سخت‌ترین نوعِ تنهایی، در "جمع" اتفاق می‌افتد. زمانی که ‏به جمعی متعلق نیستی و "باید" متعلق به نظر برسی.
-‏تکه هایی از یک کل منسجم | پونه مقیمی

به نظرتون بزرگترین شادی دنیا چیه؟ بزرگترین غم چطور؟
‌
از نظر من بزرگترین شادی اینه که هرچقدر دلت میخواد وقت داشته باشی تا تمام چیزای موردعلاقت توی دنیا رو تجربه کنی و به جواب تمام سوالاتت برسی

بزرگترین غم هم.. خب.. مردنه
آخه مردن تنها چیزیه که راه فراری نداره و ممکنه هرلحظه سر برسه و از تمام خوشی های دنیا محرومت کنه

برای مرگ اهمیتی نداره که تو کوچیک باشی یا بزرگ، زن باشی یا مرد، یا حتی دلت میخواد بمیری یا نه! وقتش که برسه دست های سردش رو دور گلوت حلقه میکنه و آخرین ذره های زندگی رو از تنت بیرون میکشه…

میپرسید چرا انقدر مرگ برام غمگینه؟ چون از وقتی خودم رو شناختم مثل سایه همراهم بوده
راستی یادم رفت بگم، من سم هستم، یک نوجوونم که سرطان خون دارم…

دکترها میگن هرلحظه ممکنه بمیرم. از وقتی از درمانم ناامید شدن اجازه دادن دیگه مدرسه نرم و هرطور دلم میخواد زندگی کنم تا اخرین روزهای باقی مونده عمرم به خوشی بگذره…

از وقتی که فهمیدم دارم میمیرم، دائم ذهنم درگیر اینه که بدونم مردن درد داره؟ وقتی آدم ها میمیرن کجا میرن؟ چه بلایی سرشون میاد؟ دلم میخواد بدونم خدا چرا من و بچه هایی مثل من رو مریض می‌کنه یا راسته که میگن وقتی یک بچه میمیره مستقیم به بهشت میره؟

میخوام جواب این سوالا رو قبل از اینکه بمیرم پیدا کنم. جواب ها رو توی کتاب مینویسم تا بقیه هم بتونن بخونن و جواب سوالاشونو بگیرن، البته احتمالا وقتی شماها دارید این کتاب رو میخونید من دیگه مردم..

پس اگر شماهم مثل من سوالای زیادی به ذهنتون میاد و دلتون میخواد بیشتر درمورد مرگ و اتفاقای بعد از اون بدونید این کتاب رو بخونید

چجوری تا همیشه زنده باشی
داستان پسری که با دنیای مرگ دست و پنجه نرم میکنه
مردن واسه همه پر از سواله؛ و‌ این پسر میخواد جواب سوالات مارو دربیاره و بهمون بگه

کتاب به شدت تم قشنگی داره، قیمتشم خیلی مناسبه چون چاپ قدیمه کلا ۳۵ تومنه

-📒#کتاب چه جوری تا همیشه زنده باشی:

قیمت 98t | تعداد صفحه 252

••جهت ثبت سفارش : @BGiAdmin

این کتاب از زبون نوجوونیه که بیشتر از سنش میفهمه، خیلی بیشتر؛
مثل همه‌ی ما که بیشتر از سنمون میفهمیم

ای کاش میشد یه نفر میومد یه فیلم از آینده بهم نشون میداد تا با خیال راحت زندگی کنم و بدونم قراره چه اتفاقایی بیوفته.. هرجوری که فکر میکنم، هرچقدر تلاش میکنم و میدوام انگار دارم درجا میزنم، هیچ چیزی تغییر نمیکنه..

مثل اینه که روی یه تردمیل بی هدف بدوام و انتظار داشته باشم به مقصد هم برسم.. این اون جوونی ای نبود که وقتی بچه بودم رویاشو داشتم.. این اون زندگی ای نیست که میخواستم..

بدتر از همه این که وقتی اطرافیانم میبینن توی خودمم و میپرسن چته، مشکلت چیه، هرچقدر تلاش میکنم کلمه ای برای بیانش پیدا نمیکنم.. نمیدونم اسم اینهمه احساس مختلف و سردرگمی چیه.. هیچکس درکم نمیکنه..

بقیه دوستام مسیر زندگیشونو پیدا کردن، یه شغل و زندگی خوب دارن ولی من فقط نشستم و فکر میکنم قبل از اینکه به رویاهام برسم میمیرم..
کاش حداقل میتونستم به یک نفر بگم چه احساسی دارم ودرکم کنه..شاید اینطوری انقدر احساس تنهایی نمیکردم..

که حتی نمی دونیم اسم این احساساتی که داریم چیه… داشتن کسی که بتونه به راحتی احساساتمون رو بفهمه و درکمون کنه خیلی خوبه..