میبینید گاهی وقتا داریم یه کاری رو انجام میدیم و بعدش به قدری انگیزمون رو از دست میدیم که دیگه نمیدونیم داریم چیکار میکنیم و فقط میخوایم که تمومش کنیم!

یا مثلا یه روزایی هست که نمیتونیم از تخت بیرون بیایم و حوصله‌ی هیچ چیزی رو نداریم و فقط منتظریم یکی باهامون صحبت کنه تا تمام "عصبانیتی که از خودمون داریم" رو سرش خالی کنیم.

یا وقتی که میدونیم داریم همه چیزمون رو از دست میدیم و اگه تلاشی نکنیم دیگه نمیتونیم برگردیم به جایی که بودیم ولی همچنان تمام وقتمون رو برای "چیزای الکی و دیگران میذاریم."

دائم توی ذهنت به خودت میگی «از پسش برنمیام» و این دلیلیه که هیچوقت موفق نمیشی

خیلی وقت‌ها هم هست که برای خودمون تلاش میکنیم، کار میکنیم و میخوایم که خودمون رو راضی نگه داریم ولی یه چیزی اون گوشه داره فریاد میزنه "تو نمیتونی انجامش بدی، دست بردار از انجام اینکار"

ولی ما واقعا به چی نیاز داریم که این احساسات رو از خودمون دور کنیم و کارمون رو درست پیش ببریم؟! یه جمله؟ یه کلمه؟ یه دوست؟ یه کتاب؟

گاهی وقتا فقط به چیزی نیاز داریم که کمکمون کنه تا نقطه ضعفمون رو زره کنیم و به تن ببندیم و تلاش کنیم برای رسیدن به اهدافمون.✨🌱

که خب من اون "چیز" رو پیدا کردم تا هربار که بهش نگاه میندازم بتونم به یاد بیارم که برای چی اون "چیز" رو درکنار خودم نگه داشتم! ولی اون "چیزی" که من برای خودم پیدا کردم چیه؟!👀

این یه کتاب مینیمالِ انگیزشیه که به تازگی چاپ شده و توی مدت کوتاه چاپش هم خیلی محبوب شده. ولی چی باعث شده که این کتاب توی این مدت کوتاه محبوب بشه؟!

دلیلش اینه که کتاب با بقیه کتاب‌های مینیمال یه تفاوت چشمگیری داره! این کتاب برعکس بقیه‌ی کتاب‌های مینیمال از اینکه عشق باعث شد بشکنم، همه‌ی مردم بهم بدی کردن و.... حرف نمیزنه!

بلکه توی تک تک جملاتش اشاره میکنه " تو باید خودت برای موفقیت خودت تلاش کنی، چون در آخر فقط خودتی و خودت! "

من دوست پسرمو کشتم… کسی از همه بهم نزدیک تر بود… کسی که خیلی دوستش داشتم…💔