✅اسلاید های اولین نشست کارگاه های آموزشی
انجمن علمی مهندسی فناوری اطلاعات و کامپیوتر👇👇👇👇
انجمن علمی مهندسی فناوری اطلاعات و کامپیوتر👇👇👇👇
🔴 سامانه جدید ثبت نام کارگاه های آموزشی
www.lms.itssc.ir
- ابتدا در سایت عضو شوید.
- سپس وارد پروفایل خود شده و ثبت نام کلاس مورد نظر خود را (در زمانیکه ثبت نام کارگاه ها شروع می شود) انجام دهید.
نکته : درصورتیکه در کارگاه های قبلی شرکت کرده اید ، قبل از ثبت نام در کارگاه جدید ، کد مدرک گرفته شده را در سایت وارد کرده تا با مشکل روبرو نشوید.
@ITSSC
www.lms.itssc.ir
- ابتدا در سایت عضو شوید.
- سپس وارد پروفایل خود شده و ثبت نام کلاس مورد نظر خود را (در زمانیکه ثبت نام کارگاه ها شروع می شود) انجام دهید.
نکته : درصورتیکه در کارگاه های قبلی شرکت کرده اید ، قبل از ثبت نام در کارگاه جدید ، کد مدرک گرفته شده را در سایت وارد کرده تا با مشکل روبرو نشوید.
@ITSSC
#استخدام
شرکت صنایع استیل البرز از متقاضیان واجد شرایط برای شغل کارشناس مانیتورینگ با شرایط ذیل دعوت به همکاری می نماید:
- دارا بودن مدرک کارشناسی و یا کارشناسی ارشد در رشته کامپیوتر ،فن آوری اطلاعات و سایر رشته های مرتبط
- آشنایی با مباحث کنترل پروژه
- آشنایی با مباحث اولیه مهندسی نرم افزار
- آشنایی با مباحث اولیه شبکه
در صورت تمایل به همکاری خواهشمند است رزومه خود را به آدرس ایمیل ذیل ارسال نمایید:
IT@steelalborz.com
@ITSSC
شرکت صنایع استیل البرز از متقاضیان واجد شرایط برای شغل کارشناس مانیتورینگ با شرایط ذیل دعوت به همکاری می نماید:
- دارا بودن مدرک کارشناسی و یا کارشناسی ارشد در رشته کامپیوتر ،فن آوری اطلاعات و سایر رشته های مرتبط
- آشنایی با مباحث کنترل پروژه
- آشنایی با مباحث اولیه مهندسی نرم افزار
- آشنایی با مباحث اولیه شبکه
در صورت تمایل به همکاری خواهشمند است رزومه خود را به آدرس ایمیل ذیل ارسال نمایید:
IT@steelalborz.com
@ITSSC
🔶🔸 سمینار کاربردهای Data mining و Machine learning
▪️سخنران :
آقای امیر حسین معین
( دانشجو مقطع دکتری در رشته هوش مصنوعی در دانشگاه مونیخ )
▪️زمان برگزاری :
پنجشنبه / 24 تیر ماه / ساعت 11 تا 13
▪️محل برگزاری :
دانشگاه واحد تهران ، اتاق برگزاری جلسات
▪️هزینه : رایگان
نیازی به ثبت نام نمی باشد.
@ITSSC
▪️سخنران :
آقای امیر حسین معین
( دانشجو مقطع دکتری در رشته هوش مصنوعی در دانشگاه مونیخ )
▪️زمان برگزاری :
پنجشنبه / 24 تیر ماه / ساعت 11 تا 13
▪️محل برگزاری :
دانشگاه واحد تهران ، اتاق برگزاری جلسات
▪️هزینه : رایگان
نیازی به ثبت نام نمی باشد.
@ITSSC
#داکر چیست ؟
سایت داکر، آن را «یک پروژه متنباز برای بستهبندی، انتقال و اجرای هر برنامهای به صورت یک حامل (Container) سبک» معرفی میکند. یکی از قابلیتهای منحصر به سیستمعامل لینوکس (داکر تنها بر روی لینوکس اجرا میشود و حاملهای آن هم تنها میتوانند لینوکس باشند) امکان ایجاد حامل است. یک حامل، به نوعی یک مجازیساز در سطح سیستمعامل است، به این معنی که به غیر از هسته سیستمعامل، همه اجزای سیستمعامل درون حامل از سیستمعامل بیرونی مستقل است.
این نوع مجازیسازی برخلاف مجازیسازی معمولی، سربار (Overhead) بسیار کمی دارد و برخلاف تکنیک chroot (یکی از قابلیتهای سیستمهای خانواده یونیکس، که امکان اجرا کردن یک سری دستورات در یک سیستمعامل خاموش را از طریق سیستمعامل روشن میدهد. به این معنی که با کمک سیستمعامل روشن با چند دستور میتوان یک خط فرمان از سیستمعامل داخلی گرفت و یکی از موارد استفاده آن تعمیر سیستمعاملهای دچار مشکل شده از طریق دیسک زنده است)، دو سیستمعامل کاملا از هم جدا هستند و همدیگر را مثل دو ماشین مجزا در شبکه میبینند. تنها نقطه اشتراک دو سیستمعامل، هسته سیستمعامل (لینوکس) است که در این ترکیب، هسته سیستمعامل بیرونی، سیستمعامل داخلی را هم کنترل میکند (لینوکس این قابلیت را به لطف cgroups و namespaceها برای مجزا کردن پروسهها از همدیگر دارد که از موضوع و سطح این مقاله خارج است).
