من خودم شعر عیب جو از وحشی بافقی رو خیلی دوست دارم
مناظره خسرو و فرهاد سر شیرین رو هم همینطور🧚‍♀

به مجنون گفت روزی عیب جویی
که پیدا کن بِه از لیلی نکویی

که لیلی گر چه در چشمِ تو حوریست
به هر جزئی ز حسنِ او قصوریست

ز حرف عیب‌جو مجنون برآشفت
در آن آشفتگی خندان شد و گفت

اگر در دیدهٔ مجنون نشینی
به غیر از خوبیِ لیلی نبینی

تو کی دانی که لیلی چون نکویی ست
کزو چشمت همی بر زلف و روی ست

تو قد بینی و مجنون جلوه ناز
تو چشم و او نگاهِ ناوک انداز

تو مو بینی و مجنون پیچش مو
تو ابرو، او اشارت‌های ابرو

دل مجنون ز شکرْخنده خونَست
تو لب می‌بینی و دندان که چونَست

کسی کاو را تو لیلی کرده‌ای نام
نه آن لیلی‌ست کز من برده آرام

باز امشب غزلی كنج دلم زندانی است
آسمان شب بی حوصله ام طوفانی است

هيچ كسی تلخی لبخند مرا درک نكرد
های های دل ديوانه ی من پنهانی است

برای زندگی بی جواب و تکراری
به موقع آمدی و بهترین جواب منی

تویی که ناب ترین فصل هر کتاب منی
شروع وسوسه انگیز شعر ناب منی

ارسالی:
‌ ‌ ‌‌‌ ‌
تا در ره عشق آشنای تو شدم
با صد غم و درد مبتلای تو شدم

لیلی‌وش من به حال زارم بنگر
مجنون زمانه از برای تو شدم

ارسالی:
‌ ‌ ‌‌‌ ‌
فقیه مدرسه دی مست بود و فتوی داد
که می حرام ولی به ز مال اوقافست


بیا که خرقه من اگر چه رهن میکده هاست
ز مال وقف نبینی به نام من درمی

ارسالی:
‌ ‌ ‌‌‌ ‌
ناصحم گفت که جز غم چه هنر دارد عشق
برو ای خواجه عاقل هنری بهتر ازین؟

ارسالی:
‌ ‌ ‌‌‌ ‌
در مدرسه کس را نرسد دعوی توحید
منزلگه مردان موحد سر دار است

ارسالی:
‌ ‌ ‌‌‌ ‌
در عشق که وصل تنگ یابست
شادی به خیال یا به خواب است

ارسالی:
‌ ‌ ‌‌‌ ‌
نماز شام غریبان چو گریه آغازم
به مویه های غریبانه قصه پردازم

ارسالی:
‌ ‌ ‌‌‌ ‌
آن شد که غمگسار غم ما تو بوده ای
امروز نیست جز غم تو غمگسار ما

ارسالی:
‌ ‌ ‌‌‌ ‌
اول ز تحت و فوق وجودم خبر نبود
در مکتب غم تو چنین نکته دان شد

از عمر من آنچه هست بر جای
بستان و به عمر لیلی افزای