Ma myrtille🫐.

نامه ای به تو:
تو همونی هستی که دردهامو، غم‌هامو، بی حوصلگی‌هامو، غر زدن‌هامو، بدخلقی‌هامو به جون میخری. وقتی عصبانی میشم آرومم میکنی. همش دلهره داری که اتفاق بدی واسم نیوفته و نگران حالمی. سعی داری تموم لحظه‌هایی که کنارتم به خوشی بگذرن ولبخند بیاری رو لبام. به سمت هدف‌هام هلم میدی و از پیشرفتم لذت میبری و من همونی هستم که به شدت ازت ممنونم.

What a beautiful name you have to call 🩶

بیا متفاوت تر باشیم؛
من راضیم بریم کافه پولشو ندیم در بریم؛
بریم با دست فروشای شهر گل بفروشیم؛
بریم پرورشگاه با بچه ها بازی کنیم؛
پله برقی های شهرو برعکس بریم؛
تو سرد ترین ماه سآل تو خیابون بستنی بخوریم؛
نصف شب تو خیابون صدای اهنگو زیاد کنیم؛
اینا خوبه وگرنه عشق و عاشقی زیر بارونو که همه بلدن...))

می‌دونی آدمی سختشه که بیاد و بهت بگه به من توجه کن!
برای همینه دادو بیداد می‌کنه و قیل و قال راه می‌ندازه!
عصبی می‌شه،داد می‌زنه،قهر می‌کنه و در نهایت با خودش و زمین و زمان لج می‌کنه برای این‌که به چشم بیاد!
برای این‌که دیده بشه ولی تو هیچ‌وقت نمی‌بینی که گاهی چقدر بَد چشماشو می‌بنده و فقط داد می‌زنه و هیچی نمی‌شنوه!
تو دنیای خودش یه آدم می‌شه که هی دستاشو می‌بره بالا و می‌گه هی من اینجام به من توجه کن!
ببین منو!
تو هیچ‌وقت نمی‌تونی درک کنی چقدر درموندست این جمله!
اگه یه روزی به زبون بیاد برای آدمی که می‌گه جز تیکه‌های خورد شده روح و احساسش دیگه چیزی نمونده!
ماها بیشتر به داشتن اهمیت میدیم تا بودن!
خیالت راحته میگی داریش و هست دیگه کمتر وقت می‌ذاری براش،کمتر اهمیت میدی به بودنش، به حرف زدنش، به نیازاش، به محبتاش!
به این‌که اون آدم احساس نیازش به توجه تو روز به روز بیشتر می‌شه ولی تو روز به روز کمترش می‌کنی!
حواسمون به آدمایی که داریمشون باشه!
گذشتن زمان به هیچ عاشقانه‌ای رحم نمی‌کنه!