این قابلیت سالهاست که در لینوکس وجود دارد (نگاه کنید به پروژه LXC) و سوال اینجاست که داکر چه چیزی به این قابلیت اضافه میکند؟ نسخههای اولیه داکر، از LXC برای مدیریت حاملها استفاده میکردند، اما از نسخه 9/0 به بعد، داکر به صورت مستقیم و با کمک کتابخانههایی که LXC هم از آن ها استفاده میکند، مدیریت حاملها را انجام میدهد. آن چه داکر را از بقیه متمایز میکند، تکنیک «مدیریت لایه لایه فایل سیستم» و امکان Copy-on-write فایل سیستم است. با توجه به فلسفه «همه چیز فایل است» در سیستمهای مبتنی بر یونیکس، برای انتقال یک سیستمعامل و حتی ذخیره کردن وضعیت برنامههای در حال اجرا، کافی است راهی برای مدیریت همه این فایلها وجود داشته باشد.
هر حامل در داکر یک فایلسیستمِ کاملِ لینوکسی است که از چندین لایه تشکیل شده و هر لایه عبارت است از تغییرات فایلهای لایه قبلی نسبت به لایه بعدی. داکر به جای نگه داشتن مجموع فایلهای هرلایه، تنها فایلهایی را که از لایه قبلی تا لایه بعدی تغییر کردهاند، نگه داری میکند. مدیریت این لایهها شبیه به سیستمهای کنترل نسخه (بیش تر از همه git) انجام میشود و امکان گرفتن انشعاب، تگ کردن و برگشتن به یک لایه بهخصوص در داکر وجود دارد. در داکر قابلیت ایجاد یک مخزن مرکزی از این لایهها وجود دارد و به این ترتیب با کمک docker-registry (که خود یک پروژه متنباز دیگر است) امکان انتقال این حاملها به راحتی فراهم میشود.
@ITSSC
سایت داکر، آن را «یک پروژه متنباز برای بستهبندی، انتقال و اجرای هر برنامهای به صورت یک حامل (Container) سبک» معرفی میکند. یکی از قابلیتهای منحصر به سیستمعامل لینوکس (داکر تنها بر روی لینوکس اجرا میشود و حاملهای آن هم تنها میتوانند لینوکس باشند) امکان ایجاد حامل است. یک حامل، به نوعی یک مجازیساز در سطح سیستمعامل است، به این معنی که به غیر از هسته سیستمعامل، همه اجزای سیستمعامل درون حامل از سیستمعامل بیرونی مستقل است.
این نوع مجازیسازی برخلاف مجازیسازی معمولی، سربار (Overhead) بسیار کمی دارد و برخلاف تکنیک chroot (یکی از قابلیتهای سیستمهای خانواده یونیکس، که امکان اجرا کردن یک سری دستورات در یک سیستمعامل خاموش را از طریق سیستمعامل روشن میدهد. به این معنی که با کمک سیستمعامل روشن با چند دستور میتوان یک خط فرمان از سیستمعامل داخلی گرفت و یکی از موارد استفاده آن تعمیر سیستمعاملهای دچار مشکل شده از طریق دیسک زنده است)، دو سیستمعامل کاملا از هم جدا هستند و همدیگر را مثل دو ماشین مجزا در شبکه میبینند. تنها نقطه اشتراک دو سیستمعامل، هسته سیستمعامل (لینوکس) است که در این ترکیب، هسته سیستمعامل بیرونی، سیستمعامل داخلی را هم کنترل میکند (لینوکس این قابلیت را به لطف cgroups و namespaceها برای مجزا کردن پروسهها از همدیگر دارد که از موضوع و سطح این مقاله خارج است).
این قابلیت سالهاست که در لینوکس وجود دارد (نگاه کنید به پروژه LXC) و سوال اینجاست که داکر چه چیزی به این قابلیت اضافه میکند؟ نسخههای اولیه داکر، از LXC برای مدیریت حاملها استفاده میکردند، اما از نسخه 9/0 به بعد، داکر به صورت مستقیم و با کمک کتابخانههایی که LXC هم از آن ها استفاده میکند، مدیریت حاملها را انجام میدهد. آن چه داکر را از بقیه متمایز میکند، تکنیک «مدیریت لایه لایه فایل سیستم» و امکان Copy-on-write فایل سیستم است. با توجه به فلسفه «همه چیز فایل است» در سیستمهای مبتنی بر یونیکس، برای انتقال یک سیستمعامل و حتی ذخیره کردن وضعیت برنامههای در حال اجرا، کافی است راهی برای مدیریت همه این فایلها وجود داشته باشد.
هر حامل در داکر یک فایلسیستمِ کاملِ لینوکسی است که از چندین لایه تشکیل شده و هر لایه عبارت است از تغییرات فایلهای لایه قبلی نسبت به لایه بعدی. داکر به جای نگه داشتن مجموع فایلهای هرلایه، تنها فایلهایی را که از لایه قبلی تا لایه بعدی تغییر کردهاند، نگه داری میکند. مدیریت این لایهها شبیه به سیستمهای کنترل نسخه (بیش تر از همه git) انجام میشود و امکان گرفتن انشعاب، تگ کردن و برگشتن به یک لایه بهخصوص در داکر وجود دارد. در داکر قابلیت ایجاد یک مخزن مرکزی از این لایهها وجود دارد و به این ترتیب با کمک docker-registry (که خود یک پروژه متنباز دیگر است) امکان انتقال این حاملها به راحتی فراهم میشود.
@ITSSC
Forwarded from کانال سورس شبکه
Forwarded from کانال سورس شبکه
Forwarded from کانال سورس شبکه