این آهنگ من رو یاد لبخند زدن بعد درد کشیدن های پیاپی میندازه.
وقتی می‌دونی هیچ‌چیزی موندنی نیست و نمیتونی کاری دربارش بکنی.
وقتی همه‌چی رو پشت سر گذاشتی، وقتی پل‌های پشتتو خراب کردی تا راه جلوت رو بسازی.
وقتی فقط دوست داری باد بوزه بین موهات و لیوان چای دستانت رو گرم کنه.

هیجان یعنی اینکه ببینم ۱۲۰ یا ۹۰۰ کیلومتر اونور تر قبول میشم. :))))

نمی‌دونم واقعا، ولی اگه تو بودی، شاید این استرس و اضطراب به جای اینکه تبدیل به معده درد بشه تبدیل به کلمه می‌شد.

اینکه کشورم در رشته مورد علاقم هم تاثیر داره، از نقض قوانین حقوق بشره.

فکر کنم امروز اولین و تنها باری بود که بهم گفت احتمال یه چیزی برام کمه؛ گفت فلانی هم این رشته رو دوست داره، گفتم آره گفته بودید چقد شبیهیم، گفت آره، فکر میکردم الان اسمت پیش اون باشه. :)))

بیرون ز تو نیست هرچه در عالم هست
در خود بطلب هرآنچه خواهی که توئی

If b99's 8th season doesn't make me feel better, NOTHING will.

کنکور هرچی که خوشحالم می‌کرد رو ازم دور کرد.
انقدر دور که الان هم دیگه نرم سراغشون.

My brain has got to stop feeling so uncomfortable all the fuckin time.

بی‌مهری زمانه، نمانه نمانه.

نمی‌دونم؛
انگار این دنیا دیگه واقعاً ارزششو نداره.

As the Kardashians celebrate their 20th and final season...
I would LOVE to congratulate myself for never watching a single episode.

#other

یه تعدادی comfort clip دارم که هرچند وقتی میرم چندین بار پشت هم نگاهشون میکنم حالم خوب بشه.
اینم یکی از اونهاست.