نزدیک کلیسا که شدیم فهمیدیم در کاملا بستن؛ اما اونا گفته بودت خدمتکار منتظرمونه...
با آدام پشت کلیسا رو هم برای پیدا کردن یک راه دیگه چک کردیم، اما خبری نبود
دوباره برگشتیم جلوی کلیسا اما با تعجب دیدیم درها کاملا بازن! اما هیچ کس اونجا نبود، در ها چطور باز شدن؟

متوجه شدم در همون چند دقیقه ماشین کاملا زیر برف فرو رفته و وقتی موبایلمو چک کردم آنتن نداشت!
با این وضعیت انگار حالا واقعا مجبور بودیم اینجا بمونیم...
این یه مسافرت مهم برای ما بود ولی...

از صفحات کتاب سنگ کاغذ قیچی:

می‌گوید در جنگل، آن سوی مرداب‌ها، سرزمینی است که آن‌جا ماه به قدرِ خورشید نورانی است، اما خورشیدشان به قدر مال ما پُرفروغ نیست. در آن سرزمین، مردم روی درخت‌ها زندگی می‌کنند و در فرورفتگی‌شان می‌خسبند. طی روزِ مهتابی، تا شاخه‌های نوک درخت بالا می‌روند و پیکر برهنه‌شان را به تابش ماه می‌سپارند و این‌طوری پوست‌شان سبز می‌شود.
• اُلگا توکارچوک- بچه های سبز

همه چیز را به آن بچه ها میگفتم. گاهی چیزکی یادشان میدادم، اما بیشتر اوقات صرفا همراهشان بودم و تمام چهار سال به همین نحو گذشت. هیچ آرزوی دیگری نداشتم. هیچ چیز را از آنها پنهان نمیکردم. پدر و مادرها و بستگانشان سخت از من رنجیده بودند، چون آخرسر بچه ها ابدا نمیتوانستند بدون من به سر ببرند و همیشه دورم جمع میشدند. همیشه به این فکر سرگرم بودم که بزرگسال های بیچاره از بچه های خودشان چه میدانند؟ نباید چیزی از بچه ها دریغ کرد. به این بهانه که خیلی کم سن و سال اند و دانستن برای آنها زود است! چه فکر غم انگیز و وقت باری! بچه ها خودشان چقدر خوب متوجه میشوند که والدینشان آنهارا بیش از حد کوچک و از درک هر مطلبی عاجز میدانند، در حالی که آنها همه چیز را درک میکنند.
-داستایوفسکی

از صفحات کتاب سنگ کاغذ قیچی:

از صفحات کتاب سنگ کاغذ قیچی:

از صفحات کتاب سنگ کاغذ قیچی:

لیساندرا: تو از بقیه‌ی افراد نمیخوای فرار کنن.
ایدیان: چون عاشق بقیه نیستم.
-سریر شیشه ای | throne of glass.

نمیتونم بدون کتاب خوندن جون سالم بدر ببرم.
-قلمروی خار و رز

از صفحات کتاب پسرک موش کور روباه و اسب:
پسرک گفت: بعضی وقتها میترسم شماها بفهمین من معمولی ام.
موش کور گفت: عشق و علاقه نیازی به خاص بودن نداره... :)

تصمیم گرفتن دست خودمان نیست. تنها چیزی که باید درباره اش تصمیم بگیریم این است که با روزگاری که نصیب ما شده است، چه بکنیم.
-ارباب حلقه ها

زیاد مشتاق نباش که به خاطر ترس از امنیت به اسم عدالت مردم را به مرگ محکوم کنی. حتی خردمند هم نمی تواند فرجام کار را ببیند. 
-ارباب حلقه ها