان صورت می گیرد که قابلیت بازسازی دارد. در مورد انسان نیز این حقیقت وجود دارد که تا حدی قابلیت بازسازی وجود دارد اما کارایی آن بسیار زیاد نیست. مسیر به سمت بازسازی کامل اندام های حرکتی انسان بسیار طولانی است و شاید هیچ وقت میسر نشود اما می توان درمان هایی که با هدف ترمیم زخم ها صورت می گیرند را بهبود بخشید و به واقعیت نزدیک کرد.
در سال های اخیر، مشکلات مربوط به ترمیم زخم در نتیجه شرایطی مانند پیری، دیابت و سرطان بسیار فراگیر شده است و افراد مبتلا به این عوارض از زخم های پوستی بهبود نیابنده که اغلب دردناک هستند و کیفیت زندگی فرد را تحت الشعاع قرار می دهند رنج می برند.
برای ایجاد استرتژی بسیار موثر درمانی باید درک بهتری از زخم های پوستی یا هایپرتروفیک پیدا کرد که این امر تنها با استفاده از موجودات مدل و بافت های بیماران بوجود می آید. از طرف دیگر مکانیسم های دخیل در بهبود زخم تا حد زیادی با توجه به جایگاه زخم، اندازه و عمق آن، عفونت زخم با پاتوژن های مختلف، فعالیت سیستم ایمنی و فاکتورهای استرس زای خارجی متفاوت است. بنابراین ما به استفاده از پزشکی شخصی برای درمان زخم ها نیاز داریم، به نحوی که این درمان ها بتوانند با توجه به فاکتورهای ذکر شده نیازهای بیمار را برآورده سازند. در این راستا گام های مهمی برداشته شده است که نتایج آن ها هر چند در مراحل ابتدایی است اما بسیار امیدوار کننده بوده است. برای مثال دستاوردهای زیادی در زمینه پیوند پوست رشد یافته در آزمایشگاه و شناسایی سلول های بنیادی که بتوانند به فرایند بهبود زخم کمک کنند، بدست آمده است. در سال های اخیر نیز صنعت داروسازی و بیوتکنولوژی توجه زیادی را برای بهبود زخم های التیام نیابنده به خود جلب کرده است. این به ما اطمینان می دهد که در سال های پیش رو اهداف جاه طلبانه بهبود این زخم ها میسر خواهد شد.
گذشت زمان همه زخم ها را التیام می بخشد، این تنها یک ادعا است و شواهد نشان می دهد که توانایی ما برای بهبود اندام یا بافت های آسیب دیده مانند پوست محدود است و بهبودی به طور کامل صورت نمی گیرد و می تواند منجر به ایجاد اسکار شود. اسکارها در مقایسه با بافت طبیعی شکننده تر هستند ، قابلیت کشسانی کمتری دارند و در آن ها فولیکول های مو، غدد چربی و عرقی شکل نمی گیرد.
سمندرها از محدود گونه های جانوری هستند که قادر به بازسازی اندام های حرکتی شان هستند؛ کرم های پهن و پولیپ های آب شیرین نیز تا حد زیادی قابلیت بازسازی دارند. اما در مورد پستانداران این توانایی ها به حداقل رسیده است. به نحوی که در موش تنها بازسازی می تواند در حد جایگزینی سر انگشتان صورت می گیرد که قابلیت بازسازی دارد. در مورد انسان نیز این حقیقت وجود دارد که تا حدی قابلیت بازسازی وجود دارد اما کارایی آن بسیار زیاد نیست. مسیر به سمت بازسازی کامل اندام های حرکتی انسان بسیار طولانی است و شاید هیچ وقت میسر نشود اما می توان درمان هایی که با هدف ترمیم زخم ها صورت می گیرند را بهبود بخشید و به واقعیت نزدیک کرد.
در سال های اخیر، مشکلات مربوط به ترمیم زخم در نتیجه شرایطی مانند پیری، دیابت و سرطان بسیار فراگیر شده است و افراد مبتلا به این عوارض از زخم های پوستی بهبود نیابنده که اغلب دردناک هستند و کیفیت زندگی فرد را تحت الشعاع قرار می دهند رنج می برند.
