Breathing each other's lives
Holding this in mind
That if we fall, we all fall
And we fall alone.

«هر وعده که دادند به ما باد هوا بود
هر نکته که گفتند غلط بود و ریا بود
چوپانی این گله به گرگان بسپردند
این شیوه و این قاعده ها رسم کجا بود؟
رندان به چپاول سر این سفره نشستند
اینها همه از غفلت و بیحالی ما بود
خوردند و شکستند و دریدند و تکاندند
هر چیز در این خانه بی برگ و نوا بود
گفتند چنینیم و چنانیم دریغا،
اینها همه لالایی خواباندن ما بود
ای کاش در دیزی ما باز نمی ماند
یا کاش که در گربه کمی شرم و حیا بود»

مانی، یکی از هزاران بچه هاییه که تو شهرستانا و روستا های مرزی کولبری می‌کنن. موقع کار از کوه افتاده و مادرش نتونسته هزینه های بیمارستانو بده. مانی یکی از میلیون ها کودک نیازمند ایرانه ولی امروز حداقل دست ما به مانی می‌رسه که کمکش کنیم تا بتونه هزینه های بیمارستانشو بده. حتماً تا هر حدی که ممکنه کمک کنید.

"The door is locked now
But it's opened if you're true
If you can understand the me
Then I can understand the you"

ولی این رو می‌دونم که این آهنگ به درد اوقاتی می‌خوره که بیش از حد تحمل کردید و چیزی نگفتید، حالا وقتشه یکم راه برید و بی‌صدا اشک بریزید.
"It ain't pretty, it ain't subtle, what happens to the heart."

نمی‌دونستم که میتونم انقدر دوسْت داشته باشم؛ حقیقتا درد داره و کاش می‌تونستم فقط برای یک لحظه فراموش کنم و درد نکشم.

هی تایپ میکنم و بعد میبینم هیچی ارزش گفته شدن رو نداره. انگار مهر زدند رو دهنم. بغض کاشتند تو گلوم.