زیبایی:

خطاب به آیندگان؛
اگر الان اوضاع خوب است، قدرش را بدانید، نسل ۷۰ و ۸۰ در اوجِ جوانی تاوانش را داد،
با جان، مال و سلامتِ روان...

@RavanShnnasi

(البته هنوز تکمیل نشده)

پیشگیری از ترومای روانی و PTSD:
مواردی که برای این روزها بهش احتیاج پیدا می‌کنیم

دیدن صحنه‌های دلخراش، شوک‌آور یا تهدیدکننده، می‌تواند روان را دچار تروما کند.
حتی اگر «مستقیم» در خطر نبوده‌اید.
حتی اگر فقط «شاهد» بوده‌اید.
حتی اگر فقط فیلم یا تصویر دیده باشید.

از نگاه روان‌شناسی، تروما نتیجه‌ی ضعف نیست؛ نتیجه‌ی مواجهه‌ سیستم عصبی با موقعیتی است که از توان پردازش آن لحظه فراتر بوده.

بعد از چنین اتفاقاتی، ممکن است این واکنش‌ها را تجربه کنی:
▫️ تصاویر یا صداهایی که ناگهان برمی‌گردند
▫️ بی‌خوابی یا کابوس
▫️ اضطراب، تپش قلب، گوش‌به‌زنگی
▫️ کرختی، بی‌حسی یا قطع ارتباط با احساسات
▫️ اجتناب و دوری از آدم‌ها و مکان‌ها
▫️ زودرنجی یا انفجار خشم

این‌ها، علائم «دیوانه شدن» نیستند؛
واکنش‌های طبیعی مغز به تهدید است.

📌 برای پیشگیری از تثبیت تروما و کمک به ترمیم روان، این کارها مهم‌اند:

*⃣ مواجهه را متوقف کن.
اگر صحنه‌های دلخراش دیده‌ای:
▫️ ویدیوها و تصاویر را دوباره نبین
▫️ اخبار را محدود و هدفمند دنبال کن
مغز تروما را با تکرار، عمیق‌تر ثبت می‌کند. خود را در معرض «باز ترومازاسیون» قرار ندهید.

*⃣ بدن را به «اینجا و اکنون» برگردان.
تروما، ذهن را در گذشته منجمد می‌کند.
▫️ لمس اشیای اطراف
▫️ توجه به تنفس
▫️ حرکت آرام بدن
این‌ها پیام امنیت به سیستم عصبی می‌دهند.

*⃣ درباره تجربه‌ات حرف بزن؛ با آدم امن.
نه برای تحلیل، بلکه برای *دیده شدن*.
سکوت طولانی، تروما را درون‌زا می‌کند.

*⃣ به واکنش‌هایت معنا بده، نه برچسب.
به‌جای «من ضعیف شدم»،
بگو: بدنم دارد از من محافظت می‌کند.

*⃣ انتظار نداشته باش سریع «عادی» شوی.
ترمیم روان، زمان می‌خواهد.
فشار برای زود خوب شدن، روند بهبود را کند می‌کند.

*⃣ اگر علائم شدید یا ماندگار شدند، کمک تخصصی بگیر.
روان‌درمانی تروما، برای همین موقعیت‌ها طراحی شده.
کمک گرفتن نشانه بلوغ است، نه ناتوانی.

در روزهایی که جامعه زخم‌خورده است،
مراقبت از روان، یک ضرورت است.

اگر چیزی دیده‌ای یا تجربه کرده‌ای که هنوز در بدنت مانده،
بدان که باید برای بهبودش کاری کنی.
این واکنش‌ها، قابل فهم و قابل درمان‌اند.

@media_aramesh