میخوام چندتا از ترسناکترین حرفهایی رو بگم که بچه تا به بزرگترهاشون گفتن

دخترم وقتی 5 سالش بود گفت مامان تو بهترین مامانی هستی که تاحالا داشتم من بهش گفتم اما من تنها مامانی هستم که تو داشتی اون گفت: نه تو سومی هستی ولی بهترینی.

برای پسرم یه عروسک سفید خریدم اون گفت من زمانی که پدر تو بودم یه عروسک دقیقا شبیه به این برای تو خریدم و دیگه من رو ندیدی! حرف عجیبی زد چون من وقتی چهار سالم بود پدرم ما رو ترک کرد و قبل از اینکه بره یه خرگوش به من داد و سال بعدش هم مرد

با دخترم که دو سالشه داشتیم کتار رودخونه قدم میزدیم که یهو گفت مامان من اینجا مردم! اون تازه حرف زدن رو یاد گرفته بود و من نمیدونم اصلا چطوری تونسته مردن رو تلفظ کنه

میگن هرکدوم از ما قبل از زندگی الانمون زندگی های دیگه‌ای رو تجربه کردیم... که بعضی از آثارشون الان تو بدنمون مونده!

سال ها قبل بیماری داشتم که از درد توی بدنش شکایت میکرد هیچ دکتری نتونسته بود معالجه اش کنه

من تصمیم گرفتم اون رو به دوران کودکیش ببرم و بفهمم چی داره اذیتش میکنه اما هیچ حادثه ای در کودکی براش اتفاق نیوفتاده بود! 🤯 مگه میشه؟

دیگه داشتم از درمانش ناامید میشدم که یک سوال همه چیز رو تغییر داد ازش پرسیدم دفعه اولی که این درد رو حس کردی کی بود؟ گفت دفعه اول حس کردم یه سرباز توی جنگ جهانی دومم! تیر خوردم و درد میکشم و حالا جاش داره اذیتم میکنه😶😶

از حرفاش جا خوردم! مگه میشه؟ کسی که توی جنگ جهانی دوم بوده تا الان باید پوسیده باشه

شروع کردم باهاش حرف زدن و دیدم نه انگار حرفعاش واقعیه! اون توی زندگی قبلیش توی جنگ جهانی دوم کشته شده بود!

بعد از اون بیمار شروع کردم به تحقیق روی بقیه بیمارها با تک تکشون از خاطرات گنگی که داشتن حرف زدم

همشون از یک دنیای واحد حرف میزدن دنیایی که اونجا باید برای زندگی های بعدیشون آماده میشدن! 🤭

باور نمیکردم اخه چطور ممکنه؟ بعد از مرگ چه اتفاقی برای ما میوفته؟ چطور برای زندگی بعدی اماده میشیم...؟