برای ایجاد استرتژی بسیار موثر درمانی باید درک بهتری از زخم های پوستی یا هایپرتروفیک پیدا کرد که این امر تنها با استفاده از موجودات مدل و بافت های بیماران بوجود می آید. از طرف دیگر مکانیسم های دخیل در بهبود زخم تا حد زیادی با توجه به جایگاه زخم، اندازه و عمق آن، عفونت زخم با پاتوژن های مختلف، فعالیت سیستم ایمنی و فاکتورهای استرس زای خارجی متفاوت است. بنابراین ما به استفاده از پزشکی شخصی برای درمان زخم ها نیاز داریم، به نحوی که این درمان ها بتوانند با توجه به فاکتورهای ذکر شده نیازهای بیمار را برآورده سازند. در این راستا گام های مهمی برداشته شده است که نتایج آن ها هر چند در مراحل ابتدایی است اما بسیار امیدوار کننده بوده است. برای مثال دستاوردهای زیادی در زمینه پیوند پوست رشد یافته در آزمایشگاه و شناسایی سلول های بنیادی که بتوانند به فرایند بهبود زخم کمک کنند، بدست آمده است. در سال های اخیر نیز صنعت داروسازی و بیوتکنولوژی توجه زیادی را برای بهبود زخم های التیام نیابنده به خود جلب کرده است. این به ما اطمینان می دهد که در سال های پیش رو اهداف جاه طلبانه بهبود این زخم ها میسر خواهد شد.
واریاسیون های ساختاری تنظیمی CIS که از پدر به ارث می رسند به اوتیسم ارتباط دارند
https://nanoporetech.com/resource-centre/publications/paternally-inherited-cis-regulatory-structural-variants-are-associated?utm_campaign=Digest&utm_source=hs_email&utm_medium=email&utm_content=62659520&_hsenc=p2ANqtz-9dKjagpQJTNmDA1lK1d-OlFcgkIhfEhm_9fR0r3IkoimtPdoRTfFLWCyKOUkqQldPQukaRMDrnd6gwnRf5N0VVUCNXzQ&_hsmi=62659520
https://nanoporetech.com/resource-centre/publications/paternally-inherited-cis-regulatory-structural-variants-are-associated?utm_campaign=Digest&utm_source=hs_email&utm_medium=email&utm_content=62659520&_hsenc=p2ANqtz-9dKjagpQJTNmDA1lK1d-OlFcgkIhfEhm_9fR0r3IkoimtPdoRTfFLWCyKOUkqQldPQukaRMDrnd6gwnRf5N0VVUCNXzQ&_hsmi=62659520
Nanoporetech
Paternally inherited cis-regulatory structural variants are associated with autism
The genetic basis of autism spectrum disorder (ASD) is known to consist of contributions from de novo mutations in variant-intolerant genes. We hypothesize that rare inherited structural variants in cis-regulatory elements (CRE-SVs) of these genes also contribute…
Precision medicine describes the definition of disease at a higher resolution by genomic and other technologies to enable more precise targeting of subgroups of disease with new therapies.
پزشکی شخصی و پروژه پیش آگهی بیماریها: استفاده از علوم Omics در پزشکی شخصی و فرایند پیشگیری از بیماریها
Forwarded from Deleted Account
اطلاعیه سمپوزیوم پزشکی شخصی-مکان: مرکز همایش های بین المللی دانشگاه الزهرا س، سالن نور
کسب اطلاعات بیشتر و ثبت نام: https://evand.com/events/personalized-medicine
همراه با ارائه گواهی حضور
کسب اطلاعات بیشتر و ثبت نام: https://evand.com/events/personalized-medicine
همراه با ارائه گواهی حضور
Forwarded from Deleted Account
کنفرانس جهانی پزشکی شخصی (PMWC)
کنفرانس جهانی پزشکی شخصی (PMWC) از سال ۲۰۰۹ همه ساله در دره سیلیکون (نام منطقه ای در ۷۰ کیلومتری جنوب شرقی سانفرانسیسکو) با حضور مقامات و کارشناسان بخش بهداشت و درمان و بیوتکنولوژی برگزار میگردد هدف از برگزاری این کنفرانس تبادل اطلاعات علمی در جهت تسریع پذیرش پزشکی شخصی در کلینیک ها و مراکز درمانی می باشد.
http://www.pmccongress.com/?p=72
کنفرانس جهانی پزشکی شخصی (PMWC) از سال ۲۰۰۹ همه ساله در دره سیلیکون (نام منطقه ای در ۷۰ کیلومتری جنوب شرقی سانفرانسیسکو) با حضور مقامات و کارشناسان بخش بهداشت و درمان و بیوتکنولوژی برگزار میگردد هدف از برگزاری این کنفرانس تبادل اطلاعات علمی در جهت تسریع پذیرش پزشکی شخصی در کلینیک ها و مراکز درمانی می باشد.
http://www.pmccongress.com/?p=72