اره من همون جوون ایرانیم که
اسم خبرگزاری های معتبر، فیک نیوز رو بلده، اسم فرمانده ها و وزیرای آمریکا رو بلده،
هر روز هم کل روز رو میشینه پای گوشی تا ببینه خبرگزاری ها چیا میگن، اصلا کسی میاد کمک، مزاکره ایی که از اولشم بی فایده بود هنوز برگزار میشه یا نه؟ این وسطم درگیر کانفیگ و پروکسیه تا بتونه باهاش خبرارو چک کنه، همین وسط هم نگران اینه که امتحان های ترمش رو قبول میشه یانه؟ اصلا قراره انتقام این بچه ها گرفته بشه یا نه؟ کل زندگیمون شده چیزایی که اصلا مربوط به ما نیست مربوط به آدماییه که سنشون از ما خیلی بیشتره.
ما الان باید نگران این میبودیم که این ترم قبولیم یا نه، نه که نگران باشیم تو خیابون جلومون رو گرفتن گوشیمونو خواستن چیزی پیدا کنن یا بخوان ببرمون:)