یبار یکی ازم پرسید چطوری میتونی هر کتابی با هر سبکی بخونی؟ عجیبه و فلان
منم گفتم مگه چقدر قراره عمر کنم که خودمو از تجربه خوندن یه کتاب متفاوت محروم کنم؟

تنهایی تباهم می‌کند، بودن در جمع آزارم می‌دهد.
-فرناندو پسوآ

این یکی از تیکه‌های محبوبم توی سریال چرنوبیله. مردی که روی صندلی نشسته یه دانشمند معروفه که توی دادگاه حرفایی رو میزنه که نباید (!) مردی هم که ایستاده رییس KGB است (سرویس اطلاعات و امنیت اتحاد جماهیر شوروی).
-Chernobyl.

پشت هر داستانی، داستان دیگری هست.
-هزار و یک خشم

نمیتوانم به خاطر بیاورم آخرین باری که چیزی را از ته دل میخواستم چه زمانی بود.
-هزار و یک خشم

نوروزتون پیروز. ✨

تهران 5 روز اول فروردین >>>>>>>>>> باقی شهرها

🗣: "نستا آدم افتضاحی بود"

‌‌ نه، نبود.

-قلمرو خار و رز، اسپویل جلد ۱ تا ۴

ظاهرا آینده ی افراد در گروی پول توی جیبشان بود.
-پیکارگسل

بعد از خونه سخنگو, خونه متحرک و اژدها, الان روی شمشیر سخنگوی سرخود کراش زدم. شب جوهر رو میگم.
-پیکارگسل

اگه یه گربه‌ی شیطون رو با یه سلاح کشتارجمعی ترکیب کنی، نتیجه‌اش می‌شه شب جوهر.
-پیکارگسل

من عاشق این تقدیم‌نامه های کتابام 😭

همین مجازات تو را بس که من دیگر تو را آنطور که می‌دیدم، نمی‌بینم!
-محمود درویش

اون بحث هایی که تو اوج عصبانیت هم باز میتونی حس کنی با طرف حال می‌کنی و بحثتون رو ادامه می‌دید>>>>>

از اکثر جمع‌ها متنفرم. به معنی واقعی کلمه فقط وایب و حس منفی میدن و مزخرفن.