Το καλάμι και η «στρατηγική» σκέψη στη Μεσογείων

Άρθρο του Γιάννη Ντουνιαδάκη, υποναύαρχου ΠΝ ε.α.

Καλά! Είναι φανερό, ότι εκεί στο υπουργείο της Μεσογείων το καλάμι άλλοτε γίνεται όργανο «ξυλοφορτώματος» του προσωπικού και άλλοτε παίρνει το ρόλο ίππου κούρσας …!

Έτσι μόνο μπορούμε να κατανοήσουμε, για παράδειγμα, γιατί και πώς ο επικεφαλής του υπουργείου αδιαφορεί και απαξιώνει το προσωπικό! Αδιαφορεί για τις παραιτήσεις κάθε κατηγορίας και ειδικότητας προσωπικού. Διατάσσει την αποστρατεία συνταγματαρχών χωρίς καν να εξασφαλίζονται τα συνταξιοδοτικά ασφαλιστικά δικαιώματα. Έτσι, ως ο απόλυτος άρχων, που όμως δεν «άρχει» ανθρώπων. Το ίδιο με το πολυνομοσχέδιο, ανάμεσα σε πολλά άλλα, απαξιώνει και υποβαθμίζει τους υπαξιωματικούς ισοπεδώνοντας τους στην κυριολεξία. Πολλά θα μπορούσαμε να πούμε στον τομέα του προσωπικού και μεταξύ των άλλων για τη νοοτροπία του μισθοφόρου, που τους επιβάλλει η ηγεσία του υπουργείου της Μεσογείων και σχετίζεται με τη συνέχεια των σχεδιασμών της για τον Στόλο.

Έτσι, μόνο με το καλάμι μπορούμε να κατανοήσουμε τον στόμφο και την αλαζονεία που διέπουν τη στάση του επικεφαλής του υπουργείου και σε επιχειρησιακά θέματα. Ειδικά εκεί όπου αισθάνεται σχετικά άνετα, όπως τότε στους Rotary, ή προ ημερών στην ΑΜΚΕ «Κόμβος» με τους συμμαθητές του, γίνεται πιο αναλυτικός, πιο χαλαρός και χρησιμοποιεί πιο «επιστημονικές» εκφράσεις όπως: «Το Αιγαίο δεν έχει καμία έννοια να το προστατεύει ο Στόλος, όπως γινόταν μέχρι τώρα». Μπα, δεν το ξέραμε!

Η στρατηγική σκέψη της Μεσογείων αναλύεται, ως σε ποίημα, κάθε φορά από την ηγεσία του υπουργείου της Λεωφόρου. Λέει συγκεκριμένα π.χ.: «Οι καινούργιες φρεγάτες, τα καινούργια πλοία, είναι πάρα πολύ ακριβά εργαλεία για να μένουν περιορισμένα σε μια στενή θάλασσα όπως το Αιγαίο, εκτεθειμένα σε σύγχρονες απειλές». Γιατί καλέ δε μας το λες καθαρά; Γιατί δε μας λες, ότι δώσαμε ένα σκασμό εκατομμύρια για τέσσερα πλοία που κατά τύχη ψωνίσαμε και όχι κατόπιν μελέτης των επιχειρησιακών αναγκών; (σ.σ. Αποκτήθηκαν μετά τη γνωστή καραμπόλα μεταξύ ΗΠΑ, Γαλλίας, για το ποιος θα κτίσει ένα στολίσκο υποβρυχίων της Αυστραλίας στο πλαίσιο της AUKUS).

Γιατί καλέ δε μας το λες καθαρά επίσης, ότι έτσι, η ελληνική πλουτοκρατία θα «πουλήσει μούρη στην πιάτσα», υποτίθεται στην Ανατολική Μεσόγειο, κερδίζοντας δουλειές;

Μετά λέει: Θα έχουμε τις φρεγάτες για «αποτροπή»! Μπα; Και έτσι να ήταν, με τις Belharra από τον Ινδικό ωκεανό ή τον Ειρηνικό θα λειτουργεί πάλι η αποτροπή; Γιατί εκεί θα είναι. Το είπε άλλωστε και ο πρωθυπουργός και ο προκάτοχος της σημερινής πολιτικής ηγεσίας της Μεσογείων. Η σημερινή απλά αποφεύγει να το πει καθαρά, αλλά … πονηρούλικα μιλάει «για δουλειές αλλού», ώστε εμείς να εννοήσουμε την Αν. Μεσόγειο!

Αλλά η στρατηγική σκέψη της Μεσογείων, με δεδομένη την αριθμητική υπεροχή πολεμικών πλοίων της τουρκικής πλευράς, λαμβάνει άραγε υπόψη της την ανάγκη για συγκέντρωση των ημέτερων δυνάμεων, αντί του γεωγραφικού κατακερματισμού τους, που προτείνουν οι ειδικοί; Λαβαίνει υπόψη της την πρώτιστη ανάγκη συντριβής του κύριου όγκου των εχθρικών ενόπλων δυνάμεων στο Αιγαίο;